Al je vorige boeken waren stand alones, waarom koos je ervoor nu een serie te gaan schrijven? Waar haalde je de inspiratie vandaan voor de serie rondom Nick Heller?

Ik lees zelf heel veel series, ik ben er dol op – De Travis McGee serie van John D. Macdonald was voorheen mijn favoriet en op dit moment ben ik onder andere verslaafd aan de Jack Reacher boeken van Lee Child. Toch schreef ik zelf vroeger alleen maar stand alones. Ik laat mijn karakters zoveel doorstaan in mijn boeken dat het niet eerlijk en geloofwaardig zou zijn om ze opnieuw ten tonele te voeren. Daarnaast veranderen mijn hoofdpersonen in de loop van het verhaal; het zijn ruwe diamanten die door het verhaal worden geslepen. In een serie zijn de karakters vanaf de start al behoorlijk uitgekristalliseerd en ze blijven in elk nieuw verhaal redelijk constant. Om een serie te kunnen schrijven moest ik dus op een totaal andere manier met de hoofdpersoon omgaan dan ik gewend was. Ik heb heel lang nagedacht over het type hoofdpersoon dat geschikt was om een serie omheen te bouwen. Op een gegeven moment kwam ik iemand tegen die ik als bron had gebruikt voor een verhaal in de tijd dat hij nog voor de CIA werkte. Hij vertelde me dat hij nog steeds het zelfde werk deed, maar nu in de commerciële sector. Dat prikkelde mijn verbeelding enorm. Deze man was een levensechte James Bond met een netwerk en mogelijkheden waar de CIA nog een puntje aan kan zuigen omdat hij niet gehinderd wordt door internationale verdragen en andere afspraken. Wat een geweldige hoofdpersoon voor een serie, dacht ik toen: een man die van het ontrafelen van geheimen zijn beroep heeft gemaakt en die in allerlei spannende situaties terechtkomt. Een privéspion!
 

Heb je al meerdere verhalen rond Nick Heller in je hoofd en ben je al begonnen met het schrijven van het tweede deel in de serie? Of ben je van plan om het schrijven van delen in de serie af te wisselen met stand alone boeken omdat je het schrijven van op zichzelf staande boeken te leuk vindt om ermee te stoppen?

Jazeker, ik ben al bezig met het tweede Nick Heller boek en ik weet ook al wat hij gaat doen in deel drie. Ik heb een contract voor vier Nick Heller boeken en ik hoop dat de serie ook daarna nog heel lang door zal gaan – maar als ik een goed idee heb voor een meeslepende stand alone, dan voel ik me vrij genoeg om daarmee aan de slag te gaan. De wereld heeft te veel interessante mensen en situaties om me te beperken tot één hoofdpersoon. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat het switchen tussen serie en stand alone een auteur scherp houdt.
 

Wat vind je zelf het leukste aan het personage van Nick?

Ik vind het geweldig om over Nick Heller te schrijven. Een deel van mijn enthousiasme komt voort uit het feit dat hij het leven leidt waar we allemaal stiekem over fantaseren. Hij is helemaal happy met zijn werk; hij reist rond de wereld; hij is wars van hypocrisie en leugens. Hij heeft een enorm, sarcastisch gevoel voor humor en het interesseert hem geen biet wat anderen van hem denken. Hij is geweldig met kinderen, gek op vrouwen en hij is 100% loyaal aan de mensen waar hij van houdt. Daarbij heeft hij ook nog eens verstand van wapens en aarzelt hij niet om iemand klappen te verkopen als het nodig is. Maar hij is ook niet perfect. Zijn familiegeschiedenis is tragisch, hij is totaal vervreemd van zijn enige broer en zijn weigering om met de stroom mee te varen maakt het lastig voor hem om een baan te behouden.
 

Hoe laat je een fictief persoon tot leven komen?

Omdat Nick me een tijdje zal gaan vergezellen, was het heel belangrijk dat hij ‘klopte’. Ik heb er normaal geen problemen mee om mijn hoofdpersonen te verzinnen; ze ontstaan ineens in mijn hoofd en ik stel hun uiterlijk vaak samen uit real-life modellen als filmsterren, vrienden etc. Mensen waar ik een hekel aan heb, doen het altijd leuk als slechteriken. Het heeft een jaar geduurd voordat Nick echt goed en compleet in mijn hoofd zat. Hij komt voort uit heel veel gesprekken die ik heb gehad met 'privéspionnen', aangevuld met mijn eigen gedachten over zijn familiegeschiedenis, zijn opleiding, zijn militaire ervaring en zomeer. Ik heb lijsten samengesteld van Nicks voorkeuren en de dingen waar hij een hekel aan heeft, ik heb een tijdschema gemaakt van al zijn belevenissen, aantekeningen over zijn familiegeschiedenis; je zou kunnen zeggen dat ik een heel dossier over hem heb samengesteld. Nick is echt tot leven gekomen voor me, hij voelt als een hechte vriend of familielid. Ik hoop dat het feit dat hij voor mij ‘echt’ is geworden er ook voor zorgt dat hij dat voor mijn lezers is.
 

Waarom heb je gekozen voor een mannelijke hoofdpersoon?

Dat is een hele interessante vraag die niemand me nog gesteld heeft! Ik heb in het verleden wel over vrouwelijke hoofdpersonen geschreven – Claire Heller in De krijgsraad, Sarah Cahill in Het uur nul. Ik vond het schrijven over vrouwelijke hoofdpersonen altijd erg leuk, maar ik had het gevoel dat de lezers een mannelijke hoofdpersoon van mijn hand geloofwaardiger zouden vinden. Nick Heller vertelt zijn verhaal vanuit de eerste persoon, en hoewel ik niet wil generaliseren, denk ik dat het lezerspubliek een mannelijke hoofdpersoon beter tot zijn recht vindt komen als die door een man is geschreven. Ik heb over heel geloofwaardige mannelijke hoofdpersonen gelezen die door vrouwen zijn geschreven en vice versa, maar voor mij als een auteur die aan een nieuwe serie begint, zou het kiezen van een vrouwelijke hoofdpersoon me vanaf de start al het gevoel geven dat ik ‘gehandicapt’ ben omdat ik het mezelf extra moeilijk maak.
 

Heb je veel research gedaan voor dit boek?

Absoluut. Ik zeg altijd, research is het allerleukste onderdeel van boeken schrijven. Ik ben er zo dol op dat ik mezelf op een gegeven moment echt streng moet toespreken om aan het schrijven te gaan. De beste informatie komt van mensen die de dingen doen waar ik over schrijf en het verbaast me keer op keer weer hoe bereidwillig die ervaringsdeskundigen zijn om hun kennis met auteurs te delen. Toen ik nog als journalist werkte was het een heel stuk moeilijker om mensen ‘on the record’ te spreken te krijgen. Vanaf het moment dat ik auteur werd, wilden mensen me bijna alles vertellen. Voor Fraude was een van mijn bronnen bijvoorbeeld een senior politieluitenant uit Washington DC; twee gepensioneerde privédetectives; meer dan een half dozijn internationale veiligheidsexperts; een legendarische gijzelingsonderhandelaar van de FBI, bankieren, advocaten, leidinggevenden van bedrijven, dokters, regeringsanalisten en striptekenaars. Ik mocht een kijkje nemen bij de vrachtvliegtuigen van Logan Airport in Boston om de details die ik nodig had voor Nicks openingsscène te verzamelen. Ik heb dagen doorgebracht in Washington DC, om door de straten te struinen waar Nick leeft en werkt, en waar zijn broer en schoonzus zijn aangevallen.

Ik prijs me zeer gelukkig met het grote netwerk dat ik heb opgebouwd tijdens mijn schrijverscarrière. Daarbij komt nog dat veel mensen mijn naam inmiddels wel kennen, waardoor het makkelijker wordt om ze te spreken te krijgen zonder dat ze denken ‘wie is die mafkees die rare vragen stelt over elektromagnetische pulsen en opsporingsprogrammatuur?’.

Hou je zelf van het lezen van series? Wat is je favoriete serie en wie is je favoriete serieheld en waarom?

Jazeker. Zoals ik al eerder zei houd ik van Travis McGee en Jack Reacher, die veel overeenkomsten hebben: ze zijn beide gebaseerd op het dolende ridder principe, of misschien wel de samurai, de heldhaftige man die van stad naar stad trekt om het kwaad te bestrijden en de weerlozen te beschermen. Maar ik ben ook gek op John Sandfords Lucas Davenport die enorm geëvolueerd is tijdens de serie. Hij heeft het verleden van zich afgegooid om zo een complex en bevredigend leven voor zichzelf te creëren.
 

Nick Heller heeft wel wat weg van actieheld Jack Reacher van Lee Child. Wat zijn in jouw ogen de belangrijkste verschillen en de grootste overeenkomsten tussen Reacher en Heller?

Oh, ik ben de eerste die toegeeft dat er overeenkomsten zijn tussen Nick Heller en Jack Reacher. Ik ben een groot fan van de boeken van Lee Child en zijn hoofdpersonage Reacher. Nick heeft ook gelijkenissen met Travis McGee, en in bepaalde opzichten lijkt hij erg op John Corey, de hoofdpersoon uit boeken van Nelson DeMille. Maar als we hem afzetten tegen Jack Reacher dan zijn er ook duidelijke verschillen. Nick is in tegenstelling tot Reacher geen zwerver en we komen al veel meer over Nick te weten in het eerste deel van de serie dan over Reacher in alle boeken die Lee Child tot nu toe over hem schreef. Nick komt uit een zeer rijke familie, met een ingewikkelde en tragische geschiedenis: zijn vader zit in de gevangenis voor gesjoemel met aandelen en daardoor veranderde Nicks leven nogal radicaal toen hij nog op school zat. Nick is uitstekend opgeleid o.a. op Yale en zijn militaire ervaring verschilt met die van Reacher; hij was bij de Special Forces en geen militaire politieman. Nicks achtergrond maakt dat hij goed gedijd in verschillende omgevingen, van directiekamers tot vijfsterrenrestaurants en wildreservaten. Hij heeft zijn eigen huis en wat meer bezittingen dan een inklapbare tandenborstel. Ook heeft hij een normale vriendenkring en dierbare collega’s, van wie we in de loop van de serie meer zullen horen.
 

