Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

Ezzulia Interview:
Gerard Nanne

Door Eric Herni | Ezzulia.nl

"De Nederlandse misdaadroman kan zich meten met het buitenland"

12 februari 2008 | Gerard Nanne heeft als Nederlandse misdaadauteur reeds zes thrillers achter zijn naam staan, allemaal met inspecteur Frank Benders in de hoofdrol. Duidelijk geïnspireerd door de Kurt Wallander reeks van Henning Mankell is ook Benders een introverte politieman, die veelvuldig twijfelt aan zijn eigen capaciteiten als inspecteur. Eind vorig jaar verscheen Fatale Zoektocht, welke zich weer afspeelt in de polders van West-Friesland. Momenteel werkt Nanne aan zijn nieuwe boek, waarin hij een nieuw karakter zal introduceren.

Eric Herni sprak met de auteur over zijn werk en zijn ambities.

Wie is Gerard Nanne?

Hoewel mijn verhalen anders doen vermoeden ben ik een geboren en getogen IJmuidenaar. In deze kanaalstad heb ik zowel letterlijk als figuurlijk leren zwemmen. Toen ik eenmaal de slag te pakken had vertrok ik met mijn vrouw op drieëntwintigjarige leeftijd naar West-Friesland, waar we inmiddels alweer vijfendertig jaar wonen. Met een beetje cijferen kom je dus op een leeftijd van achtenvijftig jaar. Tot nog toe terugkijkend op deze jaren geef ik mijn leven een dikke acht. Een gelukkig mens dus.

Wat is er zo mooi aan West-Friesland?

Tsja…. West-Friesland is een streek waarvan je denk ik moet leren houden. Ik nodig je van harte uit. Het is niet alleen de omgeving, maar ook de bevolking die mij aanspreekt. De mensen hier zijn zeer relaxed. Niet dat jachtige, maar het “lukt het vandaag niet dan doen we het morgen”-gevoel. Heerlijk!

Vroeger was je metselaar, tegenwoordig auteur. Wat is leuker?

Allereerst een misverstand uit de weg ruimen. Ik voer beide ambachten nog uit. Een van de voorwaarden om te overleven is creativiteit. In welke vorm je dat uit is niet eens zo interessant. Metselen is een fysiek zwaar, maar scheppend ambacht. Met schrijven ben je ook scheppend bezig. Bovendien bezitten beide ambachten een grote eeuwigheidswaarde. Ziedaar de overeenkomsten en de onmogelijkheid een passend antwoord te vinden op de vraag welke van de twee ik leuker vind.

Eind vorig jaar verscheen Fatale Zoektocht. Hoe is deze in het land ontvangen?

Tot nog toe heb ik drie beroepsmatige recensies mogen ontvangen. Alle drie waren ze positief tot zeer positief. Voor het overige kreeg ik louter hartverwarmende reacties. Maar van koningin Beatrix of de Paus heb ik nog niets mogen vernemen. Onbegrijpelijk!!

Hoelang ga je door met de reeks over inspecteur Frank Benders?

Grappig dat je deze vraag stelt. In mijn volgende boek Het Stille Kwaad - dat komend najaar zal verschijnen - speelt Frank Benders geen rol meer. Ik vond dat best een moeilijke beslissing, want als schepper ga je van zo een man houden. Maar ik was toe aan iets nieuws.

Ik heb er lang over gedaan om een nieuw karakter in mijn hoofd tot leven te brengen, die ik voldoende interessant vind om een rol toe te bedelen in mijn nieuwe roman. Dat is trouwens een mooi proces, het tot leven brengen van een nieuw karakter. Ik heb gekozen voor een vrouwelijke inspecteur van politie, Lillian Blom.

Dat is ook zoiets: het bedenken van een naam, daar kan ik heel moeilijk over doen. Alles moet kloppen. Ik heb wel honderd namen de revue laten passeren, tot ik een bestaande naam tegenkwam die voor tweehonderd procent in mijn plaatje paste. Toen was het BINGO. Ik hoop met deze vrouw enkele spannende en boeiende jaren tegemoet te kunnen gaan.

In hoeverre is Henning Mankell een inspiratiebron voor jou?

Mankell is de top. Ik ben nuchter genoeg om vast te kunnen stellen dat ik (nog) niet in zijn schaduw kan staan. Maar zoals de grootmeester zelf placht vast te stellen: leven heeft zijn tijd. Mankell heeft ook zijn inspiratie moeten halen uit zijn illustere voorgangers Sjöwall & Wahlöö, dat overigens ook terug te vinden is in zijn werk.

Dat mijn werk wel eens wordt vergeleken met het werk van Henning Mankell is een logisch gevolg van mijn adoratie voor deze man. Misschien is het om deze reden ook goed dat ik met Lillian Blom een andere weg insla en de somber mijmerende Benders een poosje achter mij laat.

"MIJN NIEUWE BOEK - HET STILLE KWAAD - GAAT KOMEND NAJAAR VERSCHIJNEN"

Welk van de zes verschenen boeken is jou het meest dierbaar?

