Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.
Ezzulia Interview:
Karin de Groot
Door Eric Herni | Ezzulia.nl
"Ik had dit verhaal al vijf jaar in mijn hoofd"
26 februari 2008 | Karin de Groot (1963) studeerde journalistiek aan de Academie van Tilburg en werkte daarna bij de NCRV, waar ze onder meer Ja Natuurlijk, Service Salon en Ontbijt TV presenteerde. In 1995 stapte ze over naar de KRO, waar ze zes jaar lang het gezicht was van het succesvolle programma Spoorloos. Vorig jaar debuteerde de Groot met het boek Geheime Visite, een roman over seksueel misbruik en het schuldgevoel daarover.
Op de televisie is Karin de Groot momenteel veelvuldig te bewonderen met de programma's De Leescoupé, waarin ze op zoek gaat naar lezende reizigers in de trein.
Eric Herni sprak namens Ezzulia met Karin de
Groot en stelde haar een aantal vragen over haar boek Geheime Visite.
Je bent bekend als presentator bij de KRO. Heb je altijd al de ambitie gehad om te schrijven?
Nee, in het
geheel niet. Sterker nog: ik had me altijd voorgenomen dat ik nooit zou gaan
schrijven. Ik had er op de school voor journalistiek een hekel aan, vooral omdat
ik het eng vond. Zo kwetsbaar. Maar vijf jaar geleden kreeg ik door een
samenloop van omstandigheden dit verhaal in mijn hoofd. Het is op zich niks
bijzonders dat er een verhaal in mijn hoofd komt, dat gebeurt aan de lopende
band, maar wel dat het er zo lang in blijft zitten. Na een jaar liep ik nog met
het verhaal rond en heb ik besloten het dan maar op te gaan schrijven. Ik wist
ook niet wat ik er anders mee moest.
Was het moeilijk om een uitgever
te vinden?
Via via kwam ik in contact met Thomas Verbogt. Hij heeft mijn werk eerst gelezen en beoordeeld en was bereid me te begeleiden. Hij vertelde me dat hij het goed genoeg vond om het te introduceren bij Nieuw Amsterdam, zijn eigen uitgever. Daar werd het meteen goedgekeurd.
Waarom koos je voor je eerste roman meteen zo'n
beladen onderwerp?
Het was dit onderwerp of niets. Een minder beladen onderwerp was nooit zo lang in mijn hoofd blijven zitten en dan was ik er dus nooit aan begonnen.
Hoe moeilijk was het om jezelf in de elfjarige
Mette te verplaatsen?
Gek genoeg niet zo moeilijk. Ik ben ook elf geweest en ik kan me zo goed verplaatsen in verhalen dat het is alsof ik het zelf meemaak. Ik hoefde mezelf dus alleen maar voor te stellen dat ik weer elf was. Het was niet zozeer moeilijk, wel zwaar. Na het schrijven van een ingrijpende passage moest ik vooral veel schoenen kopen, flutfilms kijken en chocolade eten.
Waarom heb je ervoor gekozen om in je boek steeds
voor- en achteruit te schakelen in de tijd? Maakt dat het lezen niet moeilijker?
Misschien maakt dat het lezen moeilijker, maar ik wist al vanaf het begin dat het niet chronologisch beschreven zou moeten worden. Mette leeft de hele dag met vroeger en nu. Die twee periodes staan niet los van elkaar. De manier waarop Mette nu in het leven staat heeft alles te maken met wat haar vroeger is overkomen.
Hoe zou je de rol van de moeder van Mette
omschrijven? Is zij mede schuldig vanwege het creëren van een afstand tussen
haarzelf en haar dochter?
Wie is er schuldig aan wat? Wie is verantwoordelijk? Dat is inderdaad de grote vraag. Is iedereen schuldig en verantwoordelijk, of zijn mensen alleen maar verantwoordelijk voor hun eigen daden?
Vaak houden kinderen ontucht geheim uit schaamte.
