Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Robin Hobb
Fantasyauteur
Margaret Astrid Lindholm Ogden (Oakland,
Californië, 5 maart 1952) is beter bekend onder haar pseudoniemen
Robin Hobb en
Megan Lindholm. In 1971 begint ze onder
haar meisjesnaam te schrijven, maar het grote succes komt als ze zichzelf in
1995 Robin Hobb gaat noemen. De naam
Hobb blijkt van Hobbit af te komen en
hierin klinkt respect door voor haar geestelijke vader,
J.R.R. Tolkien. Met de trilogie
De Boeken van de Zieners komt haar
internationale door-braak en in korte tijd weet
Robin Hobb uit te groeien tot één van de meest populaire en meest
succesvolle auteurs van fantasy. Onlangs verscheen het derde en afsluitende deel
van haar meest recente serie en werd ook het derde deel van de onder haar
pseudoniem Megan Lindholm geschreven
serie over de Windzangers in een vertaling uitgebracht.
Robin Hobb is getrouwd met Fred Ogden en
is moeder van drie volwassen kinderen en één jonger kind. Momenteel woont ze in
Tacoma, Washington.
"Ik heb altijd al willen schrijven"
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Ik beschouw fantasy als 'mijn' genre. In de verhalen die ik schrijf of zelf
graag lees, zit in elk hoofdstuk iets dat niet alledaags is. Ook
karakterontwikkeling vind ik erg belangrijk. Het fantasy element moet daarnaast
uniek of in ieder geval ongebruikelijk zijn. Ik hou er van als de onderdelen van
het verhaal die niet verzonnen zijn, zo natuurgetrouw mogelijk worden
beschreven. Een voorbeeld: tenzij het magische herten zijn, horen dieren niet de
bergen in te trekken omdat de winter eraan komt. Iets belachelijks als dat of
een zin die nergens op slaat kan me helemaal uit een verhaal halen.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Ik ben getrouwd met een eersteklas marineman. Geldt hij ook als een 'andere bron
van inkomsten'? Hij heeft me in ieder geval onderhouden tijdens de vele jaren
die ik nodig had om me te bekwamen in het schrijversvak. In mijn eerste jaren
als auteur, had ik heel veel verschillende baantjes. Van het managen van een
elektronicawinkel tot serveren en de post rondbrengen. Fulltime ouderschap zet
ik ook altijd op mijn cv, ook al denken veel mensen daar anders over, ouder zijn
is écht een baan. Soms was ik zelfs tijdelijk alleenstaande ouder als mijn man
op zee zat. Op dit moment werk ik niet buitenshuis, maar tussen het schrijven en
ouder zijn, heb ik genoeg dingen te doen om mijn dagen te vullen.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Ik lees op twee verschillende manieren. De eerste is voor mijn plezier van de
eerste tot de laatste pagina. Ik heb pas samen met mijn kleinkinderen erg
genoten van het plaatjesboek Don’t Let The
Pigeon Stay Up Late. Ook las ik het manuscript van een vriend.
The War Journal of Lila Ann Smith van
Irving Warner. Het gaat over Alaska
tijdens WOII, toen de Japanners het eiland Attu veroverden en de gehele
bevolking naar Japan transporteerde. Een fascinerend verhaal. Mijn tweede
leesmethode is voor informatievergaring, research dus. Als ik me in een bepaald
onderwerp verdiep, lees ik meestal alleen de belangrijkste hoofdstukken en dan
gaat het boek weer terug de kast in.
Hoeveel boeken ik per jaar voor mijn eigen ontspanning lees? Ik ben bang dat ik
momenteel een dozijn niet eens haal. De kinderboeken die ik hardop voorlees tel
ik dan niet mee. Het aantal boeken dat ik opensla voor research bedraagt
waarschijnlijk tussen de 30 en de 50 en dat is dan weer minus magazines, kranten
en andere 'vluggertjes'. Eén van de trieste bijkomstigheden van auteur zijn, is
dat je plezierleestijd steeds meer wordt overgenomen door researchlezen. Maar
een pleister op die wond is dan weer dat ik me meestal verdiep in onderwerpen
die me echt interesseren en dat het lezen van dergelijke boeken dus ook leuk
blijft.
Het laatste boek dat ik las? Dat is grappig, want dat is één van mijn eigen
boeken, Het Magische Schip en op dit
moment zit ik middenin Het Dolende Schip.
Ik ben mijn geheugen aan het opfrissen door de boeken te herlezen omdat ik weer
een nieuw verhaal in die wereld wil schrijven. Tegelijkertijd lees ik ook een
boek van Robert Parker, een Spencer
verhaal met de titel Cold Service.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Ik ben bang dat dat er teveel zijn om op te noemen. Op dit moment kijk ik het
meeste uit naar een nieuw boek van fantasyauteur
George R.R. Martin. Het maakt me niet
uit hoelang ik er op moet wachten, als hij dat boek maar schrijft. Het is
belangrijker dat hij er de tijd voor neemt en alles uit de kast haalt dan dat
hij het afraffelt.
Een boek dat ik zelf graag geschreven had? Eigenlijk kan ik niet één boek
verzinnen dat ik mezelf zou willen toe-eigenen. Ik zit niet op die manier in
elkaar. Ik zou graag prachtige songteksten willen schrijven of een goed
doortimmert misdaadverhaal. Maar dat is geloof ik niet helemaal het antwoordt op
je vraag hè?
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Het moment dat ik het meeste koester is de dag dat ik eindelijk in mijn
onderhoud kon voorzien met datgene wat ik liefste doe, verhalen schrijven. Ik
besef nog dagelijks hoe bijzonder het is dat ik van mijn hobby mijn werk heb
kunnen maken. Dat is maar voor zo weinig mensen weggelegd. Ik voel me
bevoorrecht en dankbaar dat ik een van die gelukkigen ben.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? En wanneer en waarom nam je die beslissing?
Vanaf het moment dat ik kon lezen had ik maar één wens. Ik wilde schrijven! Mijn
allereerste pogingen waren met een vulpen die kinderen krijgen als ze naar de
basisschool gaan. Ik heb heel lang gedacht dat de kost verdienen met schrijven
een onbereikbare droom was.
Toen ik studeerde aan de universiteit van Denver, koos ik voor het vak
journalistiek en werkte ik als vrijwilliger bij de studententelevisie om meer
over het vak te leren. Ik vond het een goed idee om journalist te worden en
daarnaast in mijn vrije tijd fictieverhalen te schrijven. Ik heb dan ook een
tijdje geschreven en gefotografeerd voor de plaatselijke kranten van mijn
toenmalige woonplaats. Uiteindelijk kwam ik erachter dat ik een baan nodig had
die minder aanspraak deed op mijn creativiteit als ik ’s avonds nog fut wilde
hebben om mijn eigen ideeën uit te werken. Ik ging op zoek naar baantjes die wel
nauwkeurigheid vereisten, zoals post rondbrengen, maar mijn creativiteit niet
uitputten. Op een gegeven moment werden mijn boeken zo succesvol dat ik me daar
volledig op kon focussen.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Ik probeer me niet te veel aan te trekken van recensies. Ik pluis geen websites
en magazines uit. Ik bezoek ook geen discussieforums om te zien wat er over mijn
boeken wordt geschreven. Het is namelijk niet zo zinnig, want ik kan het boek
niet meer uit de handel nemen en aanpassen. Daar komt nog bij dat tegen de tijd
dat de eerste recensies verschijnen, ik alweer halverwege ben met het schrijven
van een nieuw boek. Soms ontkom ik niet aan recensies. Lezers mailen me dan
persoonlijk of zetten op mijn nieuwsgroep SFF.net wat ze van mijn nieuwste boek
vinden. Soms zijn de reacties positief, maar natuurlijk ook wel een negatief.
Kritiek komt harder aan als iemand me persoonlijk benadert om te vertellen hoe
teleurstellend mijn boek was. Zo’n lezer probeert me dan persoonlijk te raken
met uitspraken als "Ik vond het einde van dit boek zo waardeloos dat ik nooit
meer een boek van je zal lezen en ik zal al mijn vrienden vertellen dat ze ze
ook moeten laten staan." Het ligt voor de hand dat dat me meer stoort dat een
recensie waarin wordt gezegd dat de plot zich te langzaam ontwikkelt of dat de
recensent een bepaald karakter onsympathiek vindt. Concluderend kunnen we dus
stellen dat ik geen moeite heb met kritiek van recensenten of lezers, zolang het
maar goed gefundeerd is en over het verhaal gaat. Als een lezer me bewust
persoonlijk aanvalt, dan ben ik wel even van slag. De uitdrukking 'Zoveel mensen
zoveel meningen' klopt als een bus. Als een schrijver zich van alle kritiek iets
aantrekt, dan kan dat zo blokkerend werken dat het niet meer lukt om te
schrijven en je eigen ding te doen.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Een verhaal zonder de plot is gezichtsloos en een verhaal zonder karakters is,
wat? Een beschrijving? Wat mij betreft heeft een verhaal een plot nodig en bij
een boek zonder hoofdpersonen kan ik me niets voorstellen. Ik denk dus dat je ze
niet op een weegschaaltje kunt leggen om te kijken wat zwaarder weegt. Als ik
zelf een boek lees, vind ik goed uitgewerkte karakters heel belangrijk, maar als
ze vervolgens niets uitvoeren en geen enkel doel dienen, leg ik het boek
waarschijnlijk aan de kant. Hoofdpersonen zijn de deur naar het verhaal, ze
trekken de lezer naar binnen en zorgen dat ze betrokken blijven bij het boek. De
