Ezzulia Interview
Ep Meijer
Door Jürgen Joosten | Ezzulia.nl
30 april
2009 | Twee jaar geleden brak de 50
jarige auteur Ep Meijer met De regels door bij de liefhebbers van
de Nederlandse misdaadliteratuur. Dit thrillerdebuut haalde meteen de longlist
van de Gouden Strop. Met het onlangs verschenen Het Plato Paradigma bouwt
Ep Meijer naarstig verder aan zijn oeuvre, dat naast misdaadromans ook
uit ander werk bestaat. Tijd voor een kennismaking.
"Ik ben een kruising tussen Charlie Chaplin en Don Quichotte"
Allereerst maar even met de deur in huis vallen, wie is Ep Meijer?
Ep Meijer is in de verkeerde tijd
geboren. Hij was meer op zijn plaats geweest als hofnar in de middeleeuwen. Alle
gekheid op een stokje, ik wil mensen vermaken en tegelijk iets meegeven om op te
kauwen. In al mijn boeken zul je die dubbele bodem vinden. Op mijn achtste wist
ik al dat ik schrijver zou worden, maar pas op mijn veertigste besloot ik om er
honderd procent voor te gaan. Wie ik ben? Een kruising tussen Charlie Chaplin en
Don Quichotte, dat komt in de buurt. Maar eigenlijk ben ik gewoon Ep.
Je studeerde Politicologie en Nederlandse taal- en letterkunde. Maak je van die studies veel gebruik bij het schrijven?
Politicologie komt van pas in verband met de
algemene ontwikkeling, mijn studie Nederlands heb ik vooral gebruikt om de
technische kanten van de literatuur uit te pluizen en te leren beheersen. Verder
heeft studeren aan de universiteit het grote voordeel dat je goed leert om je
gedachten te ordenen. Daar heb ik erg veel baat bij, want mijn brein kan alle
kanten uitschieten.
Het Plato Paradigma is je vijfde boek als ik het goed heb, kun je nu van het schrijven leven? Je houdt namelijk op je eigen weblog, bijna dagelijks je leven bij met kleine korte stukjes over vooral je armlastig leven.
Hoewel ik bij lange na niet van mijn
pennenvruchten kan leven, is mijn bestaan gelukkig niet zo armlastig meer. Mijn
blogs zijn tegenwoordig meer een excursie naar de uithoeken van mijn
schrijverschap. Ze zijn vooral bedoeld om mensen zo kort mogelijk door de bocht
te vermaken of anderszins te raken. Overigens is Het Plato Paradigma
misschien wel mijn twaalfde boek (en misschien wel mijn 27-ste als ik de
populairwetenschappelijke boeken meetel die ik in opdracht en als ghost writer
geschreven heb). Veel van mijn fictiewerk is nog niet uitgegeven.
Kun je in enkele zinnen zeggen waar Het Plato Paradigma over gaat?
Het Plato Paradigma is een puzzel en
een trip rond de wereld. Maar beleeft u de werkelijkheid of beleeft de
werkelijkheid u?
Wie is David Bronstein?
David Bronstein is de hoofdpersoon uit Het
Plato Paradigma. Hij is een gevierd filmrecensent, zijn vrouw is al acht
jaar vermist en hij heeft een puberdochter. Tenminste, zo lijkt het. Pas op de
laatste pagina leert de lezer hem echt kennen.
Davids vrouw Anastasia overleed enkele jaren geleden en hij woont samen met zijn dochter Katja. Hoe kan iemand zo maar zijn puberende dochter achterlaten en naar Praag gaan?
Hij brengt zijn dochter bij zijn moeder
onder. Dat is voor jou, als vader van een piepjong meisje, misschien moeilijk
voor te stellen, maar ik verzeker je dat ook jij nog veelvuldig van die optie
gebruik zult maken (lacht).
Wat heb jij met films?
Ik ben cinefiel en put als schrijver enorm
veel inspiratie uit de manier waarop filmmakers een verhaal presenteren. Als ik
zelf schrijf, zie ik het verhaal als een film voor me. Ik denk zelfs dat ik er
inmiddels prat op kan gaan een filmische schrijfstijl te hebben. Juist door veel
aan de fantasie van de lezer over te laten, gaat er als het ware een projector
meelopen tussen de oren.
Op internet is te lezen dat terugkerende thema’s in jouw werk de zoektocht naar de (on)zin van het bestaan zijn, de rol van toeval en religie. Hoe heb je dat verwerkt in Het Plato Paradigma?
Ik zie dat ik hoognodig iets aan mijn virtuele schaduw moet doen. Ik wil niet zeggen dat de terugkerende thema's verouderd zijn, maar Het Plato Paradigma staat toch meer in het teken van een spel met de perceptie van de lezer en dus met de werkelijkheid. Een boodschap zit er niet echt in, of het zou moeten zijn dat mensen eens wat verder zouden moeten kijken dan hun neus lang is.
Hoe zou je zelf Het Plato Paradigma omschrijven? Welke genre? Met welke boeken vergelijkbaar?
Geen idee. Een oerversie heb ik eens een
'filosofische misdaadroman' gedoopt, maar dat vind ik wat al te pretentieus.
Laten we er een 'filmische thriller' van maken. Het is althans mijn bedoeling om
de lezer dezelfde soort sensatie aan te bieden als in de bioscoop tijdens een
spannende film.
Heb je al reacties gehad op Het Plato Paradigma? En tevreden?
Tot nu toe zijn de reacties positief tot
lovend. Veel mensen beginnen meteen opnieuw te lezen als ze Het Plato
Paradigma uit hebben, om te kijken hoe ik het heb geflikt. Geen page turner,
maar een book turner dus. Uiteraard stemt me dat zeer tevreden.
Je literair debuut uit 2000 is een novelle van 107 bladzijden over de Eerste Wereldoorlog met de titel Novembernovelle. Kun je zeggen waar deze over gaat en wat jou zo intrigeert aan de Eerste Wereldoorlog?
Toevallig heb ik afgelopen maandag net een
lezing verzorgd over de Eerste Wereldoorlog, samen met Koen Koch en
Tom Lanoye, voor 500 geboeide middelbare scholieren. Wat zal ik zeggen?
Breek me de bek niet open. Ik zou je er uren over kunnen vertellen. In een
notendop: je kunt de Tweede Wereldoorlog niet begrijpen zonder de Eerste. Vanaf
het eerste moment dat ik erover las, voelde ik een diepe betrokkenheid bij de
miljoenen jonge mannen die tussen 1914 en 1918 welbewust de dood in werden
gejaagd. Om uit te zoeken waar dat gevoel vandaan kwam, toog ik in 1999 een week
naar de slagvelden. Weer tien dagen later had ik het antwoord gevonden en was
Novembernovelle af.
Het boek is heel goed ontvangen, echter toch in kleine uitgave uitgebracht. Overweeg je het thema opnieuw op te pakken en de novelle als boek opnieuw uit te brengen?
Grappig dat je dat vraagt. Novembernovelle
is een collectors item aan het worden. De huidige uitgever, Epo, heb ik deze
week benaderd. Men wil niet aan een herdruk. Ik overweeg sterk om er in
Nederland de boer mee op te gaan, eventueel in combinatie met een ander boek dat
tijdens de Eerste Wereldoorlog speelt, met in de hoofdrol een oorlogsdichter.
Uitgevers mogen zich in rijen van drie melden!
Het onderwerp van Geluk voor gevorderden is een auteur (Donald Manchester Washington) die miljonair is geworden door het schrijven van boeken. Is dat voor jou zelf een utopie, of is het echt zo dat geld niet gelukkig maakt?
Om Simone de Beauvoir te citeren: geld
maakt niet gelukkig, maar het huilt wel comfortabeler op de achterbank van een
Rolls Royce dan op de achterbank van een lelijke Eend. Ikzelf heb er niets op
tegen afschuwelijk rijk te worden van mijn boeken, want dat zou het leven
makkelijker maken. Maar ik ben ook onder de huidige omstandigheden al gelukkig.
Een nieuw boek helpt daar natuurlijk bij. Het is altijd weer geweldig om iets
dat ooit niets was in je handen te houden.
In 2006 brak je eindelijk door met De Regels. Voor degenen die het gemist hebben, waar gaat deze actuele literaire thriller over?
Een vader is met zijn twee jonge zoontjes op
de vlucht, naar het lijkt omdat hij zijn vrouw heeft vermoord. Hij belandt in
een Noord-Frans dorpje waar de Eerste Wereldoorlog op een vreselijke manier
blijkt voort te leven.
Is het echt een doorbraak geweest?
Nee, als mijn doorbraak zie ik De Regels
niet. Ik heb er aardig wat publiciteit mee gehaald, maar het is bij een eerste
druk gebleven. Ik kan wel merken dat ik ietsje bekender ben geworden. Bij de
bibliotheken worden mijn boeken sinds De Regels beduidend meer
uitgeleend.
De Regels is mede tot stand gekomen met subsidie van het “Fonds voor de Letteren”, was het moeilijk deze subsidie te krijgen? Weet je dat je in het thrillerwereldje redelijk uniek bent met een subsidie van het “Fonds voor de Letteren”?
Het verkrijgen van een subsidie van het Fonds
voor de Letteren is een langdradig verhaal over papieren molens en ambtelijke
willekeur. Ik weet nog goed dat ik mijn boek Geluk voor Gevorderden moest
verdedigen (men had twijfels over mijn manier van literatuur bedrijven) in de
week dat hetzelfde boek voor een grote Vlaamse literaire prijs werd genomineerd.
Dat het in het thrillergenre vrij uniek is om een beurs te krijgen, verbaast me
niets. Ik ben wel vaker de vleesgeworden uitzondering op de regel (lacht).
Na De Regels zou je verwachten dat je boeken wel makkelijker op de markt verschijnen, maar naspeuring levert De Vlucht op, een boek over doping en wielrennen, wil je daar meer over kwijt?
De Vlucht was een mislukt
zelfuitgeefexperiment. Volgend jaar komt het echt op de markt, via Ellessy, vlak
voor de Tour. Ik ben er zelf erg tevreden over. Het boekje over doping heb ik in
opdracht geschreven. Het is bedoeld voor basisscholieren die een spreekbeurt
over doping willen houden.
Tot slot, welke boeken vind je zelf leuk? En wil je verder nog iets kwijt?
John Irvings A Prayer for Owen Meany en The Cider House Rules vind ik erg goed. Ik ben verliefd op Der Zauberberg van Thomas Mann. Qua thrillers vind ik heel veel te pruimen. Echte favorieten heb ik niet. Graham Greene misschien. Van sommige Ludlums heb ik ook erg genoten. Toch zou ik, als ik maar één boek naar een onbewoond eiland zou mogen meenemen, kiezen voor Gödel, Escher en Bach. Eh, mag mijn laptop dan ook in de koffer?
Tot slot wil ik kwijt dat ik blij ben dat ik op je vragen antwoord heb mogen geven en ook dat er met Ezzulia een wereld voor me open is gegaan. Ik wist niet dat er zoveel leeshonger bestond en verheug me erop met mijn lezers in gesprek te komen.
Foto: met dank aan Ep Meijer
Het Plato Paradigma
Auteur: Ep Meijer
Uitgever Ellessy
ISBN: 978 90 866 0080 9
Paperback
Prijs: 16,25
David Bronstein ligt overhoop met zijn puberdochter. Zijn baan als filmrecensent staat op de tocht en zijn vrouw is dood verklaard. Dan krijgt hij een reis naar Praag aangeboden en verandert alles. Is hij het slachtoffer van een macabere grap? Als er doden vallen, beseft hij de vreselijke waarheid: een sinister groepje machthebbers schuwt geen enkel middel om de geschiedenis te manipuleren. Er rest David geen andere keuze dan te doen wat hem opgedragen wordt. Het gevolg is een adembenemend kat-en-muisspel, dat zijn hoogtepunt vindt in de gokstad Las Vegas. Niets is echter wat het lijkt.
Met Het Plato Paradigma laat Ep Meijer zien waarom hij in de VN-thrillergids met Stephen King en Dean Koontz vergeleken werd. Spannend tot en met de laatste pagina!
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Ep Meijer.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.