Ezzulia Interview
Karen Rose
Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl
12 juni 2009 | Vorige week verscheen bij uitgeverij Fontein de nieuwe thriller van Karen Rose, Schreeuw voor mij. Wederom is de succesvolle thrillerschrijfster erin geslaagd om haar lezerspubliek te vangen in een thriller die van begin tot eind de spanning per pagina opvoert. In een kleine Amerikaanse stad wordt het naakte lichaam van een jonge vrouw gevonden. De moorden vertonen opvallend veel gelijkenissen met de moord op Alicia Tremayne, dertien jaar eerder, wiens moordenaar gepakt en berecht is. Daniel Vartanian wordt op de zaak gezet en al gauw komt hij in contact met Alex Tremayne, de tweelingzus van de vermoorde Alicia. Terwijl het onderzoek start duiken er meer lichamen op en ontwikkelt zich een ingenieus web van verdachtmakingen en gebeurtenissen.
Tijdens een interview stelde Natasza Tardio Karen Rose een flink aantal vragen over haar boek, haar karakters en haar manier van schrijven.
"Ik hou van puzzels"
Hoe ben je op het idee voor dit boek gekomen?
Ik ben begonnen met de foto’s,
zoals ze zijn verschenen in mijn vorige boek Sterf voor mij. Toen ik
Sterf voor mij begon te schrijven had ik geenszins de intentie om een
subplot over de Vartanian familie te schrijven. Ook de karakters van Daniel en
Susannah had ik niet gepland. Toen ik tegen het eind van Sterf voor mij
kwam en een cliffhanger had, wist ik dat ik meer moest schrijven over de
Vartanian familie. Ik wist dat Daniel Vartanian was geboren in een klein dorp.
Normaal gesproken weet iedereen altijd alles over iedereen in een klein dorp, of
denken ze dat ze dat weten. Al snel begon ik mij af te vragen hoe het zou zijn
om een verschrikkelijk geheim te delen met de mensen in je dorp, om elke dag hun
gezichten te zien, elk jaar en te weten dat ZIJ weten wat JIJ deed. Ik gebruikte
de paranoia die vanuit deze situatie ontstond om de karakters te ontwikkelen in
Schreeuw voor mij. De Amerikaanse president Benjamin Franklin zei ooit:
‘Drie kunnen heel goed een geheim bewaren, mits twee van hen dood zijn.’ Toen ik
op deze manier begon te denken, begon het verhaal te groeien.
Zijn er nog andere aspecten die het idee voor deze thriller hebben gevoed?
Jazeker, een belangrijk deel van
Schreeuw voor mij werd geboren toen ik research deed en ik voor het eerst
een daadwerkelijke autopsie zag. De autopsiearts liet de observatieruimte zien
aan iemand anders uit onze groep, een andere dokter. Ik realiseerde me niet dat
we een echte autopsie zouden zien. Natuurlijk had ik wel een autopsie gezien op
televisie, maar om het in het echt te zien is toch wel iets heel anders. Ik was
gechoqueerd en herinner mij nog heel goed dat ik dacht: ‘Ik wist niet dat ze
enorme poppen gebruikten om een autopsie te onderwijzen.’ Terwijl tegelijkertijd
een ander deel van mijn hersenen dacht: ‘Idioot, dat is geen pop, dat is een
dood lichaam.’ Mijn hoofd probeerde de werkelijkheid te blokkeren, omdat ik deze
op dat moment gewoon niet aankon. Dit duurde zo’n 30 seconden, omdat een van de
andere mensen in mijn groep tegen mij aanbotste. Al die tijd had ik mijn adem
ingehouden. Toen ik weer helder kon nadenken, wist ik dat ik mezelf voor een
paar seconden had gedissocieerd van de hele situatie. Het was een griezelige,
bijna surrealistische ervaring. Ik vroeg me af wat voor soort ervaring zo
choquerend en vreselijk kon zijn, dat iemands geest zich compleet zou afsluiten
van de herinnering en zo werd het karakter van Alex Fallon geboren.
Welke scènes uit het boek vond je het leukst of prettigst om te schrijven?
De scène waar Daniel Alex voor de
eerste keer ontmoet. Dat vond ik echt een spetterende scène. En de finale!
Alex is sterk, maar tegelijkertijd is ze ook heel kwetsbaar. Is haar karakter puur fictie of heb je een voorbeeld uit jouw omgeving gebruikt om haar karakter te creëren?
Alex is honderd procent fictie. Ik
vond het fantastisch dat ze een verpleegkundige op de Eerste Hulp was en zo
intelligent. Ze was sterk, zonder dat ze de risico’s die ze nam uit het oog
verloor.
Soms vond ik de manier waarop Daniel zich over Alex ontfermde een beetje te zoetsappig en overbezorgd. Alsof ze een klein kind was. Alex is in jouw boek echter een sterke vrouw, waarom heb je er desondanks voor gekozen om Daniel haar op die manier te laten benaderen?
Grappig, ik heb Daniel nog nooit
op die manier bekeken, maar ik begrijp wel hoe dit zo kan overkomen. Misschien
is het omdat Daniel altijd had willen zorgen voor zijn zus en nooit in staat is
geweest om dit te doen. Misschien is het omdat hij zoveel heeft gemist tijdens
zijn kindertijd. Of misschien komt het wel omdat hij een politierechercheur is
en hoort het bij het vakgebied. Ik heb nooit besloten hoe Daniel Alex zou
benaderen. Hij deed dit gewoon.
Welk van de karakters is je favoriet en waarom?
In Schreeuw voor mij? Dat
is een moeilijke vraag! Naast alle hoofdkarakters, waar ik zeer veel van hou,
denk ik dat agent Hatton mijn favoriet is. Hij is gebaseerd op een dierbare
vriend die met mij samenwerkte voor ik een schrijver werd. Hij was echter niet
helemaal blij met mij omdat ik hem acht dochters had gegeven in het verhaal.
‘Wil je mij vermoorden?’ vroeg hij me met een grijns. Ook is Desmond, de kapper,
een van mijn favorieten. Mijn kapper heet Desmond en iedereen in de salon was
opgetogen dat Desmond een rol had gekregen in het boek! Eerlijk gezegd had
Desmond een grotere rol in de eerste versie, maar het boek was erg lang en ik
moest scènes schrappen. Desmonds grote scène eindigde derhalve ook in de
prullenbak.
Waar verschilt Schreeuw voor mij van jouw andere boeken?
Schreeuw voor mij is mijn
eerste boek dat zich afspeelt in een klein dorp en het is mijn eerste echte
‘vervolg’, dat slechts een week na het eind van Sterf voor mij begint.
Wat maakt het voor jou aantrekkelijk om dit soort thrillers te schrijven?
Ik hou van puzzels, van het
gebruik van wetenschap en forensisch onderzoek gecombineerd met de logica van
politieonderzoek om een werkelijk verraderlijke crimineel tot berechting te
brengen.
Het verhaal is zeer gedetailleerd. Wat voor research heb je gedaan voor Schreeuw voor mij?
Ik heb een autopsie bijgewoond,
onderzoek gedaan naar forensisch onderzoek samen met een analytisch chemicus die
ik online had ontmoet. Hij had een van mijn boeken gelezen en had mij geschreven
dat hij ervan had genoten. Ik heb met behulp van mijn man, die jaren geleden een
getraind hypnotiseur was, onderzoek gedaan naar hypnose en de wetgeving
hieromtrent. Ook heb ik fantastische contacten, waaronder politiefunctionarissen
en artsen, zij hielpen mij met de vele vragen die opkwamen tijdens het
schrijven.
