Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Juliet Marillier
Juliet Marillier werd op 27 juli 1948 geboren in Dunedin, Nieuw-Zeeland,
een stadje met veel Schotse/Keltische immigranten. Ze groeide op met Keltische
muziek en Keltische verhalen, waardoor haar grote interesse voor geschiedenis en
folklore werd gewekt. Ze studeerde af aan de universiteit van Otage in taal en
muziek en kreeg een groot aantal baantjes, waaronder het lesgeven in
muziekgeschiedenis. Pas in 2002 begon Marillier
zich volledig op het schrijven te concentreren, nadat ze drie jaar eerder met
Dochter van het Woud haar eerste boek had
geschreven. Het resulteerde in de bekroonde en veelvuldig bejubelde Trilogie van
de Zeven Wateren. Momenteel woont Juliet
Marillier in het Guildfordgebied in Perth, West-Australië. Ze bewoont,
dichtbij een rivier, een 100 jaar oude cottage, die ze deelt met 2 honden en een
kat. Marillier heeft vier volwassen
kinderen en twee kleinkinderen.
Deze maand zal van Juliet Marillier het
derde deel van De Kronieken van Bridei verschijnen:
De Schaduwbron.
"Schrijven
is het leukste tijdverdrijf dat er bestaat"
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Een goed boek begint bij een auteur die zich heeft ontpopt als rasverteller. Het
talent om een verhaal goed over te brengen heeft niet iedereen. Daarnaast heb je
natuurlijk hoofdpersonen nodig met diepgang. Het is belangrijk dat zij zich
samen met het verhaal tot het eind blijven ontwikkelen. Ook het decor waarin het
verhaal zich afspeelt, verdient veel aandacht. Of je nou schrijft over een
bestaande- of een fantasiewereld, het moet consistent en interessant genoeg zijn
om de lezer te boeien. Tot slot heeft elk goed boek een uitstekende schrijfstijl
nodig (en daar versta ik niet de vertellerscapaciteiten onder waar ik het eerder
over had).
Omdat het fantasy genre zo breed is, verkies ik deze vier ingrediënten boven het
focussen op specifieke zaken als het uitpluizen van magie of een gevecht tussen
goed en kwaad.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Ik verdien mijn centjes volledig met schrijven.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Sinds bijna al mijn tijd opgaat aan het schrijven van boeken, kom ik nauwelijks
nog toe aan lezen voor mijn plezier. Ik lees veel researchmateriaal en dat is
voornamelijk non-fictie. Ik vrees dat het niet gaat lukken om een getal te
koppelen aan de boeken die ik er per jaar doorheen draai. Ik lees namelijk vaak
bepaalde delen van verschillende boeken. Het is maar net wat mijn onderzoek op
dat moment vraagt.
Het laatste boek dat ik las was The Subtle Knife
(vertaald als Het Fijne Mes) van
Philip Pullman, het 2e boek van zijn
bejubelde His Dark Materials (vertaald als: Het Gouden Kompas) serie voor jong
volwassenen. Ik ben deze serie aan het herlezen omdat ik er een essay over
schrijf. Het wordt gepubliceerd op het moment dat de film
The Golden Compass verschijnt. Ik heb een
haat-liefde verhouding met deze trilogie. De boeken maken me aan het huilen, ze
irriteren me en zetten me aan het denken.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Ik kan zo een-twee-drie niet een ultieme favoriet oplepelen. Er zijn meerdere
auteurs die wat mij betreft op dezelfde hoogte staan.
Iain Banks,
Dorothy Dunnett,
Jose Saramago,
Neil Gaiman …
Het boek dat ik zelf graag geschreven had, is
Little, Big van John Crowley. Het
bevat wijsheid, is origineel, vrolijk en verdrietig en zit boordevol gevoel.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Dat mensen hun kinderen hebben vernoemd naar karakters in mijn boeken. Ik heb
een kleine ‘Liadan’ ontmoet op mijn eerste en tot nu toe enige reis naar
Nederland. Ze zal nu zo’n 4 jaar oud zijn. En daar is het niet bij gebleven. Er
lopen meer naamgenootjes rond van mijn hoofdpersonen. Er bestaat zelfs een ‘Eyvind’.
Mijn bezoek aan de Elf Fantasy Fair is waarschijnlijk wel het leukste dat ik tot
nu toe als schrijver heb meegemaakt (buiten natuurlijk het feit dat mijn eerste
boek destijds werd uitgegeven!). Het is niet mijn dagelijkse gewoonte om tijd
dagen door te brengen met ridders, feeën, heksen en vampieren… In dat opzicht
was de Elf Fantasy Fair een hele belevenis.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Ik begon al met schrijven toen ik 5 jaar oud was, dus je zou kunnen zeggen dat
ik eigenlijk altijd al een schrijver ben geweest. Ik was alleen behoorlijk laat
met er mijn beroep van te maken. Mijn eerste echte boek schreef ik toen ik bijna
50 was. Pas op het moment dat mijn eerste boek verkocht was aan een uitgever en
ik een contract kreeg voor twee opvolgers, realiseerde ik me dat ik niet meer
terug hoefde naar mijn toenmalige baas. Waarom ik die keuze toen gelijk heb
gemaakt? Omdat schrijven het allerleukste tijdverdrijf is dat er bestaat. Waarom
ben ik er dan pas zo laat serieus mee begonnen? Ik had een gezin te onderhouden
en ik moest er dus eerst echt zeker van zijn dat ik met schrijven mijn brood kon
verdienen.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Met goed onderbouwde kritiek heb ik geen moeite. Ik heb een hekel aan recensies
die in het wilde weg om zich heen slaan. Als een recensie maar argumenten bevat
(positief of negatief) dan heb ik er geen moeite mee. Of het dan van een lezer
of een professional komt maakt niet uit. Zolang het maar weloverwogen en
beargumenteerd is.
Ik vind het overigens niet leuk om negatieve kritiek over mijn werk te lezen, in
welke vorm dan ook. Van professionele recensenten heb ik nog weinig vervelend
commentaar gehad. Maar er zijn wel wat lezers die op websites van boekverkopers
berichtjes hebben gepost die ronduit kwetsend waren en erg op de man speelden.
Elke schrijver moet dit soort berichtjes incasseren. Ik heb besloten om ze niet
meer te lezen.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Dat hangt af van het soort verhaal en de schrijfstijl. In
De Da Vinci Code, wint de plot het
ruimschoots. In een Jane Austen-verhaal
zijn hoofdpersonen weer veel belangrijker. Ik persoonlijk hou niet van boeken
met platte karakters. Voor mij zijn drie dimensionale hoofdpersonen die zich
ontwikkelen gedurende het verhaal heel erg belangrijk. Het is dan ook niet
verwonderlijk dat in mijn boeken de karakters meer aandacht krijgen dan de plot.
Een goede balans vinden tussen beide is het allermooist.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Er zijn geen hoofdpersonen die bewust op mij lijken, hoewel ze natuurlijk best
wel eens kleine overeenkomsten hebben met mij. Het karakter dat het meeste van
mij weg heeft is Fola, de wijze vrouw in de Bridei Chronicles.
Mijn absolute favoriet is Faolan, de anti-held in dezelfde kroniek. In eerste
instantie was er slechts een bijrol voor hem weggelegd, maar hij heeft zichzelf
flink naar voren geschoven in boek 2 en 3 van de serie. Ik heb ontdekt dat
complexe, moreel ambivalente hoofdpersonen het leukst zijn om over te schrijven
en te lezen.
10. Waar lig jij 's nachts
wakker van?
Buiten koffie bedoel je? Ik lig niet wakker van grote politieke issues, want dat
is zo zinloos. Het verandert toch niets als ik me er suf over pieker. Ik heb wel
slapeloze nachten van mijn volgende deadline. Dat is iets wat ik zelf in de hand
heb en waar ik de verantwoordelijkheid voor neem.
Bibliografie Juliet
Marillier:
Trilogie van de Zeven Wateren:
1999: Daughter Of The Forest (Dochter van het Woud, 2001)
2000: Son Of The Shadows (Zoon van de Schaduwen, 2001)
2002: Child Of The Prophecy (Kind van de Profetie, 2002)
Sage van de Eilanden van het Licht:
2002: Wolfskin (Drager van de Wolvenvacht, 2003)
2003: Foxmask (Drager van het Vossenmasker, 2004)
Kronieken van Bridei:
2004: The Dark Mirror (Des Magiërs Leerling, 2005)
2005: Blade Of Fortriu (Het Zwaard van Fortriu, 2006)
2006: The Well Of Shades (De Schaduwbron, verwacht/augustus 2007)
Losse delen:
2006: Wildwood Dancing (Wildewoud, 2007)
Wildewoud: Heel ver hiervandaan, in een
onherbergzame streek in Transsylvanië, staat op eenzame hoogte een kasteel:
Piscul Dracului. De grimmig uitziende vesting, een overblijfsel van weleer, is
het thuis van vijf zusters en hun zieke vader. Desondanks is het leven er goed,
vooral wat betreft Jena, een van de zussen die haar vrije tijd het liefst
doorbrengt in de uitgestrekte bossen van het Wildewoud. Want daar is Portaal,
waarvan alleen Jena en haar zussen het bestaan kennen. Elke volle maan biedt het
portaal een geheime doorgang naar de betoverende wereld van het Andere
Koninkrijk.
Met de lieve vrede is het abrupt gedaan als de vader ernstig ziek wordt en voor
herstel naar het zuiden afreist. Zijn plaats wordt ingenomen door een oudere
neef, de strenge Cezar. Hoewel hij de meisjes door de winter heen moet helpen,
wordt al gauw duidelijk dat hij andere, duistere bedoelingen heeft. Nog erger is
dat een van de zussen verliefd wordt op een wezen uit het Andere Koninkrijk, wat
ongehoord, onfatsoenlijk en onacceptabel is. En zo heeft Jena opeens meer
problemen omhanden dan goed voor haar is.
Website van Juliet Marillier:
http://www.julietmarillier.com/
Website uitgeverij Luitingh:
http://www.dromen-demonen.nl/
De boeken van Juliet Marillier zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
© Foto
beschikbaar gesteld door Juliet Marillier (gebruikt met toestemming)
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van
Juliet Marillier.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[4 augustus 2007]