De auteur

David Hewson (1953) werd geboren in Noord-Engeland. Vanaf 1978 was hij redacteur bij The Times en tot 1992 columnist bij de Sunday Times. In 2005 stopte hij zijn journalistieke loopbaan om zich volledig te kunnen wijden aan het schrijven. Zijn oeuvre omvat reisboeken, zes op zichzelfstaande romans en de succesvolle Nic Costa reeks. Tegenwoordig woont hij in Kent (Engeland). Ondanks het feit dat de auteur voor zijn eenentwintigste levensjaar geen enkele buitenlandse reis maakte, had hij een grote voorliefde voor het gebied rond de Middellandse zee en raakte hij zeer belezen over de cultuur van Italië en Griekenland. Voordat hij aan de serie begon te schrijven verbleef hij lange tijd in Rome om de taal te leren en de cultuur te leren kennen. ‘Je krijgt een heel ander beeld van een land wanneer je de tijd ervoor neemt je erin te verdiepen. Er is een groot deel van Rome dat voor veel mensen onbekend is, een geheel andere stad die letterlijk de onderwereld van de stad is.’

 

Het Masker van Dante

Als ik binnenkom in het Ambassade Hotel in Amsterdam begint David Hewson meteen enthousiast te vertellen over zijn volgende schrijfproject: hij gaat thrillers schrijven op basis van de Deense televisieserie The Killing. Op het moment dat hij het mij vertelt, is dit nog groot nieuws, ondertussen is het overal bekend gemaakt. David Hewson heeft duidelijk veel zin om met deze bijzondere karakters uit deze serie aan de slag te gaan en heeft inmiddels via Twitter al verslag gedaan van zijn eerste verkennende bezoek aan Kopenhagen. Hewson werkt momenteel aan het tiende deel van de Nic Costa serie, maar hier moeten we in Nederland nog wel even op wachten.

Het nieuwste vertaalde boek van Hewson in Nederland is Het masker van Dante, een boek dat hij al in 2007 schreef. Als ik hem vraag of het niet raar is om het nu weer over zo’n ‘oud’ boek te hebben, vertelt hij dat hij in zijn hoofd altijd alleen maar bezig is met het boek dat hij nu schrijft. Voor ieder boek dat verschijnt en gepromoot moet worden, moet hij dus graven in zijn geheugen. Maar dat hoort erbij vindt hij, vertalingen laten nu eenmaal langer op zich wachten. Het verhaal van Het masker van Dante begint in de beroemde Romeinse filmstad Cinecittà. Tijdens de première van de controversiële film Inferno wordt het dodenmasker van Dante tentoongesteld. Nic Costa moet de kostbare relikwie bewaken, maar bij de onthulling blijkt het te zijn vervangen door het hoofd van de ster van de film, die op gruwelijke wijze is vermoord. Costa en zijn team reizen af naar San Francisco voor de Amerikaanse première, in de hoop het masker te vinden. Daar begint hij zich te realiseren dat de motieven achter de misdaden te maken hebben met Hitchcocks meesterwerk Vertigo. Costa zet alles op alles om de dader te vinden voordat het leven de kunst imiteert.

 

Rome en San Francisco

Het masker van Dante speelt zich zowel in Rome als San Francisco af. Hewson wil minimaal een op de drie boeken over Nic Costa ook ergens anders dan in Rome laten afspelen, dat vindt hij een belangrijk middel om de serie blijvend vernieuwend te laten zijn. Daarnaast moet het schrijven voor hem uitdagend blijven en Rome kent hij intussen op zijn duimpje. Dus zoekt hij steeds andere steden, landen en uitdagingen voor Nic Costa. Hewson wil geen auteur zijn die schrijft over wat hij kent en weet, maar telkens nieuwe dingen ontdekken.

Als ik hem vraag welke stad zijn voorkeur heeft, antwoordt hij vol overtuiging Rome. Rome blijft voor hem de mooiste stad, hoewel hij San Francisco ook erg mooi vindt. Hij komt regelmatig in San Francisco om les te geven op een schrijversopleiding en terwijl David met dit boek bezig was, verbleef hij tijdelijk in een mooi huisje niet ver van de Golden Gate Bridge. Hij wandelde toen veel in het gebied rondom de brug en realiseerde zich opeens dat hij dit herkende uit Hitchcocks Vertigo, een van zijn favoriete oude films. Tijdens zijn wandelingen legde hij de parallellen tussen het liefdesverhaal uit Dantes Goddelijke Komedie en Vertigo en zo kwam dit boek tot stand. David Hewson verblijft graag tijdelijk in de plaatsen waar hij over schrijft, maar wonen doet hij toch het liefst in Groot Brittannië. Tijdens ons gesprek blijkt dat hij nooit permanent in Rome gewoond heeft, ook al staat dit op de flaptekst van het Nederlandse boek.

 

Italiaanse politie

In het boek is er een grote rivaliteit tussen de carabinieri en de Italiaanse politie. Dit blijkt op waarheid te zijn gebaseerd; Italië heeft verschillende politiemachten en er zijn zelfs twee noodnummers om te bellen. Je kunt in geval van nood dus kiezen wie je komt helpen. Hewson zelf belt liever de landelijke politie in plaats van de carabinieri. Dit omdat de laatste een militaire macht is.

Daarnaast zijn de carabinieri volgens hem de knappe mannen, met de mooie uniformen en blitse auto’s. Hun schoenen zijn ook altijd glanzend gepoetst en identiek in tegenstelling tot die van de politie; daar draagt iedereen verschillende schoenen. Als ik vraag of deze beschrijvingen in zijn boeken op verzet zijn gestuit bij de Italianen, laat hij weten dat hij daar altijd te horen krijgt dat het erg waarheidsgetrouw is.

Hoofdpersoon Nic Costa lijkt in elk geval het tegenwicht te zijn van het traditionele beeld dat er bestaat van de Italiaanse politie. Hij is niet corrupt, lui of cynisch. Costa ligt constant in de clinch met agenten die zo zijn en is hiermee een boeiend karakter voor de lezers. Als het moet strijdt hij zelfs tegen hogere autoriteiten: hij gelooft nog in rechtvaardigheid hoewel overheidsdienaren en de wet die niet altijd kan garanderen.

Schrijver zijn

Vroeger schreef David alleen maar in zijn huis in Kent, tegenwoordig is hij zo’n druk bezet man dat hij overal kan schrijven. Zijn laptop gaat altijd mee en zelfs hier in Amsterdam heeft hij alweer verder gewerkt aan zijn volgende boek. ‘Niet omdat ik zo in het verhaal zit, maar omdat het allemaal zo verdomd veel werk is,’ geeft hij lachend toe. ‘Het schrijven is ook veranderd, vroeger schreef je een boek per jaar en dat was het. Tegenwoordig is het normaal dat je er nog veel andere projecten naast doet: korte verhalen, televisieseries, etc.’ Maar David Hewson juicht deze ontwikkeling toe, dankzij E-books kun je volgens hem veel meer en anders publiceren. Niemand weet echt wat een E-book is, meent hij, dus er is veel meer ruimte om bijvoorbeeld korte verhalen en novelles op die manier te publiceren.

Vanaf hier komt ons gesprek op het beroep schrijver zijn. David is van mening dat de meeste schrijvers zeurpieten zijn. ‘Zet een groep schrijvers bij elkaar en het enige wat ze doen is zeuren. Ze zien de vrijheid die ze hebben niet, klagen dat ze de slechtste baan van de wereld hebben, dat ze te weinig betaald krijgen.’ Maar ook hier ziet hij kansen, hij denkt dat schrijvers van nu er veel meer schrijfgerelateerde activiteiten bij kunnen doen en niet meer een andere baan ernaast hoeven te doen om rond te komen.

 

E-books

Het illegaal downloaden van E-books is een heikel onderwerp voor Hewson. Via twitter en zijn weblog gaat hij hierover regelmatig in discussie. Toen zijn meest recente boek Fallen angel verscheen, was er binnen een maand een illegale kopie die de downloadlijsten aanvoerde. Hier kan hij nog steeds goed kwaad over worden, maar hij vreest dat er weinig aan deze vorm van diefstal te doen is.

De meeste mensen zullen nooit een boekwinkel binnenlopen en een boek meenemen zonder te betalen, maar het illegaal downloaden van boeken wordt door velen niet als diefstal gezien. Maar het is precies hetzelfde vergrijp. Alles wat te digitaliseren is, heeft geen waarde meer stelt David Hewson. ‘Het is zo gemakkelijk te kopiëren dat veel mensen de waarde er niet meer van in zien.’

In Groot Brittannië hebben E-books BTW terwijl gedrukte boeken dat niet hebben. E-books zijn daarom al helemaal flink afgeprijsd wat Hewson betreft, want er zit ook nog 20 procent BTW in de prijs begrepen. David is echter somber over de prijsontwikkelingen van E-books: ‘Het maakt niet uit hoe laag de prijs is, mensen die geen geld uit willen geven aan boeken zullen altijd een lagere prijs verwachten.’

 

De filmwereld

David vindt zichzelf aardig bekend met de filmwereld, omdat zijn eerste boek meteen verfilmd werd. De filmwereld komt op hem over als een theaterstuk, vol onzekerheden, waarin alles altijd op het laatst nog niet kan doorgaan. ‘In dit boek spelen veel mensen een rol net zoals in films; mensen die vastzitten in een rol waar ze niet meer uitkunnen en moeite hebben om een leven daarbuiten te vinden.’ Een prachtige scene in Het masker van Dante gaat over een actrice die naar het museum gaat en schilderijen bekijkt om zich in te leven in de vrouwen die ze moet spelen.

‘Veel mensen proberen een boek te schrijven dat een film kan zijn. Ik heb hier geprobeerd een film te schrijven die een boek wil zijn. Er staan veel kleine details in die verwijzen naar Vertigo, dingen die echte filmfanaten meteen zulke opvallen en ook kunnen waarderen.’ Uit de manier waarop hij praat over Vertigo spreekt duidelijk fascinatie en bewondering voor deze film. De auteur heeft flink gezocht naar manieren om die extra ‘smaak’ in het boek te verwerken, speciale details voor de echte Hitchcock fans.

Over de film die is gemaakt van zijn eigen eerste boek is de auteur niet erg tevreden. Hij wist niet eens dat de film al af was tot hij zelf op een dag door Rome liep en op de muur van een klein dubieus theatertje een poster zag hangen met zijn naam en de naam van zijn boek. De auteur kocht prompt een kaartje en ging naar binnen. Het was dinsdagmiddag en er zaten welgeteld acht mannen in de zeer vieze zaal en een man had zelfs een hond bij zich. Uiteindelijk kan hij er hard om lachen, maar al met al vond hij het een erg teleurstellende ervaring. Van de Nic Costa reeks zijn de rechten intussen verkocht aan een Duitse televisiemaatschappij. Zij gaan er Engelstalige televisiefilms van maken voor de Italiaanse tv. Van zijn andere boeken zijn geen films gemaakt. Hewson wijt dit aan het feit dat hij bij iedere belangstellende begint te vertellen over zijn slechte ervaring met de eerste film en dat hij het de volgende keer anders wil. Ze beloven allemaal bij hem terug te komen, maar doen dat vervolgens nooit…

 

---

Bij uitgeverij De Fontein zijn in de Nic Costa-reeks verschenen:

2005: De Vaticaanse moorden (A season for the Dead)
2006: Het Bacchus offer (The Vila of Mysteries)
2007: De engelen des doods (The Lizard’s Bite)
2008: De Pantheon getuige (The Sacred Cut)
2009: Het zevende sacrament (The Seventh Sacrament)
2010: De Romeinse lusthof (The Garden of Evil)
2011: Het masker van Dante (Dante’s Numbers)

 

Kijk hier voor een interview uit 2009 met David Hewson

 

Foto's: Mark Bothwell
Met dank aan: David Hewson

Eindredactie: Gerd Boeren 

      

---

Het masker van Dante
Auteur: David Hewson
Oorspronkelijke titel: Dante's Numbers
Uitgeverij De Fontein
Vertaling: Janine van der Kooij
ISBN: 978 90 261 2721 2
Paperback
Prijs: € 18,95
Verschenen: mei 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens de première van de controversiële film Inferno wordt het dodenmasker van Dante tentoongesteld. Nic Costa moet de kostbare relikwie bewaken, maar bij de onthulling blijkt het te zijn vervangen door het hoofd van de ster van de film, die op gruwelijke wijze is vermoord. Dan wordt er ook een aanslag gepleegd op de hoofdrolspeelster.

Costa en zijn team reizen af naar San Francisco voor de Amerikaanse première, in de hoop het masker te vinden. Daar is de actrice opnieuw doelwit van de aanslag. Costa zet alles op alles om de dader te vinden voordat het leven de kunst imiteert...

 

---