Is de werkelijkheid erger dan wij kunnen vermoeden? En wat moeten kinderen
volgens jou doen?
Je kunt niet zeggen wat kinderen moeten doen. Was het maar zo simpel. Kinderen zijn bang, hebben reële en irreële angsten, voelen zich schuldig. Je kunt alleen maar hopen dat ze ooit de moed vinden hun verhaal te vertellen. Dat ze ooit bevrijd raken van hun schuldgevoel.
Heb je een doel voor ogen met Geheime Visite of is
het "alleen maar" een boek?
Ik wil alleen maar dat mensen over dit soort vragen nadenken. Het is zo makkelijk naar anderen te wijzen. Iedereen is schuldig, maar zelf hebben we niks gedaan. Helaas is dat zelden waar.
Ga je door met schrijven? En is het te combineren
met je werk voor radio en televisie?
Het is zeker te combineren. Ik weet niet hoe ik verder zal gaan. Het is me goed bevallen om in de luwte te schrijven. Bij dit boek had ik me voorgenomen om er tien jaar over te doen. Als het na tien jaar nog niks was geworden, werd het ook niks. Zo zal het de volgende keer weer gaan. Dus als je binnen tien jaar niks hoort, komt er geen boek. Anders wel.
Krijgt je boek meer publiciteit omdat je een
bekend gezicht bent op de televisie? Of is dat juist een nadeel?
Het heeft voor- en nadelen. Ik krijg ongetwijfeld meer publiciteit. Maar ik word tegelijkertijd door iedereen gewaarschuwd dat mensen me kritischer zullen bekijken. ‘Daar heb je weer zo’n bekende Nederlander die een boek schrijft’ zal bij sommigen toch de eerste gedachte zijn. Dat moet dan maar.
Welk boek ligt op dit moment op je nachtkastje?
Op mijn nachtkastje ligt helemaal geen boek. Ik kon ’s nachts niet meer slapen omdat de stapel van de te lezen boeken te groot werd. Zodra ik wakker werd dacht ik alleen maar aan de boeken die nog ‘moesten’. Ik lees dus niet meer in bed. Ik lees wel veel. Op dit moment heel veel nieuwe boeken die ik niet zelf heb uitgekozen. Ik deel iedere week in het programma De Leescoupé drie boeken uit die net zijn verschenen. We willen zien waar mensen op selecteren en wat bij wie aanspreekt. Ik wil die boeken wel eerst zelf gelezen hebben. Tijdens het lezen denk ik de hele tijd ‘ik bof toch maar, ik zit lekker te lezen en ik ben ook nog aan het werk’.
Foto: Nick van Ormondt (Gebruikt met toestemming)
Geheime Visite
Auteur: Karin de Groot
Uitgeverij Nieuw Amsterdam
ISBN 978 90 468 0310 3
Paperback
Prijs 16,50
De elfjarige Mette heeft haar buurjongen als oppas. Hij is achttien, en zijn aandacht en volwassen uitstraling imponeren haar. Overdag, maar ook midden in de nacht, klimt hij stiekem haar slaapkamerraam binnen via de dakgoot. Ze beleeft haar eerste seksuele ervaring met hem. Geleidelijk aan worden zijn bezoeken minder gewenst, maar hoe kan zij zich verweren?
Vijfentwintig jaar later wordt Mette pijnlijk geconfronteerd met haar verleden. Bovendien vermoedt ze dat de buurjongen van vroeger doorgaat met zijn wangedrag. Hij wordt een obsessie voor haar. Maar in hoeverre is Mette zelf schuldig? Hoe ver gaat haar eigen verantwoordelijkheid? En is haar waarheid werkelijkheid of waan?
Geheime visite is een bijtende roman, geschreven in een sobere stijl, over schuld en wraak, en uiteindelijk over een getekend leven.
Voor een recensie: kijk hier
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over Geheime Visite van Karin de Groot.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.