Ezzulia interview
Annet de Jong
Door Jürgen Joosten | Ezzulia.nl
29 juli 2010 | In zeer korte tijd maakt Annet de Jong (Rotterdam, 1970) furore als thrillerauteur. Drie jaar geleden debuteerde ze in dit genre met Vuurkoraal, waarvan in korte tijd niet alleen meer dan 10.000 exemplaren, maar ook de filmrechten werden verkocht. Haar tweede thriller, Dossier Tobias, verscheen in april 2009 en oogstte wederom uitstekende kritieken. Sinds kort ligt Levend Bewijs, de derde thriller van Annet de Jong, in de boekwinkels.
Namens Ezzulia sprak Jürgen Joosten met Annet de Jong, journaliste bij de Telegraaf en succesvol als thrillerauteur.
"Het schrijven is een eenzaam proces"

Wie is Annet de Jong?
Schrijfster van de
thrillers Vuurkoraal, Dossier Tobias en Levend Bewijs,
journaliste bij De Telegraaf, echtgenote van Dominique.
Je bent journalist voor de grootste krant van Nederland. Is dat goed te combineren met je schrijfwerk?
Ik ben in de eerste plaats
journalist. Daar verdien ik mijn geld mee en dat is een fulltime job.
Schrijven doe ik daarnaast en dan vooral in de winter. Als de dagen guur
en kort zijn, vind ik het prettig om in mijn werkkamer te gaan zitten en
te schrijven. In de zomer lukt dat niet. Dan wil ik naar buiten.
Bovendien heb ik echt wel een half jaar nodig om weer op te laden en
nieuwe ideeën op te doen als ik net een boek heb afgeleverd.
Maakt jouw werk jou tot een betere schrijver?
Mijn werk is tegelijk een
grote inspiratiebron: film, theater, boeken, dat is wat ik de hele dag
mag doen. Maar ook de tijd dat ik parlementair journalist was (van 1997
tot 2005) is zeer leerzaam en inspirerend geweest. Ook die ervaring vind
je terug in mijn boeken. Het engagement, de maatschappelijke
betrokkenheid en de actualiteit in mijn boeken zijn rechtstreeks terug
te voeren op mijn dagelijks werk. Wat betreft mijn opleiding: ik heb
eerst Engelse taal- en letterkunde gestudeerd en daarna de beste
journalistieke opleiding gevolgd die er bestaat (De Postacademische
Dagbladopleiding Journalistiek aan de Erasmus Universiteit).
Is het schrijven van boeken voor jou een eenzaam proces?
Het schrijven is een
eenzaam proces. Ik zit alleen achter mijn bureau, met aan de ene kant
van mijn beeldscherm een glas wijn en aan de andere kant een kaars. Dat
klinkt romantisch en dat is het soms ook, maar er zijn ook dagen dat je
gewoon om zeven uur 's ochtends een paar uur gaat zwoegen omdat je voort
moet.
Drie jaar geleden werd jouw debuut Vuurkoraal goed ontvangen. Wat was jouw eigen verwachting toen?
Ik kan niet ontkennen dat
ik een dromer ben en dat ik hoopte dat het onmiddellijk een
megabestseller zou worden (lacht). Maar volgens mij droomt iedere
debutant dat. Het gebeurde niet op die schaal, maar Vuurkoraal
verkocht goed, kreeg veel aandacht in de pers en de filmrechten werden
nog geen drie maanden na verschijning verkocht.
Ondertussen is Vuurkoraal als midprice editie te koop, wordt door Simon de Waal het scenario uitgewerkt en kunnen we dus binnen afzienbare tijd de film verwachten. Een zeer succesvol debuut, mede dankzij Joran van der Sloot?
Als je het zo bekijken
wilt, indirect wel. De zaak Holloway inspireerde mij tot het schrijven
van Vuurkoraal. Toen mijn uitgever mij vroeg of ik een idee had
voor een thriller, legde ik het meteen op tafel. De bevlogenheid over
die zaak, én over het schrijven van mijn eerste boek, maakte dat ik
stijf stond van de adrenaline. Het boek was er in vier maanden.
Na Vuurkoraal schreef je Dossier Tobias, een boek over de strijd tussen twee scheidende ouders en de zorg over hun kind. Wederom een faction thriller?
