De Acht: De Discussie

[Eric]

De discussie over "De Acht" van Katherine Neville bestaat in totaal uit vier onderdelen:

= De Cover
= De Schrijfstijl
= De Voortgang
= De Discussie (Spoilers)

Dit is de plek voor de uiteindelijke discussie over "De Acht" van Katherine Neville. Een discussie die redelijk breed mag zijn. Mooie citaten, de uitwerking van de karakters, de uitvoering van het plot. De geloofwaardigheid van het verhaal, de kwaliteit van de auteur, de verwachting voor wat betreft het toekomstige succes. Noem het maar op. Reageer op de mening van de andere lezers, maar respecteer wel de mening van de ander!

Let op: Deze discussie gaat ongetwijfeld spoilers bevatten. Probeer het zoveel mogelijk te voorkomen, tenzij het nodig is voor de discussie. Probeer het echter aan te geven als je veel wegggeeft van het verhaal. Bijvoorbeeld door je bericht te beginnen met:
SPOILER

Maar voor iedereen die deze discussie gaat volgen en het boek niet heeft gelezen: Je kan tegen spoilers aanlopen!

[Beldaran]

*Ik heb nog even wat tijd voordat ik vandoor ga...*

SPOILERS AANWEZIG Over de stijl kan ik kort zijn, of het nu om de in de derde persoon geschreven historische deel gaat of om de in de eerste persoon geschreven hedendaagse deel, het las, ondanks dat er nog flink gecorrigeerd moest worden, vlot weg.

Als roman vind ik De Acht best wel boeien, maar als thriller vind ik het een misser. Goed, er zitten een paar aardige thriller sc?nes in, vooral in het historische deel, maar voor een thriller is dat voor mij niet voldoende. Een thriller moet een dusdanig opbouw en spanning hebben, dat je deze, en dat is afhankelijke van de dikte, de laatste 50 tot 75 blz voor de plot niet meer weg kunt leggen. Dat zat er dus niet in. Daarnaast dient een thriller, zelfs al is er gekozen voor een niet realistische gegeven, zoals in dit verhaal, het levenselixer zo geschreven zijn dat je het onrealistische al lezend als ?realistisch? ervaart. Iets wat Dan Brown met zijn Da Vinci Code en Andreas Eschbach met Het Messias Mystery wel lvoor mij wel lukte. De auteur van De Acht schiet voor mij ook hier beslist te kort. Dat de auteur echte personages in haar verhaal heeft gestopt, iets wat niet nieuw is, om het zodoende een glans van realisme te geven is op zich ok?, maar dan moet je dergelijke karakter, in dit geval Robespiere de lezer niet laten opzadelen met een vertelling betreffende zijn ontmoeting met een spook. Iets wat ik in een horror of Dark Fantasy prima had gevonden maar in thriller, weg ermee. En om dan ook nog een bekend fictief karakter als Merlijn als een echt personage te vermelden, ook dat ondergraaft de hele opzet, rond het gebruik van echte personages. Kortom, ik ben er niet kapot van en vind De Acht dan ook geen niet aanbeveling waard.

Ok?, ik ben mij ervan bewust, gelet op sommige uitspraken die ik hier al gelezen heb zoals ?hype? kwaliteit, dat ik met mijn mening wel eens alleen zou kunnen staan? het zij zo.

[bianca]

Ik vind dit boek niet meer dan middelmatig. Ik vond het niet spannend en sommige stukken was erg moeilijk doorheen te komen. Vooral de stukken over het schaken snapte ik vaak niet.
Ik vond het gedeelte rond 1790 wel goed leesbaar en wat ik daar ook leuk aanvond was al die bekende mensen van vroeger.
Maar het gedeelte van 1972 vond ik vaak rommelig. Net of de schrijfster maar wat doet. Het komt voor mij niet tot zijn recht.
Ik snap net als Beldaran niet dat dit boek een hype is in andere landen. Het wordt vergeleken met Dan Brown, maar ik vind dat het niet eens in buurt komt van de boeken van Dan Brown.
Ik geef dit boek 3 sterren.

[Eric]

Ik zal later vandaag (of morgen) mijn mening over het boek geven, maar kan nu reeds zeggen dat ik het een beoordeling van vier (van de maiximaal vijf) sterren heb gegeven

[Onno]

Ik weet niet of het een goed, of slecht, boek is. Ik ben geen ervaren lezer van dit genre. Dan Brown heb ik niet gelezen. Misschien wel juist vanwege die hype. Daarmee kan ik het dus niet vergelijken. Susskind (Het Parfum), Liss (Handelaar in Koffie) en Moggah (Tulpenkoorts) vond ik mooi. De laatste fantastisch en heb ik in een ruk uitgelezen. Maar ik weet niet of deze boeken onder hetzelfde genre vallen. Het historische gedeelte van De Acht vind ik best wel boeiend. Ik kan mij dan ook moeilijk concentreren als het verhaal zich in onze tijd afspeelt. 't Liefst zou ik die gedeelten overslaan. Maar ja, dat gaat dus niet als je wilt meedoen aan deze discussie.

[Justine]

ik geef jullie morgen mijn mening, heb het boek bijna uit

[Henk Voerman]

Mijn mening krijg je ook morgen. Ik moet nog een paar pagina?s. En er dan nog een nachtje over slapen. Ik heb altijd moeite om een boek uit te lezen. Ik begin meestal aan de laatste bladzijden en kom dan tot de conclusie dat het er teveel zijn. Dan val ik in slaap. Dan krijg ik het dus niet uit op de avond dat ik mij heb voorgenomen het uit te lezen.

[Justine]

Wat vond ik van het boek, nou daar gaan we dan hoor, ik heb het gister uit gelezen, en ik geef het voor de leesbaarheid toch 4 sterren, maar als ik het boek moet beoordelen op een "thriller"dan worden het 2 sterren en als historiache roman kom ik ook op 4 sterren.
Dat geeft eigelijk ook wel een beetje weer, wat ik vond van het boek. Naar min inzien heeft de schrijfster de plank volledig mis geslagen als het om een thriller gaat. Als roman is het goed geslaagd.

Vooral het in 2 delen opsplitsen vond ik erg leuk en lekker weglezen. Eerst gaan we naar de gouden eeuw en daarna in het heden. Dan zit er tussen elke tijd sprong een leuk quote ovre schaken of een goeie wijsheid. Dat vond ik allemaal erg prettig. Ik had wel na 4 "verhalen" zoiets van, dit wordt een beetje ingewikkeld. En die verhalen gingen ook maar door. Het verhaal van de abdis, van robbespierre, talleyrand, dat vond ik eigelijk teveel worden.

Maar elke keer als ik dacht nu komt het nu wordt het spannend dan was het ook alweer voorbij. En dat vond ik erg jammer hoor. Zelf zou ik dit boek nooit hebben aangeschaft. Ik vind romans best leuk om te lezen, maar niet echt geweldig. Naar mijn idee had het boek ook wel 200 blz. korter gekund, het duurt te lang.
Verder vond ik het een hele uitdaging om dit boek helemaal uit te lezen, maar het boek was toch wel zo dat ik het uit moest lezen, want je wil toch weten hoe het nu allemaal afloopt.

Ik vond trouwens die stukjes van die auto in de zout woestijn erg lachwekkend hoor, stom toevallig hoor dat er in eens een vliegtuig is.
En Mireille in 1x zwanger, vind ik ook erg knap......menig echtpaar zal er jaloers op zijn. Maar goed dat zijn niet echt belangrijke dingen.
Ben benieuwd naar jullie mening

[Onno]

3 september 1792.

Justine, hoe ver moet de schrijfster gaan om de fantasie te prikkelen?

blz 232. 'Kreunend trok hij de kamerjas van haar schouders en begroef zich in haar warme vlees'.

Dat Mireille later in het verhaal zwanger blijkt te zijn zette bij mij ook vraagtekens. Maar toch gauw moest ik aan vermeld fragment denken.
Vergeet niet dat om fictie gaat.

[Justine]

Natuurlijk weet ik dat het om fictie gaat, maar vond het toch erg frapant. En hoever de schrijver kan gaan om iemand te prikkelen......geen idde want iedereen heeft andere prikkels nodig
Maar is dit van belang voor het boek??

