Skip to: site menu | section menu | main content

 

Je bent nu op: www.ezzulia.nl » Kort & Krachtig

De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS  en op de website van www.ako.nl

spits

ako

Interviews 

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.


Kort & Krachtig: Jac. Toes & Thomas Hoeps

 

 

 

 

 

 

 

Jac. Toes (Den Haag, 1950) schreef Kunst zonder genade samen met Thomas Hoeps. Eerder verschenen van hem onder andere de thrillers De Kleine Leugen en Fotofinish, waarmee hij in 1998 de Gouden Strop wist te winnen. Thomas Hoeps (Duitsland, 1966) promoveerde op 'Terrorismus in der deutschen Literatur'. Hij schreef de roman Pfeifer bricht aus en de verhalenbundel Tomorrow never knows/Systemsieg.

Een succesvolle samenwerking

 

1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Thomas Hoeps: Spanning, humor, informatie over een gebied dat vele lezers (nog) niet kennen, en levendige personages.
Jac. Toes: Stijl. Diepgang. Durf. Doodsangst.

2. Is schrijven je hoofdberoep of doe je daarnaast nog iets anders?
Thomas Hoeps: Ik heb een hoofdbaan en schrijf daarnaast. De combinatie is een beetje lastig en heeft tot gevolg dat ik beslist minder boeken schrijf dan ik zou willen. Maar hopelijk horen die niet geschreven boeken tot de slechte.
Jac. Toes: Afgezien van één uur sport en één uur huishouden breng ik de dag schrijvend door, of met voorbereidingen daartoe, of met afhandelen ervan.

3. Hoeveel boeken lees je zelf (ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Thomas Hoeps: Door mijn drukke baan kom helaas aan niet meer dan twaalf boeken per jaar toe. Het voorvoorlaatste was Die dunkle Seite des Mondes van Martin Suter. Heel spannend en een echte pageturner. Voorlaatste en laatste boek waren dan ook van Suter, maar helaas bevatten die slechts variaties op het eerste.
Jac. Toes: Vermoedelijk veertig. De laatste waren Lucifer van Connie Palmen en deel IV van het Verzameld Werk van Reve. O, wat kun je veel zeggen met veel woorden (Reve) en wat weinig maar ook met veel woorden (Palmen).

4. Wie is jouw favoriete auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Thomas Hoeps: Mijn favoriete auteurs zijn Uwe Johnson, Rainald Goetz en Tomas Lieske. Welk boek ik zelf geschreven zou willen hebben weet ik pas op de lijkbaar.
Jac. Toes: Mijn favoriete auteurs zijn vooral J.M. Coetzee, Ian McEwan en John Le Carré. En in onze NL-sector: Jef Geeraerts. Mijn volgende boek zou ik graag geschreven hebben. Omdat het zo’n hell of a job gaat worden.

5. Wat is het mooiste, vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Thomas Hoeps: Vreemdste: een lezing samen met vijf collega’s (iedereen zou 10 minuten lezen) in een boekwinkel. Die eerste begint en zegt tegen het publiek: “Ik zal u nu 42 gedichten voorlezen.” Dan weet je niet of het reëel is of dat je een nachtmerrie hebt. Veertig minuten later leest hij nog steeds voor en ben ik al naar huis (zoals ook enkele toeschouwers).
Jac. Toes: Ik had een keer een lezing over het – toen nog niet begoudenstropte – Fotofinish. Er verscheen één persoon. En die zat in een rolstoel, terwijl het boekje over een serie hardloopwedstrijden gaat. Het werd een surrealistische bijeenkomst.

6. Wilde je altijd al auteur worden? En wanneer en waarom nam je die beslissing?
Thomas Hoeps: Zeker kan je beslissen, van het schrijven je inkomstenbron te maken, maar ik vind eigenlijk niet dat je beslissen kan auteur te worden. Je wordt het - of niet. Toen het vierde boek uitkwam, kwam ook de gedachte. Geleidelijk werd ik een schrijver.
Jac. Toes: Ja, al op mijn 18de wilde schrijver/journalist worden. Ik ging daarom Nederlands studeren en kwam via marxistische studentenbeweging in het onderwijs terecht – frontlinie van de naderende revolutie. Diepe depressies hebben mij daar ten slotte uit bevrijd zodat ik na mijn veertigste werd wat ik wilde.

7. Aan welke kritiek hecht je meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Thomas Hoeps: Dat is afhankelijk hoe slim de kritiek is, ook recensenten zijn lezers (dat is tenminste te hopen).
Jac. Toes: Van redacteuren, onder wie de eerste lezers, zoals vrouw en vrienden. In het redactiestadium kun je immers nog heel wat herstel- en verbeterwerk verrichten. Goede redacteuren zijn goud waard: ze wijzen niet alleen op fouten maar ook op gemiste kansen. Na verschijning van je werk is alle kritiek just for the records.

8. Wat is belangrijker: de plot van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Thomas Hoeps: Eigenlijk even belangrijk, maar aan het eind van een boek kan je met heel indrukwekkende, complexe karakters misschien een mager plot nog redden, eerder dan andersom.
Jac. Toes: Geen idee. Als ik een interessant verhaal hoor of lees, word ik meestal in eerste instantie getroffen door de loop van de gebeurtenissen. Later blijkt dan bijna altijd dat de karakters van de betrokken personages er helemaal mee verweven zijn.

9. Is één van de hoofdpersonen in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Thomas Hoeps: a) Ze zijn allen een deel van mij - en dat is niet altijd een prettig inzicht. b) Vermoedelijk die personen die een idee van een juist leven hebben en dat vastberaden volgen ook als ze geen kans hebben het te realiseren.
Jac. Toes: Als auteur ben ik een cocktailshaker. Ik pik de ingrediënten van iedereen, inclusief van mezelf, totdat na schudden een verleidelijk maar toch pittig drankje op tafel staat. De sterke vrouwen die in bijna al mijn romans voorkomen, die hebben beslist mijn voorkeur.

10. Waar maak jij je op dit moment druk over?
Thomas Hoeps: Eerlijk? Dat we steeds meer zullen functioneren als machines en er steeds minder plekken zijn, waar je niet wordt geobserveerd en gecontroleerd en dat je wordt gezegd wat je hoe hebt te doen.
Jac. Toes: Enerzijds: het stuk relativeren van allerlei waarheden wat onder andere leidt tot een tergend gebrek aan stellingname. Anderzijds: omdat je wel ergens vanuit wilt of moet gaan, ontstaat de neiging om een absolute waarde aan eigen waarheden toe te kennen. Dan ligt tunnelvisie, in de meest algemene zin van het woord, weer op de loer.


Bibliografie Jac. Toes:
1993: Dubbelspoor
1994: De Afrekening
1996: Verraad
1997: Fotofinish
1998: Het Maecanas-Project
2001: Coup Zéro
2003: De Vrije Man
2006: De Kleine Leugen
2006: De Twaalfde Man

Bibliografie Jac. Toes & Thomas Hoeps:
2007: Kunst Zonder Genade

Kunst zonder Genade: De vrouw van een Nederlandse museumdirecteur vindt de dood in een Duits museum. Haar moordenaar heeft zich klaarblijkelijk laten inspireren door een kunstwerk. Om die reden wordt de deskundigheid van restaurateur Robert Patati ingeroepen. Als ook in Nederland een artistiek geïnspireerde moord ontdekt wordt, is de Nederlands-Duitse connectie een feit. Psychologe Micky Spijker, werkzaam bij de Arnhemse politie, en Robert Patati slaan de handen ineen om een op hol geslagen kunstgek af te stoppen.

Website van Jac. Toes: http://www.jactoes.nl/
Website uitgeverij De Geus: http://www.degeus.nl/
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kunst zonder genade van Jac. Toes & Thomas Hoeps is verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl

© Foto beschikbaar gesteld door Jac. Toes  (gebruikt met toestemming)

 

Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van Jac. Toes & Thomas Hoeps.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 

 

[6 januari 2008]

 

 

 

 

Terug naar boven

Back to top