Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews
















 





















































































































 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Ariane Meijer

Door Carien Touwen | Ezzulia.nl
 


16 november 2009 | September 2009 was een bijzondere maand voor Ariane Meijer (1967). Niet alleen stapte ze in het huwelijksbootje, ook verscheen haar nieuwste boek bij uitgeverij Sirene. Zwart zaad is alweer de derde literaire thriller over hoofdpersoon Donia Fisher. Zwart zaad is een thriller over de genetische manipulatie van voedselgewassen. De eens zo rijke Donia heeft nu moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Een oude vriend biedt haar een baantje aan als privédetective voor een verzekeringsbedrijf. Ze wordt ingehuurd om een schadeclaim van een zaadveredelingsbedrijf te onderzoeken. Donia stort zich op de zaak en raakt betrokken bij illegale praktijken met wereldwijde consequenties.

Zwart zaad biedt de lezer niet alleen een spannend verhaal, het geeft ook een kijkje in de zaadhandel; een verrassend interessant onderwerp waar nog weinig over geschreven is.
 


"Een boek schrijven is in zekere zin een dialoog met jezelf voeren"


Zwart zaad speelt zich af in de zaadhandel. Niet echt een bekend onderwerp. Hoe ben je erop gekomen om hier over te schrijven?

De vader van een vriendin van me hielp mijn moeder in de tuin. Met Bram – want zo heet hij – zat ik met een bakkie koffie te kletsen over zijn werk binnen de zaadhandel en dat vond ik zo leerzaam en leuk dat ik me erin ging verdiepen. Met name bij het feit dat zo’n beetje al ons voedsel voortkomt uit zaad, had ik nooit zo stil gestaan. Het gaat dus niet alleen om ons brood, maar ook de koeien en de kippen eten groenten die uit zaad voortkomen. Dus ook de kwaliteit van onze kaas, eieren enzovoorts is mede afhankelijk van de kwaliteit van dat zaad.
 

Hoe heb je hier research naar gedaan? Veel via het internet of ben je ook zelf op pad gegaan de kassen in etc.?

De zaadhandel is wereldwijd een miljardenbusiness en Nederland behoort tot een van de grote spelers. Ik heb in Noord-Holland veredelaars van drie verschillende bedrijven gesproken en bij twee van deze bedrijven kreeg ik tevens een rondleiding. De bereidheid om mij te informeren was groot. Maar voor de discussie omtrent de gezondheidsrisico’s van genetisch gemanipuleerd zaad – een onderwerp dat ook in mijn boek wordt aangesneden – moest ik echt op zoek. De zaadbranche is huiverig om daar stelling in te nemen, logisch, als je beseft dat reeds 70% van de Amerikaanse supermarktproducten genetisch gemanipuleerde gewassen bevat.

Deze machtige handel groeit met de dag.

In mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag: is genetisch gemanipuleerd voedsel ongezond, ben ik via een professor die er onderzoek naar had gedaan en een aantal internetsites, bij Greenpeace beland, die mij van de nodige cijfers kon voorzien. Cijfers waar ik overigens niet van opknapte.
 

In Zwart zaad komt de genetische manipulatie van zaad ruim aan bod. Je hebt je hierover, met al het onderzoek dat je hebt gedaan, vast een oordeel gevormd. Wat vind je ervan dat zoveel gewassen al genetisch gemanipuleerd zijn?

Tsja, we waren thuis al redelijk op de biologische toer. Maar het idiote was, ik wist niet precies waarom, het was meer een gevoelskwestie.

Ik vind het een eng idee dat -wereldwijd gezien - al ons voedsel in feite in de handen ligt van maar een heel klein groepje mensen. Dat is veel te veel geconcentreerde macht, kijk maar naar het debacle van de financiële crisis. Als er zoveel geld te verdienen valt, verdwijnt verder alles – en dus ook gezondheidsaspecten – naar de achtergrond.

Het is zeer kwalijk dat er zo weinig onderzoek wordt gedaan naar de consequenties van genetisch gemanipuleerde organismen (ggo’s) voor de gezondheid op lange termijn. Dit heeft weer te maken met de noodzakelijke sponsoring van die onderzoeken, die allemaal in handen ligt van dezelfde mensen die grote winsten maken op ggo’s.

Echter, zonder gedegen onderzoek naar de consequenties, liggen deze producten wel al in de schappen, terwijl de resultaten van bestaande onderzoeken zeer verontrustend zijn!
De overheid vervult hierin geen enkele beschermende rol naar de burgers toe, dat vond ik nog het meest onthutsend. Politiek en handel zijn volkomen verweven. Het doet denken aan ons vroegere rookbeleid, we werden gestimuleerd om te gaan roken want het leverde geld op, en de onderzoeken naar de gevolgen verdwenen lange tijd in de doofpot.

Biologisch eten is niets anders dan wat we vroeger ook aten, alleen nu is het duurder dan vroeger omdat de voedselmarkt wordt overspoeld met voedsel dat is geproduceerd met behulp van landbouwgif, kunstmest en dus ook genetische manipulatie. En met als enige reden, dat daar meer aan verdiend wordt. Ik vind het spijtig en schandalig dat biologisch eten niet voor iedereen is weggelegd omdat het uit de markt is geprijsd.
 

Achterop jouw boek staat dat je juriste, presentatrice en columniste bent. Daarnaast heb je ook gewerkt als model en actrice, en heb je met Zwart zaad alweer je derde thriller geschreven. Een duizendpoot dus. Wat vind je het leukste om te doen?

Voor alles is een tijd in het leven. Ik vond mijn werk als model het minst boeiend, en schrijven is wel de grootste uitdaging. Dat neemt niet weg dat ik een leuke tijd heb gehad als presentatrice bij SBS. Maar ik zou nooit meer terug willen naar bepaalde programma’s die ik voor de kost heb gedaan. Nee, helemaal niets haalt het bij het zelf creëren en daar ook nog eens in gewaardeerd worden. Oftewel: ik heb momenteel de leukste baan ever!
 

Zijn er ook nog andere dingen die je in de toekomst wilt doen of proberen? Wil je je misschien meer op een ding gaan focussen of blijf je ‘duizendpoten’?

Als je dezelfde vraag aan mijn moeder voorlegt, kan ik het antwoord al voorspellen: die gelooft niet dat ik daarin ooit echt zal veranderen. Toen ik rechten studeerde, werkte ik in de horeca, bij een modellenbureau, volgde ik acteercursussen en speelde ik toneel, maakte verre reizen en volgde ik extra lessen aan UCLA in de VS. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar, ik kan niet tegen een saai bestaan.

Ik leer gelukkig nu ook wel eens nee zeggen, mijn kersverse echtgenoot helpt me daarbij, hij vond mijn tempo absurd hoog en a-relaxed. Ik denk zelf dat er hierdoor iets meer rust en regelmaat in mijn bestaan is gekomen.

Er zullen vast weer dingen zijn die ik in de toekomst wil gaan uitproberen, maar ik kan nu nog niet weten wat die zijn. Die komen vanzelf op mijn pad, het is aan mij om er ja of nee tegen te zeggen.
 

Dit is alweer het derde boek over Donia Fisher. Haar karakter lijkt flink te groeien door de dingen die ze meemaakt. Gaan er nog meer boeken over Donia Fisher komen?

Ik wil in de eerste plaats een superthriller afleveren waarvan iemand op de laatste bladzijde denkt: Shit!, dat ie al uit is, wanneer verschijnt de volgende?

Donia is een toppertje. Wat ze allemaal niet meemaakt, en hoe ze zich daar doorheen slaat! Ik hou van haar, laat daar geen twijfel over bestaan. Maar ik ga alleen met haar verder als ik genoeg boeken met haar verkoop. Oftewel: ik wil wel, maar de lezer moet het ook waarderen. Natuurlijk vormen zich allang allerlei plannetjes in mijn hoofd wat ze als Zwart Zaad een succes wordt weer zal gaan meemaken, maar daar ga ik hier niets over zeggen.
 

