Skip to: site menu | section menu | main content

 

 
Currently viewing: www.ezzulia.nl » Columns





 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

Perfect

Door Marelle Boersma


In een opwelling besluit ik dat ik een vrije middag neem. Ik heb net de resultaten van mijn onderzoek samengevat en opgestuurd en dus vind ik dat ik het verdiend heb. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Vanmorgen vroeg zag ik tussen mijn te smalle oogleden dat het overal een grote bende was in huis. Na een druk weekend vol afspraken stond het aanrecht vol met afwas, mijn wasmand puilde uit en de eettafel werd bedolven onder stapels ongelezen kranten en andere post. Dus verliet ik zo snel mogelijk mijn huis, mijn zoon nog diep in slaap.
Als ik vanuit mijn werk naar de supermarkt fiets schijnt het zonnetje en ik krijg steeds meer zin in de vrije middag die voor me ligt. Mijn voornemen is goed: ik ga die middag ons huis wat leefbaarder en gezelliger maken. Mijn zoon heeft herfstvakantie en dan lijkt het mij niet leuk om in een onopgeruimd huis te moeten bivakkeren. Ik weet dat ik niet perfect ben, maar ik probeer wel na te streven dat alles zoveel mogelijk in goede banen geleid wordt. Enig perfectionisme is me niet vreemd.
Met een zware tas vol boodschappen kom ik thuis. Zoonlief zit frisgewassen achter zijn computer. Luid schaterend om de opmerkingen van zijn vrienden die via een voicechat hetzelfde internetspel spelen. De zeer korte groet maakt mij duidelijk dat mijn aanwezigheid voor hem overbodig is. Hmm.
Mezelf toesprekend dat hij me ook niet heeft gevraagd om thuis te komen, begin ik de boodschappen uit te pakken. Het is nog maar een paar jaar geleden dat ik me schuldig zat te voelen op mijn werk als hij vrij was. Maar ik was niet in staat om elke schoolvakantie vrij te nemen, ook al vond ik dat ik, als alleenstaande moeder, dat eigenlijk moest doen. De perfecte moeder. De spagaat waarin ik toen verkeerde is steeds kleiner geworden. Alsof mijn psychische gesteldheid gelijke tred houdt met het fysieke deel. Want een echte spagaat kan ik, nu de jaartjes mee gaan tellen, echt wel vergeten.
Ik ruim mijn boodschappen op en smeer een boterham. Als ik een eenzame lunch aan het eten ben, maak ik een to do lijstje. Het bevat te veel noodzakelijke en dus vervelende dingen. En dus zet ik er wat zaken op die ik eigenlijk dit weekend had willen doen, maar waaraan ik niet was toegekomen, zoals het schrijven van deze column. Zuchtend begin ik bovenaan het lijstje. Ik bel de tandarts voor de steeds weer uitgestelde afspraak en maak er meteen eentje voor zoonlief. Ik werk de afwas weg en pak dan de wasmand. Een diepe zucht ontsnapt. Is dat nou een vrije middag? Achterstallige klusjes doen in huis? Mijn mondhoeken trekken naar beneden. Gatver…
Ik hoor de luide lach van zoonlief uit zijn kamer komen. Hij ergert zich niet aan de troep in huis. Hij is gewoon lekker aan het genieten. Hij heeft een vrije dag en geniet daarvan. En eigenlijk heeft hij gewoon groot gelijk!
Ik zet de wasmand terug. In de kamer keer ik de volle eettafel de rug toe en zet mijn computer aan. Mijn mondhoeken beginnen omhoog te krullen. Een brede glimlach trekt langzaam maar zeker over mijn gezicht. Ik heb een vrije middag. En dus ga ik doen waar ik zin in heb. Vanavond ga ik wel puin ruimen in huis. Nu ga ik mijn column schrijven. Lekker genieten. Dat is pas perfect!
 


Deze column verscheen ook op de website van het nieuwe magazine LOF (www.lofonline.nl) , een blad voor moeders met ambitie.


Zondag 9 december 2007.

Marelle Boersma is auteur van de onlangs verschenen thriller Complex, over misstanden in de wereld van de cosmetische chirurgie. 

 

Heb je een mening over deze column?
Op het forum van Ezzulia is een topic over de columns van Marelle Boersma. Geef daar je mening of discussieer met andere bezoekers van Ezzulia.

Kijk hier voor het speciale topic.

 

Meer columns? Kijk dan hier.

 

 

 

Terug naar boven

Terug naar boven