Carice, zou je ons iets over jezelf kunnen vertellen?

In 1975 ben ik geboren in de Achterhoek. Als kind deed ik al niets liever dan ‘typen’. Nog wekelijks stuurt mijn moeder me korte verhaaltjes op die ik als kind schreef. Verder schreef ik brieven en een gedichtenbundel voor mijn moeder. Op mijn elfde schreef ik een verhaal voor de kinderserie Mijn Idee. Het fototoestel werd verfilmd en uitgezonden op mijn dertiende. Jaren later kreeg ik de diagnose ‘bipolair’. Uiteindelijk volgde er een opname en tijdens mijn ziek-zijn begon ik met schrijven. Ik won de eerste prijs met mijn verhaal Onvoorspelbaar gelukkig, voor ‘de pen als lotgenoot’. Drie jaar later schreef ik Koosje. Ik woon samen met mijn vriend Jeroen en onze katten in Utrecht en werk als onderzoeker bij een kenniscentrum. Ik sport en lees veel.
 

Hoe is het idee voor jouw boek Koosje ontstaan?

Ik leerde omgaan met mijn bipolariteit en een schrijfvriendin gaf me de tip. ‘Jij weet zoveel van de bipolaire stoornis, schrijf er eens een boek over’.  Dat heb ik toen meteen gedaan. Het zat al zolang in mijn hoofd.
 

Koosje is op meerdere manieren te lezen. Kun je hier wat toelichting op geven?

De structuur van Koosje is ingewikkeld, maar dit moest zo. Het boek heet Koosje. Het gaat over kiezen. Wat koos je?

Je kunt ervoor kiezen om in de diepbedroefde kant te beginnen, maar ook in de dolgelukkige kant. Je kunt ook in het midden beginnen met lezen. De twee uiterste verhalen beginnen op de top van de manie en de depressie. Het verhaal vertelt zichzelf terug, waardoor je in het midden eindigt. Stabiliteit.

Mijn redacteur heeft me er eerst om uitgelachen, hij vond het een bizar idee.  ‘Mooi zo’, dacht ik toen tevreden. Het is een bizar boek, een gek verhaal, dus het moet op deze manier.
 

De vorm van het verhaal is dagboekvorm. Desondanks staan niet alle stukken in de juiste volgorde. Datums lopen door elkaar. Dit is soms wat onhandig voor de lezer. Waarom heb je hier toch voor gekozen?

Eigenlijk heb ik niet voor dagboekvorm gekozen. Ik heb ervoor gekozen om het verhaal terug te vertellen. Te beginnen in het diepst van de depressie en op de top van de manie. De hoofdstukken gaan terug in de tijd, maar binnenin het hoofdstuk is het wel chronologisch, anders is er helemaal geen touw aan vast te knopen. In overleg met mijn redacteur heb ik ervoor gekozen data boven de stukjes te zetten, zodat de lezer nog een aanknopingspunt heeft.
 

Koosje is non-fictie. Hoe moeilijk is het om over jezelf te schrijven?

Helemaal niet moeilijk. Ik schrijf heel makkelijk over mezelf. Ik denk dat dat ook komt omdat ik mezelf goed heb leren kennen de afgelopen jaren. Het moeilijkst vond ik dat je met een autobiografisch boek ook je omgeving bij het verhaal betrekt. Mijn familie en vrienden hebben hier niet om gevraagd.
 

Toch heb je gekozen voor een pseudoniem, weliswaar met een foto van jezelf, maar je naam heb je veranderd.

Ik schrijf al jaren onder het pseudoniem Carice de Wildt. Toen ik de diagnose kreeg, ben ik vrijwel meteen met een weblog begonnen. Helemaal onherkenbaar. Niemand mocht weten dat ik bipolair was. Ik zou meteen mijn baan kwijt raken. Toen ik werd gevraagd voor een column in de Psy (vakblad binnen de Geestelijke Gezondheidszorg) ‘moest’ daar een foto bij. Dat heb ik gedaan, want ik wilde het graag en was er trots op dat ik daarvoor gevraagd werd. Dat was een voorzichtig stapje richting mijn coming out. Ik bleef mijn pseudoniem houden, want dat is inmiddels ongeveer mijn eigen naam geworden.
 

Hoe lang heb je er over gedaan om Koosje te schrijven?

Het verhaal spookte al een tijdje door mijn hoofd en uiteindelijk kon ik het zo opschrijven. Ik ben er bijna een jaar mee bezig geweest.
 

Wat waren hierbij de meest moeilijke momenten en hoe kwam je hier doorheen?

Ik merkte dat ik het moeilijk vond om het verhaal los te laten. Hoofdstukken naar mijn redacteur te sturen. Ik was er onzeker over. Of het verhaal wel goed genoeg was. En of het niet raar was wat ik op had geschreven. Uiteindelijk dwong ik mezelf het los te laten. Ik wilde verder en dat zou niet lukken als ik me niet openstelde voor kritiek.

Wat betekent schrijven voor jou?

