Ezzulia Interview:
Chelsea Cain
Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
5 april 2008 | De in Portland, Amerika woonachtige Chelsea Cain debuteerde met de ijzingwekkende thriller Hartzeer. Ze liet zich inspireren door de beruchte Green River Killer, de seriemoordenaar die in 2001 werd gepakt en 48 moorden heeft bekend. Met Gretchen Lowell creëerde Cain één van de meest originele en meest angstaanjagende seriemoordenaars sinds Hannibal Lecter. Een vervolg op Hartzeer is inmiddels in de maak.
Exclusief voor Ezzulia sprak Kim Moelands met de auteur.
"Hartzeer is, op een eigenzinnige manier, een verknipt liefdesverhaal"
Kun je beginnen met jezelf even aan de Nederlandse lezers voor te stellen? Wie is Chelsea Cain?
Wel, alles begon
toen mijn overgrootvader, Henry Olderog, uit Nederland overkwam. Bedankt dat
jullie hem hierheen stuurden. Een paar generaties later, in 1972, werd ik in
Iowa geboren. Mijn ouders waren hippies. Mijn vader weigerde dienst te nemen in
Vietnam. Mijn eerste levensjaren bracht ik door in een hippiecommune.
Uiteindelijk nam mijn moeder mij in 1979 mee naar Bellingham, Washington, in
“the Pacific Northwest”, dat bekend staat om zijn regen, zijn grungegroepjes,
zijn koffie en zijn seriemoordenaars. Ik ging naar school in Zuid-Californië en
vervolgens naar de universiteit van Iowa. Onmiddellijk daarna publiceerde ik een
verhaal, Dharma Girl, dat gaat over mijn kindertijd in de commune en over
het zwerversbestaan van mijn ouders. Ik ging door met het publiceren van meestal
leuk geïllustreerde boeken als Het Hippiehandboek en Pop psychologie
voor superhelden. Ik ging aan de slag als creatief directeur bij een
PR-firma, waar ik de verantwoordelijkheid kreeg voor creatieve reclamecampagnes
en ik in veel verschillende stijlen leerde schrijven.
Wat inspireerde je tot het schrijven van Hartzeer?
Ik liet mijn job
voor wat het was toen ik een contract aangeboden kreeg om een verhaal te
schrijven met de titel Ontboezemingen van een tienerdetective. Het was
een parodie op een populaire tv-serie hier in de VS. Bovendien was ik zwanger op
dat moment en wel toe aan een nieuwe uitdaging. Eén van mijn eigenaardigheden is
dat ik altijd teveel hooi op mijn vork neem. Als de deadline van het ene grote
project nog in mijn nek hijgt, dan neem ik de volgende klus al weer aan. Dat
werd niet anders toen ik zwanger was. Ik bracht tijdens mijn zwangerschap de
avonden meestal thuis door, kijkend naar een hele rits Britse politieseries op
BBC America. Dat leidde dan weer tot het lezen van meters thrillers. Mijn
zwangerschap maakte me schijnbaar bloeddorstig. Op een avond kwam ik al zappend
in een programma over de Green River moordenaar terecht, een seriemoordenaar die
flink te keer was gegaan in de streek waar ik opgroeide. Eindelijk hadden ze hem
te pakken gekregen en hij had een deal gesloten met het gerecht om aan de
doodstraf te ontkomen. Als tegenprestatie zou hij de detectives aanwijzingen
geven over waar hij zijn slachtoffers allemaal begraven had. Deze speurders
hadden jaren van hun carrière besteed aan dit éne onderzoek en zelfs nu ze hem
te grazen hadden, konden ze er niet onderuit telkens opnieuw contact met hem te
hebben. Het fascineerde me dat hij hen na al die tijd nog altijd in zijn greep
had. Ik raakte volledig in de ban van hun obsessie, die geleid had tot de
oprichting van een heuse Green River Task Force en geheel gewijd was aan die éne
klopjacht. Ik bedacht me dat het alleen maar spannender kon worden als de
moordenaar een vrouw was, want dat maakt de zaak extra gecompliceerd. En zo
verzon ik de vrouwelijke seriemoordenaar Gretchen en politieman Archie die
slachtoffer van haar wordt. Hartzeer was mijn alibi om deze
bizarre relatie tot leven te laten komen en uit te spitten.
Kun je wat meer vertellen over de research die je deed voor Hartzeer?
Ik verslond
boeken over forensische pathologie, misdaadverhalen en politiecursussen. Ik
surfte het internet en de chatrooms af. Er zitten een aantal artsen in onze
familie en bij hen kon ik terecht als ik iets moest weten over bijvoorbeeld het
weghalen van een milt. Ik bracht tijdens mijn leven ook zowat een miljoen uren
door met het bekijken van politieprogramma’s op tv. Daar heb ik ook wat van
opgestoken. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik daar ooit nog eens mijn
voordeel mee kon doen, al vond mijn moeder dat onzin.
