Rebecca Hunt - Meneer Chartwell

Recensies van thrillers, fantasy en literatuur.


Rebecca Hunt - Meneer Chartwell

Berichtdoor roboos » vr apr 15, 2011 11:19

“Meneer Chartwell” is de debuutroman van de schrijfster en beeldend kunstenares Rebecca Hunt en kreeg in de Britse pers lovende kritieken. Het thema van het boek is nogal ongebruikelijk, namelijk depressiviteit, maar de manier waarop Hunt hierover schrijft maakt het tot een zeer geslaagd boek. Rebecca Hunt was met haar eersteling genomineerd voor de National Book Tokens New Writer of the Year, een prijs waarvoor, toeval of niet, ook een andere uitgave van Orlando (De lijst van meneer Rosenblum – Natasha Solomons) op de shortlist stond.

In “Meneer Chartwell” staan drie hoofdfiguren centraal Winston Churchill, Esther Hammerhans en de sprekende hond Meneer Chartwell ofwel Zwarte Pat voor ingewijden. Het boek beschrijft de periode van zes dagen voorafgaand aan het afscheid van Churchill van het Britse parlement.

De jonge weduwe Esther Hammerhans, medewerkster in de bibliotheek van het Lagerhuis, biedt een kamer te huur aan maar de enige schriftelijke reactie die ze krijgt is die van ene meneer Chartwell. Als deze de kamer komt bezichtigen staat Esther een verrassing te wachten: “Meneer Chartwell was zonder enige twijfel een hond, een gespierde mastodont van een hond van zo’n twee meter lang.”

Zwarte Pat blijkt ook een trouwe metgezel van Churchill, dit tot groot ongenoegen van de staatsman die zich enorm verzet tegen deze beproeving. Churchill heeft dan ook een mooie uitdrukking om zichzelf op de been te houden: ‘Keep buggering on’ wat zoveel betekent als ‘Stug blijven doorgaan’.

“Churchill is een van mijn vaste klanten. Met de nodige oplettendheid bracht meneer Chartwell zijn volgende onthulling. Hij noemt zijn depressie de Zwarte Hond.”

Gaandeweg het verhaal raken de levens van Esther Hammerhans en Winston Churchill en de bezoeken van Zwarte Pat aan hen beiden meer verstrengeld.

De stijl van Rebecca Hunt is bijna filmisch. De omgeving, de aanwezige voorwerpen, het uitzicht, alles wordt even nauwkeurig beschreven. Dit draagt zeker bij aan de sfeer die het boek ademt. De schrijfster is erin in geslaagd depressie te beschrijven op een manier die soms ontroerend of beklemmend is maar daarnaast kent het verhaal ook veel humoristische situaties.
Net dicht geslagen:
Twaalf gestolen jaren - Tom Egbers
Robert leest nu:
Doodskap - Arnaldur Indridason
Avatar gebruiker
roboos
De Onmagiër
{ PROGRESS_TO_NEXT_RANK }
 
Berichten: 277
Geregistreerd: di maart 04, 2008 21:48
Woonplaats: Rotterdam

Meneer Chartwell - Rebecca Hunt

Berichtdoor Nijntje123 » di apr 19, 2011 11:13

Het eigenlijke onderwerp van dit boek, depressie, nodigt misschien in eerste instantie niet uit om vol enthousiasme aan het boek te beginnen. Depressiviteit is een onderwerp waarover je niet graag wilt lezen, zeker niet als je ooit depressief bent geweest. Maar Rebecca Hunt heeft depressie verpakt in de vorm van een zwarte hond, meneer Chartwell. Het is Meneer Chartwell die je nieuwsgierigheid naar het boek wekt.
We maken in het verhaal kennis met met Esther, de bibliothecaresse die aan een depressie lijdt ten gevolge van de dood van haar man, met Winston Churchill, die al jaren aan depressies lijdt en Meneer Chartwell, het logge zwarte gevaarte wat model staat voor de depressie van zowel Esther als Winston. Meneer Chartwell dringt zich op of beter gezegd probeer zich op te dringen in hun beider levens met diverse uitkomsten als resultaat. Waar de een nog maar kortstondig lijdt aan depressies en Meneer Chartwell vanaf het begin al een opdringerig, vies beest vindt is de ander al meer gewend aan de aanwezigheid van Meneer Chartwell en accepteert dit als een voldongen feit. Als lezer balanceer je het hele verhaal tussen je aangetrokken voelen tot dit schepsel en afkeer voelen van dat monster. Apart is ook dat je als lezer tijdens het verhaal mee ga denken over hoe jij het in de gegeven situaties zou oplossen. En dan blijkt wel heel duidelijk dat de persoon die aan een depressie lijdt deze keuze heel moeilijk heeft. Hij wordt als het ware naar de depressie toegetrokken.
Rebecca Hunt heeft het verhaal in een hondenjasje gestoken waardoor de zware lading van depressie wegvalt maar de kern van de zaak goed belicht wordt. Zij doet dit op een luchtige manier met toch dikwijls komische dialogen. Je houdt er als lezer in ieder geval een goed gevoel aan over als je de laatste bladzijde hebt uitgelezen en het geeft je nog lange tijd stof tot nadenken.
Lezen, dat is pas goed voor je bloed!

Ik lees nu: Het mysterie van Marianne Fredriksson
Nijntje123
De Bezoeker
{ PROGRESS_TO_NEXT_RANK }
 
Berichten: 9
Geregistreerd: do apr 08, 2010 14:57


Keer terug naar Recensies

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten