Je bent webredacteur, journalist en moeder van twee kinderen. Wat moeten we nog meer over jou weten?

Ik heb journalistiek gestudeerd en werk voor de nieuwssite van een grote hogeschool. Met creatief schrijven ben ik zo’n jaar of vier geleden begonnen, kort na de geboorte van mijn jongste zoon. Ik geniet ervan om daarbij minder gebonden te zijn aan de journalistieke regels, maar ik vergeet mijn achtergrond niet. Ik volg het nieuws op de voet en laat me regelmatig inspireren door de actualiteit. Verder is het misschien leuk om te weten dat ik samenwoon met kunstenaar Anton en dat ik, naast van lezen en schrijven, ook van hardlopen houd. Ik probeer drie keer per week te trainen. Bijkomend voordeel: tijdens het hardlopen, komen de beste schrijfideeën naar boven.
 

Heb je nog wel tijd om een boek te schrijven?

Nickname heb ik geschreven in de avonduren. Omdat ik tegenwoordig ietsje minder werk, heb ik nu overdag wat meer tijd om te schrijven. Dat komt goed uit, want eigenlijk ben ik niet zo’n avondmens. Ik val regelmatig in slaap bovenop mijn laptop. En dat is heus niet omdat mijn verhalen saai zijn!
 

Nickname, jouw debuut, stuurde je in voor een schrijfwedstrijd op internet. Hoe waren de verwachtingen vooraf?

Ik hoop niet dat dit arrogant klinkt, maar ik had het gevoel dat ik best wel een kansje maakte om te winnen. Het verhaal dat ik al had liggen, voldeed namelijk precies aan de eisen die voor deze wedstrijd gesteld werden. Hier en daar heb ik nog wat aangepast, maar ik had er een goed gevoel bij toen ik het opstuurde.
 

Je wint en je krijgt een kans om je verhaal uit te geven. Moest er nog veel aan het verhaal worden gesleuteld?

Samen met de uitgever (The House of Books, red.) heb ik de puntjes van kritiek uit de juryrapporten goed doorgenomen en besproken wat we wel en niet zouden aanpassen. Eigenlijk was het niet zozeer een kwestie van schrappen, maar van bijschrijven. Er zijn nog zo’n tienduizend woorden bijgekomen.
 

Nickname gaat over drie vrouwen die elkaar leren kennen via een chatbox. Ieder met zijn eigen problemen en toekomstvisies. Via internet vertrouwen ze elkaar hun geheimen toe met noodlottige gevolgen… Heb ik zo de inhoud van Nickname een beetje samengevat? Of heb je nog een aanvulling?

Je zou ook kunnen zeggen dat het verhaal gaat over eenzaamheid, over mensen die niet zichzelf durven te zijn en over de problemen waar vrouwen en mannen van rond de dertig, veertig jaar mee worstelen.
 

In Nickname volgen we de belevenissen van Noor, Dagmar en Roos. Kun je iets meer over deze drie dames vertellen?

Roos is een verveelde huisvrouw met twee kinderen die ontdekt dat haar man vreemd gaat. Dagmar is net in de steek gelaten door haar vriend en raakt ongewenst zwanger van een avontuurtje. Noor heeft er alles voor over om zwanger te worden. Alle drie zijn ze eenzaam, weten zich geen raad met hun gevoelens en zoeken begrip en herkenning in de chatbox. Er ontstaat een vriendschap, ze adviseren elkaar over alles, maar tegelijkertijd blijven de contacten anoniem omdat ze een nickname blijven gebruiken. Je kunt je afvragen hoe oprecht de vriendschappen zijn.
 

Afwisselend bespreek je in je boek het leven van deze drie hoofdrolspeelsters. Tussendoor steeds een chatsessie. Is het een boek van deze tijd?

Dat denk ik wel. Ik heb de indruk dat men massaal overstag is gegaan voor sociale media als Hyves, MSN, Facebook en in iets mindere mate Twitter. Het is een ideale manier om thuis vanaf de bank contact te onderhouden met kennissen. En om nieuwe mensen te leren kennen.
 