Dat is zonder dat ik daarover hoef na te denken mijn debuut Het Lied van de Lijster.

Naast het feit dat dit boek bijzonder positief door de pers werd ontvangen, heeft dat moment iets in mij losgemaakt dat ik toen lyrisch verwoordde als “de ontdekking van de hemel”. Duidelijker kan ik niet zijn.

Is het een frustratie dat je bij een relatief kleine uitgever zit en dus niet in alle boekwinkels ligt?

Ik ervaar het absoluut niet als frustrerend om bij een kleine uitgever te zitten. Het liggen in alle boekwinkels is relatief. Ik denk zelfs dat het frustrerender kan zijn wanneer jouw boek tussen de massa’s stapels in de boekwinkel ligt, om er vervolgens achter te komen dat deze stapel er zes weken later nog steeds onaangeroerd bijligt. Wat dan gebeurt is dat je jouw boek een half jaar later bij de dumpboekhandel voor vijf euro in de “zoek maar uit bak” ziet liggen. Mag ik bedanken?

Ik voel me bij Ellessy goed op mijn gemak. De contacten zijn informeel en Larry Iburg is een schappelijke gozer. Bovendien ben ik niet gaan schrijven met de illusie daar in korte tijd rijk van te worden. Het gaat mij allereerst om het schrijven, wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik vies ben van een mega bestseller.

Kan jij leven van het schrijven?

Laten we de vraag anders inleiden: zou je kunnen leven zonder te schrijven? Het antwoord zou dan zijn: ‘nauwelijks’ waarmee gezegd is dat schrijven een eerste levensbehoefte voor me is geworden. In die zin kan ik dus leven van het schrijven.

Hoeveel boeken verkoop jij ongeveer?

Wat de verkoop betreft moet je denken aan de getallen van Noort, Verhoef en Van der Vlugt. Met dien verstande dat je er twee nullen af moet trekken. Maar je hoort mij niet klagen.

Heb je veel research moeten doen voor Fatale Zoektocht?

Dat viel wel mee. Zoals gezegd ben ik in IJmuiden geboren. IJmuiden valt onder de gemeente Velsen. In Fatale Zoektocht laat ik de beruchte affaire Velser een rol spelen. Mijn belangstelling voor deze zaak dateert al van jaren geleden. Ik had daar dus al veel over gelezen en in latere gesprekken met Conny Braam – de schrijfster van Het Schandaal dat handelt over deze affaire – werd de nog ontbrekende kennis ingevuld.

Fatale Zoektocht heeft een zeer verrassend eind. Zat dat meteen al in je hoofd of ontstond het tijdens het schrijven?

Het is een bekend gegeven dat het verhaal tijdens het schrijven zijn eigen weg kiest. Zo ook met Fatale Zoektocht. Halverwege het verhaal bedacht ik de uiteindelijke ontknoping. Op dat moment krijg je een adrenalinestoot door je heen, waardoor je in één ruk naar het einde zou willen schrijven. Niet doen dus, maar rustig en gedisciplineerd naar de ontknoping toeschrijven.

Heb je altijd al auteur willen worden?

Ik heb ooit ergens gelezen dat je geen schrijver kunt worden. Je bent schrijver of je bent het niet. Daar tussen zit niets. Toen ik over die stelling na ging denken bedacht ik dat ik altijd een schrijver ben geweest. Dat ik in een vrij laat stadium daadwerkelijk ben gaan schrijven doet daar niets aan af.

"IK VOEL MIJ BIJ ELLESSY GOED OP MIJN GEMAK!"

Wie zijn jouw favoriete auteurs?

Dan noem ik als eerste toch weer Henning Mankell. Hij is mijn favoriet omdat ik bij hem het gevoel krijg dat hij steeds een eerlijk verhaal vertelt. Met eerlijk bedoel ik dat hij niet uit is op effectbejag. Volgens mij schrijft hij puur op intuïtie en is hij geen moment bezig met het schrijven van een bestseller. Ondanks dat zijn plots niet altijd vlekkeloos zijn, weet hij mij te boeien tot op de laatste bladzijde. Ik denk dat dat ook te maken heeft met het kunnen creëren van boeiende, levensechte karakters. Mankell is daar een absolute meester in. Verder behoren Håkan Nesser, Liza Marklund en Kjell Eriksson tot mijn favorieten. Je merkt in mijn voorliefde voor dit type schrijvers wel dat ik meer hang naar het melancholieke dan naar de hijgerige Amerikaanse actiethrillers. Met alle respect natuurlijk.

En je favoriete boek?

Mijn favoriete boek in het misdaadgenre is en blijft De Honden van Riga van Henning Mankell. In dit boek zit alles wat ik van een spannende roman verwacht.

Een geheel ander boek - dat waarschijnlijk altijd mijn favoriet zal blijven - is Kees de Jongen, van Theo Thijssen. Ik ben het stadium van deze knaap nooit geheel ontgroeid. En wil dat graag zo houden.

Aan welke kritiek hecht je meer waarde: van je lezers of van recensenten?

Een klassieke vraag. Recensies zijn mij altijd welkom. Mits goed onderbouwd. We moeten natuurlijk beseffen dat recensies of kritieken - of deze nou van lezers of professionele recensenten komen - altijd zeer persoonlijk zijn. Ik kan ook boeken opnoemen die de hemel in werden geprezen, maar mij volkomen onberoerd lieten. Erger is het om volkomen genegeerd te worden. En, ach ja, ik zou liegen als ik zeg dat een slechte bespreking mij niet raakt. Een aai over je bol voelt nog altijd prettiger dan een dreun voor je kop. Wat dat betreft zijn schrijvers net mensen.

Wat is het vreemdste dat er ooit over jou (of over je boeken) is geschreven?

Het vreemdste dat ik tot nog toe heb ervaren is de tegenstelling in een boekbespreking. Waar de ene recensent spreekt over “een strak en tintelend gecomponeerde thriller” schrijft de ander over “een traag opgangkomend verhaal”

Alsof beiden een totaal verschillend boek hebben gelezen. Grappig is dat.

Als je later terugblikt op je leven als auteur, wat hoop je dan te zien?

Ik ben niet zo ’n terugblikker. Ik kijk liever vooruit. Maar mocht het er ooit van komen hoop ik te kunnen zien dat mijn boeken de tand des tijds hebben kunnen doorstaan.

"LIENEKE DIJKZEUL IS HARTVERWARMEND"

Wat vind je van het niveau van de Nederlandse misdaadromans? Kan die zich meten met het buitenland?

Zonder enige twijfel kan de Nederlandse misdaadroman zich meten met het buitenland. Maar wij Nederlanders zijn pas bereid dat toe te geven als we het in cijfers uitgedrukt zien. Misschien zou het wat dat betreft goed zijn een internationale prijs in het leven te roepen. Nederland zou dan een vertaald werk van de winnaar van de Gouden strop in kunnen zenden om zich vervolgens te laten meten met bijvoorbeeld de rest van de wereld of Europa.

Wie vormen volgens jou de absolute top?

Wat de absolute top betreft heb ik Jacob Vis nog steeds hoog op de lijst staan. Daarnaast noem ik Felix Thijssen en Chris Rippen. Lieneke Dijkzeul heb ik onlangs aan dit lijstje toegevoegd. Zij is hartverwarmend.

Waar lig jij ’s nachts wakker van?

Ik lig niet snel ergens wakker van. De huidige onrust over het verval van normen en waarden enz. raakt mij niet zo. Versta me goed, dit is geen onverschilligheid, maar Ik geloof onvoorwaardelijk in het herstel daar van. De mens maakt onderdeel uit van de natuur. Zolang deze aardkloot bestaat, heeft de natuur zich altijd weten te herstellen. En geloof me, dat gaat nog miljoenen jaren zo door.

Wat heb je als auteur allemaal voor plannen voor de komende jaren?

Nog vele. Allereerst wil ik de serie met Lillian Blom goed op poten krijgen. Daarnaast schrijf ik samen met mijn redactrice aan een misdaadroman waarvan ik hoop dat deze medio 2009 het licht zal zien.

Wat wil je nog kwijt aan de bezoekers van Ezzulia?

Uit Shaffy Cantate: Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder, maar niet zonder ons…

Foto: met dank aan Gerard Nanne

Bibliografie van Gerard Nanne:

Inspecteur Frank Benders reeks:
2002: Het Lied van de Lijster
2003: Moederdier
2004: De Reigerman
2005: Zonder Spijt
2006: De Poldermoorden
2007: Fatale Zoektocht

Kijk hier voor de recensies.

Fatale Zoektocht
Auteur: Gerard Nanne
Uitgeverij Ellessy
ISBN 978 90 8660 017 5
Paperback
Prijs 16,95

Najaar 2006. Inspecteur Frank Benders leest niets vermoedend zijn favoriete tijdschrift over autosport als er vanuit het bureau melding wordt gemaakt van een moord. Het slachtoffer is een jonge vrouw. Op weg naar huis werd ze van haar fiets gesleurd en gewurgd. Als Benders poolshoogte komt nemen, kan hij nog niet vermoeden met welke complexe zaak hij te maken krijgt.
Er vallen meer slachtoffers. Benders stuit op sporen uit het verleden. Zijn onderzoek voert hem naar Velsen, naar een geruchtmakende zaak die bekend staat als De Velser affaire.

Benders krijgt hulp van een schrijfster die zich verdiepte in deze zaak. Zij vertelt hem over de schaduwzijde van het verzet en sterkt Benders in zijn gedachte dat hij op de goede weg is….

Kijk voor meer over Gerard Nanne op de Boekenplank

Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Gerard Nanne. Hier kan je ook je vragen kwijt aan de auteur zelf.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.