Hoe ben je ooit begonnen met schrijven?

Als tiener was ik helemaal dol op romantische boeken van Leni Saris en Barbara Cartland. Ook heb ik heel wat bouquetjes verslonden. Dat werkte erg inspirerend en ik begon zelf ook romantische verhalen te verzinnen, met vrolijke heldinnen en knappe mannen in de hoofdrol. Toen ik aan de universiteit in Utrecht ging studeren, koos ik voor middeleeuwse geschiedenis omdat het beeld van knappe ridders, die op hun witte paarden galant achter mooie jonkvrouwen aandraafden, me erg aansprak. Dat romantische beeld heb ik natuurlijk wel wat bij moeten stellen voor ik mijn doctoraal bul in ontvangst kon nemen (lacht).

Op een dag zag ik een advertentie voor een schrijfcursus. Er stond iets van: “Heb je altijd al willen schrijven? Dan is dit je kans!” Ik moest wel even flink slikken toen ik zag wat de lessen gingen kosten, maar er zat een ‘niet goed, geld terug’-garantie bij. Als je niet aan de bak kwam als schrijfster, kreeg je gewoon je cursusgeld terug. Ik heb daar nooit om hoeven vragen, want na twee maanden studie had ik mijn eerste verhaal al verkocht.
 

Wat wil je bereiken met je boeken?

Ik schrijf uitsluitend ‘Feel-Good Romance’, oftewel ‘Voel-je-lekker-romantiek’ voor vrouwen van alle leeftijden. Dat houdt in dat mijn romans vooral zijn bedoeld om lekker mee te ontspannen. Mijn credo is: ‘Lekker lui lezen, want het echte leven is al zwaar genoeg’.

Als ik post van een lezeres krijg, die schrijft dat ze in een moeilijke periode van haar leven toch even uit de narigheid kon ontsnappen dankzij een vrolijk boek van mij, heb ik mijn werk goed gedaan.
 

Je schrijft ook in het Engels, wat zijn dat precies voor boeken?

Voor de Amerikaanse uitgeverij New Concepts Publishing schrijf ik paranormale erotische sprookjes voor grote meisjes, die behoorlijk heftig zijn (lacht).

Ik heb daar intussen vijf boeken gepubliceerd, die erg graag worden gelezen. Ze zijn over de hele wereld ook als e-book verkrijgbaar en het grote voordeel van e-books is, dat je ze lekker privé achter je computer kunt bestellen en downloaden. Dan loop je dus geen kans, dat je buurman toevallig achter je in de rij bij de kassa staat en precies ziet dat jij een erotische roman staat af te rekenen. Vooral in het soms toch nog wel preutse Amerika is dat een pré.
 

Welke prijzen heb je al gewonnen?

De Engelse versie van mijn spannende liefdesroman Gevaarlijke Erfenis heeft onder de titel Dangerous Inheritance al twee Amerikaanse ‘Awards’ behaald, in de Romance Junkies Contest én in de Lories Best Proposal Contest. Gevaarlijke Erfenis gaat over een jonge Amerikaanse vrouw, die een heus Loire-kasteeltje erft van een onbekende overgrootmoeder en deze awardwinner is in februari, dé romantische boekenmaand bij uitstek, in het Nederlands uitgebracht door uitgeverij Ellessy. Daarnaast won ook mijn Engelse erotische sprookje The Enchanted Castle de hoofdprijs in de Haunted Hearts Contest. Ik ben er best trots op, dat ik als Nederlandse schrijfster zoveel succes heb in de USA. Hier in Nederland heb ik trouwens diverse keren een korteverhalenwedstrijd gewonnen.
 

Welke van je eigen boeken is favoriet?

Dat wordt me heel vaak gevraagd, maar ik heb daar geen antwoord op. Dat is hetzelfde als aan een moeder vragen welk kindje ze het liefste vindt. Ik heb intussen zo’n 26 kindjes gebaard en ze zijn me allemaal even lief!
 

Zit er iets autobiografisch in je boeken?

Ja en nee. Voor mijn boeken gebruik ik vaak gebeurtenissen die ik zelf heb meegemaakt, maar daar geef ik dan een mooie fantasiedraai aan. Als ik ergens op vakantie ben gebeurt er vaak van alles, waar ik inspiratie van krijg. Voor Gevaarlijke Erfenis kreeg ik mijn ideeën bijvoorbeeld tijdens een kastelenreis in de Loirestreek. Er zijn daar ontzettend veel verschillende kastelen, van klein tot groot. Het leek me helemaal geweldig om in zo’n romantisch kasteeltje te wonen! Maar dat het ook minder romantisch kan, ontdekte ik toen ik in mijn eentje op een verlaten torenkamer terechtkwam. Daar kreeg ik het ineens spaans benauwd, omdat er in een donker hoekje een rare schim naar me zat te staren. Ik ben als een gek naar beneden gerend en dat is de reden dat het in Gevaarlijke Erfenis flink spookt.
 

Je schrijft vaak over je woonplaats Soest. Is dat omdat je er trots op bent, omdat je de omgeving goed kent of is er een andere reden?

Mijn allereerste uitgever wilde dat ik een ‘moderne’ streekroman zou schrijven. Ik weet natuurlijk het meeste over Soest, omdat ik hier al jaren woon en daarom heb ik dat destijds als decor voor Als een zandkorrel in de wind gekozen. Dat beviel me zo goed, dat ik er nog steeds over schrijf. Er is hier genoeg te beleven! En ook de lezeressen vinden het heerlijk om over Soest te lezen. Als een zandkorrel in de wind is bijvoorbeeld pasgeleden door uitgeverij Ellessy opnieuw uitgebracht in een schitterend nieuw jasje. De Soester Duinen - onderdeel van ons prachtige natuurgebied - prijken op de cover.
 

Je komt heel vrolijk en positief over. Sta je op die manier in het leven?

Ja, dat probeer ik wel. Als je echt gaat nadenken over het leven, is het natuurlijk één doffe ellende, daarom moeten we er zelf iets leuks van maken. Dus zie ik overal de lol maar van in en dat draag ik ook in mijn boeken uit. Na een dag van hard werken, stress en jankende kinderen zit geen enkele vrouw op nog meer narigheid te wachten. Het grote voordeel van fictie schrijven is natuurlijk ook dat het ‘fictie’, dus verzonnen is. Daarom vinden de heldinnen in mijn boeken altijd hun ware liefde en al mijn boeken hebben een happy end.
 

Wat zijn je favoriete auteurs en waarom?

Ik heb een favoriet genre dat ik graag lees en -verrassing- dat is Romance met een hoofdletter. Ik lees graag Regency Romance, romantische thrillers en hedendaagse chicklits.

Dat gaat dus van de allereerste Regency Romances van de wereldberoemde Jane Austen tot de vrolijke chicklits van Sophie Kinsella.
 

Schrijf je fulltime?

Ja, schrijven is een 24/7 bezigheid voor mij. Ik ben er altijd mee bezig. Vaak sta ik zelfs midden in de nacht op om gauw even iets op te schrijven. Dat komt ook omdat ik altijd alles tegelijk wil doen. Een boek schrijven gaat bij mij in verschillende fases, namelijk voorbereiden (een idee bedenken en research doen), broeden en lijnen uitzetten (in vaktermen ‘plotten’ genoemd), het boek schrijven en tenslotte het redigeren. En dat loopt allemaal door elkaar. Dus terwijl ik voor het ene boek de research doe of de heldinnen uitwerk, schrijf ik het andere boek en broed intussen op een volgende. Tussendoor lees ik ‘How to’-schrijfboeken en artikelen om te zorgen dat mijn volgende boek nog beter wordt. Die boeken bestel ik altijd in de USA, in het Engels, want hier in Nederland is er op schrijfcursusboekengebied niet zoveel op de markt.
 

Lees je veel tijdschriften voor inspiratie?

Ik lees een aantal vaktijdschriften, waarvan het maandelijkse magazine van de Romance Writers of America, waarvan ik ‘published member’ ben, toch wel het belangrijkste is. En natuurlijk lees ik ook jongerenbladen en vrouwenmagazines om voor mijn chicklits een beetje actueel te blijven.

Heb je een kantoor of schrijf je gewoon aan de keukentafel?

Ik heb nooit met de hand geschreven, maar ben op een typemachine aan de keukentafel begonnen, wat niet echt handig was als ik nog iets wilde veranderen. Na publicatie van mijn eerste verhaal heb ik een computer aangeschaft en mijn eerste boek heb ik in de woonkamer geschreven met mijn toetsenbord op de piano. Maar dat schoot natuurlijk niet op als er iemand piano wilde spelen of televisiekijken. Bovendien werk ik altijd met van die gele post-it briefjes waar ik allerlei aantekeningen op maak en al die briefjes op het behang waren in de woonkamer op zijn zachtst gezegd ook niet zo’n succes. Dus heb ik intussen een eigen werkkamer, waar ik net zoveel troep kan maken als ik wil. Omdat de poezen graag bij me zijn als ik zit te typen, staat er een flinke mand op mijn bureau waar meestal twee ronkende haarbolletjes in liggen te slapen. En op de kast voor het raam hebben we een poezenkrabpaal gemaakt, zodat de liefhebbers naar buiten kunnen kijken. Het grote voordeel is dat ik nu betrekkelijk rustig achter mijn bureau kan zitten, zonder dat er constant een miauwend beest over mijn toetsenbord heen en weer rent of mijn vingers probeert te vangen (lacht).
 

Wat vind je goed aan jouw boeken?

Mijn boeken zijn vlot geschreven en lezen als een trein, waardoor ze ook heel geschikt zijn voor mensen die moeite hebben met de toch vaak saaie en langdradige literatuur. Dankzij mijn boeken gaan vrouwen ‘die nooit lezen’ toch weer lezen en dat vind ik echt heerlijk om te horen. Want lezen is veel leuker dan saai tv kijken, omdat het je fantasie stimuleert.

Blijf je voorlopig chicklits schrijven?

Ja natuurlijk! Met dit genre kun je namelijk echt alle kanten op. Er zijn romantische thrillers en detectives, historische romans, romantische politieromans, paranormale romans, erotische liefdesromans, noem maar op. Door alle bestaande genres kun je een positieve romantische draad vlechten, dus voorlopig kan ik nog wel even vooruit met romantische boeken schrijven!

De liefdesroman/chicklit is wereldwijd het best verkochte genre. Ook in de USA hebben de boekhandelaren dat goed begrepen en de boekwinkels staan er propvol met ‘Romance novels’ in alle soorten en maten. Ook is er een keur aan literaire prijzen te winnen. Want in tegenstelling tot wat de meeste Nederlandse critici maar klakkeloos aannemen, behoort de liefdesroman wel degelijk tot de literatuur. Dan heb ik het natuurlijk niet over de flansboekjes, die ons genre een slechte naam bezorgd hebben.

De liefdesroman stamt af van de Griekse komedie, waarin de mannelijke held aan het slot als beloning voor al zijn inspanningen de vrouw van zijn keuze naar zijn bed mocht slepen.

Voor ons vrouwen is het natuurlijk niet bepaald aantrekkelijk om zo als jachttrofee te worden beschouwd en in de middeleeuwen kwam er in de twaalfde eeuw een omslag toen de zogenaamde hoofse liefde haar intrede deed in de romans van Chrétien de Troyes. In deze romances bleef er een mannelijke hoofdrolspeler centraal staan, maar het was de voornaamste taak van de held om het zijn aanbedene zoveel mogelijk naar de zin te maken, zonder dat daar op seksueel gebied direct een beloning tegenover stond. En ja, Chrétien de Troyes schreef zijn romans in opdracht van een vrouw, namelijk de Franse koningin Eleonora van Aquitanië, die er schoon genoeg van had, dat vrouwen door mannen als ‘speeltjes’ werden beschouwd. (lacht) Ik vrees alleen, dat dit thema van de hoofse liefde in het gewone dagelijkse leven de positie van de (middeleeuwse) vrouw niet echt heeft verbeterd en dan denk ik met name aan de vreselijke heksenjachten uit de latere eeuwen en het geweld dat er nog dagelijks tegen vrouwen wordt gebruikt.

In elk geval raakte in de achttiende en negentiende eeuw eindelijk de vrouwelijke hoofdpersoon in zwang en toen kwamen er ook vrouwelijke auteurs in beeld, zoals Jane Austen. Zelfs de meest fervente romance-haters rekenen haar geweldige liefdesromans tot de wereldliteratuur. Haar Pride and Prejudice is intussen vele malen verfilmd.

De huidige liefdesromans zijn zo razend populair onder vrouwen, omdat ze zo specifiek vrouwelijk zijn. Ze worden bijna uitsluitend door vrouwen geschreven en er staan hedendaagse vrouwen en puur vrouwelijke thema’s centraal. En net als in de middeleeuwen kunnen mannen van een liefdesroman leren, dat wij vrouwen met respect behandeld willen worden en dat we écht niet voor ze onderdoen!
 

Over welk onderwerp zou je graag nog eens een boek schrijven?

Ik zou het super vinden om eens een soort Harry Potter/boek te schrijven, dus een paranormale fantasyroman, maar dan natuurlijk met een mooie vrouw in de hoofdrol. Daarin laat ik dan ook een afgrijselijke schurk en de nodige knappe helden opdraven. Want een boek zonder romance is natuurlijk hetzelfde als een bord griesmeelpudding, waarbij ze de bessensap vergeten zijn. Erg lekker, maar er mist toch iets (lacht). 

 

Foto: Met dank aan Anita Verkerk

 

Kijk hier voor een aantal recensies op Ezzulia.