[Henk Voerman]

Op de allereerste plaats vond ik het een goed boek, wat voor mij 4 sterren krijgt. Maar de uitgever maakt voor mij de fout door te stellen dat dit de grote voorloper van DDVC zou zijn. Hiermee schep je naar het publiek verwachtingen die het boek zeker niet waarmaakt. Dan Brown is een schrijver van actie. Dit kom ik in dit verhaal veel minder tegen. Wat ik wel knap vind in dit boek is, dat de schrijfster eigenlijk twee verhalen schrijft elk in hun eigen stijl. De verhaallijn in de periode van 1790 e.v. is heel anders qua stijl dan de verhaallijn die zich afspeelt in 1973. Dit laatste is veel vlotter geschreven. Een echte thriller, in de zin des woords is dit boek zeker niet. Daarvoor komen er te weinig spanningselementen in voor. De uitgever noemt het een idee?nroman, en dat vind ik een goede bestempeling van het boek. En, zoals de uitgever zegt dat het verhaal bloedspannend is, ach ik heb geen moment op het puntje van mijn stoel gezeten, wat ik bij een Jeffery Deaver wel heb. Ik krijg een beetje het gevoel dat de uitgever het succes van Dan Brown kunstmatig wil herhalen. Maar ik ben er van overtuigd dat dit niet het geval zal zijn. Ik verwacht voor dit boek een veel kleiner publiek en een hype zal het dan ook niet gaan worden.
Het lezen van een ongecorrigeerd leesexemplaar was voor mij iets nieuws. De vele fouten hebben mij niet gestoord. Ik vond het wel een bepaalde charme hebben.

[Justine]

Ik vind dat je keurig hebt verwoord, ook wat ik van het boek vind. En zeker dit exemplaar....ik vind het reuze stoer om zo'n boek in de kast te hebben.
En inderdaad het wordt geen hype dit boek.

[Eric]

Ik geef "De Acht" dus - zoals gezegd - vier sterren. Het thema van het boek vond ik origineel en best wel verrassend. Aangezien Neville dit verhaal reeds in 1988 heeft geschreven, is het opmerkelijk om te constateren dat zij inderdaad een soort voorloper is van "De Da Vinci Code". Veel van de verhaallijnen komen op een bepaalde manier overeen en zelfs de opbouw van de spanning en het verweven van allerlei historische gegevens zijn herkenbaar voor de lezers van Dan Brown. Al moet je tevens constateren dat de manier van schrijven van de laatstgenoemde auteur op een nog hoger niveau staat.

Het mooie van "De Acht" vond ik de tweedeling van het boek en de constante schakeling tussen heden en verleden. Mijn interesse had zeker in het begin vooral de delen over Mireille de Remy hoewel later in het verhaal ook de persoon van Catherine Velis aan kracht begon te winnen. Heel goed vond ik ook alle historische personages (Voltaire, Bach, Catherine de Grote, Alexander de Grote, Napoleon etc.) die in het boek voorbij kwamen. Dit zorgde voor een extra stukje geloofwaardigheid aan het verhaal in het streven van de auteur om de lezers te misleiden en te doen of alles op ware feiten was gebaseerd.

Het einde van het boek was prima, al vind ik wel dat - ook bij Dan Brown trouwens - het wel heel snel en simpel allemaal opgelost lijkt te worden. Eeuwen blijft het geheim een raadsel en in een paar regels is de oplossing plotseling gevonden. In het boek zaten ook een paar delen die voor mij wat moeizaam waren. Niet - zoals ik had gedacht en gevreesd - de verwijzingen naar het schaakspel. Dit viel eigenlijk enorm mee. Maar wel bijvoorbeeld de tijd dat Mireille in Frankrijk was en daar met moeite de anarchie wist te ontvluchten. Vond ik een wat verwarrend geheel in het boek waar ik slechts met moeite mijn aandacht bij kon houden. Tevens werd in het begin van het boek de indruk gewekt dat Talleyrand een soort duivel was en de reden waarom het legendarische schaakspel moest worden beschermd. Terwijl dit in de rest van het boek eigenlijk nergens werd bewezen!

Zoals er wel wat meer losse eindjes te vinden waren in "De Acht". Bijvoorbeeld aan het eind van pagina 26: Toen Mireille uit het klooster vertrok in het hooiwagen, werd ze hoog vanuit een bergpiek gezien door een onbekende eenzame ruiter op een bleek paard. Wie was hij dan? En wat was zijn rol?

Maar in z'n totaliteit vond ik het dus een prima boek dat ik met veel plezier heb gelezen!

[Beldaran]

Als ik het goed heb, moet alleen Gerd zijn leeservaring nog met ons delen... en hoe gaan wij dan verder

[Eric]

Als ik het goed heb, moet alleen Gerd zijn leeservaring nog met ons delen... en hoe gaan wij dan verder

Gerd is kort (en Belgisch) voor Gertrude. En zo vrouwelijk als maar kan! :wink: