Ezzulia Interview
Isa Maron
Door Carien Touwen | Ezzulia.nl
6 april 2009 | Isa Maron debuteerde eind vorig jaar met de erotische thriller Passiespel. Het is een beklemmend verhaal over een vrouw die zich uit onvrede met de dagelijkse sleur in erotische avonturen stort. Eerst samen met haar echtgenoot, maar al snel met een dominante minnaar. De bezoekers van vrouwenthrillers.nl verkozen dit boek tot Beste Nederlandse vrouwenthriller van 2008.
Ik zoek de auteur op in haar gloednieuwe
kantoor in Amsterdam. Als ik naar Isa Maron vraag, word ik bijna
weggestuurd. Haar nieuwe collega’s weten van geen schrijfster; natuurlijk:
Isa Maron is een pseudoniem! Gelukkig komt ze zelf net naar beneden en
kunnen we het interview beginnen. Maar na dit interview heeft ze haar collega’s
nog wel wat uit te leggen…
"Mijn moeder heeft een boek geschreven over seks"
Je schrijft onder pseudoniem. Waarom en hoe is de naam Isa Maron gekozen?
Dit is gebeurd op initiatief van de uitgever, zij wilden graag dat ik een pseudoniem zou nemen. Ik had daar zelf nog nooit over nagedacht. De uitgeverij had twee belangrijke argumenten. In eerste plaats wilde ze me een beetje afschermen, een van hun schrijfsters is eerder gestalkt en gezien mijn genre leek het ze beter. Ten tweede vonden ze mijn eigen naam niet zo internationaal klinken. Ik heb hun advies zonder aarzelen opgevolgd, Karakter heeft tenslotte veel ervaring in het uitgeven van boeken.
De naam Isa Maron heb ik zelf bedacht. Het was een van de gekste dingen die ik ooit heb gedaan; nadenken over een andere naam voor jezelf. Ik heb echt een dag rond gefietst en mezelf andere namen gegeven. Pas tijdens een telefoongesprek met de uitgever zijn we samen tot de definitieve naam gekomen. Isa is afkomstig van Isabel, wat de naam is van ons dochtertje, dat twee dagen na haar geboorte is overleden. Dat vond ik wel heel erg mooi.
Maron
hebben we tijdens dat telefoongesprek bedacht, we hebben allerlei namen van
Franse dorpjes opgenoemd en opeens kwamen we op deze achternaam. Ik hing op en
had een nieuwe naam. Uiteindelijk was het dus binnen een dag besloten. Het was
nog wel even wennen. De eerste keer dat ik naar een evenement ging als
schrijfster, zat ik echt op de fiets mijn naam te oefenen. ‘Hallo, ik ben Isa.’
Het ging die avond pas bij de vijfde keer voorstellen fout. (lacht)
Hoe is het idee ontstaan om een erotisch verhaal te schrijven?
Het verhaal is ontstaan uit een
huiswerkopdracht van mijn schrijfgroep. Ik zit samen met een groepje dames in
een schrijfgroep en met de grote vakantie in aantocht, bedachten we een
schrijfopdracht om in de zomer toch te blijven schrijven. We moesten een
erotische scene schrijven. En terwijl ik op een warm terrasje in Frankrijk zat
met een glaasje wijn ernaast, kwam het idee om te schrijven over Olga in het
vakantiehuisje met haar onbekende minnaar. Ik wilde geen standaard erotiek
schrijven over Jantje kust Marietje, ik houd van extreme en gekke dingen, dus
bedacht ik een minnaar die hele andere dingen doet dan gebruikelijk. En voor ik
het wist zat er een enorm verhaal in mijn hoofd. Mede doordat de dames zo
enthousiast waren bij het lezen van deze scene, ben ik de rest van het verhaal
ook gaan schrijven. En zo is die scene het eerste hoofdstuk van Passiespel
geworden.
Hoe heb je het onderzoek voor Passiespel gedaan? Heb je mensen gesproken, dingen zelf uitgeprobeerd?
Ik heb uren en uren achter de computer gezet op internet. Ik wilde eigenlijk wel allerlei parenclubs bezoeken, maar daar was ik toch een beetje te bescheten voor. Maar op internet kan je zoveel vinden, ongelooflijk. Je kunt hele virtual tours maken door parenclubs en alle kamers van binnen zien. Ik heb wel veel mensen gesproken die naar parenclubs gaan en die actief SM beoefenen, maar het zelf doen was toch een stap te ver. Ik vond het wel heel bijzonder om te onderzoeken waarom mensen dit doen.
Ik denk wel dat het beter is als je zelf
onderzoek doet, maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben wel naar de Kamasutra beurs
geweest, maar het hele stuk dat ik daarover had geschreven is er weer
uitgehaald. Maar ja, dat is ook net de huishoudbeurs, maar dan voor erotiek. We
hebben ons echt een breuk gelachen. De verschillen tussen de mensen die daar
rond lopen, de ene ziet eruit alsof hij net van de bouw komt met verf op zijn
broek, terwijl de ander zich helemaal heeft opgedoft.
Was het moeilijk om je in te leven in de SM scènes?
Nee, uiteindelijk niet, maar het heeft wel
een tijdje geduurd voor ik de juiste stijl te pakken had. Ik was van te voren
wel heel lang bezig om me erop voor te bereiden, het was geen materiaal waarbij
je gapend aan de start kon verschijnen. Ik heb veel op heavy SM websites
gekeken. Daar kon je ook naar interviews kijken met meisjes voor en nadat ze aan
SM doen. Deze interviews hebben mij heel goed geholpen bij het inleven. Wat ik
deed is eerst naar dit soort filmpjes kijken en daarna, dit was vaak ’s nachts
als iedereen op bed lag , stortte ik me volledig op zo’n scene. Op de een of
andere manier lukte dat ’s ochtends vroeg met een kopje koffie en Teletubbies
aan een stuk minder goed. (lacht)
Wat spreekt jou meer aan: meester of slaaf zijn?
Pff, dominant of sub, dat weet ik niet, het
leek mij allebei wel interessant. Maar tijdens een interview met de voorzitter
van de VSSM (Vereniging Studiegroep Sado Masochisme) werd mij verteld dat dat
eigenlijk niet kan. De echte bdsm-ers zijn of sub of dominant. Anders ben je een
switch, maar dat vinden ze eigenlijk ook niks. Je moet een keuze maken. Die
voorzitter vertelde mij dat de dame die BDSM bij hem geïntroduceerd had, hem had
gevraagd: welke kant wil je eerst ontwikkelen, je dominante kant of je sub kant?
En dat idee spreekt mij wel aan, ik denk dat iedereen beide kanten in zich
heeft. Maar welke kant bij mij sterker aanwezig is? Ik denk dat ik een hele
slechte sub zijn. Ik ben ontzettend eigenwijs en zou veel te snel roepen: Ja,
daag, dat doe ik niet.
Tijdens het lezen van Passiespel begon ik me opeens af te vragen hoeveel mensen die je dagelijks op straat tegenkomt, zich met SM bezig houden. Vooral toen de hoofdpersoon elke dag die bizarre onderbroek aantrok. Heb je met dit boek meer openheid over het onderwerp willen creëren?
Dat was niet mijn doel, maar het zou wel leuk zijn als het onderwerp meer bespreekbaar zou zijn. Ik zie het nog niet gebeuren dat mensen op een verjaardag met een slagroomtaartje op schoot gaan zitten vertellen dat ze aan SM doen. Maar ik heb wel echt geprobeerd om Olga zo herkenbaar mogelijk te maken. Ik vroeg me vooral af wie er nou precies aan SM doet. Ik wilde geloofwaardig maken dat dit gewone mensen zijn, dat het je buurvrouw kan zijn, mensen met een gezin. Aan de buitenkant kan je het tenslotte niet zien.
