Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews









































































































 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Elisabeth Mollema

Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
 


8 september 2009 | Vorig maand verscheen met Ladykiller de derde literaire thriller van voormalig kinderboekenauteur Elisabeth Mollema. Ruim twintig jaar geleden begon ze met het schrijven van kinderboeken omdat haar eigen kinderen weinig lazen en debuteerde ze met De schat in de verboden duinen. Na haar studie sociologie werkte Mollema reeds als journalist en schreef ze artikelen voor verschillende kranten en bladen.

Na ruim vijftig kinderboeken verscheen in 2007 Prooi, haar eerste literaire thriller, een jaar later gevolgd door Vergelding.

Kim Moelands sprak namens Ezzulia met Elisabeth Mollema vanwege het verschijnen van Ladykiller.
 


"Ik hou van mensen aan wie een steekje los is"


Wat was je inspiratiebron voor Ladykiller?

Een verhaal ontstaat bij mij niet door één inspiratiebron. Het begint vaak met een vaag idee dat langzaam groeit tot ik genoeg heb om een ruw plot te maken. Aan de hand daarvan verzin ik de personages die in het verhaal zullen meespelen. Van de hoofdfiguren maak ik een biografie, zodat ik ze in mijn hoofd heb als ware het echt mensen.

Het begin van Ladykiller ontstond jaren geleden nadat ik een tentoonstelling had gezien in het museum voor moderne kunsten in Nice. Dat combineerde ik met mijn ervaring die ik opdeed in een ‘clubje’ dat bestaat uit mijzelf, mijn ex-man, zijn tweede ex-vrouw en zijn huidige partner. Wij lunchen af en toe met elkaar en dat zijn bijzondere leuke bijeenkomsten.

Ik heb het boek daarom aan hen opgedragen. Ze zijn me zeer dierbaar.
 

In Ladykiller speelt kunst een grote rol. Heb je zelf iets met kunst? En ben je naast je schrijfwerk ook nog creatief bezig op andere gebieden?

Ik hou veel van moderne kunst. Mijn favoriete museum is Le Foundation Maeght in Saint Paul de Vence. Het gebouw en de omgeving waarin het ligt alleen al is een bezoek waard.

Ik heb sociologie en algemene economie gestudeerd maar eigenlijk was ik liever naar een kunstacademie gegaan. Dat ik dat niet heb gedaan komt omdat ik ben opgegroeid in een zakenmilieu waar geld verdienen een eerste vereiste was. Ik was er daardoor niet zeker van dat naar een kunstacademie gaan een goede keus was.
Mijn man is architect, dat brengt mij ook in aanraking met vormgeving. Het is prettig dat mijn man ook een creatief vak heeft. Daardoor hebben wij begrip voor elkaars werk.
 

De vriendschap tussen de drie vrouwen die een hoofdrol spelen in Ladykiller komt behoorlijk onder druk te staan als er een man in het spel komt. Wat is voor jouzelf belangrijker, vriendschap of de liefde en waarom?

Dat is moeilijk te zeggen. Als liefde passie is, zal het sterker zijn dan vriendschap. Maar dan spelen de hormonen een rol. Als de passie uit een verhouding is verdwenen, blijft misschien een vorm van vriendschap over.

Vriendschap in een relatie is soms sterker dan vriendschap tussen vrienden (vriendinnen). Dat komt ook omdat het in een relatie van wederzijdse afhankelijkheid is ontstaan.

Toch zie je soms dat vrouwen een innige band met elkaar kunnen hebben. Ik keek eens naar de serie Expeditie Robinson en daar zag je zo’n band tussen vrouwen ontstaan. Het leek bijna een lesbische verhouding maar dat was het niet. Heel bijzonder om dat te zien groeien.
 

Hoofdpersonen Ebe, Heleen en Sonja, dragen een groot geheim met zich mee. Denk jij dat het mogelijk is om een geheim je hele leven lang mee te dragen of ben je van mening dat de waarheid uiteindelijk altijd zegeviert?

Ik ken voorbeelden van mensen die hun hele leven een geheim meedragen. Het ligt aan iemands persoonlijkheid of hem dat lukt. Het ligt ook aan het geheim. In het geval van Ladykiller ligt het nog gecompliceerder want als een van de vrouwen het geheim zou verklappen, zal zij daarmee ook het leven van de andere twee verpesten, en ook van de mensen die afhankelijk van hen zijn.
 

Welk personage in Ladykiller is je favoriet en waarom?

Ik hou van deviante personages, mensen aan wie een steekje los is. Ik vind die interessanter dan zogenaamd stabiele, sterke types. Het is denk ik zoals bij veel acteurs, die spelen ook liever een slechterik.

Ebe is dus mijn favoriet.

Waarom heb je gekozen voor het schrijven van boeken in het thrillergenre? Lees je zelf ook graag boeken in dat genre en zo ja, wie zijn je favoriete auteurs?

Toen ik op de middelbare school zat en de ziekte van Pfeifer kreeg, heb ik alles van Agatha Christie gelezen. Sinds die tijd ben ik een fan van de Engelse thrillerschrijvers. Ruth Rendell en Patricia Highsmith (die is geloof ik Amerikaanse) zijn mijn favorieten. Ik lees ook graag de verhalen van Ian McEwan. The Cement Garden bijvoorbeeld is een thriller maar wordt niet als zodanig aangeprezen. Ik heb me wel eens afgevraagd waarom dat is.

Ik vind het thrillergenre interessant omdat de personages in situaties komen die hun geestelijk evenwicht (als ze dat al hadden) danig op de proef stelt. Het is voor mij een uitdaging om die geestelijke onevenwichtigheid die uiteindelijk leidt tot het plegen van een of andere misdaad te beschrijven.

Daarnaast is een goede thriller een puzzel waarin je als schrijver de lezer voortdurend op het verkeerde been moet zetten. Dat maakt het lastig om te schrijven, maar dat vind ik juist leuk. Ik hou van een beetje uitdaging.
 

Wat vind je het leukste aan het schrijversvak?

Dat je een wereld schept die niet bestaat met soms heftige emoties van de personages en dat je moet zien daarmee een geloofwaardig verhaal te maken. Daarnaast vind ik het heerlijk om mooie beeldspraak en mooie zinnen te bedenken. Ik herschrijf enorm veel.
 

Merk je dat het schrijven makkelijker gaat naarmate je meer boeken hebt geschreven? En voelt het schrijven voor jou als een hobby omdat het je makkelijk af gaat of als werk omdat het veel discipline kost?

Het schrijven wordt steeds lastiger maar dat komt ook omdat ik het mezelf steeds moeilijker maak. Als iets makkelijk gaat vind ik er niets meer aan. Gedisciplineerd ben ik als geen ander.
 

Als je aan een boek begint, zit de plot dan al helemaal in je hoofd, of ontwikkelen de plot en de karakters zich gedurende het schrijfproces?

Terwijl ik schrijf gaat het verhaal vaak een heel andere kant op dan wat ik aanvankelijk voor ogen had.
 

Ben je bang dat de inspiratie voor nieuwe verhalen ooit stopt? Heb je al weer een idee voor een volgend boek of ben je er misschien al aan begonnen? Zo ja, wil je een tipje van de sluier oplichten?

Ja, ik ben al begonnen. En nee, ik kan er niets over zeggen. Het wordt een totaal ander verhaal dan de voorgaande. Het is gruwelijk, ik schrik er zelf van. Misschien dan toch een tipje: er komt een kind in voor. Mijn ervaring als kinderboekenschrijver komt mij daarin goed van pas.

Ik ben niet bang dat inspiratie voor nieuwe verhalen ooit stopt; ik heb namelijk eerder last van een teveel aan fantasie dan te weinig. Ik ben een associatief denker en een dromer. Soms is dat voor anderen wel eens lastig als ik bijvoorbeeld in een gesprek voortdurend van het een naar het andere onderwerp overga maar voor het vak dat ik beoefen is het wel handig.
 

Foto: met dank aan uitgeverij Arena


Ladykiller
Auteur: Elisabeth Mollema
Uitgeverij Arena
ISBN: 978 90 8990 086 9
Paperback
Prijs: € 18,95

 

 

 

 

 

 

 

 


 

De drie vriendinnen Sonja, Ebe en Heleen logeren een paar weken in een huis van een vriend aan de zonnige Zuid-Franse kust. Zorgeloos geven ze zich over aan romantiek en liefde, totdat blijkt dat ze alle drie zijn verleid door dezelfde man. De vrouwen zijn woedend en besluiten samen wraakte nemen. Maar al snel hebben zij hun gevoelens en hun daden niet meer in de hand, met dramatische gevolgen. Tegen wil en dank is er een moord gepleegd, en de vriendinnen moeten het belastende bewijs materiaal verbergen. De angst dat een van hen een cruciale fout zal maken of het geheim zal verklappen, zorgt voor toenemende spanningen, en het onderling wantrouwen wordt groter en groter. Wat is sterker, hun vriendschap of de liefde? En hoever moet je gaan om te zorgen dat een dodelijk geheim voor altijd bewaard blijft?

Kijk hier voor het interview dat wij vorig jaar hadden met Elisabeth Mollema.

 

Kijk voor meer over Elisabeth Mollema op de Boekenplank

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit interview met - en de boeken van - Elisabeth Mollema.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven