Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Kort & Krachtig: Mo Hayder
Mo Hayder brak in 2000 meteen door met haar debuut Vogelman, een werkelijk huiveringwekkende thriller over een seriemoordenaar. Het vestigde haar naam en ze kon meteen stoppen met haar baan als beveiligingsmedewerkster. Vorige week verscheen met Ritueel haar vijfde thriller, waarin inspecteur Jack Cafferty weer de hoofdrol speelt en deze keer te maken krijgt met aanspoelende lichaamsdelen.
Mo Hayder woont met haar man en dochter in Engeland.
"Ik ben een geluksvogel"
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Dat is toch duidelijk: seks en taboes!
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Nee, ik behoor tot de weinige uitverkorenen die van schrijven hun broodwinning
hebben kunnen maken. Ik denk dat weinig mensen zich realiseren hoe weinig
auteurs het zout op hun aardappels verdienen met wat ze publiceren. Als je in
dit vak wil stappen, moet je er wel degelijk rekening mee houden dat de kans om
rijk te worden minimaal is.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Momenteel lees ik heel weinig, om de
eenvoudige reden dat ik het met fictie wel eventjes gehad heb. Het laatste wat
ik las, was een non-fictieboek: een PADI duikcursus.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Ik blijf er bij dat Thomas Harris een
groot klassiek schrijver is. Alles wat de man publiceert zou automatisch op de
shortlist van alle literaire prijzen moeten komen. Red Dragon is niet
alleen magistraal geschreven, het is een perfect opgezette thriller.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Ik heb ooit, gewoon omdat ik me interesseer
in gesprekspatronen, een transcriptie gemaakt van een gesprek dat ik opving
tussen een Israëlische en een Thaise reisagent in Bangkok. Ik nam niet deel aan
het gesprek, ik kende hen niet en waarschijnlijk hebben zij mij niet eens zien
zitten in het hoekje van het agentschap. Zes maanden later werd ik door een
gemeenschappelijke kennis voorgesteld aan datzelfde meisje, duizenden kilometers
weg van Bangkok. Ik toonde haar de notities die ik gemaakt had en ze stond aan
de grond genageld. Ik denk dat dit voorval aardig in de buurt van je
beschrijving komt.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? En wanneer en waarom nam je die beslissing?
Ik wou niet altijd schrijver worden, maar op
een dag – ik was toen een dertiger- las ik een zin van de dichter Rilke,
die raad gaf aan een beginnend schrijver. Hij zei: vraag jezelf af of je leven
nog de moeite waard zou zijn als je op een dag niet meer zou kunnen schrijven.
Als het antwoord nee is, ben je in de wieg gelegd als schrijver en moet je er je
werk van maken. Ik stelde mezelf ook die vraag en het antwoord was nee, ik zou
niet kunnen leven zonder het schrijven. Ik wist dat, zelfs als ik er geen
stuiver aan verdiende, ik het toch wilde proberen.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Zonder enige twijfel: die
van de lezers. Van hen ben ik zeker dat hun kritiek gemeend is en niet ingegeven
door politieke spelletjes.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Veel auteurs zullen voor de één of de ander
kiezen: óf de personages, óf de plot. Meestal gaat men er van uit dat een
thriller ontstaat vanuit de plot. Maar voor mij is dat typisch een vraag van de
kip of het ei: geen van beide is er eerst of is bepalend. Ze evolueren samen.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Ik schrijf vanuit een gevoel van onzekerheid
over wat ik persoonlijk te vertellen heb. Als ik een personage zou boetseren
naar mijn eigen beeld en gelijkenis zou ik gewoon blokkeren en hopeloos vast
komen te zitten door gebrek aan zelfvertrouwen. Het antwoord is dus simpelweg
nee, ik zou dat nooit doen. Sommigen beweren trekken van mij terug te vinden in
Grey, het personage uit Tokyo, maar dat is dan geen bewuste keuze
geweest.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Ja. Seks. Ik zei het al: ik ben een
geluksvogel!
Bibliografie Mo
Hayder:
2000: Vogelman
2001: De Behandeling
2004: Tokio
2006: Duivelswerk
2008: Ritueel
Ritueel: Op een broeierige zomerdag vindt
politieduiker Phoebe Marley - vanwege haar kleine springerige gestalte 'Flea'
genoemd - een hand in het water van de oude haven van Bristol. Een dag later
wordt er nog een hand gevonden - afkomstig van hetzelfde lichaam. Er zijn
aanwijzingen dat de handen zijn geamputeerd terwijl het jonge mannelijke
slachtoffer nog in leven was. Leeft hij misschien nog? Zo niet, waar is het
lichaam dan gebleven? Flea wordt bijgestaan door inspecteur Jack Caffery, die
vanuit Londen is overgeplaatst naar de afdeling Zware Misdrijven in Bristol. Op
hun zoektocht belanden Flea en Caffery in de donkerste uithoeken van Bristols
onderwereld... waar drugsverslaving gemeengoed is... waar straatkinderen hun
lichaam verkopen voor een shot... en waar een oud kwaad zich schuilhoudt - een
kwaad dat zich voedt met het bloed en het het vlees van andere...
De boeken van Mo Hayder zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van Mo
Hayder.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[4 mei 2008]
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.