Geven mensen zich teveel bloot op internet? Aan misschien wel heel onbekenden?

Ik denk dat je er jezelf altijd van bewust moet zijn dat alles wat je zegt en laat zien voor veel mensen op te zoeken is. Bekend zijn de verhalen van inbrekers die in de gaten houden wanneer iemand op vakantie gaat. Maar ook van de mensen die problemen krijgen als ze gaan solliciteren vanwege dronken uitgaansfoto’s of opvallende uitspraken op hun profiel. Dat soort privé-dingen kun je het beste afschermen. En dan zijn er natuurlijk ook nog mensen die zich op internet anders voordoen dan ze zijn. Je moet natuurlijk wel op je hoede blijven.
 

Doe jij dat zelf ook?

Me te veel bloot geven op internet? Ik probeer me er altijd van bewust te zijn dat hetgeen dat ik doe zichtbaar is voor veel mensen, maar ik moet toegeven dat je bij een razendsnel medium als Twitter makkelijker een uitglijder kunt maken.
 

Probeer je via je boek de mensen te waarschuwen?

Nee hoor. Ik ben zelf helemaal in mijn nopjes met al de nieuwe mensen die ik via internet heb leren kennen. Mijn wereld is er een stuk groter door geworden. Ik raad het juist iedereen aan! Maar je moet natuurlijk wel je doel goed voor ogen houden en een beetje kieskeurig blijven wie je toelaat tot je virtuele vriendenkring. Ik bekijk altijd even het profiel van mensen en als iemand bijvoorbeeld heel veel dames in bikini bij zijn vrienden heeft staan, neem ik maar aan dat die persoon niet geïnteresseerd is in mijn boeken. Aan de andere kant, als je bikinihandelaar bent, kan zoiets juist weer heel interessant zijn (lacht).
 

De meeste auteurs stoppen iets van zichzelf in hun boeken. Is dat in Nickname ook het geval? Op wie van de drie, Noor, Dagmar en Roos, lijk jij het meest? Roos? Omdat je zelf ook twee kinderen hebt?

Ik lijk een beetje op alle drie. Natuurlijk alleen de sympathieke karaktertrekjes!
 

Heb je veel “research” moeten plegen voor dit boek?

Ik heb af en toe gechat onder de nicknames van mijn hoofdpersonen. Dat was niet altijd even verheffend. Daarnaast ben ik er als journalist aan gewend om de feiten te checken.
 

Is Nickname een typisch vrouwenboek?

Dat dacht ik in eerste instantie wel, maar ik krijg ook van mannen enthousiaste reacties. De thema’s in het boek zijn namelijk ook voor hen herkenbaar. En wat ook meehelpt: een deel van het boek is geschreven vanuit mannelijk perspectief.
 

Je boek ligt in de winkel. Ga je nu ook kijken hoe het erbij ligt?

Ja, natuurlijk! Helaas is Nickname niet verkrijgbaar in die ene winkel op het station waar ik iedere dag langs kom op weg naar mijn werk! Daar baal ik stevig van.
 

Word je bij de boekhandel al herkend?

Haha, nee natuurlijk niet. Ik heet geen Saskia Noort.
 

Hoe zijn de reacties? Overwegend positief?

Ja inderdaad positief. De meeste mensen lezen het boek in een ruk uit en vinden het erg spannend. Ik blijk een echte pageturner te hebben geschreven. Ook de recensies zijn tot nu toe gelukkig positief.
 

Ben je al bezig met een volgende thriller? Wil je er iets over kwijt?

Ik was al een eind op weg met mijn tweede boek, maar heb onlangs besloten om met hetzelfde idee in een andere vorm helemaal opnieuw te beginnen. Het wordt veel beter, maar ik heb nog wel heel veel werk te doen.

Foto: Wim van de Hulst.

 

---

Nickname
Auteur: Ingrid Oonincx
Uitgeverij The House of Books
ISBN: 978 90 443 2711 3
Paperback
Prijs: € 16,95
Verschenen: juni 2010
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kijk hier voor de website van Ingrid Oonincx.

 

---