Ezzulia Interview:
Corine Hartman
Door Eric Herni | Ezzulia.nl
9 september 2008 | Na een opleiding aan de grafische school begon Corine Hartman in 1994 met haar eigen reclamebureau. Als tekstschrijver en vormgever maakte ze brochures en en websites voor verschillende opdrachtgevers. In 2000 besloot ze haar droom om zelf boeken te schrijven na te jagen en deed ze in vier jaar tijd de Schrijversvakschool in Amsterdam. Ondertussen werkte Hartman ook aan een carrière als kunstschilder en wist ze ook geregeld haar werk te verkopen. Toen ze haar eerste thriller, Schone Kunsten, had geschreven kreeg ze vrij snel een contract bij uitgeverij Karakter en begon Corine Hartman zich volledig op het schrijven toe te leggen. Inmiddels is ook Tweede Adem, het vervolg op Schone Kunsten, verschenen almede een deel in de serie Flikken Maastricht. De verwachting is dat in maart 2009 het derde boek in haar serie over inspecteur Nelleke de Winter in de boekwinkels ligt.
"Sporten is mijn manier om te ontspannen"
Wie is Corine Hartman?
Een altijd leergierige veertiger die houdt
van uitdagingen en snel verveeld is, maar wel steeds meer kan genieten van het
moment; kan genieten van de reis in plaats van uit te kijken naar de bestemming.
Heb je altijd
al auteur willen worden?
Vanaf het moment dat ik Agatha Christie
ontdekte verslond ik haar boeken en wilde ik niets liever dan ook zulke verhalen
verzinnen… dus ik bedacht - en speelde - toneelstukjes (inclusief een goede en
een slechte) met vriendinnetjes. Toen ik ouder werd en alles serieuzer werd heb
ik een meer commerciële invulling gegeven aan mijn schrijfambities. Eerst in
loondienst, later als zelfstandig ondernemer, schreef ik teksten voor brochures,
jaarverslagen en websites, en combineerde dat met de vormgeving ervan. Toen ik
een jaar of vier, vijf mijn eigen bedrijfje had, begon het écht te jeuken en heb
ik besloten om er werk van te maken. Een week nadat ik het manuscript voor
Schone Kunsten naar enkele uitgevers had opgestuurd, kreeg ik een
telefoontje van Karakter. Op een maandagochtend al voor half tien, ik was nog
niet eens goed wakker en schrok me werkelijk een ongeluk.
Wie is Nelleke de Winter?
Ik heb de serie rondom Nelleke de Winter in
eerste instantie bedacht als tv-format voor een serie. Omdat Baantjer
ermee zou ophouden dacht ik dat een nieuwe serie rondom een vrouwelijke
inspecteur – weg van de grote stad – een mooie opvolger kon worden. Omdat ik
meerdere pijlen op mijn boog wilde hebben, heb ik naast enkele scenario’s het
eerste verhaal ook in proza geschreven. Ik weet niet of een serie echt veel
voordelen heeft. Hooguit dat je zo’n personage niet opnieuw hoeft te verzinnen,
maar ik vind dat die in elk verhaal een ontwikkeling moet doormaken. Wat dat
betreft is het niet makkelijker. Hopelijk heeft het als voordeel dat lezers die
de eerste hebben gelezen uitkijken naar de tweede en de derde. Ik had deze serie
nu eenmaal zo in mijn hoofd, maar ik verheug mij erop om straks een stand-alone
te gaan schrijven!
Kun je in het kort vertellen waar Tweede Adem over gaat?
Tweede Adem gaat over jaloezie, de
angst voor de lichamelijke aftakeling, carrière maken en hoeveel heb je daarvoor
over; issues waar, ietwat generaliserend, veertigers zoal mee bezig zijn. Om het
meer concreet te maken citeer ik graag een lezersrecensie die de lading goed
dekt: “Met de drang naar een perfect lichaam vormen drie vrouwen in Tweede
Adem een hardloopclubje. Wanneer een van hun vermoord in haar woning wordt
aangetroffen volgt er voor inspecteur Nelleke de Winter een zoektocht naar de
moordenaar. Als lezer ren ik met Nelleke de marathon in het landschap van de
Achterhoek, in haar kielzog probeer ik de dwaalsporen te ontwijken en zie ik pas
in het zicht van de finish het ware gezicht van de dader. Met Tweede Adem
heeft Corine Hartman ons een actuele, herkenbare en met veel gevoel
geschreven thriller gegeven waarover een zeer voldaan gevoel achterblijft.”
In Tweede Adem zitten veel verwijzingen naar Schone Kunsten. Wat soms wat lastig is voor iedereen die dat (nog) niet gelezen heeft. Je verklapt bijvoorbeeld wie de dader in die case niet was. Waarom heb je daarvoor gekozen?
Dat is inherent aan het schrijven van een
serie. Aan de ene kant hoop ik natuurlijk lezers die de eerste nog niet hebben
gelezen nieuwsgierig te maken, aan de andere kant verhoogt het de
geloofwaardigheid als ik bijvoorbeeld Nelleke in Tweede Adem laat
terugdenken aan iets wat ten tijde van Schone Kunsten grote impact op haar leven
heeft gehad. Het zou bijna raar zijn, vind ik, om het niet te doen.
Een belangrijk personage in je boeken is Suzan, de verdwenen dochter van Nelleke de Winter. Waarom deze verhaallijn?
Ik wilde Nelleke een stevige reden geven voor
haar missie in het recherchewerk; voor haar is het niet zomaar werk, het is
bijna een obsessie. Vervolgens is die verhaallijn belangrijker geworden dan ik
aanvankelijk voorzien had.
In het boek komt het verhaal voor van een schuur die tot de grond afbrandt nadat een koe een flinke wind heeft gelaten. Prachtig! Hoe verzin je dat?
Dat verhaal heb ik jaren geleden gehoord van
een bevriende dierenarts, die het weer had gehoord van een veel oudere collega.
Ik weet niet meer precies hoe ik het in ’t verhaal heb gezet, maar het zou om
een boer gaan die – in de duisternis - wilde checken of er iets mis was met die,
eh, bepaalde plek bij een koe… De arts had een paar borrels op en ik heb geen
idee of het waar gebeurd is, maar ik vond het inderdaad een prachtig verhaal.
Je maakt een
paar keer melding van de boeken van Edgar Allen Poe. Heb je iets met zijn
verhalen?
Poe is de grondlegger van de
detective, dus alleen al in die zin heb ik groot respect voor de man. Dat
respect wordt alleen maar groter als je zijn tragische levensverhaal kent. Maar
bovenal vind ik zijn verhalen en gedichten zeer de moeite waard om te lezen.
Hardlopen maakt een belangrijk onderdeel uit van Tweede Adem. Ben je zelf ook sportief?
Ik loop hard, tennis en fitness, dus ja, ik
ben wel sportief. Altijd geweest ook. Een paar jaar geleden heb ik zelfs een
marathon gelopen (één keer en nooit weer hoor, het is echt afzien in kwadraat).
Sporten en vooral hardlopen is mijn manier om te ontspannen, de geest vrij te
maken en op te laden. Het lukt me tijdens het lopen ook vaak om met meer afstand
tegen mijn verhaal aan te kijken en het levert me soms nieuwe ideeën op.
Je hebt ooit de opleiding aan de Schrijversvakschool in Amsterdam gevolgd. Hoe belangrijk is dat geweest in je carrière als auteur?
Op die school heb ik het vertrouwen gekregen
dat ik een kans had om écht auteur te worden. Nogal belangrijk, dus. Ik wil niet
zeggen dat ik het zonder de school niet had gerealiseerd, maar die gaf me wel
een flinke duw in de goede richting.
Is er nog toekomst voor de Nederlandse politieroman nu Baantjer er mee gaat stoppen?
Ik hoop wel op een mooie toekomst voor de
Nederlandse politieroman want het is één van mijn favoriete genres. Hoewel niet
specifiek de Baantjer-serie, die spreekt mij niet zo aan. Ik kom zelf
natuurlijk net pas kijken in schrijversland, maar ik hoop een kleine bijdrage te
kunnen leveren aan het behoud van de Nederlandse politieroman! Of Nelleke de
Winter zo’n lange loopbaan als Baantjer tegemoet gaat? Nee, dat zit er
niet in. Voor mijn gevoel ben ik na de derde, de laatste in de serie zoals ik
die oorspronkelijk had bedacht, klaar met haar. Misschien komt er ooit een
vervolg, maar zeker niet op korte termijn. In tegenstelling tot Baantjer
maakt mijn personage Nelleke de Winter in elk boek een ontwikkeling door en ze
wordt ouder, dus daar moet sowieso ergens een einde aan komen.
Nelleke de Winter blijft in Schone Kunsten en Tweede Adem dicht bij huis. In jouw eigen woonomgeving. Is dat makkelijker of schrijf je liever niet over de grote stad?
Ik schrijf graag over andere plekken, andere
steden, ik vond het ook heerlijk om research te doen in de cafés van Maastricht
voor de Flikken-serie. Nee, even serieus, een andere omgeving werkt zeer
inspirerend en motiverend en de derde De Winter-case is een afscheid van Nelleke
én voorlopig van de Achterhoek, maar om als beginnend schrijver te kiezen voor
de eigen omgeving vond ik best prettig. Vertrouwd. Voordeel is bovendien dat ze
er extra goed worden verkocht.
Je schrijft naast je boeken over Nelleke de Winter ook boeken in de serie van Flikken Maastricht. Hoe is dat ontstaan?
Karakter heeft mij gevraagd om voor de serie
te schrijven, toen ze plannen hadden om de rechten voor publicatie te kopen en
daarop heb ik ‘ja’ gezegd, omdat ik daarmee een andere doelgroep kon bereiken.
Ik vond Sportzaak en Brand (die in november uitkomt) plezierig om
te schrijven. Niet te vergelijken met een echt eigen boek, maar als
tussendoortje heb ik er erg van genoten.
Ben je
helemaal vrij in je verhaalkeuze voor Flikken Maastricht?
In de verhaalkeuze was ik helemaal vrij, er
waren alleen beperkingen in de personages. Ik mocht bijvoorbeeld Floris Wolfs
niet laten doodgaan… En er zat beperking in het aantal woorden, de delen moeten
ongeveer even dik worden, vandaar. Maar verder mocht ik me helemaal uitleven!
In je boeken over Nelleke de Winter heb je veel aandacht voor de omgeving en de natuur. In de delen over Flikken Maastricht ben je daarentegen kort en bondig. Is dat makkelijk om twee verschillende schrijfstijlen te moeten hanteren?
Of iets makkelijk is, vind ik eigenlijk niet
zo interessant, wel of ik het boeiend genoeg vind om te doen. En die
verschillende schrijfstijlen vond ik juist een uitdaging. Een ander verschil is
dat ik De Winter in de tegenwoordige tijd schrijf en bij Flikken Maastricht voor
de verleden tijd werd gekozen. Mijn voorkeur… poeh dat is een moeilijke. Ik merk
dat ik steeds meer aan het weglaten ben, hoewel ik enorm kan genieten van een
verhaal dat enorm uitweidt. Als het mooi geschreven en boeiend is, kan een boek
mij niet dik genoeg zijn! Soms hangt het ook van mijn eigen stemming af waar de
voorkeur naar uitgaat. En ja, natuurlijk kunnen de verhalen over Nelleke de
Winter korter. Als ik nu de eerste nogmaals zou redigeren zou er misschien wat
geschrapt worden, maar gevoelsmatig heb ik wel voor een vorm gekozen die wat mij
betreft past bij de omgeving en die het verhaal geloofwaardig maakt.
Je eerste boek, Schone Kunsten, is ook in een buitenlandse vertaling verschenen. Zijn er op dat gebied nog nieuwe ontwikkelingen? Hoe is de verkoop in Duitsland?
Schone Kunsten is als Schöner als
der Tod sinds april op de markt in een eerste oplage van 15.000 stuks;
volgens de uitgever een leuke start. Eind juni waren er daarvan zo’n 9.000 weg,
dus: wir warten auf eine zweite Ausgabe! Het is wel heel bijzonder om je eigen
verhaal in een andere taal te zien, moet ik zeggen. Tweede Adem komt ook
in Duitsland uit, in december van dit jaar, en Heyne Verlag wil zo snel mogelijk
de derde. Ook is er al interesse voor het boek dat ik na de De Winter-trilogie
ga schrijven, dus wat mij betreft: ontwikkelingen genoeg.
Naast auteur ben je ook schilder, tekstschrijver, vormgever en fotograaf. Waar gaat je voorkeur naar uit en is dit allemaal wel met elkaar te combineren?
Nou, zo erg is het niet hoor; ik ben eind
2005 definitief gestopt met mijn reclamebureau om me fulltime te kunnen richten
op het schrijven. Schilderen en fotograferen doe ik naast het schrijven; in het
verleden heb ik enkele malen geëxposeerd en werk verkocht, maar ik moet toegeven
dat de kwasten al een jaar niet uit de terpentine zijn geweest; het schrijven
slokt alle tijd op. Ergens kriebelt het wel, aan de andere kant realiseer ik me
dat, als ik in die kunst iets wil betekenen, ik daar ook veel tijd in zou moeten
steken. En er is nog zoveel meer… een partner, een hond, familie en vrienden,
lezingen, zelf lezen, reizen, sporten, interviews…
Je bent een liefhebber van de boeken van Elizabeth George en Stephen King. Wat maakt hen zo bijzonder? Welke Nederlandse auteurs lees je graag?
George en King weten me zo
compleet een verhaal in te trekken dat ik alles en iedereen om me heen vergeet
en dat vind ik knap. Ik vind het ook een enorm compliment als een lezer tegen
mij zegt dat ‘ie mijn boek niet kon wegleggen. Van de Nederlandse auteurs lees
ik bijvoorbeeld Bernlef graag, en Cees Nooteboom (net weer
Allerzielen een keer aan het herlezen). En als ik één tip mag geven? Wel een
buitenlandse: Philippe Claudel met Grijze Zielen. Prachtig
geschreven, ontroerend verhaal.
Hoe moeilijk
is het voor een Nederlandse auteur van spannende boeken om door te breken? In de
pers is er in de regel toch weinig aandacht voor. Hoe denk jij dat zoiets komt?
En hoe zou het beter kunnen?
Ik ga doorbreken: ik ga zelf een moord
plegen. Levert een hoop publiciteit op en dan kan ik in de gevangenis mooi mijn
eigen waar gebeurde verhaal gaan schrijven… Vanuit de cel meteen bij Pauw en
Witteman aan tafel en dan kan ik achterover leunen. Tsja… moeilijk dus. Het
aanbod is groot en mensen kiezen er snel voor om de gevestigde namen te kopen.
Bij de pers geldt eigenlijk hetzelfde: mensen lezen graag stukjes over BN’ers en
zo lang je dat niet bent is er weinig aandacht en zo zit je dus in die vicieuze
cirkel… Maar ik ben net begonnen, over de aandacht tot dusver mag ik helemaal
niet klagen en bovendien neem ik altijd graag zelf het heft in handen! Dat is
precies de reden waarom ik met collega-schrijfster Nicolet Steemers een eenakter
heb geschreven. Met onze optredens, waar die eenakter deel van uitmaakt, zetten
we iets unieks neer, en daarmee hopen we natuurlijk publiciteit en dus
boekenverkoop te genereren. Dat is overigens de afgelopen tijd aardig gelukt. In
september staan alweer zes optredens geboekt, waaronder de Manuscripta in
Amsterdam, en ik werd net gebeld door TV Gelderland… Een kwestie van geduld
hebben en zelf op pad, dus.
Wanneer kunnen we de derde Nelleke Winter verwachten?
Die derde - de laatste in de trilogie na Schone Kunsten en Tweede Adem - wordt uitgegeven in maart 2009 en gaat Open Einde heten. Ik zit nu in de laatste fase, het schrappen en schaven, en daar mag ik nog tot eind van het jaar over doen. Trouwens, eerst komt Brand nog uit, in november. Echt een heerlijk boek voor bij de open haard (vooral als het vuur lekker knettert!).
Foto's: Met dank aan Corine
Hartman
Bibliografie Corine Hartman:
Nelleke de Winter:
2007: Schone Kunsten (Nelleke de Winter # 1)
2008: Tweede Adem (Nelleke de Winter # 2)
Flikken Maastricht:
2007: Sportzaak
2008: Brand (november 2008)
Tweede Adem
Auteur: Corine Hartman
Uitgeverij Karakter
ISBN: 978 90 6112 028 5
Paperback
Prijs: € 18,95
Op een regenachtige namiddag treft dierenarts Zuidema zijn vrouw thuis dood aan. Vermoord, daarover is het rechercheteam van de Politie Gelderland-Midden het snel eens. Maar wie verantwoordelijk is voor de dood van Julia Zuidema is een ingewikkelder vraag. Hoe meer het team te weten komt, hoe verder het van de oplossing verwijderd lijkt.
Ze zou zich op deze sombere dag willen verstoppen voor de wereld. Het is nu droog, maar dreigende donderkoppen verzamelen zich opnieuw in de lucht, als een nieuwe muur van onraad. Met een moeizame glimlach verzekert ze haar partner dat hij zich geen zorgen hoeft te maken. Moet ze dit wel doen? Nelleke knikt naar haar eigen spiegelbeeld, overtuigender dan ze zich voelt. Ze moet erbij zijn. Ook al heeft haar baas de zaak zo goed als gesloten. Haar gevoel zegt dat het erop of eronder wordt.
Inspecteur Nelleke de Winter staat er uiteindelijk alleen voor als alle bewijzen in een richting duiden waarin zij niet gelooft. Overtuigd van haar gelijk is ze daarbij echter allerminst, want onverwachte ontwikkelingen in de cold case van haar twintig jaar geleden verdwenen dochtertje Suzan brengen haar volkomen in de war. Desondanks geeft ze niet op en ze voert een verbeten strijd. Ze moet en zal de waarheid achterhalen. Die van Julia en die van Suzan. Koste wat kost.
Kijk hier voor een eerder interview van Jürgen Joosten met Corine Hartman en Nicolet Steemers.
Kijk voor meer over Corine Hartman op de
Boekenplank
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Corine Hartman.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.