Met welk personage uit Hartzeer heb je het meest?
Ik ben erg
verknocht aan politieman Archie. Ik val voor zo’n Byronheld. Journaliste Susan
lijkt waarschijnlijk het meeste op mij. We dragen dezelfde soort kleren en
kampen met dezelfde onzekerheden. Maar seriemoordenaar Gretchen was het leukste
om te verzinnen, ze is inslecht en slechteriken kun je straffeloos zo ongeveer
alles laten zeggen.
Welk personage uit Hartzeer was het leukst om over te schrijven en welke hoofdpersoon was het moeilijkst?
Susan bezorgde
me de nodige hoofdbrekens omdat we nogal sterk op elkaar lijken. Toen ik de
eerste versie inleverde, kreeg ik als commentaar “Susan is zo onaardig”. Daar
moest ik even bij gaan zitten. Want wat zei dat over mij?
Gretchen Lowell is een bijzonder angstaanjagende seriemoordenaar. Was Hannibal Lector de inspiratiebron voor Gretchen?
Helemaal niet,
hoewel het boek –eigenaardig genoeg- wel vaker met The Silence of the Lambs
vergeleken is. Ze is wel degelijk een even grote manipulator als Lector. Als
iets de relatie tussen Archie en Gretchen heeft geïnspireerd, dan zijn het de
talloze tv-shows die op hun beurt geënt waren op Silence of the Lambs en
waarin telkens een zekere aantrekking gesuggereerd wordt tussen speurder en
moordenaar. Let wel, Hartzeer is, op een eigenzinnige manier, een
verknipt liefdesverhaal.
Was het lastig om in de huid van een seriemoordenaar te kruipen?
Nee. Vanaf het
moment dat ik had besloten dat Gretchen niet het type is dat zich
verontschuldigt, überhaupt enig schuldgevoel bezit of ook maar een verklaring
voor haar handelen wil geven, ging het vanzelf. Ze is een manipulator en speelt
dus altijd een rol. Ze is ook erg gesloten en raadselachtig, dus je weet nooit
of wat ze zegt wel klopt. Bovendien laat ik de lezer nergens in het verhaal in
het hoofd van Gretchen kijken. Je komt er dus nooit achter wat ze denkt. Ik
beschrijf alles vanuit het gezichtspunt van Archie en Susan. Ik las een heleboel
studies over criminologie en interviews met opgesloten seriemoordenaars die
afgrijselijke dingen op hun geweten hadden. Hun persoonlijke verhalen zijn
vooral zo verontrustend omdat ze er zo luchtig over praten. Alsof het de
normaalste zaak van de wereld is wat ze hebben gedaan. In hun gedachtewereld
zijn hun daden volledig terecht. Moorden is leuk. Ze zouden er zó opnieuw aan
beginnen. Ik heb geprobeerd dat aspect aan bod te laten komen in de
persoonlijkheid van Gretchen Lowell. Het is volslagen onbelangrijk voor ons om
te weten wat ze echt denkt. Door dat voor de lezer verborgen te houden is ze
volgens mij extra beangstigend.
Detective Archie Sheridan lijdt aan het Stockholmsyndroom. Kun je begrip opbrengen voor zijn gedrag ten aanzien van Gretchen?
Het is niet echt
het Stockholmsyndroom. Gretchen suggereert het op een gegeven moment omdat ze
wéét dat híj weet dat dat niet klopt en ze hem ermee wil stangen. Hun relatie is
volgens mij eerder gebaseerd op macht. Eigenlijk is het meer een hele complexe
vorm van SM.
Waarom heb je ervoor gekozen om van Archie zo’n beschadigd personage te maken?
Beschadigde
personages zijn duizend keer interessanter voor mij dan onwankelbare, aalgladde
heldentypes met een markant profiel. Bovendien wilde ik persé het verhaal
vertellen vanaf het punt dat Archie na tien dagen uit de klauwen van Gretchen is
gered. Zo kreeg ik de gelegenheid om uit te diepen hoe hij zo beschadigd geraakt
was en hoe die schade zich had uitgestrekt naar de mensen in zijn naaste
omgeving. Als Archie niet zo getraumatiseerd was door alles wat hem is
overkomen, dan hadden we hem nooit au sérieux genomen als personage. Eigenlijk
is het een wonder dat hij nog kán werken.
Ben je vanaf het eerste begin van plan geweest om een serie te schrijven met deze personages?
Ik kreeg zin in
een serie toen ik ongeveer halverwege het schrijven van Hartzeer
was. Ik besefte dat ik zoveel ideeën had die ik met deze personages kon
uitwerken, dat het onmogelijk bij één boek kon blijven. Zelf hou ik ontzettend
van series, want als je er eenmaal één gelezen hebt, hoef je niet meteen
afscheid te nemen van de personages. Je haalt gewoon hun volgende verhaal uit de
kast. Hartendief, het tweede boek verschijnt in september in de VS en ik
werk momenteel aan het derde boek.
Hartzeer is je debuut. Hoe heb je het hele schrijfproces ervaren?
Hartzeer
is eigenlijk mijn zesde boek, maar het is wel mijn eerste thriller. Ik kende dus
het klappen van de zweep al. Het is in elk geval mijn grootste boek waar het
opbrengst, verkoop en belangstelling betreft, dus in die zin heeft het mijn
leven wel omgegooid. Schrijven is gewoon hard werken. En je kan er onmogelijk
van leven tot je leert ook te schrijven als je helemaal geen zin hebt. Dat heb
ik dus moeten leren: voor de pc gaan zitten en schrijven zelfs als ik het niet
leuk vind. Ik heb ook het belang van het herschrijven leren kennen. Zeker 80%
van de tijd die ik in Hartzeer heb gestoken, ging op aan
verbeteren.
Kun je iets meer vertellen over de evolutie van Hartzeer van pril idee tot het moment dat het in de boekhandels lag?
Ik heb mijn
agent een manuscript gestuurd. Zij bracht een paar verbeteringen aan. Die heb ik
verwerkt. Toen kwamen er nog meer. Ook daar ben ik mee aan de slag gegaan. Toen
heeft ze het script doorgestuurd en binnen een paar dagen waren er drie grote
uitgeverijen tegen elkaar aan het opbieden. Het had niet vlotter kunnen
verlopen. Omdat mijn huidige uitgever St. Martins er flink voor betaald heeft,
kon ik op heel veel steun van hun kant rekenen. Ze waren ervan overtuigd dat het
een bestseller ging worden. En daar worden we allemaal beter van. Het boek
bracht het tot nummer 8 op de bestsellerlijst van de New York Times en werd
Amazon’s Spannende Boek van 2007. En het komt in zowat 20 talen op de markt. Ik
kan mijn geluk dus niet op.
Welke vaardigheden heb je je al schrijvende eigen gemaakt?
Een van mijn
geheimen is dat ik de dialogen van een scène altijd eerst uitschrijf. Dan kan ik
die alvast uit mijn hoofd zetten en de scène er rond draperen. Op die manier kom
ik minder gemakkelijk vast te zitten.
Wilde je altijd al schrijver worden?
Ik begon tijdens
mijn jeugd al met schrijven. Tijdens mijn middelbare schooltijd begon ik aan
mijn eerste “novelle”. Zeventig pagina’s van het vreselijkste proza over een
vrouwelijke privé-detective. Ik heb het nog steeds niet weggegooid. Ik volgde
journalistiek omdat ik geen auteurs kende en journalistiek leek me een manier om
met schrijven bezig te zijn en toch een job te hebben. Maar toen moest ik een
eindwerk maken en dat werd uiteindelijk mijn eerste roman, Dharma Girl,
dat gepubliceerd werd toen ik 24 was.
Waarom heb je een spannend boek geschreven? Bent je zelf dol op het genre?
Ik hou inderdaad van spannende verhalen. Als kind las ik de boeken van Nancy Drew en vandaar naar Chandler en Hammett was maar een kleine stap. Ik ben gek op zo’n knorrige speurder met een litteken in zijn schouder en een poëtische aard. Ik lees heel veel verschillende soorten boeken, maar ik leg die onmiddellijk opzij voor de nieuwste Robert B Parker –ik geniet van de interactie tussen zijn personages, zijn spitsvondigheden, zelfs als dat voor het verhaal zelf niets toevoegt. Val McDermid’s Tony Hill/Carol Jordan verhalen zijn mijn absolute favorieten: op en top spannend met perfect gedoseerde seksuele spanning.
Foto: met dank aan uitgeverij Luitingh
Hartzeer
Auteur: Chelsea Cain
Oorspronkelijke titel: Heartsick
Uitgeverij Luitingh
ISBN: 978 90 245 6082 0
Paperback
Prijs: 17,95
Detective Archie Sheridan kan de Beauty Killer niet vergeten. Tien dagen lang heeft ze hem bijna doodgemarteld, toen heeft ze - niemand weet waarom - hem vrijgelaten en zichzelf aangegeven. Nu is hij verslaafd aan pijnstillers, vervreemd van zijn gezin en heeft hij een obsessie: Gretchen Lowell. Gretchen zit gevangen. Ze is slim, sexy, wreed en vals; ze is een schoonheid maar ook een moordenares. Archie moet een nieuwe zaak oplossen en hij heeft Gretchen hard nodig - om de dader te vangen en zijn ziel te bevrijden.
Kijk voor meer over Chelsea Cain op De Boekenplank
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Chelsea Cain.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.