Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews










 





 




 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia Interview:
Juan Gómez-Jurado

Door Carien Touwen | Ezzulia.nl


13 januari 2009 | De jonge Spaanse auteur Juan Gómez-Jurado (1977) heeft wereldwijd al veel succes geoogst. Zijn eerste boek Spion van God is een bestseller in meer dan veertig landen. Zijn derde boek El emblema del traidor, wat nog niet vertaald is, won in september de Premio de Novela Ciudad de Torrevieja, een prestigieuze Spaanse literatuurprijs.

Van zijn tweede boek Contract met God verschijnt vandaag de Nederlandse vertaling. Daarna zullen nog vele andere landen volgen. Het is een vlot geschreven thriller waarin de zoektocht naar de legendarische Ark des Verbonds centraal staat. In december deed de auteur Nederland aan voor een bliksembezoek en Carien Touwen sprak toen met hem.
 


"Mijn boeken zijn met name bedoeld als entertainment"


Hoe voelt het om met je eerste boek meteen zoveel succes te hebben? Had je dit verwacht?

Het is geweldig en ik had het helemaal niet verwacht. Toen ik mijn eerste boek schreef, dacht ik dat alleen mijn vrouw en schoonmoeder het ooit zouden lezen. Ik heb aan dit boek geschreven nadat ik uit mijn werk kwam en het grootste deel van het verhaal is geïmproviseerd. Ook al staat er best veel research in; zoals ik er nu op terugkijk, is dat verhaal veel meer ontstaan uit spontane invallen dan de verhaallijnen in mijn tweede en derde boek. Ik vind dat ik als schrijver duidelijk gegroeid en in de laatste twee boeken een mooier web heb gesponnen rondom de verschillende karakters. In mijn eerste boek heb ik niet zoveel uitgewerkte en complexe hoofdpersonen als in de twee romans die ik daarna heb geschreven.

Om eerlijk te zijn ben ik me niet zo vaak bewust van het succes van mijn eerste boek, mijn gezin zorgt ervoor dat ik me daar grotendeels buiten houd. Ik merk het alleen als ik signeersessies heb, als ik praat met journalisten en landen bezoek waar mijn boek gepubliceerd is.
 

Wilde je altijd al schrijver worden?

Absoluut. Vroeger kwam mijn vader mij iedere avond een verhaaltje vertellen, daar wachtte ik echt op, ik ging nooit slapen voor ik een verhaaltje had gehoord. Hij bedacht deze verhalen niet helemaal zelf, maar baseerde ze op een filosofie boek dat hij had gelezen. Toen ik achter zijn geheim kwam, moest ik van hem zelf gaan lezen. Dat heb ik gedaan en sindsdien wilde ik ook verhalenverteller worden, net als mijn vader. Daarom heb ik journalistiek gestudeerd. Journalistiek geeft je een bepaalde nieuwsgierigheid om alles te weten te komen over een bepaald onderwerp. Daarnaast leert het je om goed onderzoek te doen. Dit heeft mij heel erg geholpen met mijn schrijfwerk.
 

Wat doe je nog meer naast schrijven?

Mijn gezin is mijn eigenlijke baan, overdag gaat al mijn tijd naar mijn vrouw, dochter en zoon. Zij vragen heel veel van mijn tijd. Schrijven doe ik er naast (lacht).
 

Je bent een Spaanse auteur, maar je boeken Spion van God en Contract met God spelen zich beide niet in Spanje af. Waarom heb je daarvoor gekozen?

Ik zou mezelf niet direct een Spaanse auteur noemen, ik ben in 35 landen geweest en ben nog maar 31. Ik heb veel gezien en gedaan en beschouw mezelf eerder als een wereldburger dan als iemand van een specifiek land. Ik heb een grote interesse in verhalen en wil die verhalen daar neerzetten waar ze thuis horen. Het wordt mij regelmatig gevraagd waarom ik mijn verhalen niet in Barcelona laat afspelen, omdat iedereen daarover wil lezen. En dan zeg ik, ‘mijn verhalen spelen zich af waar ik wil, ik hoef de setting niet te commercialiseren’.
 

Ben je op alle plaatsen geweest waar je over schrijft?

Zeker. Ik zou me anders helemaal verloren voelen, het is voor mij onmogelijk om over bijvoorbeeld Amsterdam te schrijven als ik er niet geweest ben. Ik denk ook dat je als schrijver echt de plaatsen moet bezoeken waar je verhaal zich afspeelt. Jules Verne is nooit ergens geweest, maar dat waren andere tijden. Nu is iedere plek op aarde gewoon een vliegtuigtrip bij je vandaan, dus heb je als schrijver geen excuus meer om het niet in het echt te gaan ervaren.
 

Hoe doe je de research voor je boeken?

Het begint allemaal met een idee voor een verhaal. Hiermee ga ik aan het lezen en daarna ga ik de plaatsen die ik aan bod wil laten komen, bezoeken. Voor Contract met God heb ik honderden boeken doorgespit en duizenden kilometers gereisd, waarvan een aanzienlijk deel op een kameel in Jordanië. Ik praat ook graag met lokale mensen om meer informatie op te doen over hoe mensen daar leven.

Met al die informatie maak ik een gigantisch schema op mijn white board. Ik heb een muur van een paar meter breed die één groot white board heeft waarop ik het hele verhaal uitwerk in scènes. Daaronder beschrijf ik de uiterlijke kenmerken en de karakters van de hoofdpersonen die in het verhaal aan bod komen. Ik werk hierop tweederde van het verhaal uit en laat het laatste deel open. Ik weet waar ik naartoe schrijf, maar de exacte uitkomst van het hele verhaal wordt pas geschreven als ik daar aanbeland ben.
 

In jouw boeken maak je regelmatig gebruik van voetteksten waarin je de lezers uitleg geeft over bepaalde termen of vertelt over de werkelijke situatie. Waarom doe je dit? Is het jouw doel dat lezers leren van jouw boeken?

Dit is grappig, want jij bent de eerste die dit vraagt buiten Spanje. In ieder ander land zijn alle voetteksten uit de vertalingen verwijderd en Nederland is het enige land dat ze heeft laten staan. In Spanje vinden lezers dit geweldig, ze willen graag extra uitleg over hoe dingen in het echte leven zijn. De journalist in mij doet dit automatisch, ik heb alles uitgezocht over de onderwerpen die ik aan bod laat komen en wil deze kennis graag delen met de lezers. Juist omdat andere landen mijn voetteksten eruit hebben gegooid, heb ik mezelf aangeleerd om deze niet meer te gebruiken. Mijn derde roman heeft ze dus ook niet meer, hier heb ik alle informatie in het verhaal zelf verwerkt.
 

Wat is de belangrijkste reden dat je schrijft?

Ik heb meerdere redenen. De belangrijkste reden is mijn kinderen; zij eten veel! Schrijven zorgt voor brood op de plank dus in de eerste plaats schrijf ik omdat het mijn werk is. Het is belangrijk om daar bescheiden in te zijn; er is geen verschil tussen het schoonmaken van vloeren en boeken schrijven. Ik heb een hoop vloeren schoon gemaakt om ervoor te zorgen dat ik kon studeren en daardoor is mijn schrijfcarrière tot stand gekomen. Het schrijven is maar een baan, gelukkig is het een prima betaalde baan en ik ben erg blij dat het zo goed gaat dat. En ja, natuurlijk schrijf ik liever boeken dan dat ik vloeren schoon maak, maar ik realiseer me dat dit een baan is en dat ik klanten heb. Mijn lezers zijn klanten en die moeten tevreden zijn over het boek dat ze gekocht hebben. Ik wil dat mijn lezers vermaakt worden door mijn verhalen. Daarom staat mijn e-mailadres altijd achterin elk boek, want ik wil graag weten wat lezers van mijn boek vinden. Ik hoor dat graag en leer daar enorm veel van. Ik heb ook het liefst dat lezers mij vertellen waarom ze het boek goed vinden, ik heb er niets aan als ze alleen zeggen ‘ik vond je boek geweldig’. Ik wil precies weten waarom en ook wat ze niet zo goed vonden. Dankzij dit soort e-mails worden mijn volgende boeken weer beter.
 

Religie is een belangrijk onderdeel van de verhaallijn in zowel Spion van God als Contract met God. Is religie voor jou een belangrijk onderwerp?

Ja, ik denk het wel. Mijn boeken zijn met name bedoeld als entertainment, maar daarnaast zit er ook wel een boodschap in. In Contract met God zit toch wel een beetje de vraag wat je moet doen voor je contract met god. Moet je voor god een vliegtuig in de Twin Towers crashen? Ik denk het niet. De lezer kan zich door mijn boek afvragen wat belangrijk is in zijn leven en hoe dat gerelateerd is aan god. Religie is belangrijk voor de hele wereld, de invloeden van religie sijpelen overal doorheen, in heden en verleden. Het is zelfs mogelijk dat een fles water duurder is door religie. Ik geloof zelf wel in God, maar niet in de mediators, dus in instanties zoals de kerk die tussen jou en God staan.
 

Hoe ben je op het idee gekomen voor het verhaal in Contract met God?

Dat gebeurde eigenlijk tijdens het onderzoek voor mijn eerste boek. Ik vloog naar de USA om te kennis te maken met een aantal profilers, mensen die het profiel van misdadigers in kaart brengen op basis van onderzoek. Tijdens dit etentje legde ik de basis voor het karakter Paoli Dicanti, de hoofdpersoon uit Spion van God. Ik vertelde een van deze profilers toen dat mijn favoriete film, de film ‘Indiana Jones, Raiders of the lost ark’ is. Zij vertelde mij toen dat er een speciaal protocol bestaat voor als de ark ooit weer boven water komt. De verwachting is namelijk dat als de ark ooit weer verschijnt, dit genoeg aanleiding zal geven voor een nieuwe wereldoorlog. En terwijl deze profiler mij daar meer over vertelde, wist ik meteen zeker dat mijn volgende boek over de Ark des Verbonds zou gaan.

Waarom heb je ervoor gekozen om het karakter Paoli Dicanti uit Spion van God niet terug te brengen en Anthony Fowler wel?

Je bent niet de eerste die dat vraagt, veel lezers vinden haar interessant en willen haar graag terug zien. Ik heb ook wel een paar ideeën liggen, dus wie weet komt ze terug in de toekomst. Maar op dit moment in mijn leven ben ik me heel erg bewust van waar ik mee bezig ben en ik wil het mezelf niet te gemakkelijk maken. Ik kan er natuurlijk voor kiezen om een serie boeken te schrijven met dezelfde karakters, maar ik wil graag blijven leren. Ik ben nog jong en wil eerst kijken wat ik allemaal kan. Ik denk dat ik later nog wel een keer met Paola Dicanti verder ga en ik denk dat ik haar dan naar New York laat verhuizen, samen met haar moeder, en dat ze voor FBI gaat werken. Maar dit is nog niet het goede moment voor dat verhaal, misschien wordt het mijn vijfde boek. Ik heb ongeveer vijftig ideeën voor boeken in mijn hoofd zitten.
 

Aan materiaal voor nieuwe romans heb je dus zeker geen gebrek. Schrijf je alle ideeën die je hebt op?

Ik schrijf een groot deel wel op ja, soms gewoon enkele zinnen of een samenvatting van het idee, maar een aantal ook niet. Die zouden dus verloren kunnen gaan, maar ik heb zoveel ideeën dat het niet echt uitmaakt. Er is wel een groot verschil tussen ‘ik heb een interessant idee’ en ‘wauw, dit wordt mijn volgende boek’. Dat laatste is mij nu vier keer overkomen.
 

Hoe ziet jouw schrijfritme eruit?

Redelijk ingewikkeld. Als ik op promotietoer ben, zoals nu, dan lees ik vooral onderzoeksboeken. Dat doe ik terwijl ik in het vliegtuig zit, aan het wachten ben, in het hotel enzovoorts. Op een gegeven moment stop ik bewust met promotieactiviteiten en trek ik me volledig terug. Dan ben ik echt alleen nog maar met het schrijven van mijn nieuwe boek bezig. Ik schrijf tussen 11 uur ’s avonds en 5 uur ’s ochtends. Daarna ga ik slapen. Ik sta rond 12 uur op en ga dan rustig mijn stapel e-mails beantwoorden. Daarna ga ik eten met mijn familie en is de rest van de dag voor hen. Na het avondeten trek ik mij weer terug op mijn werkkamer en ga ik schrijven.

Ik schrijf ’s nachts omdat ik graag absolute stilte wil als ik aan het werk ben. Heel soms als ik moe ben zet ik muziek op, dan ga ik luisteren naar U2 om mijn hoofd leeg te maken. Ik ben ook niet zo snel, ik kan niet zoals Tom Clancy ieder half jaar een nieuw boek kan schrijven, ik doe er zeker anderhalf jaar over.
 

Ben je snel afgeleid?

Er staan twee computers op mijn werkkamer; één voor onderzoek, internet en e-mails en een andere die alleen voor het schrijven is. Daar doe ik dus ook echt niets anders op en kan ik nergens door afgeleid worden. Ik neem mijn schrijfwerk heel erg serieus, maar mezelf niet. Je hebt veel humor en afstand nodig en je moet je altijd realiseren dat je een baan hebt als schrijver.
 

Wanneer ben je tevreden met je werk?

Nooit. Wat mij betreft kan het altijd beter. Ik geef het pas aan de uitgever als de deadline daar is, niet eerder. Tot die tijd blijf ik eraan werken. Daarna sta ik enorm open voor alle input die ik krijg van redacteuren en later ook weer voor de reacties van lezers. Ik leer graag van anderen.
 

Hoop je dat er films gemaakt worden van je boeken?

De rechten van mijn eerste boek zijn al verkocht. Dat klinkt leuk, maar valt tegen. Ze maken er geen film van omdat ze geen toegang krijgen tot Vaticaanstad. Daar hadden ze van te voren niet over nagedacht. Mijn tweede boek speelt gelukkig in de woestijn dus dat zou een minder groot probleem zijn, maar ik verkoop de rechten niet voordat ik zeker weet dat de film ook gemaakt worden. Maar goed, als schrijver ben ik de laatste persoon in de filmvoedselketen en heb ik weinig te zeggen over een film.

 

Foto's met dank aan uitgeverij AW Bruna (tenzij anders aangegeven)

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Contract met God
Auteur: Juan Gómez-Jurado
Oorspronkelijke titel: Contrato con Dios
Uitgeverij A.W. Bruna
ISBN: 978 90 229 9477 1
Paperback
Prijs: 19,95

De excentrieke miljonair Raymond Kayn financiert een expeditie naar de woestijn in Jordanië, om op zoek te gaan naar de verdwenen Ark des Verbonds. Zijn familie heeft tot de Tweede Wereldoorlog altijd een kaars in haar bezit gehad waarin een kaart zou zitten die de plek van de Ark zou aangeven. Het Vaticaan sommeert Anthony Fowler CIA-agent en agent van de Heilige Alliantie om zich te infiltreren in de expeditie. Hij stemt toe, omdat hij journaliste Andrea Otero, die ook meegaat, wil beschermen. Maar als snel wordt duidelijk dat ze in Jordanië niet gewenst zijn. Een terroristische groep treft daar voorbereidingen voor een aanslag...
 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit bijzondere boek van Juan Gómez-Jurado.


Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.


 

 

 

 

 

 

Terug naar boven