Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia Interview:
Jane Hill

Door Kim Moelands | Ezzulia.nl


11 november 2008 | Jane Hill werd geboren in het Engelse Portsmouth en werkte jarenlang voor de commerciële radio. In 2005 verscheen haar eerste thriller, Sluimerend Verleden. Dit jaar bracht uitgeverij Fontein haar derde boek uit, het zeer spannende Laat Niets Los, een psychologische thriller waarin een 35-jarige vrouw wordt achtervolgd door een groot geheim uit haar verleden.

 


"Iedereen is dol op geheimen"

 



Wil je jezelf voorstellen aan de Nederlandse lezers?

Ik ben afkomstig uit Portsmouth, een marinehaven aan de Engelse zuidkust. Ik ben pas vrij laat beginnen schrijven. Ik was bijna 40 toen mijn eerste boek uitkwam. Daarvóór had ik 20 jaar radiowerk gedaan. Ik was eerst journaliste, daarna directeur van een groep radiostations. Ik wou altijd al schrijver worden en op de duur ben ik daar ook in geslaagd. Laat Niets Los is mijn derde boek. Als ik niet aan het schrijven ben, treed ik op als stand up comedian doorheen heel het Britse Koninkrijk. Ik heb er net een show op zitten in het Edinburgh Festival Fringe.
Wat was de aanzet om Laat niets Los te schrijven?

Het begon allemaal met de zin: “Toen ik achttien was heb ik een man gedood en ik ben ermee weggekomen”. Hij zat gewoon in mijn hoofd, zonder dat ik wist wat ik er verder mee aan moest. Toen ben ik een personage beginnen uitwerken met een donker verleden en ben ik gaan uitzoeken wat voor effect dat kon hebben op haar dagelijkse leven.
 

Je bent schrijver van spannende verhalen én stand up comedian. Heb je een voorkeur voor één van beide en waarom?

Ik vertelde al dat ik reeds als kind schrijver wilde worden. Op mijn zevende droomde ik er al van en ik kan je verzekeren dat er niets zo spannend is als je eigen boeken in de rekken te zien liggen. Beide jobs zijn ontzettend verschillend. Schrijven doe je in je eentje, het is vaak zwoegen maar ook erg bevredigend. Comedy brengt je onder de mensen, het is heel erg vermoeiend en de voldoening is erg vluchtig. Schrijven geeft je meer voldoening op lange termijn. Maar in beide gevallen komt het erop aan de mensen te boeien en hen nieuwsgierig te maken naar hoe het afloopt.
 

Er zit spanning in je boeken en op een podium staan om een publiek aan het lachen te maken is ook bepaald spannend. Ben je op zoek naar kicks?  

Zo zie ik het niet. Ik heb een hekel aan fysieke angst en hou me ver van al die activiteiten die mensen associëren met kicks. Je zal mij niet zien parachutespringen of bungeejumpen  of raften. Maar ik hou er aan de andere kant wel van om mezelf in zekere mate te dwingen tot dingen die anderen eng vinden, zoals voor een publiek gaan staan grappen verzinnen. En ik vind het enig om te zitten griezelen bij een boek of film.

Geheimen spelen altijd een grote rol in je boeken. Heb je een fascinatie met geheimen?

Is iedereen dan niet dol op geheimen? Volgens mij zijn geheimen de grote drijfkracht achter sterke plots en wil iedereen ze maar wát graag ontrafelen en roddelen over mensen.
 

Denk je dat het echt mogelijk is om een opgelopen trauma achter je te laten of ben je er van overtuigd dat het altijd weer zal opduiken?

Eigenlijk kan ik daar alleen maar naar gissen. Ik ben een erg bevoorrecht mens en kom uit een liefhebbende, zorgende omgeving. Als ik dus zo’n personage neerzet zoals Beth, dan moet ik als het ware in een acteerrol kruipen. Ik kruip in haar huid en probeer me voor te stellen wat er in haar omgaat.
Hoofdpersonage Beth wordt achterna gezeten door een vijand zonder gezicht. Op z’n minst ijzingwekkend! Wat is jouw grootste angst of je ergste nachtmerrie?

Mijn grote angst zit vooral in het fysieke: het geen controle hebben over mijn situatie, zoals in een roetsjbaan of bij een parachutesprong.
 

Je hoofdpersonages zijn stuk voor stuk sterke vrouwen. Is dat een bewuste keuze vanuit je eigen vrouw-zijn en wil je daar over schrijven? Zou je in de toekomst ook over een sterke mannenfiguur kunnen schrijven?

Ik schrijf de boeken die ik zelf graag zou lezen. En toevallig hou ik er van om over sterke vrouwen te lezen, waarmee ik mezelf kan identificeren. In het volgende boek zit alleszins een dubbele situatie met een koppel als centrale figuren. Ik geniet ervan om vanuit het standpunt van de man te schrijven.
 

Je hebt Laat niets los geschreven vanuit het ik-perspectief. Was dat een bewuste keuze en zo ja, waarom vond je dat de meest geschikte vorm?

Laat niets los is een boek waarin een trauma uit het verleden niet alleen het leven van het hoofdpersonage beheerst, maar ook haar zicht op de wereld bepaalt. Om de lezer te laten aanvoelen hoe erg haar visie op het leven beïnvloed is en hoe beschadigd en gestoord ze er uit komt, vond ik de ik-vorm het meest geschikt.
 

Heb je veel research moeten doen?

Veel in het boek speelt zich af in een omgeving die ik ken: het hedendaagse Londen, het wereldje van de comedy clubs, het Edinburgh met zijn Festival Fringe, en ook San Francisco. Daar was dus niet veel research voor nodig. Ik leef vanuit het standpunt dat alles wat er in mijn leven gebeurt materiaal kan zijn voor een boek. Waar het Beths mentale toestand betreft, vond ik het beter mezelf in haar plaats te stellen dan kurkdroge research te doen naar vergelijkbare gevallen. Ik weet niet eens of die bestaan, trouwens.
 

Naar welke auteurs kijk je op en wat voor soort boeken lees je zelf het liefst?

Ik schrijf psychologische thrillers omdat ik er zelf erg van hou. Ik ben verzot op Ruth Rendells Barbara Vine. Nicci French kan ik ook niet weerstaan. Mijn absoluut favoriete boek is Rebecca van Daphne du Maurier. Het is zo’n zalige romantische gothic thriller met allerlei donkere kantjes, die helemaal omheen een misdaad en een groot geheim wordt uitgesponnen. Elke keer als ik het lees, ontdek ik nog nieuwe dingen.

 

Foto: Uitgeverij Fontein

 


Laat Niets Los
Auteur: Jane Hill
Oorspronkelijke titel: Can't Let Go
Uitgever: Fontein
ISBN: 978 90
Paperback
Prijs: 17,95

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als Beth Stephens, een 35-jarige alleenstaande lerares, het eerste briefje leest, is ze doodsbang. Iemand, een persoon die haar lijkt te volgen bij elke stap die ze neemt, is achter haar verschrikkelijke geheim gekomen en dreigt met wraak. 

Al zeventien jaar houdt ze het verborgen en leeft ze met een leugen. Nu ze eindelijk dacht dat ze veilig was, een vaste baan had, wat vrienden maakte en zelfs verliefdheid toeliet in haar leven, juist nu komt iemand achter haar aan. Maar wie is dat dan?

Opeens kan ze niemand meer vertrouwen, ziet ze overal gevaar. Ze beseft dat zij haar belager moet vinden voordat hij haar te pakken krijgt...
 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Jane Hill.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar boven