Ingrid, zou je ons iets over jezelf kunnen vertellen?

Natuurlijk. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen. Ik woon ik in de buurt van de Amsterdamse Waterleidingduinen, een prachtig gebied. Het is vooral de rust in de duinen die mij zo ontzettend aanspreekt. In een woord geweldig. Je kunt er zomaar tegen een schaap of een hert aanlopen. Het mooie van dit gebied is dat er geen twee dagen hetzelfde zijn; de flora verandert dagelijks. Ik moet me tegenwoordig echt inhouden om niet al mijn verhalen een duingebiedbasis te geven.

 

Je schrijft overwegend korte verhalen en kinderboeken. Wat trekt jou zo aan in deze twee genres?

Met twee jonge kinderen om me heen dienen de kinderverhalen zich als vanzelf aan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dacht dat ik niet voor kinderen schrijven kon, maar het is geweldig om te doen. Net als bij korte verhalen moet je heel zorgvuldig zijn in je woordkeus, alles telt. Het is juist die uitdaging die mij aantrekt. Bij het schrijven van korte verhalen en kinderboeken is het veel lezen en herlezen en aan alles een betekenis geven. Ik weet dat dit ook binnen het format van een roman kan, maar ik denk dat het dan wordt het weer heel vermoeiend voor de lezer.

 

Is het lastiger om voor kinderen te schrijven, als voor volwassenen?

Ja! Absoluut. Je kan en mag minder woorden gebruiken, er is minder ruimte om iets uit te leggen, en tenslotte: vaart vaart vaart, het verhaal moet altijd vaart hebben. Juist dat aspect vind ik af en toe lastig. Dat komt omdat ik ook graag ergens blijf rondhangen in mijn verhalen. Tegelijkertijd is het ook leuker, omdat de reacties van kinderen zo leuk zijn. Zelfs als ze je boek helemaal niet leuk vinden.

 

Sneeuwwit bestaat uit een viertal verhalen die behoorlijk wat inspanning vragen van de lezers. Heb je hiermee rekening gehouden?

In zoverre dat ik wel wilde dat ze qua zwaarte bij elkaar pasten. Als je het nu zo aan me vraagt denk ik wel: ‘Heb ik niet teveel gevraagd?’ Maar aan de andere kant, niet alles hoeft makkelijk te zijn, de inspanning die ik vraag heeft haar eigen charme. In de reacties die ik tot nu toe heb gehad komt steeds weer naar voren dat lezers aan het einde van een verhaal opnieuw willen beginnen, om uit te vinden wat ze in de eerste leessessie misten. Dat vind ik echt geweldig! Lezers kunnen ook zeggen: ‘Dit begrijp ik niet,’ en het boek wegleggen. Maar dat doen ze dus niet.

 

Je hebt de neiging om je karakters wat te laten doorratelen in hun gedachten. Soms wordt dit wat teveel voor de lezer, waarom heb je hiervoor gekozen?

Ik weet niet of het voor alle lezers teveel is, ik hoop het niet, want ook die woorden staan er niet voor niets. Het lijkt misschien alsof de plaat een beetje bij me blijft hangen; maar er is wel degelijk iets aan de hand. Een inzicht dat zich vormt, een overgang die iemand moet maken om bij een ander deel van zichzelf te komen. Dat wat jij ‘ratelen’ noemt, werkt overigens alleen in korte verhalen, in lange verhalen of een roman zou het heel vervelend worden.  

Wat is voor jou de kracht van het korte verhaal?

De kracht van het korte verhaal zit voor mij in de intensiteit. Een kort verhaal lees je als het even meezit in één ruk uit. De hele sfeer, de hele bedoeling van het verhaal blijft dan bij je. Dat geeft een aparte kick. Bijna dat gevoel van vroeger, als je met een zaklamp onder de dekens stiekem dat dikke boek nog even uitlas en ideaal als je een druk bezet leven hebt waarin je niet uren achtereen kan zitten lezen.

 

Welk verhaal vind je zelf het best bij je passen en waarom?

Dwaalwit is me het meest dierbaar, ik vond dat verhaal heel emotioneel om te schrijven. Maar Cecile uit Sneeuwengel past misschien het beste bij me. Ik moet ook regelmatig diep graven om ergens moed vandaan te halen. Net als Cecile wil ik soms gewoon zitten en niets doen en hopen op redding. Ik denk dat we dat allemaal wel eens hebben.

 

Waarom heb je gekozen voor het thema Sneeuwwit? En wat houdt deze keuze in voor jouw boek?

Al die sneeuw; ja, dat ging eigenlijk per ongeluk. Ik heb de vier verhalen op heel verschillende momenten geschreven. Pas toen we keken of we een bundel konden maken was duidelijk hoezeer al die sneeuw me de laatste jaren bezig gehouden heeft.

Per ongeluk, maar niet toevallig. Sneeuw heeft me altijd gefascineerd. Elke vlok, die verschilt van de andere vlokken. Het patroon waarin die vlokken vallen, het smetteloze wit. Het heeft iets mystieks, iets ongrijpbaars.

 

Sneeuwwit is het eerste gepubliceerde boek van de nieuwe uitgeverij Parelz. Waarom heb je gekozen voor deze uitgeverij?

Parelz geeft het korte verhaal in Nederland een nieuw impuls. De meeste uitgeverijen zijn huiverig als het om korte verhalen gaat. Zelf sta ik ook wel eens met een verhalenbundel in mijn handen en dan denk ik: ‘Ja, ik wil de helft van dit boek lezen, maar de andere helft zegt me niets.’ Dus ik begrijp die aarzeling wel enigszins. Het mooie van Parelz vind ik dan ook dat je zelf je bundel kan vullen met verhalen die je wél wilt lezen. Daar wilde ik graag aan meewerken en toen bleek dat ik genoeg stof had om een heel boek te vullen aarzelde ik dan ook geen moment; hier wilde ik ook mijn eerste bundel onderbrengen. Ik verwacht veel van Parelz, als uitgeverij, maar ook als vechters voor behoud van het korte verhaal.

 

Wat kunnen we in de toekomst van jou verwachten?

Parelz verhalen natuurlijk, waarbij ik het sneeuwthema achter me zal laten. Dat denk ik tenminste, hahaha. Ik ben in elk geval van plan om een hele stapel kinder- en jeugdboeken te schrijven en hopelijk op termijn een volledige roman. Dat laatste is wel een grote wens van me. Er staat er een in de steigers, maar dat is wel vaker zo geweest. Beginnen is het probleem niet, de kunst zit hem in het afmaken en rust zien te vinden in mezelf. En juist dat laatste is soms heel moeilijk, ondanks die prachtige duinen in mijn achtertuin.

 

 

Foto's: Sven van der Vlugt 
Met dank aan Ingrid Bilardie de Boer

Eindredactie: Gerd Boeren 

De website van uitgeverij Parelz | kijk hier

 

---

Over Natasza Tardio:
Natasza Tardio heeft een enorme drive voor schrijven, literatuur en journalistiek. Als freelance journalist, tekstschrijver, schrijfcoach en literair agent heeft ze ervaring in alle aspecten van het schrijversvak.

Naast het zelf schrijven van boeken, begeleidt ze schrijvers bij het schrijven van hun roman. Ook werkt ze als literair agent, journalist, doet aan manuscript beoordeling en heeft al een aantal jaren ervaring met het redigeren van romans, korte verhalen, zakelijke teksten en (commerciële) artikelen.

Voor meer informatie: www.nataszatardio.nl

 

---

Sneeuwwit
Auteur: Ingrid Bilardie de Boer
Uitgeverij Parelz
ISBN: 978 94 91074 01 1 
Paperback
Prijs: € 17,95
Verschijnt: september 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In "Sneeuwengel" ondergaat Cecile, een vrijgevochten vrouw, een opsluiting, en ze kan zich niet meer herinneren hoe ze daar kwam. Kan zij ontsnappen? En vooral: waaraan ontsnapt zij dan? In "Doodzonde" vertelt Marleen een vreemd verhaal dat haar op kerstavond overkomen is. Maar is dat het echte verhaal? Gaat het daar wel om? In "Dwaalwit" krijgt Annelore de opdracht om een groots kunstwerk voor een gemeente te leveren, maar haar gezondheid speelt haar parten bij de realisatie ervan. Of komt het door de sneeuw die haar doet denken aan haar overleden man? In "Winterzonnewende", ten slotte, ondergaat Karina, een vrouw die niet tevreden is met haar leven, haar persoonlijke wende door een bijzondere ontmoeting. Of was het wel een ontmoeting?

 

---