Ja, maar nog veel sterker
faction dan Vuurkoraal. Dossier Tobias is gebaseerd op een
waar verhaal dat zich in mijn omgeving heeft afgespeeld. Sterker nog,
Dominique en ik zijn zelf naar Polen gegaan om haar neefje terug te
halen. Dat mislukte aanvankelijk. In tweede instantie is het met behulp
van twee privédetectives gelukt. De waarheid is soms spannender dan
fictie. Ik heb het verhaal uiteraard geromantiseerd en in het echt zijn
er geen doden gevallen. Maar ik stuitte op onrechtvaardigheid in de
wetgeving. Die heb ik ook aan de kaak willen stellen in Dossier
Tobias.
Vandaag de dag zijn er veel auteurs die met de ‘vrouwenthriller’ willen scoren. Waarom ben jij dat niet gaan doen? Welke genre binnen de thrillers zou jij je eigen boeken geven?
Als je definitie van
'vrouwenthriller' is dat het gaat over een foute man, een naïeve vrouw
en dat het een hoog kwebbelgehalte heeft, nee, dan is dat niet het type
boek dat ik schrijf. Overigens ben ik van mening dat de meeste
Nederlandse thrillers die worden geschreven veel meer diepgang en
maatschappelijke betrokkenheid hebben dan bovenstaande definitie. Ik
denk dat mijn thrillers zowel vrouwen als mannen als jongeren kunnen
bekoren. Ik schrijf zoals ik schrijf en mik niet op een bepaalde
doelgroep. Ik ben ook niet van plan om een typische vrouwenthriller te
gaan schrijven omdat dat wellicht commercieel interessant is. Zo werkt
een creatief proces ook niet. Overigens heeft de site
Vrouwenthrillers.nl Levend Bewijs wel uitgeroepen tot boek van de
maand, dus de lezers van dergelijke thrillers kijken ook verder dan hun
neus lang is.
Levend Bewijs is inderdaad goed ontvangen. Denk je dat je al kan spreken van lezers die liggen te wachten op de volgende ‘Annet de Jong’?
Ik denk wel dat er al een
schare lezers is die uitkijkt naar mijn volgende. Maar Levend Bewijs
is nog heel vers, dus ik concentreer me nog even op dat boek. Ach, die
hoge verwachtingen, die heb ik niet meer. Je moet realistisch blijven.
De concurrentie is moordend. Ik merk het wel. Een tuinpad legt men steen
voor steen. Je moet bouwen aan een reputatie en aan een oeuvre. Ik had
de afgelopen drie jaar enorm veel haast, dat is nu weg. Voor mijn
volgende ga ik wat meer tijd nemen. Ik kan nog beter worden, dat weet ik
zeker.
Heb je een eigen stijl?
Dat lijkt me wel, maar dat
is aan de lezer om te beoordelen. Wat ik veel hoor is het moordende
tempo, als ik de lezer eenmaal beet heb, zuig ik hem het verhaal binnen
en laat ik hem niet meer los. Dat is natuurlijk het grootste compliment
dat een thrillerschrijver kan krijgen.
Kun je in enkele zinnen zeggen waar Levend Bewijs over gaat?
Het gaat over een
18-jarige jongen, Julius Visser, die besluit op zoek te gaan naar zijn
biologische ouders. Hij stuit op duistere praktijken in een ivf-kliniek
en raakt verstrikt in een web politieke en financiële belangen.
Hoe autobiografisch is dit boek?
Niet. Het is fictie,
behalve dat ik weet hoe een ivf-kliniek er van binnen uitziet en dat ik
me heb verdiept in vruchtbaarheid, kinderwensen en medisch-ethische
kwesties.
Julius, de hoofdpersoon, uit Levend Bewijs gaat op zoek naar zijn biologische ouders. Wie is Julius?
Julius is een
jongvolwassene. Een charmante outsider. Hij voelt zich nooit ergens
thuis en heeft zich in zijn hoofd gehaald dat zijn ouders niet zijn
echte ouders zijn. Dat is een bekende kinderfantasie. Het laat hem
echter niet los. Julius is nog maagd en is heimelijk verliefd op zijn
tien jaar oudere nicht Aaf. De spanning tussen die twee is ook cruciaal
voor Levend Bewijs.
Is hij een psychopaat?
Hij is wel iemand die
mentaal in de knoop zit. Hij worstelt met het leven.
In elk van je drie boeken komt een journalist voor. Heb je overwogen een vaste personage te gebruiken?
Nee. Ik hou niet zo van
series. Als iets af is, is het af. Net als in de dagbladjournalistiek.
Je bent net zo goed als je laatste verhaal en morgen is er weer iets
anders. Ik krijg wel verzoeken of ik niet weer eens Dana Winter uit
Vuurkoraal kan opvoeren. Dat hou ik wel in mijn achterhoofd. Als de
film Vuurkoraal er is, moet ik wellicht toch een sequel
overwegen.
Ben je gegroeid als schrijver?
Natuurlijk ben ik gegroeid
als schrijver. Een auteur blijft zich als het goed is ontwikkelen. Ik
maak gretig gebruik van kritiek, als het opbouwende kritiek is waar ik
iets mee kan. Kom maar op, zou ik zeggen. Als iemand je afmaakt, is dat
natuurlijk lastig. Ik ben zelf recensent en vind dus dat ik moet kunnen
incasseren. Maar dat is de ratio. Emotioneel ligt het anders. Als iemand
drie zinnen uit de context haalt en op basis daarvan je werk afserveert,
dan sta ik wel even te stampvoeten.
Wanneer ben je als schrijver geslaagd?
Er is natuurlijk een
verschil tussen commercieel succes en artistiek succes. Vuurkoraal
was geslaagd. Dossier Tobias wist door te dringen tot de laatste
elf kanshebbers voor de Gouden Strop. Dat is een artistiek succes. Je
bent als schrijver geslaagd als je lezers aan je weet te binden. Daar
doe je het in eerste instantie voor en niet voor de eeuwige roem. Wat
heb je aan een prijs als niemand je boeken leest? Een vertaling, dat
lijkt me ook geweldig, want dan breid je je publiek fors uit.
Het is vroeg, maar heb je al ideeën voor een volgend boek? Kun je een tipje van de sluier lichten?
Ideeën zijn er altijd, te
over zou ik bijna zeggen. Ik weet nog niet wat de volgende wordt. Er is
een prachtige familiegeschiedenis over een Nederlandse familie die wordt
geteisterd door de Corsicaanse maffia. Dat zou dan een historische
thriller worden, wederom faction. Dat ligt me nu eenmaal goed. Alleen
voor dat boek moet ik nog veel research doen. De Maand van het Spannende
Boek sla ik volgend jaar over. Misschien is het helemaal niet slim voor
thrillerschrijvers om elkaar dood te concurreren in één maand. Dit jaar
lagen de Skandinaviërs op tafel en stonden de Nederlanders in de kast,
dankzij het fantastische (not) thema. Maar daarover heb ik al veel
gezegd.
Kijk hier | interview n.a.v.
Vuurkoraal (2008)
Kijk hier | Interview n.a.v. Dossier Tobias (2009)
Levend bewijs
Auteur: Annet de Jong
Uitgeverij Q
ISBN: 978 90 214 3774 3
Paperback
Prijs: € 17,95
Verschenen: mei 2010

Kort na zijn achttiende verjaardag doet Julius Visser een schokkende ontdekking: zijn vader en moeder blijken niet zijn biologische ouders te zijn. Omdat Julius geen bevredigende antwoorden krijgt, gaat hij op zoek naar zijn afkomst. Zijn speurtocht leidt naar een kliniek voor vruchtbaarheidsbehandelingen waar zich praktijken afspelen die het daglicht niet kunnen verdragen. Het brein achter de kliniek is de steenrijke Eduard Manshold, een gynaecoloog met een zeer goede reputatie. Manshold voelt zich bedreigd, maar Julius is niet van plan hem met rust te laten voor hij achter de waarheid is.
Dat het soms beter is niet alles te weten, ondervindt Julius aan den lijve. Hij raakt verstrikt in een web van persoonlijke, financiële en politieke belangen. Levend bewijs is een beklemmende thriller over een gevaarlijke zoektocht naar identiteit en de donkere kant van de medische wetenschap.
Kijk hier voor de website van
Annet de Jong.
Meer over Annet de Jong op De Boekenplank.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over dit interview met - en de boeken van - Annet de Jong.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.