Wat ik wel verbijsterend vond is het aantal reacties dat ik kreeg, toen ik me inschreef op dating-websites. Ik schreef me in, ook weer onder pseudoniem, om te kijken wat het teweeg zou brengen voor mijn hoofdpersoon. Ik kreeg zoveel mails, briefjes, kaartjes en verzoeken om wat af te spreken, dat ik bijna niet kon voorstellen dat er nog iemand was die niet vreemd ging. Dan zag ik vaders hun kinderen naar school brengen en dan dacht ik; ja jij hebt vast ook een profiel om lekker vreemd te gaan. Ik werd er helemaal paranoïde van en heb de profielen dus maar snel gewist. Aan de ene kant is het fijn dat het kan als die behoefte er nu eenmaal is, maar aan de andere kant is ook het ook triest dat zoveel mensen blijkbaar een gat in hun leven hebben.
Dat gevoel dat je mensen op straat met andere
ogen bekijkt, herken ik dus heel goed.
Hoe en waarom ben je gaan schrijven?
Het is eigenlijk per ongeluk ontstaan allemaal. Ik heb een cursus gedaan aan de Schrijversvakschool en daaruit is die schrijfgroep ontstaan. En vanuit die zomerse schrijfopdracht is dit boek weer ontstaan. Later vond ik dat ik wel wat meer ervaring nodig had als schrijver en toen ben ik dus ook de opleiding van de Schrijversvakschool gaan volgen. Maar Passiespel heb ik echt als leek geschreven, gewoon omdat ik plezier in schrijven heb. Het boek is natuurlijk wel herschreven met meer kennis.
Als kind schreef ik veel verhaaltjes en
gedichten en ik heb ook altijd plannen gehad om kinderverhalen te schrijven,
maar daar kwam nooit zoveel van. Tot ik bedacht dat, als ik die wens had, ik er
gewoon eens iets aan moest doen. En zo ben ik dus op zoek gegaan naar cursussen.
Maar Passiespel staat natuurlijk wel erg ver van kinderverhalen af.
Je hebt vier jonge zoons. Wat weten die over Passiespel?
Ze weten er vanaf en ik heb ook verteld dat het over seks gaat. De oudste is 14 en die wil het wel lezen, maar ik vind dat hij nog even moet wachten. Maar ach, nu ik er weer over nadenk, de jeugd van tegenwoordig weet en ziet zoveel, misschien maakt het ook eigenlijk niet zoveel uit. Een van de jongste twee heeft erover verteld in de kleedkamer bij voetbaltraining. Hij zei: Mijn moeder heeft een boek geschreven over seks. Vies hé? (lacht) Op die leeftijd gruwelen ze zelfs van zoenen op de televisie.
Hoe en wanneer heb je aan dit boek geschreven? Je hebt tenslotte een fulltime baan en een druk gezinsleven met vier kinderen.
Ik heb vooral veel ’s nachts geschreven. Niet dat ik geen slaap nodig heb, maar je hebt natuurlijk wel rust nodig om te kunnen schrijven. Maar ik heb ook heel veel tussen de bedrijven door gedaan, gewoon met de laptop aan de keukentafel. Ook op vakantie heb ik veel aan het manuscript zitten puzzelen en herschrijven. Maar toen was het al wat.
De basis van het verhaal heb ik heel snel geschreven, in zes maanden achter elkaar door. Dat was in 2006. In 2007 heb ik het herschreven en in 2008, toen het uitkwam, heb ik het natuurlijk ook nog flink aangepakt. Dus al met al was het toch wel drie jaar werk voor het op de planken lag. Best lang zeg!
Ik had het verhaal helemaal in mijn hoofd
zitten, maar tijdens het schrijven raakte ik toch een beetje de draad kwijt. Dus
toen heb ik een flinke Excel sheet gemaakt met daarin details zoals
hoofdstukindeling, wie, wat, wanneer, waarom, jaartal, jaargetijde en
spanningsboog.
Waar haal je je inspiratie uit?
Vooral uit mensen. Mensen doen zulke vreemde dingen en raken verzeild in zulke aparte situaties. Er stond laatst een stukje in een blad over een man die zijn vriendin wilde vermoorden. Hij wilde zelfmoord plegen omdat hij was ontslagen en de hypotheek niet meer kon betalen, maar wilde niet dat zijn vriendin het ouderlijk huis zou erven. Dat moest naar zijn broer gaan. Dus voor hem was het volkomen logisch dat hij zijn vriendin moest vermoorden.
En dat soort bizarre dingen, dat intrigeert
mij nou. Want hoe komt een mens aan zo’n kronkel? En dan hoef ik niet te weten
hoe het nou in het echt zat, maar gebruik ik dit als uitgangspunt van mijn
fantasie.
Zijn er ook onderwerpen waar je nooit over zou schrijven?
Dat weet ik niet. Een vriendin van mij heeft
een verhaal geschreven vanuit het perspectief van een kind dat een moeder heeft
die aan borstkanker sterft. Dat soort onderwerpen vind ik doodeng. Daar hadden
we dus samen een interessante discussie over, zij vond het namelijk juist eng
waar ik over schreef. Borstkanker overkomt heel veel vrouwen, ik zou daar heel
gedeprimeerd van raken tijdens het schrijven. Ik denk dat ik toch liever voor
iets kies dat verder van me afstaat. Maar het kan maar zo dat ik daar over vijf
jaar heel anders over denk.
Ben je al bezig met een volgend boek en kun je hier iets over vertellen?
Ja, dat ben ik zeker! Het gaat ook weer over
een jonge vrouw met een boeiend seksleven, maar niet zoals in Passiespel.
Het heeft niet weer een SM setting, maar is meer een misdaadverhaal. Er zal heus
wel weer wat spannende seks in voorkomen, maar daar draait het niet om. Ik ben
al een heel eind, weet precies waar het verhaal naartoe gaat, maar er moet
natuurlijk ook brood op de plank komen, want van schrijven word je niet rijk.
Het ligt een beetje aan mij wanneer het uitkomt. Of in dit najaar of in het
voorjaar van volgend jaar.
En de schrijfgroep, bestaat die nog steeds?
Jazeker! We komen nu wel iets minder vaak bij elkaar dan vroeger. Meestal één keer per maand. De meeste van de leden doen net als ik de opleiding op de Schrijversvakschool, dus vaak zijn we toch de opdrachten uit de lessen aan het bespreken. De opleiding is behoorlijk intensief, twee avonden per week. Je krijgt een heel jaar lang schrijftraining en ze laten in blokken alle schrijfmogelijkheden de revue passeren: poëzie, proza, toneel, essay en scenario schrijven. Pas daarna kun je kiezen wat je wilt doen en ik vond het heel leerzaam om over al die mogelijkheden te leren. En ik had niet verwacht dat ik de hele vierjarige opleiding zou doen, maar toen ik het eerste jaar gehaald had, wilde ik toch wel door naar het tweede jaar. Maar of ik daarna door ga? Het is wel heel erg veel werk. En er moet natuurlijk ook een nieuwe roman komen.
Passiespel
Auteur: Isa Maron
Karakter
Uitgevers
ISBN: 978 90 6112 219 7
Paperback
Prijs: 19,95
Een gewone vrouw uit Amsterdam belandt in de spannende wereld van dominantie en onderwerping, waarbij ze ontdekt dat pijn en genot vlak bij elkaar liggen...
Olga - goed huwelijk, twee kinderen, leuke baan - voelt zich gevangen in een eentonig bestaan. Om de spanning in haar huwelijk terug te brengen, stort ze zich met haar man in de wereld van kinky seks. In haar zoektocht naar overrompelende erotiek ontmoet ze een minnaar die haar meest...
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Isa Maron.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.