Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl


Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Harlan
Coben werd geboren op 4 januari 1962 in Newark, New Jersey. Na zijn
studie in Politieke Wetenschappen vond hij een baan in de reisbranche, maar
begon hij tevens te schrijven. In 1990 verscheen met
Play Dead zijn eerste thriller, een jaar
later gevolgd door Miracle Cure. Het
grote succes kwam met een serie rond sportmakelaar en speurder Myron Bolitar.
Met name in Amerika maakte deze spannende en soms ook zeer komische reeks van
Coben een grote auteur. Inmiddels verschenen er reeds acht delen, waarvan er tot
op heden vijf zijn vertaald. Daarnaast bleef Coben ook stand-alone thrillers
schrijven, waarbij Tell No One (vertaald
als Niemand Vertellen) het begin was van
zijn succes in Nederland.
Harlan Coben woont in Livingston, New
Jersey met zijn vrouw Anne Armstrong en
hun vier kinderen.
1. Wat zijn de ingrediënten
voor een goed boek binnen jouw genre?
Ik zie misdaadromans niet als een apart genre, maar de basiselementen van elk
goed boek zijn aansprekende hoofdpersonen en een plot dat je naar de strot
grijpt.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Schrijven is het enige vak wat ik uitoefen en waar ik mijn brood mee verdien.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Ik heb geen flauw idee hoeveel boeken ik per jaar lees. Het laatste boek dat ik
las is van Laura Lippman en heet
What the dead know. Ik vond het een
steengoed boek.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Philip Roth is mijn favoriete auteur.
Maar, ik heb nooit de wens gehad dat ik zijn boeken zelf had geschreven. Dat heb
ik van geen enkel boek trouwens. Als ik een boek fantastisch vind, wil dat nog
niet zeggen dat ik het stiekem zelf had willen schrijven.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Het mooiste blijft voor mij nog altijd als lezers me vertellen dat ze mijn
boeken goed vinden. Een moment dat ik nooit zal vergeten was de eerste foto van
Bill Clinton na zijn open hart operatie.
Op die foto heeft hij één van mijn boeken in zijn hand.

6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Schrijver worden is niet een langgekoesterde droom die in vervulling is gegaan.
Ik heb nooit bewust auteur willen worden. Ik ben begonnen met schrijven toen ik
studeerde en er eigenlijk nooit meer mee opgehouden toen bleek dat er interesse
was voor mijn verhalen.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Ik heb geen moeite met kritiek, mits het gerechtvaardigd is. Ik hou er niet van
als recensenten denken te weten wat mijn motivatie is om een verhaal te
schrijven zonder dat te checken. Ze moeten zelf geen dingen gaan invullen. Met
opmerkingen als “Oh, hij zal dit boek wel geschreven hebben om zijn contract na
te komen” kan ik bijvoorbeeld helemaal niks. Ik kan ook slecht tegen recensenten
die denken dat hun mening meer waard is dan die van een ander. Voorbeeld: “De
recensenten die iets positiefs over dit boek hebben gezegd zullen wel
persoonlijke vrienden van de auteur zijn.”
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Dat is het verhaal van de kip en het ei. Ik persoonlijk concentreer me meer op
de plot. Het creëren van de karakters zie ik meer als een natuurlijk proces dat
uit de plot voorkomt.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Ja, alle karakters hebben tot op zekere hoogte wel iets van mij weg. Myron
Bolitar lijkt het meeste op mij.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Nergens over, ik slaap altijd als een roosje.
Bibliografie Harlan Coben:
Myron Bolitar-reeks:
1995: Deal Breaker
1996: Drop Shot
1996:
Fade Away
1997: Back Spin
1998:
One False Move (Foute
Boel, 1998)
1999:
The Final Detail (Klein Detail, 1999)
2000:
Darkest Fear (Oud Zeer, 2001)
2006:
Promise Me (Eens
Beloofd, 2006)
Overige thrillers:
1990: Play Dead
1991: Miracle Cure
2001:
Tell No One (Niemand
Vertellen, 2002)
2002:
Gone For Good (Spoorloos,
2003)
2003: No Second Chance (Geen
Tweede Kans, 2003)
2004:
Just One Look (Momentopname,
2004)
2005:
The Innocent (De
Onschuldigen, 2005)
2007:
The Woods (Geleende
Tijd, 2007)
Geleende Tijd: Twintig jaar geleden
verloor Paul Copeland zijn zus. Op een zomernacht sprak de zeventienjarige
Camilla met een vriendin en hun vriendjes af in het bos. De volgende ochtend
werden de levenloze lichamen van twee jongeren aangetroffen; van de overige
twee, onder wie Camilla, werd nooit meer iets vernomen. Het leven werd na die
rampzalige nacht nooit meer zelfde. Paul wordt nog dagelijks door schuldgevoel
gekweld; als hij die nacht beter had opgelet, zou zijn zusje nog leven. Twintig
jaar later blijkt dat tenminste één persoon die bewuste nacht heeft overleefd.
Zou dat Camilla kunnen zijn? Openbaar aanklager Paul Copeland mengt zich in het
onderzoek.
Website van Harlan Coben:
http://www.harlancoben.com/
Website De Boekerij:
http://www.deboekerij.nl/

De boeken van Harlan Coben zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl
(2 juni 2007)