Heel veel. Ik ben gek op schrijven. Het liefst zou ik fulltime schrijver zijn, maar ik wil het contact met collega’s ook niet missen. Ik ben eigenlijk de hele dag met schrijven bezig. Ik vang een leuke dialoog op, een rare zin of ik zie iemand lopen die ik wel als personage voor een verhaal zou kunnen gebruiken. Het is een belangrijk onderdeel van mijn dag.
 

Hoe heeft je omgeving (familie, maar ook lezers) gereageerd op jouw boek?

Vooral positief. Voorin het boek heb ik geschreven dat Koosje weliswaar non-fictief is, maar ik heb hier en daar wel wat personages geskipt en de waarheid aangepast. Anders zou het heel saai worden. Ik wilde geen letterlijk verslag schrijven. Ik wilde een boek schrijven dat voor mensen makkelijk leesbaar is. Een boek dat zinvol kan zijn voor mensen met een bipolaire stoornis en hun omgeving. Dan is het niet relevant of de hoofdpersoon in het boek twee broers heeft of een. Ik heb er een moeten schrappen. Dat roept natuurlijk wel wat vragen op en dat snap ik ook wel. Wat me opviel was dat iedereen er iets totaal anders uit haalde. Sommige vriendinnen waren emotioneel. Ze kregen door Koosje de indruk dat ze me nooit zo goed hadden gekend.
 

Voorin in het boek staat een handleiding wat je Koosje wel en niet mag vragen. Hoe ga je om met kritiek op jouw boek?

Ik denk dat ik daar wel mee om kan gaan. Het ligt eraan wat voor kritiek het is. Of ik er wat mee kan en of ik me er in kan vinden. Ik krijg veel kritiek op de structuur van Koosje. Toch sta ik daar nog steeds helemaal achter.
 

Is Koosje ook een zelfhulpboek, of heb je het voornamelijk voor jezelf geschreven?

Ik heb Koosje vooral geschreven voor mensen met een bipolaire stoornis en hun omgeving. Daarnaast vind ik het natuurlijk geweldig dat mensen het lezen uit interesse en het ook nog een fijn boek vinden om te lezen. Mijn manager heeft Koosje voor de grap samengevat in vier cartoons en daar kwam een geïrriteerde reactie op van een lezer. Koosje was niet samen te vatten. Dan zou je een heel groot deel van haar humor missen. Dat vond ik een mooi compliment.

Ik heb Koosje niet echt voor mezelf geschreven. Drie jaar geleden schreef ik Onvoorspelbaar gelukkig en daarmee heb ik veel van me afgeschreven. En op mijn weblog schrijf ik natuurlijk geregeld.
 

Jouw uitgever is tamelijk onbekend. Wat kun je over hen vertellen en waarom heb je voor hen gekozen? Hoe was de begeleiding?

OF Uitgevers is een team van hele leuke, gedreven mensen. Ik heb ze leren kennen op het moment dat ze een voorlichtingssite bouwden voor mensen met een bipolaire stoornis. Ik ben gevraagd om daar columns voor te schrijven. Dat vond ik natuurlijk te gek. Helemaal iets voor mij. Ik heb voor hen gekozen omdat Koosje zo goed bij hen past. De begeleiding was heel goed; er zijn redacteuren ingehuurd en ook qua promotie zijn ze actief en betrokken. Top.

Het is niet hun bedoeling in de toekomst veel meer en heel andere boeken uit te gaan geven. Maar een Koosje deel II is niet ondenkbaar.
 

Waar werk je momenteel aan?

Het is op dit moment druk met Koosje. Met interviews en er komen veel reacties van mensen waar ik ook tijd aan wil besteden. Ik schrijf natuurlijk wekelijks een column en ben alweer druk aan het denken over een Koosje deel II. Ik heb daar al wel ideeën over.

 

Foto's: Met dank aan Carice de Wildt

Kijk hier voor de website van Carice de Wildt
 

---

Over Natasza Tardio:
Natasza Tardio heeft een enorme drive voor schrijven, literatuur en journalistiek. Als freelance journalist, tekstschrijver, schrijfcoach en literair agent heeft ze ervaring in alle aspecten van het schrijversvak.

Naast het zelf schrijven van boeken, begeleidt ze schrijvers bij het schrijven van hun roman. Ook werkt ze als literair agent, journalist, doet aan manuscript beoordeling en heeft al een aantal jaren ervaring met het redigeren van romans, korte verhalen, zakelijke teksten en (commerciële) artikelen.

Voor meer informatie: www.nataszatardio.nl

 

---

Koosje
Auteur: Carice de Wildt
OF Uitgevers
ISBN: 978 94 90877 01 9
Paperback
Prijs: € 12,95
Verschenen: mei 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koosje, diepbedroefd en dolgelukkig! Intrigerende debuutroman van Carice De Wildt. Koosje is manisch-depressief. Ze leeft een leven onder inktzwarte wolken en scherp zonlicht. In dit boek beschrijft Koosje treffend wat het voor haar en haar omgeving betekent om bipolair te zijn. Haar leven is een continue, soms wanhopige zoektocht naar de juiste balans. Goede keuzes maken blijkt daarbij van levensbelang.

 

---