Het Noordwater – Ian McGuire

Fantasy, SF, Literatuur en thrillers. Iedere vrijdag een nieuwe leestip.



Het Noordwater – Ian McGuire

Berichtdoor Rob/Beldaran » vr okt 20, 2017 07:46

Afbeelding

Het Noordwater boeit dermate en laat zich daarom maar moeilijk wegleggen. Het is een harde en meedogenloze vertelling, niet geheel zonder enige (zwartgallige) humor, die je nog lang bij blijft.

'Het Noordwater' – Ian McGuire - 2017

Afbeelding

1859. Patrick Sumner moet na zijn oneervolle ontslag uit het leger ten einde raad een positie als scheepsarts accepteren aan boord van een walvisvaarder die op weg is naar de poolcirkel. Het is laat in het jaar, en terwijl donker en kou op zee genadeloos toenemen, wordt het zwaar verminkte lichaam van een scheepsjongen gevonden. Sumner gaat op onderzoek uit, en komt op het spoor van Henry Drax: harpoenier, moordenaar, monster. Op zoek naar bewijs om Drax op te sluiten, gebeurt het ondenkbare: het schip loopt vast in het ijs en zinkt. Terwijl de doodsbange en wanhopige bemanning tijdens de barre, oneindige nacht probeert te overleven, weet Sumner dat er zich in hun midden een meedogenloze moordenaar schuilhoudt.

‘Aanschouw de man. Hij schuifelt van de binnenplaats van Clappison naar Sykes Street en snuift het complexe mengsel van geuren op: terpentijn, vismeel, mosterd, grafiet en de gebruikelijke doordringende stank van ochtendpis uit net geleegde nachtspiegels. Hij haalt zijn neus een keer op, strijkt door zijn stoppelhaar en krabt in zijn kruis. Hij ruikt aan zijn vingers en likt er vervolgens de resten af van de maaltijd die hij van zijn laatste geld heeft genuttigd. Aan het eind van Charterhouse Lane loopt hij in noordelijke richting over Wincolmlee, langs De La Pole Tavern, de walschotkaarsenfabriek en de oliemolen. Boven de daken van de pakhuizen ziet hij de deinende toppen van de grote en bezaansmasten, hij hoort het geroep van de stuwadoors en het geklop van de hamers uit de nabijgelegen kuiperij. Zijn schouder schuurt langs de gladde bakstenen, er rent een hond voorbij en een hoog opgeladen kar met ruw gezaagde planken ratelt langs. Hij ademt opnieuw in en laat zijn tong langs de afgebrokkelde resten van zijn gebit gaan. Hij voelt een nieuwe behoefte de kop opsteken, licht maar opdringerig, die vraagt om bevrediging. Zijn schip vaart uit bij het ochtendgloren, maar eerst moet er iets anders geregeld worden. Hij kijkt om zich heen en vraagt zich af wat het is. Hij ruikt het bloed bij de varkensslager, hij ziet de groezelige, zwierende rok van een vrouw. Hij denkt aan vlees, menselijk of dierlijk, en zet de gedachte weer van zich af – het is niet de aandrang, besluit hij, nog niet, het is de mildere vorm, minder dringend.’
De wereld gaat aan vlijt ten onder... daarom ben ik als het even kan inactief met een goed boek of leuke film.
Avatar gebruiker
Rob/Beldaran
De Ziener
{ PROGRESS_TO_NEXT_RANK }
 
Berichten: 7088
Geregistreerd: do aug 28, 2014 19:02
Woonplaats: Rijswijk

Keer terug naar De Leestip van Beldaran

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron