Ezzulia Interview:
Derwent Christmas
Door Eric Herni | Ezzulia.nl
11 maart 2008 | Derwent Christmas (Stadskanaal, 1972) woont sinds 1993 in de hoofdstad van Friesland. Hij richtte in 1997 het culturele tijdschrift Nieuw Podium op. Een jaar later was hij één van de initiators van het literair tijdschrift Tzum, dat nog altijd wordt uitgegeven bij Uitgeverij Kleine Uil. Gedurende deze Tzum-periode trad Christmas regelmatig op tijdens literaire evenementen in de Noordelijke provincies. Doel daarbij was altijd het literaire klimaat in Leeuwarden van jong elan te voorzien. Momenteel werkt Derwent Christmas in het onderwijs als docent Nederlands en letterkunde in Heerenveen. Dit jaar verscheen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam zijn debuutroman Twee Tranen.
"Dankzij het schrijven verdwijnt de chaos uit mijn hoofd"
Wie is Derwent Christmas?
Wie mijn
roman heeft gelezen, zal begrijpen dat ik eigenlijk geen goed antwoord op deze
vraag kan geven. Laat ik een poging doen. Ik denk dat ik een gedreven schrijver
van vijfendertig jaar ben, die in Leeuwarden woont en de stadsdichter van de
Friese hoofdstad is. Tien jaar geleden heb ik samen met Coen Peppelenbos het
literaire tijdschrift Tzum opgericht. Momenteel werk ik fulltime als docent
Nederlands bij het Bornego College in Heerenveen. Voordat ik in het onderwijs
ging werken, had ik een baan bij een reclamebureau.
Is je naam een pseudoniem? En zo nee: waar komt je naam vandaan?
Mijn naam is geen pseudoniem, maar hij is zo bizar dat in kranten achter mijn naam wordt vermeld dat hij geen pseudoniem is. Volgens mij ben ik de eerste schrijver achter wiens naam dat staat: Derwent Christmas (geen pseudoniem).
Mijn vader is Engelsman en in Engeland komt ‘Christmas’ wel vaker voor. Hoe mijn ouders op de naam Derwent zijn gekomen is me echt een raadsel. Er schijnt in het Lake District in Midden-Engeland een meer te zijn met de naam Derwent. Ze noemen dat meer ook wel de koningin onder de meren. Klinkt best mooi. Aan de andere kant, er is ook een riviertje met dezelfde naam en dat schijnt een vervuild en modderig geheel te zijn.
Wat is de taak
van een stadsdichter van Leeuwarden?
Als stadsdichter moet ik vier keer per jaar
een gedicht schrijven over een onderwerp dat de stad raakt. Daarnaast wordt dit
jaar van mij verwacht dat ik vier voordrachten houd. Ik ben een ambassadeur van
Leeuwarden, dus tijdens optredens promoot ik de mooiste stad van het Noorden dan
ook graag. Kijk op www.expeditieleeuwarden.nl.
Hoe kwam je op het idee voor Twee Tranen?
Een vriendin kwam bij ons langs en vertelde
over haar ex-vriend die ze na lange tijd had gesproken. Ze zei: ‘Hij is zo
veranderd. Hij doet alles wat hij nooit wilde doen. Hij is zichzelf niet meer.’
Dat vind ik een boeiende uitspraak. Want is het echt zo dat de ex niet meer
zichzelf is? Was hij in hun relatie misschien iemand die hij eigenlijk nooit
was? Zo ontstond het idee voor de roman: niemand kan een ander ooit goed kennen,
het is zelfs onmogelijk om jezelf te kennen.
Het boek speelt zich af in Nederland, maar de hoofdpersoon zit op Death Row. Iets wat wij hier niet hebben. Hoe verklaar je dat?
Het boek is 100% fictie. Dat geldt voor de gebeurtenissen, de personages en dus ook voor de ruimte in het boek. Ik heb in mijn hoofd een land gebouwd en in dat land spelen alle gebeurtenissen zich af. Dat zal ook voor mijn toekomstig werk gaan gelden.
In het land is alles aanwezig dat ik nodig
heb voor mijn verhalen, dus gebeurtenissen en gebruiken uit Nederland, maar ook
de doodstraf en bergen. Als je het boek echt aandachtig leest kun je eigenlijk
niet stellen dat het verhaal in Nederland speelt, we hebben bijvoorbeeld geen
bergen in ons land.
Heb je veel research moeten doen voor je boek? En waar/hoe heb je dat gedaan?
Ik heb veel research gedaan naar de
psychische gesteldheid van gevangenen. Ik wilde weten hoe zij zich voelen als de
deur achter ze dicht slaat. Tijdens de research kwam ik interessante zaken
tegen. Ik wist bijvoorbeeld niet dat de meeste conflicten op de binnenplaats
ontstaan doordat gevangenen geprikkeld zijn na nachten zonder slaap, en niet
door een ongetemdheid.
Ben jij zelf voor of tegen de doodstraf?
Ik ben tegen de doodstraf, omdat ik vind dat
het doden van een ander mens onder iedere omstandigheid verwerpelijk is. Behalve
wanneer de ander er nadrukkelijk, expliciet om vraagt, zoals bij euthanasie.
Welk personage was het leukst om over te schrijven?
Ik heb tijdens het schrijven enorm veel sympathie gehad voor de vader van Didier Dominique. Die man straalt rust uit, komt vaak met wijze woorden, maar is tegelijkertijd een toonbeeld van het onvermogen om gevoelens te tonen. Vooral de scènes waarin Didier gesprekken voert met zijn vader vond ik geweldig om te maken.
Aan Marian kreeg ik halverwege een hekel. Ze is volledig gestoord en ik kon er bijna niet op wachten om haar om te laten brengen.
Mijn doel was overigens het boek zo te
schrijven dat de lezer aan de oprechtheid van alle personages gaat twijfelen. Ik
wilde echt laten zien dat mensen geen aardige wezens zijn.
Kan je begrip opbrengen voor de daden van Didier Dominique? En voor zijn manier van wraak?
De daden van Didier zijn niet goed te praten, maar ik kan me wel voorstellen dat iemand de dingen doet die hij heeft gedaan. Soms ligt de controle over het eigen handelen niet bij jezelf. Iedereen heeft wel eens iets gedaan waarvan hij later niet begrijpt waarom hij dat deed. In die zin is Didier slachtoffer.
Tijdens het schrijven brokkelde mijn
sympathie voor Didier wel wat af. Eigenlijk is hij een heel nare man. Hij
bedondert zijn beste vriend, zijn vrouw, hij sleept Theo mee in zijn laatste
daad, verzwijgt belangrijke informatie voor andere gevangenen. Hij is in feite
alleen met zichzelf in de weer.
Je bent zelf leraar. Heb je daar ooit een leerling als Marian meegemaakt of is zij volledig verzonnen?
Een vrouw als Marian kom je niet snel tegen.
Wat ik wel eens gemerkt heb is dat dominantie zich al op jonge leeftijd in een
mens manifesteert. Ik heb een leerling in de klas gehad die zo dwingend was in
haar houding dat ik bij de eerste ontmoeting al wist dat ik een conflict met
haar nooit zou kunnen winnen. Ik heb er steeds voor gezorgd dat ik geen
problemen met haar kreeg. Zij wist dat ook, dat straalde ze uit.
Wat is je mening over de cover van het boek?
De vorige variant was te sexy en de vrouw op
de voorkant te mooi. De huidige omslag is meer film noir en past daardoor beter
bij het verhaal.
Is Twee Tranen een roman of meer een thriller?
Twee tranen is van beide een beetje. De
spanningsboog past bij een thriller, evenals het plot. Maar de opbouw, de
jeugdherinneringen en het ontbreken van uitleg over hoe de flashbacks betekenis
aan het heden geven, passen meer bij een roman.
Waarom heb je het verhaal in de ik-vorm geschreven?
Vanuit een ik-persoon kon ik het kiezen voor
een verrassend einde. Omdat je helemaal in het hoofd van Didier zit, mis je de
meeste hints die naar ontknoping leiden. Bovendien schrijft het lekker in de
ik-stijl. Ik stel me tijdens het schrijven echt voor dat ik de hoofdpersoon ben.
Dan schrijf ik als het ware vanuit mezelf.
Foto: Kees van den Akker
Zit er in Twee Tranen nog een boodschap voor de lezer?
De boodschap in mijn roman is dat een leven
in een onbewaakt ogenblik kan kantelen, als je even de controle verliest. Iemand
die alles heeft, kan alles verliezen. Kijk naar Britney Spears, een meid die
wereld had en nu alleen zichzelf nog heeft om weer gelukkig te kunnen worden.
Wat is voor jou de charme van het schrijven?
Wanneer ik schrijf ben ik van de wereld af en
kan ik alles laten gebeuren wat moet gebeuren. Ik heb al heel mijn leven
verhalen in mijn hoofd en nu ik de vaardigheid heb om ze op papier te zetten
vind ik rust. De chaos uit mijn hoofd verdwijnt dankzij het schrijven.
Krijgt Twee Tranen al goede recensies?
Tot nu toe zijn de recensies redelijk tot
zeer positief. Cosmopolitan, Viva, Avantgarde, Telegraaf,
Ezzulia.nl en
plantagebooksandmore.nl waren heel lovend. De Leeuwarder Courant kwam met
kritiek op de locatie, maar was enthousiast over de plot en de stijl. Die
reacties zijn wel belangrijk voor me, al vind ik het nog leuker om van lezers te
horen wat ze van het boek vonden. Op Hyves krijg ik regelmatig reacties. Na twee
jaar hard werken is het strelend om positieve geluiden te horen. Dat motiveert
wel om door te gaan met een volgend boek.
Wie zijn jouw favoriete auteurs en wat zijn je favoriete boeken?
Mijn favoriete auteur is Jerzy Kosinski. Wat ik van heb geleerd is dat er in een boek vooral veel moet gebeuren. Vooral de romans Stappen en De geverfde vogel hebben me dat geleerd. De hoofdpersoon rolt van de ene gebeurtenis in de andere. Dat vind ik prachtig om te lezen. Bovendien heeft die man een heerlijk sobere schrijfstijl, vooral in de roman Aanwezig.
Ook Grunberg en John Fante vind ik geweldig om te lezen. De zelfoverschatting die hun personages hebben, is aandoenlijk.
Tot slot wil iedereen aanraden de boeken van
Jaap Scholten te lezen. Koop de roman Tachtig, die is echt briljant.
Hoeveel boeken lees je zelf ongeveer per jaar?
Ik heb eigenlijk geen idee hoeveel boeken ik
lees. Iedere veertien dagen lees ik een boek, denk ik. Sinds ik schrijf heb ik
het druk en dan komt het er vaak niet van om werk van anderen te lezen.
Bovendien kan de stijl van een ander mijn eigen schrijven erg beïnvloeden, dus
ik kies de boeken heel zorgvuldig uit.
Welk boek ben je op dit moment aan het lezen?
Momenteel lees ik Marthe Jacobs van Tim
Krabbé. Een mooi geformuleerd verhaal over de liefde van een man voor een veel
jongere dame. Een aanrader voor wie van liefdesverhalen houdt, maar de roman
bevat veel minder spanning dan de voorgaande romans van Krabbé. Na deze roman
begin ik aan Paradiso van Van Beijnum.
Ben je al aan het nadenken over een nieuw boek?
Ik werk in mijn hoofd aan een roman over een
bankoverval en aan een novelle over een illusionist. Verder wil ik niets over de
boeken zeggen. Ze zullen wel weer lekker leesbaar worden, dat staat vast. En er
moet weer een flinke dosis spanning in de boeken zitten. Lezers hebben dat
namelijk nodig om door te lezen.
Twee Tranen
Auteur: Derwent Christmas
Uitgeverij Nieuw Amsterdam
ISBN 978 90 468 0330 1
Paperback
Prijs 16,50
Wanneer Didier Dominique, eigenaar
van een succesvol reclamebureau, tot het besef komt dat zijn rijkdom hem alles
heeft gegeven wat hij zich kan wensen, besluit hij dat het tijd wordt het roer
om te gooien: hij gaat lesgeven aan een hogeschool. In de collegezaal komt hij
in contact met Marian, een studente die een onheilspellende aantrekkingskracht
op hem heeft. Hoewel hij in het zakenleven alles en iedereen naar zijn hand weet
te zetten, kan Didier maar geen greep krijgen op de studente; met noodlottige
gevolgen.
Vanuit zijn cel op death row vertelt Didier - een week voor de executie
- over de verhouding die hem alles ontnam wat hij ooit bezat en maakt hij
duidelijk hoe een man als hij kan overleven in een wereld waar andere wetten
gelden.
Kijk voor meer over Derwent Christmas op
de Boekenplank
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Derwent Christmas.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.