Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews

































 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Jenny Valentine

Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl


19 oktober 2008 | Het debuut Op zoek naar Violet Park van Jenny Valentine is een jeugdboek dat vertelt over Lucas, een puber van 16. Hij ziet op een avond in een taxicentrale een urn met de as van een tot op dat moment onbekende oude vrouw, Violet Park. De urn is een aantal jaren geleden achtergelaten in één van de taxi’s en staat sindsdien op de plank in de centrale. Op dat moment begint er voor Lucas een zoektocht naar wie Violet Park was. Een zoektocht die op een ingenieuze manier samensmelt met het raadsel rondom zijn vader, die 5 jaar geleden plotseling is verdwenen.

Jenny Valentine won met haar debuut de 40th Guardian Childrens Fiction Prize en werd daarmee de tweede schrijfster die dit binnen drie jaar voor elkaar kreeg. Op zoek naar Violet Park is een fantastisch boek voor tieners, maar ook voor volwassenen, in het bijzonder ouders die zelf een puber opvoeden.

 


"Schrijven doe ik op gevoel"


Zou je ons iets over jezelf kunnen vertellen?

Natuurlijk. Ik ben 38 jaar, heb twee kinderen van 8 en 11 jaar oud. Allebei meisjes. Ik ben getrouwd en mijn man is zanger/songwriter. Ik ben opgegroeid in Londen, maar nu wonen we in Hay-on-Wye, op de grens van Wales en hebben daar een winkel voor biologische producten. Ik heb altijd in een winkel gewerkt, zelfs toen ik nog op de universiteit zat. Daar studeerde ik Anglo-Amerikaanse literatuur. Mijn afstudeerscriptie ging over Vrouwen en Poëzie, met als onderwerp de Kracht van Stilte. Eerlijk gezegd moest ik tijdens mijn studie zoveel verplicht lezen, dat ik bijna geen boek meer wilde aanraken. Ik heb ruim 6 maanden niet gelezen, voor ik weer een boek opende.

Wie hebben er model gestaan voor de karakters die jij hebt beschreven in je roman, of waren deze compleet fictioneel?

Ze waren over het algemeen fictioneel, hoewel de grootouders van Lucas deels op mijn eigen grootouders zijn gebaseerd. Mijn opa heeft ook een aantal hersenbloedingen gehad en was ook gek op zijn hond. Mijn oma was niet exact zoals de oma van Lucas, maar ik heb ook haar deels gebruikt om het karakter in het boek neer te zetten. De rest was grotendeels verzonnen.
 

Wat is je relatie met de karakters die je in je boek beschrijft?

Lucas is het eerste personage dat ik ooit heb gemaakt. Hij kwam zo maar bovendrijven en is mij zeer dierbaar. Hij is een fantastisch mens, als ik zelf 16 jaar was geweest zou ik absoluut verliefd op hem zijn geworden. De vader van Lucas is een zeer controversieel karakter. Sommige mensen vinden hem fantastisch en andere juist niet. Zelf vind ik hem als personage geweldig, net als Martha, de vriendin van Lucas, overigens. Zij is zo ontzettend lief. Ik ben zeer verknocht aan de karakters in het verhaal. Aan de andere kant ben ik zeer goed in staat om van een afstand naar mijn eigen werk te kijken, te schrappen en te redigeren, maar Lucas en ook de andere personages zullen altijd deel van mij uit blijven maken.
 

Hoeveel heb je van jezelf in Lucas gestopt?

Niets doelbewust. Het is frappant hoe iedereen vooral een bepaalde periode uit zijn of haar jeugd herinnert. Een vriendin van mij herinnert zich voornamelijk de periode toen ze 8 was. Voor mij is dit vooral mijn 15de/16de levensjaar. Ik denk dat ik daarom ervoor gekozen heb om Lucas in deze leeftijd te plaatsen. Toen ik het boek schreef was ik 34 en om Lucas zo realistisch mogelijk neer te zetten, was het dus zeer belangrijk dat ik mijn 34-jarige zelf achter me liet en mijn tiener-zelf naar boven liet komen. Deze kant van mezelf zie je dus ook in het verhaal naar boven drijven. Niet zozeer in de karakters zelf, maar hoe ze zich uiten in hun doen en laten, maar ook hun manier van praten.

 

De kaft van Op zoek naar Violet Park is prachtig en zeer bijzonder. Kun je ons iets meer hierover vertellen?

De kaft voor de Nederlandse uitgave is gemaakt door Natascha Stenvert, en weer totaal anders dan de omslag die is gebruikt in de UK of de omslagen van het boek dat in Italië, Amerika en Australië zijn uitgegeven. Persoonlijk vind ik deze kaft heel erg mooi, hoewel ik er zelf geen inspraak in heb gehad. Het is een omslag die met allerlei kleine plaatjes elk afzonderlijk iets over het verhaal vertellen, hoewel je daarvoor natuurlijk eerst het boek moet hebben gelezen. Dus buiten dat het gewoon een zeer mooie en gekleurde kaft is, is het ook een veelzeggende omslag met een diepere betekenis, die perfect bij het boek past. Ik ben er zeer tevreden en gelukkig mee.
Wat ging er door je heen, toen je hoorde dat je de 40th Guardian Childrens Fiction Prize had gewonnen?

Geluk. Het was in één woord geweldig! Toen ik het nieuws per telefoon van de redacteur kreeg, begon ik te huilen, zo gelukkig voelde ik mij met deze eer. Even later zaten mijn man en ik in de tuin met een glas wijn om het te vieren. Kort daarop kwamen de kinderen schreeuwend en ruziemakend de tuin in. Normaal zou ik zijn opgestaan om hun geruzie te beëindigen, maar ik zei tegen mijn man: ‘Het kan me niet schelen, ik heb zojuist de 40th Guardian Childrens Fiction Prize gewonnen!’ Het is een hoogtepunt in mijn net beginnende carrière als auteur. Een fantastisch gevoel.
 

Wat voor technieken heb je nodig om een boek te schrijven voor tieners?

Ik denk niet dat je echt verschillende technieken nodig hebt. Eerlijk gezegd heb ik er niet over nagedacht voor wie ik het boek ging schrijven, ik ben gewoon begonnen. Pas toen het boek al tweederde was gevorderd begon ik mij hier zorgen over te maken. Maar er werd mij gezegd dat ik mij hier niet mee moest bezighouden en gewoon door moest schrijven. Toen de uitgever het las zeiden ze dat het een boek voor tieners was. Ik vond dat prima, maar als ze hadden gezegd dat het een boek voor volwassenen was geweest had ik dat ook uitstekend gevonden. In mijn visie is het boek geschikt voor tieners en volwassenen tot welke leeftijd dan ook, maar over het algemeen wordt het voornamelijk gelezen door de doelgroep en vaak ook door de ouders van diezelfde doelgroep. Ouders van tieners vinden het zeer herkenbaar, zowel de gedachten en handelingen van Lucas, als de manier waarop de moeder van Lucas wordt neergezet.
 

Op welke manieren inspireren jouw eigen kinderen je bij het schrijven?

Kinderen zeggen de meest ongelooflijke dingen. Ze leven in het heden en houden zich niet of nauwelijks bezig met de toekomst. Dit is zeer inspirerend. Ook zijn kinderen ontzettend veerkrachtig, ze blijven niet gauw in een gevoel of gebeurtenis vastzitten. Wat ik zelf graag wil is dat mijn kinderen trots op mij zijn. Ik wil dat ze mij ook als een eigen persoonlijkheid zien, in plaats van alleen maar als hun moeder. Toen ik de 40th Guardian Childrens Fiction Prize won, had ik het gevoel dat ik daar in geslaagd was. Ook op die manier inspireren zij mij enorm.
 

Wat voor soort auteur ben je? Impulsief of meer gestructureerd?

Ik ben absoluut geen gestructureerde schrijfster. Dat is ook niet echt mogelijk met onze winkel. Daarbij werk ik niet prettig op vaste tijden, schrijven doe ik op gevoel. Ik ben daarin vrij impulsief en ik heb geen vooropgezet plan. Bij Op zoek naar Violet wist ik bijvoorbeeld pas vlak voor het eind hoe het plot eruit zou gaan zien. Ik heb altijd een notitieboek bij mij en verder werk ik op mijn laptop in mijn werkkamer. Het liefst in de ochtend, dat wat ik ’s avonds schrijf moet ik vaak de volgende dag weer deleten.
 

Als je één boek zou moeten kiezen dat je zelf had willen schrijven, welk boek zou dit dan zijn en waarom?

Dit kan alleen maar Holes van Louise Sachar zijn. Het boek gaat over een jongen die naar een jeugdgevangenis wordt gestuurd omdat hij een paar schoenen zou hebben gestolen. De jury gelooft hem niet wanneer hij vertelt dat deze schoenen uit de lucht op zijn hoofd vielen, terwijl dat precies is wat er gebeurde. In de jeugdgevangenis moeten hij en de andere jongens gaten graven. De reden hiervoor is een groot geheim. Wat zo bijzonder is aan dit boek is dat er een achtergrondverhaal doorheen loopt en dat uiteindelijk alle gebeurtenissen in een cirkel bij elkaar komen. Het plot is zeer ingenieus. Het is een perfect verhaal en zeer liefdevol. Toen ik het uithad kon ik alleen maar denken: ‘Ik wou dat ik dit boek had geschreven.’ Ik zou het iedereen zeer zeker aanraden om te lezen.
 

Kun je ons iets meer vertellen over je volgende boek Broken Soup?

Broken Soup gaat over een 15-jarig meisje dat in Londen woont. Haar naam is Rowan. Het verhaal begint als ze in de rij van een winkel staat en een onbekende jongen haar op haar schouder tikt. Hij geeft haar een negatief en zegt dat ze dit heeft laten vallen. Ze zegt dat het negatief niet van haar is, maar de jongen blijft aandringen en uiteindelijk neemt ze het aan en stopt het in haar zak. Daarna vergeet ze het, tot haar vriendin haar er weer aan herinnert. Ze laat het negatief ontwikkelen en het blijkt een foto van haar 2 jaar geleden overleden broer te zijn. Rowan heeft de foto nog nooit gezien en kent de jongen uit de winkel ook niet. Ze begint een zoektocht naar de herkomst van de foto en de onbekende jongen die hem haar gaf. Rowans ouders zijn gescheiden, haar moeder is depressief en ze heeft ook nog een jonger zusje van 6 jaar oud. Ondanks alle vreselijke gebeurtenissen is het een verhaal vol liefde.

 


Op Zoek naar Violet Park
Auteur: Jenny Valentine
Oorspronkelijke titel: Finding Violet Park
Moon Uitgevers
ISBN: 978 90 488 0081 0
Paperback
Prijs: 15,95

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wanneer Lucas (16) geïntrigeerd raakt door een achtergelaten urn gaat hij op zoek naar de geschiedenis van de vrouw die hier in blijkt te zitten. Hierbij realiseert hij zich niet dat dit het begin is van een zoektocht naar zichzelf en zijn identiteit.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Jenny Valentine.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven