Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl


Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.

De Deense auteur Elsebeth Egholm (1960) schreef een aantal romans, voordat ze de overstap maakte naar de thrillers. De hoofdpersoon in haar boeken is inmiddels de journaliste en privé detective Dicte Svendsen. Onlangs werd met Naaste familie voor het eerst een boek van Egholm in het Nederlands vertaald. Haar werk is ook reeds verschenen in Duitsland, Noorwegen en Zweden.
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Ik schrijf misdaadboeken, dus er moet iemand vermoord worden. Daarnaast speel ik
graag in op de actualiteit, en een van de belangrijkste personages moet
persoonlijk verwikkeld raken in de plot.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Vroeger was ik journaliste. Ik schreef voor een dagblad en vrouwenmagazines. Nu
leef ik al zes jaar alleen van mijn boeken. Daarnaast schrijf ik nog enkele
columns.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Daar kan ik geen getal op kleven. We hebben in ons dorp wel een leesclub. Daar
nemen vijftig vrouwen aan deel. Om de zes weken lezen we een boek. Dat is leuk,
want dan lees je eens iets wat je anders niet zou lezen. Ik volg ook mijn
Scandinavische collega's: Fossum,
Mankell,
Holt,
Marklund, Larsson. Ik wil
vermijden dat we over dezelfde onderwerpen schrijven.
Op dit moment lees ik The interpretation of
murder van Jed Rubenfeld. Het is
een goed boek, een thriller over Sigmund Freud die betrokken raakt bij een
moordonderzoek.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Ik heb veel favoriete auteurs, maar er is niemand die erboven uitsteekt. De ene
is beter in plots, de andere in karakters. Een boek dat ik heel goed vond, is
The murder room van
PD James. Vooral de sfeerschepping
spreekt me aan. En hoe ze een misdaadboek schrijft waarin pas na 100 pagina's
een dode valt.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Mensen die al jaren geen boek meer aanraakten, opnieuw aan het lezen krijgen.
Iemand las in twee weken al mijn boeken. Dat is het allermooiste dat een
schrijver kan meemaken.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Ik denk het wel. Ik hield altijd al van boeken lezen en verhalen vertellen. Mijn
eerste boek schreef ik halverwege de jaren negentig toen een uitgever me dat
vroeg. Ik heb meteen toegezegd, maar wel nog naar een onderwerp gevraagd. Toen
bleek dat er nog niets geschreven was over de jaren tachtig. Uiteindelijk werd
het een roman over drie vrouwen die rouwen over de dood van een vierde.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Ik hoor zelden kritiek van mijn lezers. Soms wijzen ze me wel eens op een
vergissing, en dan tracht ik die recht te zetten. Maar de reacties op mijn
laatste boek waren over het algemeen zeer goed.
Het ergste is de onterechte kritiek. Of als je voelt dat je boek niet serieus
wordt genomen. Sommige recensenten willen je ook in een hokje stoppen samen met
andere schrijvers. Als je dan eens iets anders doet, kunnen ze daar niet mee om.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Beide zijn belangrijk. Zoals ik al zei, moet er voor mij ook een rechtstreekse
link zijn tussen beide. Sommige auteurs schrijven boeken waarin de speurder
helemaal los staat van de plot van het verhaal. Daar hou ik niet van. Het
hoofdpersonage moet persoonlijk betrokken zijn.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Dicte Svendsen is mijn belangrijkste personage, maar behalve mijn omgeving –
mijn huis, mijn hond – en mijn journalistieke achtergrond heeft ze niets van mij
in zich. Toch niet dat ik weet.
Verder hou ik wel van de politieman Wagner. Dicte en hij zijn niet samen, en ze
werken ook niet samen, maar ze hebben dezelfde intensiteit over zich. Lezers
vragen me wel eens wanneer Dicte Bo, haar huidige partner, gaat dumpen voor
Wagner. Ik weet het niet, maar ik wil wel die wisselwerking tussen Dicte en
Wagner blijven behouden.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Nergens over. Alleen de avond voor mijn nieuwe boek verschijnt, lig ik wel eens
wakker.
Bibliografie Elsebeth
Egholm:
2006: Naaste familie
Niet vertaald:
1999: De frie kvinders klub
2000: Mig og min o
2000: Scirocco
2002: Skjulte fejl og mangler
2003: Opium
2004: Selvrisiko
2005: Personskade
Naaste familie: Dicte Svendsen ontvangt
per post een film, anoniem verzonden en aan haar geadresseerd. Vanaf het moment
dat de beelden op het scherm verschijnen, is haar wereld niet meer dezelfde,
want de film laat een beestachtige onthoofding zien. Heeft de moslimterreur zijn
intrede in het land gedaan? Rechercheur John Wagner krijgt de taak de macabere
moordzaak op te helderen, in een Denemarken waar de terreurangst en de
integratieproblemen het debat naar nieuwe hoogte doen stijgen. Dicte wordt met
juist datgene geconfronteerd waar ze liever geen standpunt over inneemt.
Tegelijkertijd vecht haar dochter Rose haar eigen verborgen strijd met haar
ex-vriendje Aziz.
Website van Elsebeth Egholm:
kijk hier
Website uitgever:
http://www.uitgeverijprometheus.nl/

De nieuwe boek van Elsebeth Egholm is verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
© Foto:
Kamila Brynum (gebruikt met toestemming)
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van
Elsebeth Egholm.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[13 juli 2007]