Schreeuw voor mij smelt spanning en moorden samen in een fantastisch, maar ook gruwelijk verhaal . Ik vroeg me tijdens het lezen wel eens af of je tijdens het schrijven van dit boek ’s nachts nog in slaap komen.
Ik slaap sowieso niet zoveel als
ik helemaal in de flow van het schrijven zit. Meestal slaap ik dan maar een paar
uur per keer en deze korte uren zijn afdoende en geven mij genoeg rust. Zodra
mijn hoofd het kussen raakt ben ik al weg. Ik slaap als een baby (lacht). Ik
hoop echter dat jij en de lezers na het lezen van mijn boek ’s nachts niet meer
kunnen slapen, want dat is mijn taak!
Ik weet dat het een moeilijke vraag is, maar welk van jouw boeken is jouw persoonlijke favoriet?
Oh, dat is oneerlijk! Het is alsof
je vraagt wie van mijn kinderen mijn favoriet is (lacht). Ik hou van al mijn
boeken, elk om andere redenen. Elk karakter laat iets achter en ik mis ze
wanneer het boek af is. Maar waarschijnlijk is het boek dat ik net af heb mijn
favoriet.
Het verhaal in Schreeuw voor mij is erg sterk, met een krachtige opbouwende lijn. Wist je van te voren waar het verhaal je heen zou leiden, of ontwikkelde dit idee zich tijdens het schrijven?
Ik weet altijd van tevoren wie de
schurk is en waarom hij al die vreselijke dingen doet en ook heb ik een algemeen
idee over de held en heldin die hem zullen pakken. Wellicht heb ik een of twee
scènes in mijn gedachten verankerd voor ik begin. Bijvoorbeeld, in Sterf voor
mij, held Vito Ciccotelli zingt voor de grootmoeder van de heldin. Deze
scène had ik al weken voor ik aan het boek begon in mijn hoofd. Maar meestal
ontwikkelen de scènes zich terwijl het verhaal zich ontwikkelt.
Dus, met vorige vraag in je achterhoofd, zou je jezelf meer een intuïtieve schrijver of planmatige schrijver noemen?
Ik zou toch zeggen dat ik een
planner ben, maar minder dan voorheen. Ik besteed meer tijd aan het schrijven
van de achtergronden van de belangrijkste karakters voor ik met het
daadwerkelijke boek begin, dan dat ik mij bezig hou met planning.
Wat voor soort boeken vind je zelf leuk om te lezen?
Ik lees veel komedie wanneer ik
niet aan het schrijven ben. Ook ben ik een fan van de Harry Bosch detectives van
Michael Connelly.
Waar werk je momenteel aan?
Momenteel werk ik aan mijn elfde thriller waarin karakters terugkomen uit mijn eerste boek. De held is een brandweerman en de research voor dit boek is heel erg leuk geweest!
Foto: met dank aan uitgeverij De Fontein.
Schreeuw voor mij
Auteur: Karen Ross
Oorspronkelijke titel: Scream for me
Uitgeverij Fontein
ISBN 978 90 261 2526 3
Paperback
Prijs: 17,95
In een kleine Amerikaanse
stad wordt het naakte, in een deken gewikkelde lichaam van een jonge
vrouw gevonden, die op brute wijze in vermoord. Haar gezicht is ernstig
verminkt en aan haar teen zit een mysterieus sleuteltje gebonden.
FBI-agent Daniel Vartanian wordt op de zaak gezet, ook al is hij nog
ernstig getraumatiseerd door de recente dood van zijn ouders. Dan worden
er nog meer lichamen gevonden, en de moorden vertonen opvallend veel
gelijkenissen met de moord op Alicia Tremayne, dertien jaar daarvoor.
Het lijkt erop dat er een copycat-seriemoordenaar actief is die geen
fouten maakt - totdat de tweelingzus van Alicia in het stadje opduikt...
Kijk voor meer over Karen
Rose op
de Boekenplank
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Karen Rose.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.