Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl



Toen Ezzulia een paar weken geleden contact zocht met Ellen Kushner, reageerde zij meteen zeer enthousiast. De auteur heeft dan ook een speciale band met ons land, aangezien zij hier veel vrienden heeft wonen. Zo maakte zij ooit een reportage voor Radio Nederland van het Oude Muziek Festival in Utrecht en gaf ze ooit les aan aankomende schrijvers tijdens seminars bij de American Book Centre in Amsterdam.
Ellen Kushner is romancier, actrice en performer. In haar thuisland de VS presenteert zij wekelijks het veelbeluisterde radioprogramma PRI's Sound & Spirit with Ellen Kushner. Inmiddels schreef zij drie boeken over de wereld van Rivierkwartier, die allemaal op zichzelf staan. Voor haar andere grote roman, Thomas the Rhymer, werd Kushner beloond met de prestigieuze World Fantasy Award. Met Het Privilege van het Zwaard schreef Ellen Kushner haar Liasions Dangereuses van de fantasy. "Hou deze vrouw in de gaten, ze wordt een heel grote", schreef Orson Scott Card na lezing.
Wat zijn de
ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Vreemd genoeg heb ik niet het gevoel dat mijn boeken tot een specifiek genre
behoren. Mijn boeken behoren eerder tot de schemerzone tussen genres. Ze bewegen
zich tussen fantasy, historische roman, vuurvretersverhaal , romance, drama,
vreemde fictie en eigentijdse karakterroman. Sommige lezers storen zich daaraan,
anderen vinden het juist fantastisch.
Een stuk minder vreemd nu: ik heb met een
paar collega’s het Interstitiële kunstfonds opgericht (www.interstitialarts.org)
om kunstenaars uit alle kunstvormen aan te sporen buiten de grenzen van de
bestaande genres te werken.
Is schrijven je hoofdberoep of doe je daarnaast nog iets anders?
Ik heb zoveel beroepen: acteren, schrijven voor theater, lesgeven (schrijven),
radio maken (ik bespreek mythes, muziek, cultuur…). Ik denk niet dat ik het zou
uithouden met enkel boeken schrijven. Ik zou waarschijnlijk vereenzamen en me
dood vervelen.
Heb jij naast het schrijven ook nog tijd om boeken te
lezen?
Ik maak er een punt van om ze niet te tellen, dus ik kan je daar met de beste
wil geen zinnig antwoord op geven. Ik heb net Flora’s Dare van Ysabeau
Wilce uit (het vervolg op haar verrukkelijke eerste boek Flora Segunda)
en het maakte me sprakeloos.
Wie is je favoriete auteur en welk boek zou je zelf
graag geschreven hebben?
In de loop van de jaren ben ik gepassioneerd geweest door het werk van Peter
S. Beagle, Ursula K. Le Guin, Peter Dickinson, Dorothy
Dunnett, Georgette Heyer, Anthony Trollope, en Diana Wynne
Jones en ik heb mijn best gedaan van elk van hen iets te leren. Tegenwoordig
krijg ik maar niet genoeg van Elizabeth Knox.
Ik zou wat graag het hele oeuvre van
William Shakespaere op mijn naam zetten (behalve dan misschien Henry VI
en Titus Andronicus, zijn beginwerken, die ik niet echt goed vind. Maar
kom, hij moest ook ooit ergens mee beginnen).
Wat is het mooiste, vreemdste of meest opmerkelijke dat je
als auteur hebt meegemaakt?
Een stel belde me om te melden dat ze gingen trouwen omdat ze mijn boek
Thomas the Rhymer hadden gelezen. Een paar jaar later vroegen ze me
peetmoeder te zijn van hun eerste kind.
Ik kreeg ook ooit een stel teddyberen
toegestuurd die verkleed waren als de personages van mijn eerste boek,
Swordspoint, dat vooraf ging aan Het privilege van het Zwaard. Ik
moet onthouden je een foto te sturen!
Wilde je altijd al auteur worden?
Als kind voelde ik me overgelukkig als ik een goed boek las. Ik dacht dan ook
dat schrijvers heel de tijd zielsgelukkig waren. Ik schreef graag, en dus ging
ik er van uit dat ik later schrijver zou worden.
Aan welke
kritiek hecht je meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Elk commentaar op mijn werk interesseert mij, ongeacht van wie het komt. Als ik
de interpretaties van sommige lezers lees, ontdek ik een heel nieuw boek, een
soort coproductie van lezer en auteur. Uiteraard ontgoochelt het me soms als
mensen mijn werk niet leuk vinden. Maar iedereen heeft zo zijn eigen smaak. Niet
iedereen krijgt trek bij de aanblik van een bord canard à l’orange of spaghetti
bolognese of zelfs van een plak oude goudse. Maar dat wil nog niet zeggen dat er
iets mis is met het eten. Iedereen heeft dus het volste recht mijn werk niet
goed te vinden. Maar ik ben als de dood voor een slechte beoordeling van een
professioneel recensent. Die kan honderden mogelijke lezers tegenhouden mijn
boek te kopen, terwijl ze er waarschijnlijk erg van zouden genoten hebben.
Wat is
belangrijker: de plot van een boek of de karakters in een verhaal?
Volgens mij IS het personage de plot. Een plot is wat er gebeurt met een aantal
personages. Het moet allemaal niet zo omslachtig of uitgekookt of complex zijn.
Als lezer word ik zelf hoegenaamd niet geboeid door een verhaal dat niet door
geloofwaardige personages gedragen wordt met wie ik een paar uren wil
doorbrengen.
Is één van de
hoofdpersonen in jouw boeken autobiografisch?
Al mijn personages zijn op mezelf gebaseerd, omdat ik me moeilijk kan
verplaatsen in iemand die niet een paar trekjes van mezelf heeft. Ik moet in
eerlijke schaamte toegeven dat een paar van mijn ergste slechteriken
karaktertrekjes van mij hebben geërfd: ijdelheid, kleingeestigheid, lafheid,
pesten… Natuurlijk zullen sommigen hierop reageren dat mijn helden daar ook hun
deel van meegekregen hebben!
Het leuke aan het schrijven van fictie is dat
je in de huid van al je personages kan kruipen. Eerlijk, ik vind niets leuker
dan dat. Zelfs als acteur kan je maar één personage tegelijk zijn. In Het
Privilege van het Zwaard ben ik zowel het tienermeisje dat op zoek is naar
de wereld en haar eigen seksualiteit, als haar decadente oom van middelbare
leeftijd die de hele tijd boos is op alles en iedereen… en bovendien ben ik al
die anderen die de revue passeren. Ik ben ooit een tiener geweest en nu heb ik
heel wat ervaring achter de kiezen, dus ik kan ze allemaal met verve spelen.
Waar lig jij 's nachts wakker van?
Zal over 100 jaar nog iemand mijn boeken lezen?
Het Privilege van het Zwaard
Auteur: Ellen Kushner
Oorspronkelijke titel: The Privilege of the Sword
Uitgeverij Luitingh
ISBN: 978 90 245 2448 8
Paperback
Prijs: € 19,95

Katherine, een jong en welopgevoed plattelandsmeisje dat op uitnodiging van haaroom, Alec Campion, naar Rivierkwartier komt, kijkt haar ogen uit. Maar wat zij niet weet, niet kan weten, is dat Campion, een wellustige en decadente man die in de volksmond de Waanzinnige Hertog van Tremaine wordt genoemd, zo zijn eigen plannen met haar heeft. Zo lijkt het hem bijzonder amusant als zijn nichtje een opleiding tot zwaardvechter volgt, in plaats van haar vrije tijd te verdoen in boudoir en theehuis.
De sympathieke Katherine heeft geen keuze. Immers, weigeren zou levens gevaar opleveren en Katherine is slim genoeg om dit in te zien. Maar waarom deze vernedering? Steeds meer vragen die dringend een antwoord nodig hebben stapelen zich op. Beschouwt Campion haar als zijn toekomstige minnares? Als zijn speeltje? Of, nog kwalijker, is zij voor hem het middel om een ultieme greep naar de macht te doen?
Hoe het ook zij, door schade en
schande wijzer geworden besluit Katherine al gauw haar eigen spel te spelen, een
spel waarbij ze bereid is alle regels van het fatsoen te overtreden.
Winnaar Locus Award Beste Fantasy-Roman 2007.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van
Ellen Kushner.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[22 maart 2009]
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.