Erik Bolt is een pseudoniem, wil je toch iets over jezelf kwijt?

Nee, maar het is misschien wel aardig te vermelden dat, in overleg met de uitgever, een pseudoniem is gekozen dat ook voor lezers uit andere taalgroepen (denk bijvoorbeeld aan Duitsers en Skandinaviërs) lekker klinkt. Je moet over de grenzen heen denken.
 

Op de achterflap staat geschreven dat je jouw jarenlange ervaring in kringen van politie en justitie hebt gebruikt om deze waarheidsgetrouwe, menselijke politieroman te schrijven. Is het moeilijk het schijven en het politiewerk te combineren?

Het criminele volk slaapt nooit en mensen bij de politie en justitie komen slaap tekort. Wat blijft er dan aan tijd over? Het was dus moeilijk. Maar toch is het gelukt de eerste politieroman te voltooien.
 

Ondanks dat je onder pseudoniem schrijft, ben je de zoveelste Nederlander met kennis van het politievak die schrijft. Joop van Riessen, Appie Baantjer, Simon de Waal, R.C. de Zeeuw, Gerard Mak, Eva Noorlander en Bert Spoelstra zijn enkele van de vele namen. Komen uit deze wereld de beste auteurs? 

Politieromans hoeven niet door politiemensen te worden geschreven. Denk aan Michael Connelly met Harry Bosch en wat denk je van vroeger, van Simenon met Maigret? Een hoofdpersoon waarmee de lezer wegloopt, dat is de grote kunst. Dat is van de schrijvers die jij noemt tot nu toe alleen Baantjer gelukt en dat is het geheim van zijn succes.
 

Een messteek in de rug is jouw debuut. Kun je in enkele zinnen zeggen waar het over gaat?

Een verpleegster is op een agressieve wijze doodgestoken. Is ze het slachtoffer van een lustmoord? Of is het een liefdesdrama? Je zult begrijpen dat er een veelomvattend onderzoek start. En dan blijkt de vriendin van mijn rechercheur ook nog het slachtoffer te hebben gekend als oud-collega.
 

Felix de Grave, een politieman in hart en nieren, is jouw hoofdpersonage, wie is hij?

Je geeft het zelf al goed aan. Felix is begin dertig en werkt al zo'n tien jaar minstens bij de politie. Daarvoor was hij ook nog korte tijd beroepsmilitair. Hij is de zoon van een kastelein. Anderen zeggen dat hij een kort lontje heeft. Zelf vindt hij dat meer plichtsbetrachting. De maatschappij dient te worden beschermd. Daar is de politie voor.
 

Klein beetje autobiografisch?

Nee, niet eens een klein beetje.
 

Wat maakt Een messteek in de rug realistisch, menselijk en overtuigend?

Je wordt meegetrokken in het verhaal en je maakt mee hoe de politie zo'n moordzaak aanpakt. De menselijke kant zou je misschien beter aan de lezeressen kunnen vragen. Die zullen dan bijvoorbeeld beginnen over Felix en zijn vriendin Silvia en om zijn begaan zijn met de beginnende vrouwelijke rechercheur Renske. En misschien ook wel met zijn ex.
 

Felix is een rechercheur in Amsterdam. Zoals gezegd schrijven er vele auteurs over politieagenten/rechercheurs in Amsterdam. Wat maakt Amsterdam nu zo bijzonder ten opzichte van de vele andere locaties?

Amsterdam is een wereldstad, weliswaar een kleine, maar wel een stad die alles heeft en zo ook misdadigheid in alle vormen. Felix is een geboren Amsterdammer. Die wil gewoonweg niet in een andere stad werken. Amstelveen, waar hij in dit verhaal tijdelijk zit, vindt hij al bijna het buitenland. Buiten de binnenring begint het al te voelen als ‘buiten’. Als Felix in Biggeklooster zou werken is het niet realistisch dat hij daar in hoog tempo verschillende zaken af te handelen krijgt. De werkdruk en het aanbod aan zaken is in de grote steden veel hoger.
 

Is het voor de lezer belangrijk om Amsterdam te kennen? Je gaat van de Amsterdamse bos, naar Wibautstraat etc.

