Kloppen
Door Enne Koens
‘Jij mag tenminste alles zelf bedenken,’ verzucht mijn beste vriendin die,
terwijl ik aan mijn eerste boek schrijf, probeert haar afstudeerscriptie te
schrijven. ‘Bij mij moet alles waar zijn.’ Ze trekt een gezicht.
‘Maar dat is nog helemaal niet zo gemakkelijk!’ roep ik.
‘Nee?’ vraagt ze, maar ik hoor aan haar stem dat ze me niet gelooft. Ze scrolt
vermoeid door het document dat haar scriptie moet worden.
Bij mij hoeft niet alles waar te zijn, maar het moet wel allemaal kloppen.
Ik wil haar vertellen dat ik helemaal niet zo vrij ben als zij denkt dat ik ben.
Dat een personage wiens geld op is, niet opeens een nieuw pak kan kopen. En dat
een personage dat altijd in pak loopt niet opeens een T-shirt aan kan hebben,
tenzij daar een speciale reden voor was. En onthoud zoiets maar eens en schrijf
niet per ongeluk op pagina 185, als hij gaat zwemmen: ‘hij trok zijn T-shirt uit
en vouwde het op’. En als het in de verleden tijd speelt, luistert iemand zijn
muziek dan op een iPod of een discman of een walkman? En als iemand zijn naam
verandert, hoe wordt hij dan in zijn dromen genoemd? Hoe ziet het landschap
eruit bij de grensovergang tussen Frankrijk en Spanje en hoe beschrijf je dat
als je er zelf nog nooit bent geweest?
Alles moet kloppen binnen de roman. Binnen de werkelijkheid die ik verzin. En
dat maakt het alleen maar moeilijker want ik heb die werkelijkheid verzonnen,
dus ik kan niet ergens nagaan of die klopt.
‘Bij jou hoeft helemaal niets echt waar te zijn, je kunt verzinnen wat je wilt,’
zegt mijn vriendin stellig, ‘en ik moet bij alles wat ik opschrijf verwijzen
naar een bron waarin wordt aangetoond dat het echt waar is.’
‘Nee,’ wil ik zeggen en ik probeer te bedenken hoe ik haar kan overtuigen van
hoe moeilijk het is een boek te verzinnen.
’Dingen moet juist kloppen en soms op een vrij ondoorgrondelijke manier,’ leg ik
uit.
‘Wie bepaalt er eigenlijk of het klopt?’ vraagt ze.
Daar moet ik over nadenken. Ik? Mijn redacteur? Nee: de lezer. Want hij is
tenslotte degene die mij moet geloven. Hij is degene die ik mee wil nemen en
betoveren met mijn verzonnen verhaal. Zie het zo: als het eten plotseling koud
is, terwijl het net is opgediend, wil de lezer het niet meer eten. Dan gooit hij
mijn boek opzij en pakt een ander. En al die boekwinkels liggen zo overvol
boeken die allemaal willen betoveren.
‘Nou,’ zegt mijn vriendin, ‘ik zou graag met je willen ruilen.’
Ik loop naar haar toe en lees mee over haar schouder.
Cordless devices find use in the 2.4 GHz Industrial, Scientific and Medical
Band. These devices use a transmitter to transmit their
signals, lees ik.
‘Ik word er nog niet echt door geraakt,’ merk ik voorzichtig op.
‘Dat is ook niet de bedoeling.’
Opeens weet ik weer wat een geluk ik heb dat ik schrijver ben geworden en dat er
niets is wat ik liever doe.
Ik ben een freefighter met de werkelijkheid. Ik herschep haar op mijn laptopje tot iets wat me bevalt, met als doel mijn lezer te raken.
Als ik mailtjes ontvang van lezers, waarin ze vertellen dat ze hebben moeten
huilen, dan veer ik op achter mijn schermpje. Het is gelukt! Ik ben een God op
Windows XP. Ik beschik over leven en dood. Ik mag mensen geboren laten worden.
Ik mag ze laten opgroeien, het leven ontdekken, zich branden aan hete soep,
bijna verdrinken, hun zwemdiploma halen, liefdesverdriet hebben, kinderen
opvoeden, verlaten worden, op wereldreis gaan, tot inzicht komen en sterven. Ik
mag laten huilen en lachen. Ik mag betoveren. Het moet wel kloppen, maar dat heb
ik er wel voor over.
Dinsdag 3 juli 2012.
Enne Koens schrijft drama, proza en liedjes. Ze studeerde acteren en dramaschrijven aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en speelde bij verschillende theatergroepen. In 2007 debuteerde ze met Tot Alles Gezegd Is bij uitgeverij Podium, waarin een vader na een relatiecrisis met zijn tweejarige dochter op de vlucht slaat. Eind 2011 verscheen haar tweede boek, de young adult roman Vogel, bij uitgeverij Pimento. Vogel gaat over het eerste jaar dat de naïeve Berre op kamers gaat wonen in de grote stad, waarbij ze besluit haar oude leven helemaal achter zich te laten en opnieuw te beginnen.
Heb je een mening over deze column?
Op het forum van Ezzulia is een topic over deze column van Enne Koens. Geef daar je mening of discussieer met andere bezoekers van Ezzulia.
Kijk
hier voor het speciale topic.
Nog meer columns? Kijk dan hier.