Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.
Ezzulia Interview:
Elena Forbes
21 juli 2007 | Debutant Elena Forbes woont al bijna haar hele leven in Londen, maar is van origine Amerikaanse. Ze studeerde Moderne Vreemde Talen aan de universiteit van Bristol en werkte daarna als accountmanager voor een internationale beleggingsmaatschappij. Haar debuut Sterf met mij werd al voor publicatie wereldwijd verkocht aan toonaangevende uitgeverijen. Het boek gaat over een seriemoordenaar die via internet jonge meisjes verleidt om zelfmoord te plegen. Momenteel schrijft Forbes fulltime en woont ze in Notting Hill met haar man en twee kinderen. Kim Moelands interviewde haar voor Ezzulia naar aanleiding van haar opmerkelijke debuut.
Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
1. Waarom heb je ervoor gekozen om een thriller te schrijven?
Al op jonge leeftijd was ik verslingerd aan thrillers. In mijn hoofd spookten altijd verhalen rond waarin iemand werd vermoord. Het zou dus raar zijn geweest als ik romans was gaan schrijven…
2. Hoe lang heb je erover gedaan om "Sterf met mij" te schrijven?
Ik heb er in totaal ongeveer een jaar over gedaan.
3. Tegen welke valkuilen ben je aangelopen tijdens het schrijven?
Ik heb heel hard gewerkt aan de totstandkoming van Sterf met mij. Het was heerlijk om het te doen en ik ben niet tegen specifieke problemen aangelopen. Als er valkuilen zijn, dan ben ik ze tot nu toe nog niet tegengekomen.
4. Wat heeft je geïnspireerd tot het schrijven van "Sterf met mij"?
Het is allemaal begonnen na het lezen van een aantal artikelen over potentiële zelfmoordenaars. Deze mensen treffen elkaar op internet en spreken vervolgens af om samen te sterven. Ik heb ook een televisieprogramma gezien over dit fenomeen in Japan. Daar schijnt het veel voor te komen. Het was na dat programma nog een kleine stap voor mij om het karakter van seriemoordenaar Tom in de steigers te zetten. Eén potentiële zelfmoordenaar die werd geïnterviewd, vertelde dat hij al een aantal ‘nepzelfmoordenaars’ had getroffen. Ze waren helemaal niet van plan een einde aan hun leven te maken, maar ze wilde getuige zijn van de zelfdoding van anderen. De seriemoordenaar in Sterf met mij is ook zo’n neppert.
5. Wie is je favoriete karakter in het boek?
Mijn favoriete hoofdpersonen zijn inspecteur Tartaglia en zijn vrouwelijke collega Donovan. Ze zijn me allebei even lief. Het was echter het leukste om te schrijven over de seriemoordenaar Tom. Hij is uiteindelijk toch een anti-held. Ik heb veel onderzoek gedaan naar seriemoordenaars voordat ik Tom een gezicht ging geven. Het was een echte uitdaging om in zijn huid te kruipen en een realistisch en boeiend karakter van hem te maken. Ik hoop dat ik daarin geslaagd ben, maar dat is aan mijn lezers om te beoordelen.
Foto: Vibeke Dahl (gebruikt met toestemming)
6. Was het moeilijk om in de huid van een seriemoordenaar te kruipen?
Ik heb veel onderzoek gedaan naar seriemoordenaars, met name naar het psychologische aspect. Wat beweegt een seriemoordenaar? Er zijn maar weinig moordenaars die daar een zinnig antwoord op kunnen geven. Ted Bundy was een heel interessant geval om onder de loep te nemen. Net als Tom was hij sociaal vaardig, intelligent en hoogst manipulatief. Bundy is één van de weinige die instemde met een gefilmd interview vlak voor zijn executie. Je kunt natuurlijk wel je vraagtekens zetten bij wat hij de journalist allemaal heeft verteld. Tom is niet op Bundy gebaseerd, maar het was nuttig om me in hem te verdiepen. Mijn grootste inspiratie voor Tom komt voort uit een quote van Lee Marvin. Toen hem werd gevraagd waarom hij altijd een schurk speelt zei hij: “Is dat zo?”. Een psychopaat zou hetzelfde hebben geantwoord.
7. Seriemoordenaar Tom vindt zijn jonge slachtoffers op internet. Wat vind je ervan dat kinderen tegenwoordig al op jonge leeftijd met internet in aanraking komen en dus ook makkelijk in contact komen met gekken als ‘Tom’. Wat valt er tegen te doen denk je?
