Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Simon Beckett
Simon Beckett werkte als restaurateur, gaf Engelse les in Spanje en was
drummer in diverse bands voordat hij freelance journalist en schrijver werd. Hij
schrijft voor Engelse kranten zoals The Times, The Daily Telegraph, Independent
on Sunday en The Observer. In 2006 verscheen De
Geur van Sterfelijkheid, zijn eerste thriller, met David Hunter in de
hoofdrol. Inmiddels is er ook een tweede deel verschenen.
Doe mee aan de prijsvraag en maak kans
op een gratis exemplaar van Het Laatste Zwijgen,
de tweede David Hunter thriller van Simon
Beckett.
"Hannibal
Lecter is een moderne mythe"
1. Wat zijn de ingrediënten voor een goed boek binnen jouw genre?
Ik vind dat een thriller aangrijpend moet zijn. Er moet spanning, vaart en
mysterie in zitten. En ook wat schokkende gebeurtenissen en wendingen die de
lezer niet ziet aankomen.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Ruim tien jaar al leef ik enkel van het schrijven. Zo nu en dan werk ik als
freelance journalist en dan schrijf ik stukken voor tijdschriften en kranten.
Maar op het ogenblik concentreer ik me op de David Hunter boeken.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Ik lees gemiddeld twee boeken per week, dat maakt dus ruim honderd titels per
jaar. Het laatste boek is Promise Me
(Nederlandse vertaling: Eens beloofd) van
Harlan Coben. In dat geweldige boek
duikt Myron Bolitar weer op, een karakter uit zijn vroegere boeken. Mijn
voorkeur gaat meer uit naar deze serie dan naar zijn opzichzelfstaande boeken,
dus het deed me goed om de oude karakters weer tegen te komen.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Moeilijke vraag. Er zijn nogal wat schrijvers die ik bewonder. Als ik er dan
toch eentje moet kiezen dan is dat Peter
O’Donnell, de schrijver van de Modesty Blaise serie. Ik denk niet dat
zijn boeken ooit in vindingrijkheid en amusement zullen worden overtroffen en ik
lees ze graag opnieuw en opnieuw en opnieuw.
Als ik een boek moet kiezen dat ik graag zelf geschreven zou hebben, dan gaat
mijn voorkeur uit naar Silence of the Lambs
van Thomas Harris. Er zijn maar weinig
boeken die zo tot de verbeelding van het publiek spreken als nét dat boek.
Harris creëerde met Hannibal Lecter een
personage dat uitgroeide tot een moderne mythe.
Ik ben eveneens een fan van Mo Hayder.
Haar werk bevindt zich op de grens van crime fiction. Ook
Lee Child's Jack Reacher serie is altijd
erg onderhoudend. En dan wil ik ook nog even
Don Winslow noemen. Vorig jaar kwam van hem
The Power of the Dog uit, een fantastisch
boek.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Toen mijn agent me belde om te zeggen dat er verschillende uitgeverijen
The Chemistry of Death (Nederlandse
vertaling: De geur van sterfelijkheid)
wilden kopen. Iedere schrijver droomt ervan maar ik was compleet van slag toen
het echt gebeurde, ik heb twee weken als verdoofd rond gelopen.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Het idee om te schrijven heeft me altijd aangesproken. Ik volgde een cursus
Engelse Literatuur met onder andere een onderdeel creatief schrijven. Lange tijd
wist ik niet waarover ik wilde schrijven. Tot ik naar Spanje ging om Engelse les
te geven en mijn typmachine meenam zodat ik in mijn vrije tijd wat kon
schrijven. Het duurde nog jaren voor ik gepubliceerd werd maar tegen die tijd
wist ik in ieder geval wat ik wilde doen.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Alle kritiek steekt, maakt niet uit van wie het komt. Het heeft geen invloed op
mijn manier van schrijven. Ik ben een behoorlijk analytische lezer dus de
schrijver in mij knikt vaak instemmend of ik schud wat met mijn hoofd, zelfs als
ik voor mijn plezier lees. Als ik een recensie van mijn eigen boek lees, probeer
ik altijd te onthouden dat het de mening is van slechts één persoon, tenzij het
een geweldig goede recensie is natuurlijk...
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Ik denk niet dat het één belangrijker is dan het ander. Je kan een geweldig plot
hebben maar als de karakters zwak of ongeloofwaardig zijn, komt er van het
verhaal niets terecht. En wat heb je aan sterke karakters als je plot rammelt?
Het is trouwens moeilijk de twee uit elkaar te houden. De plot is afhankelijk
van het gedrag van de hoofdpersonen en hoe zij veranderen en zich ontwikkelen is
onlosmakelijk met de plot verbonden. Ze zijn dus beide even belangrijk.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Nee, geen enkele van de personages is op mij gebaseerd. Ik probeer ze veel
interessanter dan dat te maken. Het is moeilijk te zeggen welk personage ik het
leukst vind. Ik schrijf graag over Hunter, dat is duidelijk, maar elk boek heeft
één of twee karakters die favoriet zijn. In
Written in Bone (Nederlandse vertaling:
Het laatste zwijgen) vond ik vooral de scènes met Maggie Cassidy prettig.
Zij is zo’n op-en-top levendig karakter, net als Grace Strachan, en dat maakt de
manier waarop ik andere karakters op haar sensualiteit kan laten reageren zo
heerlijk.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Er is altijd wel iets dat me wakker houdt maar ik probeer er overdag niet aan te
denken.
Bibliografie Simon
Beckett:
2006: De Geur van Sterfelijkheid
2007: Het Laatste Zwijgen
Het Laatste Zwijgen: Bij de juiste
temperatuur brandt alles. Hout. Kleding. Mensen. Menselijk weefsel vliegt bij
250 graden Celsius in brand. De huid wordt zwart en barst. Het onderhuidse vet
wordt vloeibaar, als vet in een hete pan. Gevoed door het vet, begint het
lichaam te branden. De armen en benen vatten als eerste vlam, de organen zijn
als laatste aan de beurt. Maar botten zijn een ander verhaal. Botten kunnen
koppig weerstand bieden. Zelfs als de koolstof erin is opgebrand, als het bot zo
doods en levenloos is als puimsteen, behoudt het nog zijn vorm.
Op Runa, een afgelegen eilandje in de Buiten-Hebriden, wordt in een oude cottage
een verbrand lichaam gevonden. Eén hand en beide voeten zijn nauwelijks door
vuur aangetast, maar voor het overige ligt er niets dan as, wat zwarte botten en
een kapotte schedel. Moord? Een ongeval? David Hunter, forensisch patholoog,
wordt erbij gehaald. En de eilandgemeenschap sluit de gelederen...
Website van Simon Beckett:
http://www.simonbeckett.com
Website uitgeverij Sijthoff:
http://www.boekenwereld.com/
De boeken van Simon Beckett zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
© Foto door
Hilary Beckett (gebruikt met toestemming)
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor reacties op dit interview. Of voor een discussie over de boeken van Simon
Beckett.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
[26 juni 2007]