plot moet ervoor zorgen dat de karakters zich kunnen ontwikkelen zodat we ze
beter leren kennen.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Ik baseer geen enkel karakter op mezelf of de mensen uit mijn omgeving omdat ik
niet geloof dat het goed zou werken. Ik kan geen mens uit de 21e eeuw plukken en
hem in een fantasiewereld neerzetten met middeleeuwse technologie, waarden en
normen. Dat gaat gewoon niet werken. Soms 'leen' ik wel kleine stukjes van een
bestaand persoon, een fysieke beschrijving of een manier van lopen. Fitz beweegt
zich namelijk vergelijkbaar voort als mijn zoon Giles. Kleine aspecten van
iemand die ik ken wil ik dus nog wel eens integreren in een hoofdpersoon, maar
het zullen nooit complete look-a-likes zijn. Niemand zal door middel van mijn
boeken mijn man leren kennen bijvoorbeeld. Zo werkt het niet. Hij is gevormd
door de wereld waar hij in leeft en de ervaringen die hij in zijn leven heeft
opgedaan. Als hij in één van mijn fantasiewerelden was geboren, zou hij een
totaal ander persoon zijn door alles wat hij daar zou meemaken. Een uitgesproken
favoriet karakter heb ik niet, ik ben op allemaal even gek, zelfs op de
slechteriken. Ik denk dat het een vereiste is voor een schrijver om van zijn
hoofdpersonen te houden, anders kun je er niet goed over schrijven. Als ik
schrijf over het karakter Kennit, dan moet ik in zijn huid kruipen en hem dingen
laten doen die bij zijn karakter passen, ook al zijn zijn keuzes niet de mijne.
Als je je als schrijver niet kunt verplaatsen in je hoofdpersonen en de wereld
niet door hun ogen kunt bezien, dan zul je nooit realistisch over ze kunnen
schrijven. Dan wordt het kunstmatig.
10. Waar lig jij 's nachts
wakker van?
Iets dat me wakker houdt op het moment? Lawaaierige kleinkinderen en te veel aan
cafeïne zorgen er voor dat ik overdag mijn ogen in ieder geval open houd. Als ik
‘s nachts aan het woelen ben, dan heeft dat vaak te maken met een te drukke
agenda en te weinig tijd om alles waar te maken. Ik doe mijn best om te leren de
lat voor mezelf niet te hoog te leggen. Ik probeer inzicht te krijgen in hoeveel
je nou realistisch gezien in een week kunt doen zónder gillend gek te worden.
Dank voor de mogelijkheid om mijn gedachtes met mijn lezers te delen.
Bibliografie Megan Lindholm:
1988: Het Rendiervolk
1988: Wolfsbroeder
De Windzangers
2007: De Vlucht
2007: Windzangers
2007: Het Domein van de Limbreth
Bibliografie Robin Hobb:
De Boeken van de Zieners
1998: Leerling en Meester
1998: Moordenaar des Konings
1998: Vermogen en Wijsheid
De Boeken van de Levende Schepen
1999: Het Magische Schip
2000: Het Dolende Schip
2000: Het Bestemde Schip
De Boeken van de Nar
2001: De Oproep van de Nar
2002: De Gouden Nar
2003: Het Lot van de Nar
Het Rijk van de Ouderlingen
2005: De Thuiskomst
De Boeken van de Zoon van de Krijger
2005: Overgangsritueel
2006: Woudmagie
2007: Magisch Eindspel
Magisch Eindspel: De arme Nevare kan zich
de aanklachten tijdens de krijgsraad waarvan hij het middelpunt was nog levendig
herinneren: verkrachting, moord, lijkenschennis, ontwijding van een
begraafplaats. Onware, maar vreselijke beschuldigingen waren het en de burgers
van Gettys waren vastbesloten iemand - hem, Nevare - te laten boeten. En dus
werd hij veroordeeld en zou hij sterven.
Maar de Spikkelmagie die zijn leven had vergiftigd wilde hem er niet zo
gemakkelijk vanaf laten komen. En ze had hem nog nodig! Ze brak de wanden van
zijn cel af zodat hij kon vluchten.
Nu groeien de problemen de kolonelszoon Nevare opnieuw ver boven het hoofd Als
Magisch eindspel opent is hij op de vlucht voor zijn verleden, voor de wereld in
het algemeen en misschien ook wel een beetje voor zichzelf.
Rest de vraag wie het laatste woord zal hebben, de verderfelijke magie of de
mens Nevare?
Website van Robin Hobb:
http://www.robinhobb.com/
Website van Megan Lindholm:
http://www.meganlindholm.com/
Website uitgeverij Luitingh:
http://www.dromen-demonen.nl/
De boeken van Robin Hobb/Megan Lindholm zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
© Foto: beschikbaar gesteld door de uitgever (gebruikt met toestemming)
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van
Robin Hobb.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[27 november 2007]