Isa, Passiespel was jouw debuut. Wat mag de lezer verwachten van Verboden verleden?

Een tweede boek is vaak moeilijk. Uitgeverijen spreken wel van ‘het tweede boek syndroom’. Het eerste boek krijgt veel aandacht omdat het je debuut is. Een tweede boek is vaak voor boekhandelaren minder interessant. Vraag me niet waarom, maar met een derde boek heb je jezelf vaak beter op de kaart gezet. Mijn tweede boek is weer heel anders dan Passiespel. Verboden verleden is een thriller, maar stiller spannend dan mijn debuut. Passiespel is een pageturner.

 

Is Verboden verleden niet gewoon een klassieke whodunit?

Nee hoor. Het is spannend en de lezer wil natuurlijk weten wie de moordenaar is. Maar veel lezers geven aan dat ze dat al vrij vroeg weten. Maar dat maakt niet uit. Je blijft toch twijfelen. Ik heb met Verboden verleden een spannend verhaal willen vertellen. Ik ben in de huid van de seriemoordenaar gekropen. Ik heb er ook echt onderzoek naar gedaan. Wetenschappelijke artikelen gelezen. Ik ben geïnteresseerd in de psyche van de mens, daarom heb ik ook mijn propedeuse psychologie gehaald. Ik wilde zelfs een opleiding doen bij de recherche om alles te weten te komen over seriemoordenaars, maar dat lukte niet. Met Verboden verleden wilde ik zo’n enge man doorgronden. Ik denk dat me dat gelukt is.

 

Hoe lukt het jou te schrijven met vier zoons en een eigen bedrijf?

Ik kan me heel goed concentreren in de drukte van het gezinsleven. We hebben een eigen bedrijf, mijn man en ik draaien dat samen. Het voordeel is dat je je eigen tijd kunt inplannen. Dat is met vier kinderen wel heel belangrijk. Ze hebben hun school, hobby’s en dat slokt natuurlijk veel tijd van de ouders op. Dat doe ik ook graag, maar het is heel fijn dat ik me in de chaos kan concentreren. Als één van de kinderen roept terwijl ik schrijf, kan ik geïrriteerd reageren. Met het opschrijven van de grote lijnen is drukte om me heen geen probleem. Als ik echt aan het schaven en vijlen ben, wil ik rust. Af en toe ga ik dan even naar onze caravan in Noord-Holland. Daar slaap ik dan ook en heb ik alle rust om te werken.

 

Wat doe jij het liefst als je zou kunnen kiezen tussen schrijven en je eigen bedrijf?

Schrijven! Het is best ingewikkeld om zeshonderd dingen tegelijk te doen. Het liefst ben ik alleen met mijn verhalen bezig. Toch vind ik het werk dat ik hiernaast doe heel erg leuk. Begrijp me niet verkeerd, maar soms is het fijn om me helemaal te kunnen focussen op het verhaal.

 

Je hebt de schrijversvakschool gedaan. Heb je daar leren schrijven?

Ik heb daar veel geleerd. Heel veel. Het is alsof je iets oefent wat je al kunt. Alsof je allang kunt schaatsen, maar dan net wat makkelijker door de bochten gaat. Je bent je er meer bewust van wat je doet. Het doel van de docenten is natuurlijk dat je literair gaat schrijven, maar dat is nooit mijn doel geweest. Ik wilde de dingen die ik opschreef wel mooi kunnen vertellen. Wat we bijvoorbeeld tot in den treure hebben geoefend, is ‘Show. Don’t tell’. Ik zie dat veel schrijvers daar moeite mee hebben. Zelf vind ik een boek het mooist als het verhaal niet verteld wordt.

 

Je hebt een kort verhaal geschreven. Vrij zwemmen.

Vrij zwemmen is een verhaal dat al lang in mijn hoofd zat. Ik vond het bizar. Iemand die zelfmoord wil plegen en dan zijn vriendin vermoordt omdat het huis in de familie moet blijven. Mijn uitgever vroeg me om een kort verhaal. Het voorwerk had ik al gedaan. In mijn hoofd. Ik heb het in twee weken opgeschreven.

 

Stelling. Inspiratie heb je niet. Die maak je.

Natuurlijk. Schrijven is discipline. Maar als jij bedenkt dat je op maandag ‘moet’ schrijven, doe je het voorwerk al in je hoofd. Je moet er dan wel voor gaan zitten, het komt niet vanzelf op papier. Maar je hebt al heel veel gedaan. En dan moet je gaan zitten. Zitten en doen.

 

Er zijn veel mensen in Nederland die thrillers willen schrijven. Heb je tips?

Ooit kreeg ik van een uitgeverij die Passiespel had gelezen, een belangrijke vraag. Als schrijver moet je jezelf altijd de vraag stellen: Wat voegt mijn boek toe aan de berg boeken die al bestaat? Waarom moeten er bomen omgehakt worden voor dit verhaal? Waarom zouden mensen dit willen lezen? Welke vraag dreunt nog na als ik het boek uit heb? Dat was een eyeopener. Ik ging op zoek naar de vraag en bij Passiespel was dat ‘hoe kan een normale huisvrouw zo doordraaien?’ Bij Verboden verleden vroeg ik me af wat iemand een seriemoordenaar maakt. Ik denk dat elke seriemoordenaar heel jong afwijkend gedrag vertoonde. Dierenmishandeling komt bijvoorbeeld veel voor. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat elk kind dat een dier pijn doet, een seriemoordenaar wordt. Dat zie je vaak pas achteraf. Als je de vraag duidelijk hebt en dan nog steeds je boek wilt uitgeven, zorg er dan voor dat je eerste drie pagina’s perfect zijn. Je eerste alinea moet die belangrijke vraag al oproepen. De proloog moet al die ingrediënten in zich hebben. Een uitgever ziet echt meteen of een verhaal publicabel is. Zoek een professionele schrijfcoach. En vraag jezelf uiteindelijk af waarom je het eigenlijk doet. Schrijven.

 

Ben jij een succesvol schrijfster?

-Lacht- Ja! Ik ben een succesvol schrijfster, maar nog niet genoeg. Dat betekent niet dat ik altijd maar meer wil. Maar je moet jezelf ook afvragen wat je succesvol vindt. Voor de ene schrijver is dat als hij een oplage van 100.000 boeken heeft. Ik zou het heel mooi vinden als ik in de bestseller top 60 stond. – Valt even stil - Het boekje Verrassing (Twaalf korte spannende verhalen van bekende en minder bekende vrouwelijke thrillerauteurs, waaronder Judith Visser) staat ook in de bestseller top 60. En daar heb ik ook een verhaal voor geschreven. Maar ik wil gewoon graag gelezen worden. Ik vind het belangrijk dat de mensen van mijn verhalen genieten. Als iedereen je boek graag wil lezen en het bij de bibliotheek steeds uitgeleend is, ben je ook hartstikke succesvol. Het liefst schrijf ik nog een keer een flinke bestseller. Het lijkt me heerlijk dat ik mijn boek overal op mooie, glimmende stapels in de boekhandels zie liggen.

 

Foto: Geplaatst met toestemming van Isa Maron.
Fotograaf: onbekend

 

---

Over Aefke ten Hagen:
Aefke ten Hagen is gek op Nederlandse literatuur. Op elfjarige leeftijd schreef ze Het fototoestel, een kort verhaal dat werd verfilmd door de NCRV. In 2007 won ze de dialogenwedstrijd van het tijdschrift Esta.

September 2010 verscheen bij uitgeverij Mistral haar eerste roman, In naam van mijn vader,  een verhaal over liefde, waanzin en sushi. Op internet heeft ze ook een eigen weblog: www.stoereschrijfster.nl.

 

---

Verboden verleden
Auteur: Isa Maron
Uitgeverij De Vliegende Hollander
ISBN: 978 90 495 0145 7
Paperback
Prijs: € 19,95
Verschijnt: november 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hij heeft eerder gedood, maar amper bewust. Jarenlang heeft hij zich verdoofd met woeste strooptochten vol duistere lust. Hij weet exact hoever hij kan gaan. Tot zijn leven onbeheersbaar verandert. Tot de woede in hem te groot, de drang onhoudbaar wordt. Dan wordt een seriemoordenaar geboren.

Na jaren van zwerven komt reisjournaliste Ariane eindelijk thuis. Er wenkt een rooskleurig bestaan, met een nieuwe carrière, een mooi huis en haar exotische liefde Abhay. Toch is ze onzeker: over haar kille familie en dominante moeder waarvoor ze gevlucht was, en de anonieme post in haar brievenbus. Als er in de duinen een lijk gevonden wordt, blijkt het te gaan om een oude bekende. Ariane gaat op zoek naar antwoorden. Maar graven in het verleden kan pijnlijke gevolgen hebben…

 

---