Ezzulia Interview:
Harlan Coben
Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
15 april 2008 | Harlan Coben (1962, Newark, New Jersey) is één van de populairste en meest succesvolle thrillerauteurs van dit moment. Vorige week verscheen zijn nieuwste boek Houvast, waarin Coben een ingewikkeld thema weet aan te snijden: hoever moet je als ouder gaan om je kinderen te beschermen. Met deze zeer spannende thriller bewijst Coben eens te meer zijn ongekende klasse en talent.
Kim Moelands sprak met de auteur en stelde
hem een aantal vragen over zijn nieuwe boek.
"Ik moet er niet aan denken dat ik moet stoppen met schrijven"
Foto: Beatrice LeGrand
In Houvast kiezen Mike en Tia Baye ervoor om de gangen van hun zoon na
te gaan omdat ze denken dat hij in gevaar is. Ze vinden zijn privacy minder
belangrijk dan zijn veiligheid. Zou jij hetzelfde gedaan hebben in hun situatie?
Je bent tenslotte ook vader.
Het ouderschap brengt vaak
moeilijke keuzes met zich mee. Uiteindelijk denk ik dat veiligheid en het
beschermen van je kinderen het wint van hun privacy respecteren. Ik ben een
vader met gevoel in zijn donder, geen gezichtsloze bureaucraat. In een gezin
maak je andere keuzes en afwegingen dan bijvoorbeeld binnen een regering. Als
het om je kinderen gaat is het soms moeilijk om je verstand erbij te houden.
Feit blijft dat de onderwerpen die ik aansnijd in Houvast ingewikkeld
zijn en veel vragen oproepen. Tijdens het schrijven van het boek heb ik
geprobeerd de antwoorden te vinden. Daarom vond ik het ook zo leuk om
Houvast te schrijven.
Als we privacy versus veiligheid bekijken in een groter geheel, bijvoorbeeld in het kader van de strijd tegen het terrorisme, hoe ver vind jij dat een regering mag gaan om zijn burgers te beschermen ten koste van hun privacy?
Deze vraag strekt veel te ver. Het
verhaal dat ik schrijf in Houvast is veel ‘kleiner’. Ik wilde met dit
boek niets anders dan schrijven over familie en over hoe ver je gaat om je
kinderen te beschermen. Zoals ik in het vorige antwoord al zei, de keuzes van
een ouder zijn op totaal andere grondslagen gebaseerd dan die van een regering.
In Houvast passeren behoorlijk wat zware thema’s zoals zelfmoord, drugs, pesten etc. de revue. Heb je er bewust voor gekozen om deze onderwerpen aan te stippen omdat ze je zorgen baren als je naar de huidige maatschappij kijkt?
Nee, dat was niet de reden. Deze
onderwerpen waren te koppelen aan de thema’s waar ik zelf het liefst over
schrijf, namelijk familie en de relaties tussen mensen. Ik hou van verhalen
waarin de stem van het verleden nog doorschreeuwt in de toekomst met alle
consequenties van dien. Ik ben gek op verhalen over oude geheimen en vermiste
mensen die misschien nog leven, verlies en verlossing. Dat is de rode draad in
mijn werk.
Is het je bedoeling om je lezers een boodschap mee te geven?
Het is niet mijn ambitie om te
prediken, ik ben een verhalenverteller. In die hoedanigheid is het mijn taak om
jou als lezer de hele nacht wakker te houden omdat je gewoon MOET weten hoe het
afloopt met alle mensen in bijvoorbeeld Houvast. Mijn boeken zouden saai
worden als ik met opgeheven vingertje waarschuwingen of andere wijsheden in het
rond strooi.
Ben je van mening dat de jeugd van tegenwoordig wreder is dan die uit het verleden?
Nee, ik denk dat de jeugd van nu
niet anders is dan de kinderen van vroeger. Elke generatie klaagt over de
voorgaande, dat is niets nieuws. De kids van tegenwoordig groeien door de
invloed van internet en de media op in een hele andere tijd. Dat brengt nieuwe
uitdagingen en problemen met zich mee. De omgevingsfactoren zijn anders, maar de
basis blijft hetzelfde.
Er wordt wel eens gezegd dat je leven nooit meer zonder zorgen is vanaf het moment dat je kinderen hebt. Ben je het daar mee eens?
Dat klopt als een bus. Ook ik ben
hier slachtoffer van geworden…
Je wisselt je verteltrant per boek nog wel eens af. Sommige zijn geschreven in de eerste persoon, andere zoals Houvast in de derde persoon. Wat heeft je voorkeur?
Ik heb geen specifieke voorkeur.
Het hangt er vanaf op welke manier het verhaal zich het beste laat vertellen. In
Houvast spelen vijf families en hun tragische verbondenheid de hoofdrol.
Dit verhaal kon dus onmogelijk vanuit de ik-persoon geschreven worden.
foto: Frank Ward
De moordenaar in Houvast gelooft in God en in een leven na de dood. Denk je wel eens na over deze dingen en hoe sta je daar tegenover?
Natuurlijk denk ik daarover na!
Iedereen doet dat. Hoe ik daar verder tegen aankijk is niet belangrijk. Lees
mijn boeken in de wetenschap dat er geen persoonlijke agenda achter zit. Het is
fictie, vermaak, niet meer en niet minder.
Wat was de aanleiding om Houvast te schrijven?
Het is ontzettend cliché, maar werkelijk alles kan inspiratie opleveren. Het moeilijke is om de bruikbare ideeën er uit te pikken en die dan om te zetten in een werkbaar verhaal. Een idee is namelijk nog geen plot of een boek. Het vraagt heel veel noeste arbeid en doorzettingsvermogen om een inval om te buigen naar een verhaal.
Houvast is ontstaan doordat
een vriend van me spyware op de computer van zijn vijftienjarige zoon had gezet.
In eerste instantie was ik ontzet omdat het zo’n inbreuk op de privacy van die
jongen was. Toen ik er wat verder over na ging denken realiseerde ik me dat het
iets gecompliceerder lag.
Ben je nooit bang dat je inspiratiebron op een dag opdroogt en dat het met de beste wil van de wereld niet meer lukt om een nieuw boek te schrijven?
Ik ben altijd bang dat mijn inspiratiebron op een dag is opgedroogd. Elke schrijver heeft daar last van. Telkens als ik een nieuw boek heb geschreven, vrees ik dat het mijn laatste is. Tot nu toe gaat het goed! Ik moet er niet aan denken dat ik moet stoppen met schrijven. Ik ben nog niet toe aan mijn pensioen en een carrièreswitch zit er niet in vrees ik. Dit is het enige dat ik goed kan.
Houvast: Tia en Mike Baye hadden nooit gedacht dat ze in een stel overbezorgde ouders zouden veranderen. Maar hun tienerzoon Adam is ongewoon afwezig. En na de zelfmoord van zijn klasgenoot Spencer Hill zijn ze helemaal bezorgd. Ze installeren een programma op Adams computer en al na enkele dagen worden ze opgeschrikt door een e-mail van een onbekende afzender: 'Hou je gedeisd en alles komt goed.'
Terwijl Betsy Hill een website voor haar zoon bekijkt, samengesteld door zijn klasgenoten, valt haar oog op een foto die lijkt te zijn gemaakt op de avond van zijn zelfmoord. Spencer was niet alleen? Betsy meent Adam Baye te herkennen op de foto ? en als die vervolgens vermist wordt, voorspelt dit weinig goeds. Tia en Mike Baye zullen voor zichzelf de vraag moeten beantwoorden: wil je echt álles van je kinderen weten?
Kijk voor meer over Harlan Coben op
de
Boekenplank
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Harlan Coben.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.