KORT & KRACHTIG
Brian Ruckley
Door: Chrisje Van Hoecke & Eric Herni
26 april 2009 | Brian Ruckley groeide op en studeerde in het Schotse Edinburgh. Na tal van baantjes in Londen ging hij terug naar Edinburgh om meer tijd aan zijn schrijven te kunnen wijden. Hij werkte er onder andere als freelance consulent voor grote ecologische projecten. Hij debuteerde als auteur van fantasyroman in oktober 2006 met Winterbirth (een jaar later bij Mynx in vertaling verschenen als Zwaarden van Eer), het eerste deel van de Godeloze Wereld. Het bleek een boek vol actie en veel verrassende wendingen en kreeg in Engeland en Amerika voornamelijk juichende kritieken. Het tweede deel Bloodheir (vertaald als Erfgenaam van Bloed) bevestigde het talent van de auteur. Inmiddels is ook het derde deel van de serie verschenen, Fall Of Thanes, welke waarschijnlijk aan het eind van dit jaar door uitgeverij Mynx in Nederland zal worden uitgebracht.
Brian Ruckley woont met zijn vrouw in
Edinburgh.
"Schrijven is een onvoorspelbare bron van inkomsten"
Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Wel, ik weet in elk geval wat een goed
boek van om het even welk genre moet doen: je van de echte wereld weghalen. Als
je zo opgaat in een boek dat je –zelfs als is het maar voor even- alles om je
heen vergeet, dan zit het er dik in dat je een heel goed boek in handen hebt.
Wat je nodig hebt om zoiets te bereiken hangt af van boek tot boek en van lezer
tot lezer. Voor mij persoonlijk heeft het vooral te maken met levendige
personages, een energieke plot en een vloeiende, heldere en elegante
schrijfstijl van de auteur.
Is schrijven je hoofdberoep of doe je daarnaast nog iets anders?
Ik heb pas sinds een jaar of twee, drie
het schrijven als enige bron van inkomsten, maar dat was slechts mogelijk omdat
ik over een financieel vangnet beschikte. Zonder dat spaargeld zouden het een
paar erg moeilijke jaren geweest zijn. Om heel eerlijk te zijn: dan was ik er
financieel waarschijnlijk onderdoor gegaan. Daarvoor was ik zelfstandig
milieuconsultant bij een paar belangrijke projecten en ik denk er ernstig over
om die draad terug op te pakken in de nabije toekomst. Enerzijds mis ik het werk
wel en anderzijds is schrijven een zo onvoorspelbare bron van inkomsten dat je
maar beter een alternatief achter de hand kunt hebben.
Heb jij naast het schrijven ook nog tijd om boeken te lezen?
De afgelopen paar jaar is het aantal boeken dat ik lees sterk gedaald, deels door de hoeveelheid projecten waar ik mee bezig was en ook omdat ik nu niet meer heen en weer pendel naar een werkplek buitenshuis. Ik denk dat ik nu nog hooguit aan een twintigtal boeken kom, al begin ik wel in een groter aantal te lezen. Ik ben alleen erg snel afgeleid en ontmoedigd en dus is er een behoorlijke stapel waar ik nooit doorheen kom.
Het laatste wat ik uitgelezen
heb, was volgens mij Black Man van Richard Morgan. Een heel goed
boek. Ik wou dat er meer van zulke intelligente sf thrillers op de markt kwamen,
want dit is echt het genre waar ik dol op ben.
Wie is je favoriete auteur en welk boek zou je zelf graag geschreven hebben?
Ik heb niet echt één favoriete auteur. Ik hou het bij een heel uiteenlopend stel goede schrijvers, zodat ik altijd wel mijn zin krijg om te lezen – ongeacht mijn humeur of interesse van het ogenblik. Er zitten namen tussen als Tolstoi, John Julius Norwich, Guy Gavriel Kay, Dan Simmons, John Updike, James Ellroy, Neal Stephenson enz. En die lijst is niet eens compleet.
Hoewel ik af en toe wel eens een
boek dichtklap met de jaloerse gedachte van “ik wou dat ik dit geschreven had”,
bedoel ik eigenlijk “ik wou dat ik dit idee had gehad en dat ik er mijn
eigen versie van had geschreven”. Een paar voorbeelden van dergelijke ideeën
zijn: het fantastische bos in Robert Holdstock’s Mythago Woods
reeks, de combinatie van horror en het historisch relaas van de poolexpeditie in
Dan Simmons’ The Terror en zowat alles om en rond Cryptonomicon
van Neal Stephenson.
Wat is het mooiste, vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
De leukste, gekste en
merkwaardigste dingen rond het auteurschap zijn meestal kleinigheden. Het
mondaine aureool is niets meer dan een hallucinatie. Emails van lezers aan de
andere kant van de wereld, die je willen melden dat ze je boek zo goed vonden:
dat is leuk. Het feit dat je bankrekening aanzwelt –hoe langzaam of snel ook-
als blijk van waardering voor wat je bedacht en geschreven hebt: dat noem ik nu
opmerkelijk. Misschien raak ik er ooit aan gewend, maar ik betwijfel dat
eigenlijk.
Wilde je altijd al auteur worden?
Ik herinner het me niet anders dan dat ik verhaaltjes schreef vanaf het moment dat ik had leren schrijven. De wil om schrijver te worden is er altijd geweest, ook al moest ik mijn ambities wel bijstellen om brood op de plank te krijgen. Ik begon heel bescheiden met een paar korte verhalen, en toen die uiteindelijk gepubliceerd werden kreeg ik het gevoel van: ”OK, mensen willen blijkbaar wel betalen voor wat je hen voorschotelt. Ofwel probeer je het nu met een heus boek, of je bergt dit idee voorgoed op”.
Ik moet er eerlijkheidshalve aan
toevoegen, dat dat extra duwtje in de goede richting er kwam doordat ik voor het
eerst in mijn leven een baan had die me niet erg aansprak. Dat was net genoeg om
me te motiveren een totale ommekeer in mijn carrière te durven maken.
Aan welke kritiek hecht je meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Mijn houding tegenover kritiek hangt helemaal niet af van wie die geeft, maar enkel van het feit of hij verstandig, terecht, samenhangend en correct is (en als het even kan ook nog beleefd). Is de kritiek terecht, dan hindert het me omdat ik geconfronteerd word met mijn tekortkomingen als schrijver. Anderzijds: als mensen me mailen om me te bedanken voor het plezier dat ze aan mijn boek beleefd hebben, dan is dat een bevestiging van het feit dat ik toch niet zo’n onwaarschijnlijk slechte schrijver ben en dat ik toch wel een paar dingen onder de knie heb.
Ik denk dat je noch de lof, noch
de kritiek te erg in je hoofd moet laten spelen. Als je het juist doseert, kan
je er net genoeg uithalen om alert te blijven op je tekortkomingen en genoeg
vertrouwen te houden in je kunnen. Overdaad van beide laat je alle perspectief
verliezen.
Wat is belangrijker: de plot van een boek of de karakters in een verhaal?
Normaal zijn ze beiden even
belangrijk, maar afhankelijk van het soort verhaal dat je wil schrijven, kan het
belang van één van beide gaan overheersen. Het is goed mogelijk een topverhaal
te schrijven met een relatief eenvoudige plot, maar met een stel complexe,
realistische en aantrekkelijke personages; een belangrijk aantal schrijvers doet
dat. Anderzijds zie je in alle genres succesboeken met zwakke clichématige
personages, maar met een onverwoestbaar sterke plot. Wat alle schrijvers
-ongeacht het genre- proberen te doen, is de lezer voor zich winnen.
Verschillende auteurs gebruiken verschillende cocktails van plot, personages,
woordkeuze, thema en dialogen om hetzelfde doel te bereiken. Je weet pas of het
goed is als het blijkt te werken.
Is één van de hoofdpersonen in jouw boeken autobiografisch?
De meeste van mijn personages zijn gestoord, gewelddadig, hebben een kort lontje, kortom: ze zijn gewoon gevaarlijk gezelschap. Ik ben daarentegen verlegen, teruggetrokken, charmant en vriendelijk, dus nee mijn personages zijn niet op mezelf gebaseerd. Als er al een figuur op mij zou lijken, zou die al snel na zijn entree in mijn meedogenloze fantasiewereld in een zielig hoopje gebleekte beenderen veranderen.
Wat mijn voorkeur betreft, heb
ik twee mogelijkheden: Taim Narran, een ongekunsteld en heel capabel strijder,
omdat hij één van de weinige fatsoenlijke figuren is in de trilogie; en Aeglyss,
omdat hij zowat de ergste slechterik is in de trilogie en slechteriken zijn
altijd leuk om te verzinnen. Bovendien denk ik dat Aeglyss voldoende verschilt
van de doorsnee slechterik om hem interessant te maken.
Waar lig jij 's nachts wakker van?
Niet veel. Af en toe is er wel eens iets waar ik even over pieker, maar meestal ben ik een gezegende slaper. Als er al iets is wat me wakker houdt, is het het gesnurk van iemand anders. Ik stel me de hel voor als een donkere kamer waarin je opgesloten wordt met iemand die de hele tijd snurkt. Iemand die naast je ligt te knorren terwijl je in slaap probeert te geraken, dat is voor mij het toppunt van waanzin, ellende en foltering. Ik krijg het al moeilijk als ik er aan denk.
Zwaarden van Eer
Auteur: Brian Ruckley
Oorspronkelijke titel: Winterbirth
Serie: De Godeloze Wereld
Deel een
Uitgeverij Mynx
ISBN: 978 90 225 4747 2
Gebonden
Prijs: € 22,50
Er bestaat al eeuwen een wankele vrede tussen de clans van het Ware Bloed en de oude rassen. Maar als de winter nadert marcheren de legers van de Zwarte Weg zuidwaarts, voorbij de Vallei der Stenen waar ze ooit naar verbannen werden.
De oorlog raast al snel onstuitbaar voort en overspoelt het land met dood en geweld. De clans zijn onderling hopeloos verdeeld en lijken een gemakkelijke prooi voor de soldaten van de Zwarte Weg, die eindelijk kans zien om wraak te nemen voor hun verbanning.
Terwijl het zwaardgekletter steeds luider klinkt en de dorpen en steden branden, wordt duidelijk dat een man verantwoordelijk is voor als dit geweld: Aeglyss, wiens lust naar macht pas gestild zal zijn als hij zijn doel heeft bereikt…
Erfgenaam van Bloed
Auteur: Brian Ruckley
Oorspronkelijke titel: Bloodheir
Serie: De Godeloze Wereld
Deel twee
Uitgeverij Mynx
ISBN: 978 90 8968 005 1
Gebonden
Prijs: € 22,50
Terwijl de veldslagen tussen de Zwarte Weg en het Ware Bloed steeds bloediger worden, zijn beide partijen in toenemende mate het slachtoffer van interne twisten en onderlinge verdeeldheid. In de chaos leert Aeglyss de nakyrim langzaam de opmerkelijke krachten beheersen die hem na zijn kruisiging ten deel zijn gevallen. Hij onderwerpt iedereen om hem heen aan zijn grillen en begint langzaam maar zeker een groeiende invloed uit te oefenen op het conflict. Maar hij wordt zich ook bewust van de machinaties van de Anain, het lang verborgen gebleven machtigste ras ter wereld.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Brian Ruckley.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.