Het internet biedt een anonieme ingang voor zowel goede als slechte dingen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat we onze kinderen goed informeren over de gevaren. In mijn ogen is dat de beste manier om ze te beschermen. Kinderen zelf bewust maken van de risico’s werkt beter dan dingen verbieden. Als een waakhond om je kind heen cirkelen als het zit te computeren wekt irritatie en maakt juist nieuwsgierig naar de gevaren waar je ze voor wilt behoeden. Als je dan een keer niet oplet… Je moet de kat niet op het spek binden.
8. Komt er een vervolg op "Sterf met mij"?
Ik ben op dit moment bezig met een vervolg op Sterf met mij. Het verhaal speelt zich drie maanden later af dan het eind van Sterf met mij. Tartaglia en Donovan spelen allebei weer een hoofdrol. Ik vind het erg leuk om zowel vanuit het perspectief van een man als dat van een vrouw te schrijven. Het brengt zoveel verschillende nuances met zich mee en dat houdt het voor mij spannend.
9. In de meeste thrillers wordt hoog opgegeven over profilers. In jouw boek speelt profiler Kennedy absoluut geen glansrol. Hoe kijk je zelf aan tegen profilers?
Ik ben ervan overtuigd dat elke beroepsgroep goede, slechte en middelmatige mensen kent. Er zijn genoeg succesverhalen te vinden over profilers, maar er zijn ook voldoende voorbeelden van zaken waar een profiler er flink naast zat. In die gevallen ondervond de politie er alleen maar hinder van. Ik heb tijdens mijn researchperiode een aantal oudere politieagenten gesproken. Zij zijn allemaal de mening toegedaan dat sommige profilers absoluut een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan een zaak, maar dat een ervaren politieman op basis van zijn intuïtie en gezond verstand tot dezelfde resultaten komt. Inspecteur Tartaglia in Sterf met mij is sceptisch over profilers door een aantal slechte ervaringen die hij met ze heeft gehad. Kennedy heeft daar een behoorlijk steentje aan bijgedragen. Ik ben zelf mateloos geïnteresseerd in het fenomeen profiler. Ik kan alvast verklappen dat in het vervolg op Sterf met mij een zeer bekwame profiler zijn opwachting maakt. Ook Tartaglia heeft veel respect voor deze persoon.
10. Het viel me op dat de vrouwen in het boek aan de oppervlakte een stoer karakter hebben, maar dat er weinig voor nodig is om ze uit hun evenwicht te halen. Was het een bewuste keus om twee kanten van de vrouwen te laten zien. Zo ja wat was je bedoeling hiermee, wilde je ze een menselijker gezicht geven?
De verschrikking die rechercheurs in een moordzaak moeten verhapstukken zijn niet misselijk. Ze zijn dus wel wat gewend. Maar, als een zaak te dicht bijkomt, zoals bij Inspecteur Steele, dan is het moeilijk om je professionele pet op te houden. Politiemensen zijn ten slotte ook gewoon mensen met hun eigen angsten en emoties. Ik wilde Donovan en Steele enerzijds neerzetten als politieagent, maar anderzijds ook duidelijk hun vrouwelijkheid naar voren laten komen. Toen ik was toegekomen aan het schrijven van Steeles reactie op de bedreigingen, heb ik uitgebreid gesproken met een oudere, vrouwelijke politieagente. Op een bepaald punt in haar carrière werd ze slachtoffer van een vervelende stalker. Ze vertelde me dat ze ondanks haar gedegen opleiding toch voor de bijl ging. Je kunt blijkbaar tot een bepaalde hoogte je emoties onder controle houden, maar als zoiets je overkomt verdwijnt het zorgvuldig opgebouwde eelt op je ziel als sneeuw voor de zon. Ik heb dat goed in mijn oren geknoopt bij de uitwerking van de karakters van Donovan en Steele. Voor mijn gevoel was het laten zien van hun kwetsbaarheid de enige manier om ze natuurgetrouw neer te zetten.
11. Een aantal van de slachtoffers in je boek zijn hele jonge meisjes. Was dat een bewuste keuze?
Ik heb bewust gekozen voor een aantal jeugdige slachtoffers omdat ze zo kwetsbaar en onschuldig zijn. De impact is daardoor veel groter. Ik kan me nog herinneren dat iemand bij mij op school zelfmoord pleegde en hoe we allemaal compleet in shock waren. Zoiets verwacht je niet. Tieners worden geconfronteerd met een scala aan moeilijke emoties op weg naar hun volwassenheid. Sommigen kunnen dat niet handelen en zijn heel eenzaam en zorgelijk. Omdat pubers zo kwetsbaar zijn, is het heel aannemelijk dat ze het slachtoffer worden van mensen met kwade bedoelingen. Als je de juiste snaar weet te raken bij deze ongelukkige kinderen dan zijn ze als was in je handen.
12. Denk je dat de kinderen van nu het moeilijker hebben zich staande te houden in de maatschappij ten opzichte van de kinderen uit vorige generaties? Waarom?
Ja, absoluut. De druk op onze kinderen is enorm. Alles moet snel en vluchtig, tijd voor reflectie is er nauwelijks. De ouders van tegenwoordig zijn zich door de media ook veel bewuster van de ontelbare gevaren waar hun kinderen aan blootgesteld kunnen worden. Ouders van vroeger waren veel naïever. Misschien zijn er in de huidige tijd ook wel meer risico’s dan vroeger. Computers en internet bieden onze kinderen enerzijds heel veel mogelijkheden, maar de reële gevaren ervan moeten we zeker ook niet onderschatten.
13. Was je verbaasd dat ‘Sterf met mij’ al voor publicatie werd verkocht aan toonaangevende uitgevers over de hele wereld? Kun je vertellen hoe dat is gegaan?
Ik ben een compleet groentje in de uitgeverswereld dus ik was heel erg verbaasd. Ik vond het vooral te gek dat mijn boek ook in Europa verschijnt omdat ik voor mijn vorige werk veel in Europa heb gereisd.
14. Wie is je favoriete auteur?
Ik heb een aantal favoriete auteurs en ik vind het lastig om er één uit te pikken. Op dit moment ben ik in willekeurige volgorde erg gecharmeerd van Michael Connelly, Ruth Rendell/Barbara Vine, Donna Leon, James Lee Burke, Peter Robinson en Ian Rankin. De oude John le Carre boeken vind ik ook erg goed.
15. Wat is voor jou de grootste charme van het auteur zijn en wat vind je het moeilijkst?
Het allerleukste vind ik
het in elkaar puzzelen van de plot. Het is fantastisch als het laatste
puzzelstukje op zijn plek valt. Ik werk met een vrij volledige outline, maar ga
daar wel flexibel mee om. Dat brengt soms leuke verrassingen met zich mee. Een
verhaal moet altijd de ruimte behouden om zich te ontwikkelen. Wat ik erg
moeilijk vind, is het inpassen van het schrijven in mijn gezinsleven. Als ik aan
een boek werk, ben ik in mijn hoofd continue bezig met het verhaal en de
hoofdpersonen. Ik ben er echt door bevangen en verlies mijn omgeving dan nog wel
eens uit het oog. Mijn familie klaagt erover dat ik afwezig ben ondanks dat ik
fysiek in de kamer zit. Ze hebben gelijk. Ze komen aandacht tekort. De drang om
achter de computer te kruipen en mijn verhaal te vertellen is heel sterk.
WIN EEN GRATIS EXEMPLAAR:
Ezzulia geeft in
samenwerking met uitgeverij De Bezige Bij 10 exemplaren weg van Sterf met mij.
Wil jij kans maken op één van deze exemplaren? Stuur dan voor 14 augustus a.s.
je naam én adres naar
dit mailadres en binnen een week weet je of jij één van de gelukkige
winnaars bent. Vergeet niet om ook te vermelden onder welke naam je op ons forum
staat geregistreerd.
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over Sterf met mij van
Elena Forbes.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Bibliografie Elena Forbes:
2007: Sterf met mij
Een reeks moorden stelt de politie in Londen voor een raadsel. Lichamen van
jonge meisjes worden gevonden in verschillende kerken, waar ze van grote hoogte
naar beneden zijn gevallen. De politie denkt aanvankelijk aan zelfmoord, maar de
kranten schrijven al snel over een seriemoordenaar met de bijnaam 'de
bruidegom'. Inspecteur Tartaglia, een aantrekkelijke Italiaanse Schot, leidt het
onderzoek. Te midden van onderling strijdende collega's, forensisch psychologen
en een chaotisch mediacircus probeert hij de waarheid te achterhalen, terwijl de
seriemoordenaar slachtoffers blijft eisen.
Sterf Met Mij
Oorspronkelijke titel: Die With Me
Uitgever: Cargo/Bezige Bij
ISBN: 978 90 234 2660 8
Paperback
Prijs: 19,90