Nick Heller is in het eerste deel van de serie vrijgezel. Kunnen we nog een vrouw naast hem gaan verwachten of blijft hij alleen? Wat voor soort vrouw zou bij Nick passen? Zou je de ideale vrouw voor hem kunnen beschrijven?

In het tweede boek dat ik nu aan het afronden ben, komt Nick weer in contact met een oude liefde, met wie hij een behoorlijk intense relatie heeft gehad. Meer wil ik daar nog niet over loslaten, maar ik vind het zo leuk om over haar te schrijven dat ik haar misschien wel terug laat komen.

Nicks ideale partner is een vrouw die hem tegenspreekt als het nodig is op basis van goede argumenten, die nooit tegen hem liegt, die begrijpt hoe hij denkt en aanvoelt wat er in hem omgaat en hem daar ook mee confronteert. Ze is heel slim – en heel sexy.

Onlangs probeerde een terrorist een vliegtuig naar Detroit op te blazen. Gelukkig is de aanslag verijdeld door de Nederlander Jasper Schuringa. De veiligheidsdiensten hebben fouten gemaakt waardoor de man het vliegtuig in kon stappen en daarom kondigde Obama aan dat hij de diensten wilde hervormen. Als Nick Heller door Obama zou worden ingehuurd om de veiligheidsmaatregelen en het functioneren van de diensten aan te scherpen en te verbeteren, hoe zou hij dat dan aanpakken en wat zouden zijn belangrijkste aanbevelingen zijn aan president Obama?

Zoals ik al eerder zei, Nick houdt niet van hypocrisie en tolereert geen incompetentie of slappe excuses. Het eerste wat hij zou doen is een bezoekje brengen aan Homeland Security om uit te zoeken wie er verantwoordelijk was voor de blunders, hoe het heeft kunnen gebeuren en de betrokken personen er flink van langs geven. Het probleem zit hem namelijk niet in de apparatuur die we hebben op de luchthavens en er is ook absoluut geen tekort aan nuttige informatie; sterker nog daar hebben we meer dan genoeg van. De uitdaging is om de ‘ruwe’data zo te kunnen lezen en interpreteren dat de juiste dingen eruit worden gefilterd. Daar gaat het mis en de basis van dat probleem zit hem in de enorme logheid van de overheid en de manier waarop de bureaucraten er keer op keer een potje van maken. De reorganisatie van Homeland Security tot een 'parapluorganisatie' was een foute beslissing omdat het alleen maar meer bureaucratie in de hand heeft gewerkt. De organisatie heeft alleen maar extra lagen gekregen waardoor er nog makkelijker informatie verloren gaat, of erger nog, opzettelijk wordt achtergehouden. Nick haat dat soort dingen. Je kunt menselijke fouten nooit helemaal voorkomen, maar mensen dienen wel hun verantwoordelijkheden te nemen. Doen ze dat niet dan zal Nick ze daarop aanspreken en de schuldigen geen hand boven het hoofd houden, zoals maar al te vaak gebeurt.
 

Foto's: Joel Benjamin.

Kijk hier voor een Kort & Krachtig interview uit 2008 met Joseph Finder.

 

---

Fraude
Auteur: Joseph Finder
Oorspronkelijke titel: Vanished
Uitgeverij Luitingh
ISBN: 978 90 245 2805 9
Paperback
Prijs: € 19,95
Verschenen: januari 2010
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lauren wordt na een etentje met haar man Roger aangevallen en bewusteloos geslagen. Als ze bijkomt, ontbreekt van Roger elk spoor. Wanhopig roept ze de hulp in van de enige die kan helpen: haar zwager, Nick Heller.

Nick Heller, beveiligingsexpert, ex-Special Forces: een man tegen wie je niet liegt en die naar eigen zeggen de meest volhardende klootzak is die je ooit zult tegenkomen. Hij zal zich door niets en niemand laten tegenhouden om de onderste steen boven te krijgen.

Nick en Lauren ontdekken dat Roger munt wilde slaan uit zijn kennis van de frauduleuze handel en wandel van de directie van het bouwbedrijf waarvoor hij werkte. Is hij in zijn eigen val gelopen?

Meer boeken van Joseph Finder? Kijk op De Boekenplank

 

---