Een goed verhaal speelt in een levensechte omgeving. De lezer hoeft die niet te kennen, als hij maar het gevoel krijgt dat hij er zelf rond zou kunnen lopen. En als het werkt, krijgen ze die lust ook om de stad zelf te ervaren. Zie de excursies naar Zweden, naar het stadje waar commissaris Wallander rondloopt in de verhalen.
 

Over Een messteek in de rug wordt gezegd dat het een politieroman is voor het publiek dat van herkenbare, Nederlandse politieseries houdt. Ben je het hier mee eens? Staan de Nederlandse politieseries en de waarheid dicht bij elkaar?

Het gaat meer om geloofwaardigheid dan om waarheid. Het zou het echte leven kunnen zijn en voor de Nederlandse kijker is het natuurlijk leuk als herkenbaarheid ook een rol speelt. Maar de kijker naar bijvoorbeeld Engelse, Duitse of Zweedse series zal Een messteek in de rug ook met plezier lezen. Politieromans zijn een grensoverschrijdend genre. Maar soms gaat ‘drama’ voor realisme. Lang niet alle series zijn geloofwaardig, maar sommige zeker wel.
 

Er zijn de laatste tijd haast geen Nederlandse politieseries meer, met welke serie is Een messteek in de rug vergelijkbaar?

Het is natuurlijk nog geen serie. Het is pas het eerste verhaal waarin rechercheur Felix de Grave optreedt. Maar voor de tv zou ik eerder aan een serie als Law and Order: Criminal Intent denken. Of toch een verfilming?
 

De laatste tijd is na enkele jaren de politieroman weer in, hoe verklaar jij het succes? Is er een gat gekomen nu Baantjer met De Cock gestopt is?

Het lijkt er toch meer op dat de damesroman in is. De vrouw die zich gewild of ongewild in de nesten werkt, dat is een razend populair genre. De politieroman is meer een blijvertje. Die is er altijd al geweest en dat zal ook wel zo blijven. En Baantjer lijkt op dit moment met zijn nieuwe maat zijn eigen gat op te vullen.
 

Een messteek in de rug is opgedragen aan Gabriëlle Cevat, hoofdagente Amstelveen die werd doodgeschoten. Is het toeval dat het boek verschijnt twee jaar na haar overlijden? Wil je hier iets over kwijt?

Mijn hoofdpersoon Felix de Grave is tijdelijk gestald in Amstelveen. Er hangt enigszins een doem over hem in het begin van het verhaal. In Amstelveen gebeurt nooit wat en dat is even goed voor hem, is de redenatie. En dan gebeurt er opeens in werkelijkheid iets tragisch in dat rustige, saaie Amstelveen. Je weet bij de politie nooit waar je opeens voor komt te staan. Het is goed dat de lezer dat ook beseft. Doodgeschoten bij de uitoefening van haar functie. De werkelijkheid die helaas de fantasie inhaalde. Vandaar de opdracht.
 

Het tweede deel, De neergang van de Don, wordt in het voorjaar van 2011 verwacht, wil je er iets meer over kwijt?

Commissaris Don Breekveld staat in het korps bekend als de Don vanwege zijn kunst om zaken op te lossen, met veel geritsel en geregel. En dan wordt in zijn eigen huis zijn inwonende nichtje vermoord aangetroffen...

 

---

Een messteek in de rug
Auteur: Erik Bolt
Uitgeverij Luitingh
ISBN: 978 90 245 8019 4
Paperback
Prijs: € 17,95
Verschenen: juni 2010
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rechercheur Felix de Grave is een politieman met hart voor zijn werk. Zijn chefs zien dat anders: te veel actiegericht en te weinig met het proces bezig. Het verbaast hem niets dat de dingen niet lopen zoals hij wil, maar het ergert hem wel.

Net als het stadsbestuur een MultiCulti Loop in het Amsterdamse Bos wil organiseren wordt er een jonge vrouw doodgestoken. Ze was aan het rennen, net als Felix die zijn conditie weer op peil wil brengen. Maar van de hoofdverdachte ontbreekt elk spoor…

 

---