Ben je van plan om ook boeken te schrijven met andere hoofdpersonen? Of een ander genre te proberen?

Terug naar de duizendpootvraag, haha! Natuurlijk wil ik dat allemaal, maar ik heb ook nog een gezin met twee opgroeiende kids. Als ik tijd van leven heb – ik voel me overigens fit – dan kan ik garanderen dat beide vragen met een volmondig ‘ja’ worden beantwoord.
 

Kon je veel van jezelf kwijt in het boek? In hoeverre laat je persoonlijke ervaringen of meningen bewust een rol spelen? Denk je dat een boek een goed medium is om jouw eigen gedachten over de maatschappij naar voren te brengen?

Een boek schrijven is in zekere zin een dialoog met jezelf voeren. Je lult dus in gedachten tegen jezelf en schrijft dat op. Althans, zo werk ik. In die zin komt mijn werk uit mezelf voort en lees je in Zwart zaad mijn eigen gedachten – ook over de maatschappij – terug.

Maar let wel: dat betekent niet dat ik Donia ben! Sterker nog, we verschillen op een aantal essentiële vlakken gigantisch van elkaar. Daarin ligt nu juist mijn uitdaging.
Het leek me leuk om een ‘shopaholic’, getrouwd met een crimineel, te veranderen in een superheldin. Ik ben niets van dat alles, dus aan mij als schrijfster de taak om haar karakter zo te vormen dat ze geloofwaardig wordt. Inmiddels compenseert ze haar zwakke kanten – die ze werkelijk volop heeft – met goede eigenschappen, zoals het feit dat ze intuïtief zeer sterk is en in het diepe durft te springen. Verder vind ik haar behoorlijk grappig en dat tikkeltje naïeve – dat ze steeds minder aan het worden is - dat vind ik ook wel weer lief. Jammer alleen van al dat mannengedoe, dat is haar zwakke punt. Maar ach, ze is ook maar een mens, nietwaar?!!
 

Waar haal je je inspiratie uit?

Oef, die vraag valt niet te beantwoorden. Ik kan geïnspireerd raken door het doen van boodschappen tot aan het nemen van de trein of door het uitlaten van de hond langs het water. Mensen, natuur, de krant, noem het maar op. Aan inspiratie heb ik nooit gebrek.
 

Hoe ziet jouw werkweek eruit? Schrijf je bijvoorbeeld elke dag?

Als ik bezig ben met een boek dan schrijf ik het liefste elke dag. Maar ik heb inmiddels geleerd dat een rustdag zo nu en dan noodzakelijk is.
Dus het liefst schrijf ik door – soms plotseling dag en nacht – totdat ik aan de rem trek en het pauze is. Dat is lastig te combineren met een gewoon leven. En daarom gebeurt het steeds vaker dat ik zomaar een paar weken achtereen keurig van 9 tot 4 schrijf.
Schrijven kan ik trouwens zo’n beetje overal, maar een rustige kamer heeft mijn voorkeur. Verder stel ik niet veel eisen.
 

Hoe ziet jouw werkplek eruit? Kan je overal werken of zijn er bepaalde voorwaarden waar de omgeving aan moet voldoen?

Als mijn schatjes maar in de buurt zijn… Mijn man en kinderen, hond en kat, ik wil ze het liefst allemaal binnen handbereik. Daarnaast woont mijn moeder op een paar meter afstand en woont mijn beste vriendin vlakbij. Natuurlijk schrijft het beter zonder dit soort afleidingen, maar ze kennen me goed genoeg en laten me met rust als ik ‘de geest’ heb.

Zijn er onderwerpen waar je nooit over zou schrijven?

Een heleboel! Een voorbeeld: ik zou nooit positieve karaktereigenschappen aan een pedofiel kunnen toeschrijven, ook al zijn ze vast wel op te noemen, door diens moeder of zo. Schrijven is voor mij eigenlijk alleen leuk als ik dingen schrijf waar ik zelf achter sta, en er is meer op deze wereld waar ik me niet, dan wel in kan vinden. Oftewel, je hart moet in je werk liggen anders lijkt me er geen lol aan.
 

Wat vindt je familie ervan dat je schrijft? Lezen ze jouw werk? Mogen/ willen je kinderen jouw boeken al lezen?

Om met dat laatste te beginnen: nee! Dat begint lastig te worden, Abel is net 10 en gezond nieuwsgierig. Maar hoe kan ik hem bijvoorbeeld een zeer pikante scène laten lezen? Dat gaat toch niet!
En wat betreft de rest van mijn familie: mijn moeder is trots, ook al zegt ze van niet. Ze koopt voor al haar vriendinnen een boek en laat dat door mij signeren, dus dat zegt genoeg.
En mijn nichtjes zijn fan. Jawel hoor, ik mag niet klagen.
 

Lees je zelf veel en wie zijn je favoriete schrijvers/ boeken?

Ik lees weinig als ik schrijf en schrijf de afgelopen jaren steeds meer, dus het gaat met mijn ‘inname vermogen’ bergafwaarts. Het laatste boek dat ik las was deel 2 van de Milleniumreeks, ik wilde – beroepsmatig – het geheim achter Stieg Larssons werk ontdekken en deel 1 had ik de week ervoor in een ruk uitgelezen. Ik ben gek op goede thrillers, maar sta na twee zulke dikke pillen met eenzelfde thema nu niet bepaald te trappelen om deel 3 te kopen, eerlijk gezegd.

Overigens stort ik me sporadisch op hedendaagse literatuur, met verschillend resultaat. Brusselmans toegankelijke stijl kost mij bijvoorbeeld geen enkele moeite en ook Tommy Wieringa vind ik een genot om te lezen. Daarentegen ben ik nu aan het worstelen met Arnon Grunberg’s Tirza. Alhoewel ik Grunberg in zijn televisiewerk heel erg kan waarderen, kan ik hem soms niet goed volgen op papier, althans niet in dit boek. Toch zijn er dan weer passages die zo raak zijn dat ze me wel ontroeren.
 

Ben je al bezig met een volgend boek en kun je iets over je toekomstige schrijfplannen vertellen?

In mijn hoofd ligt de volgende titel helemaal klaar om naar de pers te gaan. En dan word ik wakker en denk: “Laat ik nu eerst de recensies van Zwart zaad maar eens afwachten.” Ik wil soms te hard en dat probeer ik af te leren.

Ik vertel niets over de inhoud van een toekomstig boek, dat zou niet goed zijn. Dan krijg je van dat gelul in de ruimte, daar heb ik een hekel aan.
Een boek is er pas als het er is, zoals het met zoveel is in de wereld. Of het nu geld is, liefde of een carrière. Een boek is er pas als het in de winkels ligt en wordt gekocht en gelezen, voor die tijd is het niets anders dan gebakken lucht. En daar is al genoeg van op de wereld, dan houd ik liever mijn mond.

 

Foto's: A. Stoffels

 

Kijk hier voor een interview uit 2007 met Ariane Meijer in onze Kort & Krachtig reeks.
 


Zwart Zaad
Auteur: Ariane Meijer
Uitgeverij Sirene
ISBN: 978 90 583 1494 9
Paperback
Prijs: € 16,95
Verschenen: september 2009
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donia Fisher moet leven onder de constante dreiging van een aartsvijand die op de loer ligt. Toch kent ze grotere zorgen, zoals haar acute financiële nood. Als haar een droombaan wordt aangeboden, twijfelt ze dan ook geen seconde.

Ze wordt als privédetective ingehuurd om een schadeclaim van het zaadveredelingsbedrijf van Joost en Mark Dekker te onderzoeken. Waarom heeft Mark zich van het leven beroofd? Weet zijn weduwe er misschien meer vanaf? En welke rol speelt de groeiende markt van de gentechnologie bij het op handen zijnde faillissement van het bedrijf? Alleen Joost weet de antwoorden, maar hij is spoorloos verdwenen.

Even vergeet Donia haar eigen problemen, totdat het gevaar wel erg dichtbij komt.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit interview met - en de boeken van - Ariane Meijer.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven