Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl


Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.

René Appel (1945) studeerde Nederlandse taal en letterkunde en richtte
zich in zijn academische loopbaan vooral op het bestuderen van de
tweede-taalverwerving van allochtonen en de ontwikkeling van Nederlands
taalonderwijs voor deze groep. Van 1994 tot 2003 was hij als bijzonder
hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast was
Appel sinds begin jaren zeventig actief
als schrijver en vanaf het midden van de jaren tachtig richtte hij zich op het
schrijven van misdaadromans. Zijn debuut,
Handicap, verscheen in 1987 en werd gevolgd door een flinke reeks andere
romans. Appel won in totaal twee keer de
Gouden Strop.
Onlangs verscheen bij uitgeverij Anthos de nieuwe thriller van
René Appel,
Schone Handen.
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Spanning, een verrassend verhaalverloop, interessant thema, levensechte
karakters (en geen clichéfiguren), zorgvuldige en niet te platte stijl,
inclusief dialogen die ‘uit het leven’ gegrepen lijken.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Ik heb nog een paar klusjes die voortkomen uit mijn voormalige academische
functie (bijzonder hoogleraar Nederlands als tweede taal) en ik ben voorzitter
van de beroepsvereniging van schrijvers en vertalers in Nederland, de VvL, maar
dat heeft natuurlijk direct met mijn schrijfwerk te maken.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Zo’n twintig boeken per jaar. Het laatste boek dat ik las was
De Vliegeraar van
Hosseini. Duidelijk waarom het zo’n
internationale hit is, het komt echt uit de Amerikaanse Hogeschool van het
bestsellerschrijven, maar voor mij te opgelegd emotioneel, te veel voor de hand
liggende Hollywoodelementen, die op sentimentele effecten mikken (en
waarschijnlijk bewerkstelligen bij de meeste lezers).
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Favoriete auteurs zijn Patricia Highsmith
en Ruth Rendell. De een al overleden en
de ander bejaard, maar het is niet anders. Vooral van hun vroege boeken (in hun
latere zijn ze naar mijn mening veel slechter op dreef; die zijn vooral vaak
veel te langdradig) kunnen huidige auteurs die psychologische thrillers
schrijven nog veel leren. Hun (oudere) boeken hebben dat wat ik bij vraag 1 de
noodzakelijke ingrediënten voor een thriller noemde. Het is moeilijk om een boek
te kiezen dat ik zelf graag zou hebben geschreven, maar met het mes op de keel
en het pistool tegen de slaap zou ik zeggen:
Deep water van Highsmith en
A Judgement in Stone van
Rendell.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
'Als auteur' maak ik eigenlijk nooit bijzondere dingen mee, want dan zit ik
gewoon achter mijn computer te schrijven. Interessant en stimulerend vind ik
altijd mailtjes van lezers (ook veel van middelbare scholieren) die melden dat
ze een boek van mij met veel plezier hebben gelezen. Laatst nog van iemand die
schreef dat de ontdekking van mijn boeken haar waarschijnlijk hadden gevrijwaard
van een psychotherapeutische behandeling. Ze zat in de ellende en de stress,
maar mede door lezing van een aantal van mijn boeken wist ze daar weer uit te
komen.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? En wanneer en waarom nam je die beslissing?
Nee, ik had vroeger niet het idee dat ik schrijver wilde worden (schreef ook
nauwelijks in de schoolkrant). Het groeide langzaam in de tijd dat ik Nederlands
studeerde. Eigenlijk nam ik ook niet een beslissing of iets dergelijks, maar
‘het ontstond’ zou je kunnen zeggen. Eerst met korte verhalen, en later dus
romans.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Geen voorkeur. Recensenten oordelen vaak meer vakmatig, maar ze hebben zelf wel
bepaalde voorkeuren die af en toe te veel overheersen. Het oordeel van lezers
vind ik ook belangrijk, maar meestal hoor je alleen iets van mensen (via de
e-mail) die positief zijn over een boek.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Ik sluit me aan bij Ruth Rendell, die
ooit in een interview zei dat ze begint met de karakters en dat daar de plot uit
voortkomt. Daar wil ik nog aan toevoegen dat het dan wel gaat om een conflict
tussen die karakters. Hoe dat conflict wordt uitgewerkt in bepaald
verhaalverloop is dan van latere zorg (ontwikkelt zich grotendeels tijdens het
schrijven). In verhalen die vanuit de plot geschreven zijn, zijn de personages
vaak te vlak of te clichématig, waarmee de plot ook meteen oninteressant wordt.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Geen enkele hoofdpersoon is echt autobiografisch. Alleen de hoofdpersoon uit
mijn tweede boek, Spijt, is enigszins
autobiografisch, omdat hij (net als ik met mijn dochter) met een jong kind
samenwoont nadat zijn vrouw hem heeft verlaten. Het is moeilijk om te zeggen
welk personage mij het meest aanspreekt. Laat ik er toch maar een nomineren:
Sylvia, de hoofdpersoon uit Schone Handen
, omdat ze een beslissende draai aan haar eigen leven probeert te geven, en zich
uit een moeilijke situatie weer weet op te richten.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Er zijn maatschappelijk, cultureel, politiek (en in mijn persoonlijk leven)
tientallen onderwerpen waar ik me druk om maak of zou kunnen maken.
Bibliografie René Appel:
1987: Handicap
1989: Spijt
1990: De Derde Persoon (Winnaar Gouden Strop)
1991: Oppassen
1992: Persoonlijke Omstandigheden
1993: Vlekkeloos
1994: Geronnen Bloed
1995: Tegenliggers
1996: Van Kwaad tot Erger
1996: Geweten
1998: Tweestrijd
1998: Spanning
1999: De Echtbreker
2001: Zinloos Geweld (Winnaar Gouden Strop)
2002: Noodzakelijk Kwaad
2003: Doorgeschoten
2004: Misbruik wordt Gestraft
2005: Loverboy
2005: Als Broer en Zus
2006: Los Geld
2007: Schone Handen
Schone Handen: Sylvia en Eddie hebben
samen twee kinderen. Ze wonen in een groot pand in Amsterdam-Zuid en in
materieel opzicht ontbreekt het hen aan niets. Er is één levensgroot probleem:
het vele geld dat Eddie binnenbrengt is crimineel geld. Sylvia heeft zijn
activiteiten altijd geaccepteerd, maar haar geweten begint te knagen. Na enkele
bedreigende confrontaties is het haar duidelijk dat ze met haar kinderen bij
Eddie weg moet. Ze beseft dat hij haar niet zomaar zal laten gaan. Ze weet
immers te veel.
Website van René Appel:
http://www.reneappel.nl/
Website uitgeverij Anthos:
http://literairethrillers.nl/

De boeken van René Appel zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
© Foto: Merlijn Doomernik (gebruikt met toestemming)
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van René
Appel.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Kijk hier voor een groter interview met René Appel.
[14 december 2007]