Wat is het belangrijkste thema van deze roman? Zijn er subthema’s aan te wijzen?
Liefde. Subthema's: Bedrog, autisme?
Ik vind thema's aan een boek koppelen altijd erg lastig.
Hoe is de titel te duiden? Welke waarheden en onwaarheden kun je benoemen in dit boek?
Het leven dan Daniëlle (aka Dana en Ella) leeft, is een schaduwwaarheid. Ze bedriegt eigenlijk beide gezinnen.
Waarheid: ze is moeder van Machteld en Fenne en vrouw van Axel. Onwaarheid: ze zwerft niet door Europa, maar gaat direct naar Engeland.
Waarheid: ze is vriendin van Aiden en zorgt voor Jas.
Onwaarheid: ze gaat niet naar Nederland terug voor haar winkeltje en haar demente moeder, maar gaat naar haar man en kinderen.
Beschrijf de rol die Ella heeft in haar Nederlandse gezin, en vergelijk die met de rol die Dana speelt in haar Engelse gezin.Als Ella vind ik haar dominanter. Ze is moeder, weet wat ze wil en is heel zelfstandig. Als Dana is ze dat ook, anders zou ze niet heen en weer peddelen tussen Nederland en Engeland, maar toch stelt ze zich veel dienstbaarder op door de zorg van Jas.
Typeer de mannen (Axel en Aiden) in het boek. Als je je in beide mannen zou verplaatsen, hoe kijk je dan aan tegen de waarheid van Ella en Dana?Ik vind beide mannen erg onderdanig en goedgelovig. Axel vindt het schijnbaar niet raar dat Ella er steeds een paar dagen in haar eentje tussenuit trekt en verkoopt zelfs zijn bedrijf zodat ze samen weg kunnen en hij voor haar een huis kan kopen. En Aiden vindt het ook niet raar dat Dana steeds terug naar Nederland gaat voor haar winkel en haar demente moeder. Beide mannen zijn erg zachtaardig.
Als ik als man daar zou staan, zou ik het toch heel raar vinden en sterkte twijfels hebben.....
Wat doet dochter Fenna ertoe besluiten om te zwijgen? Vind je dat ze goed handelt?Ik denk dat ze bang is om beide gezinnen te kwetsen als de waarheid uit zou komen. Aan de ene kant is dat heel nobel, maar aan de andere kant kan je merken dat het haar pijn doet. Ze beschermt anderen, maar wel ten koste van zichzelf, dus dat vind ik niet goed. Wat mij betreft had ze het toch beter kunnen zeggen.
Vind je dat Danielle met haar beslissing aan het eind van het boek de juiste keuze maakt, of was er een liefdevollere oplossing mogelijk geweest?Wat mij betreft zeker niet de juiste keuze. Door te verdwijnen, opzettelijk of per ongeluk, laat je de nabestaanden in grote onzekerheid achter. Ze zullen toch, stiekem, altijd blijven hopen dat iemand weer voor de deur staat. Zelfs als er al afscheid genomen is. Ik weet ook niet of er een liefdevollere oplossing mogelijk geweest was, maar ik vind dat als je zelf zo'n puinhoop van je leven maakt en zoveel leugels de wereld in helpt, je die verantwoording zelf moet dragen. Ze had het eerlijk moeten vertellen.
Als je je in de dochter verplaatst, hoe zou je dan zelf handelen nadat je de waarheid aan het eind van het boek hebt ontdekt? Is het een bevredigende waarheid? Zou je de keuze van de moeder accepteren?Nee, ik had tegen Axel gezegd wat ik ontdekt had.
Vind je dat Danielle uiteindelijk meer heeft bijgedragen aan het geluk van anderen dan dat ze daar afbreuk aan heeft gedaan?Ik vind dat ze er meer afbreuk aan heeft gedaan dan dat ze heeft bijgedragen. Hoogstwaarschijnlijk waren de jaren dat ze bij beide gezinnen was, gelukkig voor hen. Maar het zo plots verdwijnen en beide gezinnen in onzekerheid achterlaten was keihard. Dat is iets wat niemand nog echt te boven zal komen....
Vind je dat leugens om bestwil moeten kunnen? Worden leugens minder erg als je weet dat ze bijvoorbeeld omwille van het welzijn van gehandicapte kinderen, zieke ouders of andere kwetsbaren worden gedaan?Nee, leugens mogen nooit kunnen. Als Dana Jas wilde sparen, had ze nooit aan de relatie met Aiden moeten beginnen. Ze wist dat ze getrouwd was met Axel en al 2 dochters had en had haar verstand moeten gebruiken. Als je dan al die jaren denkt van "ik blijf maar liegen, anders kwets ik Jas", dan ben je in mijn ogen al fout bezig vanaf het begin.
Ik heb een deel in spoilers gezet, omdat het anders voor de mensen die het boek nog willen gaan lezen, wel veel verklapt denk ik.
Verder over de cover: Een mooie cover die me doet denken aan een vrouw die tussen de rode bladeren in het bos ligt. De kaft is vrij stevig verder en dat is wel een pluspunt voor een paperback.
Het boek zelf las als een trein. Dik was het niet en door de grote witte ruimten bij de bladspiegel ging het erg hard. Als de uitgeverij het boek goed opgevuld had, was het nog 20 pagina's dunner geweest.....
Ik vond het al met al wel een aardig boek. Geen hoogvlieger, omdat de echte diepgang wat mij betreft ontbrak. Toen ik klaar was had ik zoiets van: Ja, en nu? Maar ook geen erg slecht boek. Daarom
Ben eigenlijk wel benieuwd hoe het verhaal verder gaat.... De diepgang van het boek ontbreekt me nog en ik hoop wel dat die komt.
).
