Skip to: site menu | section menu | main content

 

Je bent nu op: www.ezzulia.nl » Kort & Krachtig

De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS  en op de website van www.ako.nl

spits

ako

Kort & Krachtig:
Karen Miller


Karen Miller werd geboren in Vancouver, Canada, maar verhuisde op tweejarige leeftijd met haar Australische vader en Engelse moeder naar Australië. Ze begon met het schrijven van korte verhalen op de basisschool, studeerde een poosje communicatiewetenschappen en doorliep een veelheid aan baantjes: van productiemedewerkster tot journaliste, van baliemedewerkster tot voorlichter. Toen ze in Penrith, nabij Sydney, boekwinkel Phantasia opende, begon ze romans te schrijven. De Onschuldige Magiër was in 2005 haar debuut en werd een paar maanden later gevolg door De Magiër Ontwaakt. Vanwege het succes van de twee boeken werd ze gevraagd om een aantal delen te schrijven in een serie paperbacks over Stargate SG-1. In 2007 verscheen haar tweede serie, De Spreker voor de God, waarvan het eerste deel later dit jaar bij uitgeverij Luitingh in vertaling zal verschijnen.

 


"Ik stoor mij aan geen enkele vorm van kritiek"


Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Wel, ik denk niet dat er een definitief antwoord op die vraag gegeven kan worden, omdat het fantasy genre een scala aan stijlen en benaderingswijzen omvat. Ik kan wel zeggen dat “ik” als lezer op zoek ben naar: grootse personages, een interessant politiek/maatschappelijk dilemma, een gegronde vorm van magie die deel uitmaakt van het dagelijks leven in de wereld en geen ad hoc wondermiddel is, grote emotionele betrokkenheid, veel bruisende interactie tussen de personages, een intrigerend filosofisch thema en grimmig realisme.

Is schrijven je hoofdberoep of doe je daarnaast nog iets anders?

Momenteel is het mijn hoofdberoep.

Heb jij naast het schrijven ook nog tijd om boeken te lezen?

Op het moment lees ik eigenlijk bijna niets dat geen onderzoek is. Dit is ten dele omdat ik een erg zwaar productieschema aanhoud, en ten dele omdat ik na een lange dag achter de computer geen woorden meer in me kan opnemen. Daarom krijg ik mijn portie verhalen binnen via dvd of televisie. Voordat mijn werklast zwaarder werd, zo’n paar jaar terug, las ik tussen de 50 en 100 fictie boeken per jaar. Het laatste nieuwe boek dat ik heb gelezen (mijn boeken voor ‘t slapen gaan bestaan uit oude, grijsgelezen favorieten die me helpen in slaap te vallen) was een geschiedeniswerk over de familie de Medici. Dat was geweldig. Ook heb ik onlangs Glenda Larke’s volgende fantasy werk in manuscript gelezen, en dat was ook een kicker.

Wie is je favoriete auteur en welk boek zou je zelf graag geschreven hebben?
Ik heb geen specifieke favoriete auteur, maar meer een groep van favorieten, wiens werken ik doorlopend adoreer en aanschaf, of, in sommige gevallen herlees omdat ze niets nieuws meer schrijven. Hieronder vallen Kage Baker, DJ Robb, Robert Crais, Michael Connolly, George RR Martin, Dave Duncan, Dorothy Dunnett, Sue Grafton, Sara Paretsky, Robert B Parker, Karen Traviss, Lois McMaster Bujold. En weet je, er is geen boek dat ik gelezen heb en geweldig vond, waarvan ik zou hebben gewild dat ik het zelf geschreven had. Als ik ze geschreven zou hebben, zouden het niet de werken zijn die ik gelezen had en zo geweldig had gevonden. Omdat die auteurs zijn wie ze zijn, met de levens die ze leiden, hebben ze boeken geschreven waarvan ik geniet. Voor mij is een van de grootste geschenken het tegenkomen van een boek dat ik adoreer en van iemand anders afkomstig is.

Wat is het mooiste, vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Zonder twijfel de brieven die ik krijg van lezers die zich aan een van mijn boeken gewaagd hebben en ervan genoten hebben. Ik heb brieven gehad van jongeren die niet erg van lezen hielden, maar schrijven dat ze nu veel meer willen gaan lezen, vanwege iets dat ik heb geschreven. Ik heb brieven gehad van mensen die in de frontlinies van het leger dienen, die zeggen dat mijn boeken een zware dag plezieriger hebben gemaakt. Dat maakt me nederig. Dat overvalt me gewoon. Collegae die nog steeds op hun doorbraak wachten, zeggen me dat ik hen hoop heb gegeven. Schrijven is soms een lastig beroep, maar als ik dit soort brieven krijg, nou ja – wat kan ik anders zijn dan dankbaar?

Wilde je altijd al auteur worden?
Ik kan me geen moment herinneren dat ik geen schrijfster wilde worden. Ik denk dat vanaf het moment dat ik mijn eerste paragraaf van een opstel op de basisschool schreef, ik mijn geld wilde verdienen met het vertellen van verhalen. En daarvoor hield ik gewoon van verhalen.

Aan welke kritiek hecht je meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Ik stoor me eigenlijk aan geen enkele vorm van kritiek – als je daaronder verstaat de bedoeling om te irriteren, kwetsen of uit jaloezie of iets negatiefs in die geest. Allereerst, iedere opinie over een book is correct. Op eenzelfde dag, niet lang geleden, heb ik twee brieven van lezers gehad. In de ene stond ‘heel erg bedankt, het waren de beste boeken die mijn vriend en ik ooit gelezen hebben’ en in de andere stond ‘het boek dat ik net gelezen heb is bagger.’ Ze gingen over hetzelfde verhaal. De reactie van elke lezer op een verhaal is goed, omdat het een subjectieve, emotionele en persoonlijke reactie is op de woorden. Dus of iemand me nou zegt dat mijn werk bagger is, of als iemand me zegt dat mijn werk geniaal is, het is me om het even. En ik wil hieraan toevoegen dat ik niet meer of minder waarde hecht aan feedback afhankelijk waar het vandaan komt. Het is waar dat de mening van een recensent een enorme impact kan hebben omdat ze een bepaald trefpunt hebben – maar uitgevers kopen geen nieuw boek van een schrijver om iets dat een recensent gezegd heeft. Ze kopen een nieuw boek, gebaseerd op de in het verleden behaalde verkoopcijfers – en verkoopcijfers worden bepaald door de lezers die de boeken kopen. En recensenten bepalen niet per se de verkoop van een bepaald boek. Als dat wel zo zou zijn, zou de kritische tweedeling tussen kritische flop/commercieel succes uitblijven.

Ik zal volstaan met het zeggen dat ik bedroefd ben als iemand teleurgesteld is door een van mijn boeken, omdat dit betekent dat ik gefaald heb als schrijver om hem de leeservaring te geven waar hij naar op zoek was. Ik heb het dan wel niet opzettelijk gedaan, maar ik heb ze wel teleurgesteld. En ik vind het vreselijk om dat te doen. Boeken zijn niet goedkoop en niemand vindt het leuk het gevoel te hebben dat ze hun geld hebben weggegooid.

En weet je wat? Soms kan kritiek prima gegrond zijn. Ik heb kritische feedback gekregen op mijn eerste Star Wars novelle en ik heb het meegenomen bij het schrijven van de volgende. Als je jezelf afsluit voor kritiek loop je het risico je werk niet te kunnen verbeteren.

Wat is belangrijker: de plot van een boek of de karakters in een verhaal?
Voor mij staan de personages voorop, achteraan, overal en altijd. De verhaallijn is wat er gebeurt. De personages zijn degenen die het overkomt. En als we geen emotionele investering maken in de personages die die dingen ervaren, wat dan nog? Wat boeit dat? Plot wordt irrelevant. Een van de dingen die fictie doet is de menselijke ervaring ontdekken, de menselijke gesteldheid. En dat gebeurt via de karakters. Ik ben geen groot fan van verhalen die door ideeën gekatalyseerd worden. Voor mij persoonlijk is een idee slechts interessant wanneer het door menselijke ervaring gefilterd is. 

Is één van de hoofdpersonen in jouw boeken autobiografisch?
Met uitzondering van de karakters in het mediageëngageerde werk dat ik doe, die niet door mij bedacht zijn, kan ik zeggen dat er een beetje van mezelf zit in ieder personage dat ik verzonnen heb – hetgeen een beetje gevaarlijk is, als je kijkt naar sommige slechteriken die ik heb gecreëerd! (lacht). Maar ik kan het niet ontkennen. Schrijvers zijn als acteurs, in het opzicht dat ze een aspect van zichzelf meegeven aan een personage, zodat ze hen in hun gedachten tot leven kunnen wekken. Dus kan ik zeggen dat ik een beetje ben als Asher, recht voor z’n raap, ik zeg wat ik denk, kort door de bocht. En misschien is het daarom dat ik hem als personage leuk vind. Maar in alle eerlijkheid, er is geen favoriet onder hen. Ze zijn allemaal erg leuk geweest om mee te spelen. Als het echte personen zouden zijn, zou ik zeker van Willer walgen. De vreselijke, slijmerige pad die hij is. (lacht)   

Waar lig jij 's nachts wakker van?
Behalve maagkramp? De zorg dat ik mijn volgende deadline niet haal.

 


Keizerin
Auteur: Karen Miller
Oorspronkelijke titel: Empress of Mijak
Serie: Spreker voor de God
Eerste deel
Luitingh Fantasy
Paperback
Prijs: € 19,95
Verschijnt: augustus 2009

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze is nog heel jong, de felle en wantrouwige Hekat, als ze als slavin wordt verkocht en vanuit haar dorp in het Woeste Noorden met de slavenkaravaan afreist naar Et-Raklion, de grootste en machtigste stad van het keizerrijk Mijak. Geslagen en verminkt weet ze te ontsnappen. Uit angst voor haar achtervolgers sluit Hekat zich aan bij het leger van tienduizend van Raklion, de machtigste van alle krijgsheren van Mijak. Vastbesloten doorloopt ze de harde leerschool van de opleiding en ontwikkelt zich tot een van de meest gevreesde krijgers en messendansers van het leger van Heer Raklion.

Minstens zo machtig en gevreesd als de krijsheren zijn de godsprekers van Mijak. Ze zijn overal, in de dorpen, in de steden, en ze staan in nauw contact met de god en spreken zijn woord, dat overal in Mijak wet is. Ook Hekat staat inmiddels in nauw contact met de god.

Door dat contact is ze er inmiddels van overtuigd dat voor haar een betere toekomst is weggelegd. Om die toekomstverwachting werkelijkheid te maken, waagt ze zich op een gevaarlijk pad, van valstrikken, strijd, ontrouw en verraad, waar ze tenslotte meedogenloos met zichzelf wordt geconfronteerd, op een wel heel verrassende en buitengewoon pijnlijke manier.
 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van Karen Miller.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 

[12 april 2009]

 


Interviews 

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.
 


 

 

 

Terug naar boven

Back to top