Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Allan Folsom
Allan Folsom groeide op in de omgeving
van Boston. Hij studeerde in 1963 af aan de plaatselijke universiteit en ging in
Zuid-Californië aan de slag als filmeditor, cameraman, schrijver en producer. In
1971 ging hij terug naar Boston om zich te storten in diverse banen. Ook schreef
hij advertentie-campagnes voor zowel de gedrukte media als televisie. Eind jaren
zeventig trouwde Folsom en ging terug
naar Los Angeles waar hij vele film- en tv-scripts schreef voor de drie grote
televisienetwerken, prominente filmstudio's en de grote onafhankelijke
producers. Helaas werd met de meeste scripts uiteindelijk niets gedaan.
Gefrustreerd door al die jaren waaruit niets tastbaars voort was gekomen,
besloten Folsom en zijn vrouw een reis
naar Europa te maken om nieuwe ideeën op te doen. Hier werd het idee voor
De Dag na Morgen geboren. Omdat het
verhaal te complex was om als script te dienen, gokte hij erop dat hij inmiddels
voldoende ervaring had als verhalenverteller en veranderde van medium: van film
naar boek. Twee jaar en negenhonderd pagina's later was
De Dag na Morgen af en werd het
aangekocht door de Amerikaanse uitgever Little, Brown and Company. Het boek werd
een enorm succes, ook buiten Amerika en Allan
Folsom was in één klap rijk en beroemd.
Vanaf deze week ligt het vierde boek van Allan
Folsom in de winkels: De Dag van de
Samenzwering.
"Ik doe
gemiddeld zo'n twee tot drie jaar over een boek"
1. Wat zijn de ingrediënten
voor een goed boek binnen jouw genre?
Je moet vanaf de eerste pagina een pakkend verhaal neerzetten. Je moet de lezers
zo raken dat ze niets liever willen dan verder lezen. Elk hoofdstuk bevat weer
nieuwe actie. Voordat je kunt bijkomen van de ene gebeurtenis val je alweer in
de andere. Deze constante stroom van gebeurtenissen is de motor van je verhaal.
Het gevoel van spanning moet altijd aanwezig zijn. Ik creëer dat door heel snel
en filmisch te schrijven. De lezer moet nieuwsgierig zijn naar wat er verder
gaat gebeuren. Verder moet je er op letten dat je niet te moeilijk schrijft.
Door ingewikkelde woorden en zinnen te gebruiken, raak je je lezers kwijt. Ik
wil ze juist steeds het gevoel geven dat ze onderdeel zijn van het verhaal.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Sinds het overweldigende succes van De Dag na
Morgen ben ik fulltime auteur. Omdat mijn boeken complexe puzzels zijn,
neemt het veel tijd in beslag om ze te schrijven. Ik schrijf zes tot zeven dagen
per week en doe gemiddeld zo’n twee tot drie jaar over een boek. Tijd om daar
nog iets naast te doen heb ik dus niet, het zou me trouwens ook veel te veel
afleiden. Ik ben iemand die zich volledig focust om het beste resultaat na te
streven.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Ik lees alleen maar boeken en kranten voor research. Vroeger las ik veel ter
ontspanning, maar daar kom ik nu echt niet meer aan toe. Als ik een hele dag heb
geschreven dan wil ik mijn hoofd leegmaken. Dat kan ik niet als ik weer dansende
letters voor mijn ogen zie. Ik ontspan volledig als ik films kijk, dus dat is
wat ik doe in plaats van lezen.
4. Wie is jouw favoriete
auteur?
Als ik dan toch niets moet roepen dan is
Dashiell Hammett één van mijn favoriete auteurs en dan vooral vanwege
The Maltese Falcon, aangezien dat verhaal
zeer goed in elkaar zit. Maar ik moet ook Conan
Doyle noemen en, vreemd genoeg, Louis
L'Amour. Ik denk dat ik alles van hem heb gelezen en hij is mijns inziens
zo'n beetje de allerbeste auteur van avonturenromans.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Het leukste was natuurlijk de publicatie van mijn eerste boek. Normaal stuur je
als beginnend auteur een paar eerste hoofdstukken en een outline van het boek
dat je wilt gaan schrijven naar wat uitgevers. Op basis van de reacties schrijf
je dan verder. Ik wilde het anders doen en gelijk een volledig boek aanbieden.
Ik heb er twee jaar aan gewerkt. Het manuscript werd uiteindelijk naar acht
uitgevers gestuurd en het resultaat is bekend… Ik heb het onderhandelen aan mijn
toenmalige agent overgelaten. Dat commerciële gedoe is niks voor mij. Laat mij
maar ergens in een verborgen hoekje schrijven.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Ik kom oorspronkelijk uit de film- en televisiewereld. Ik begon met het maken
van documentaires en ging uiteindelijk scenario’s en scripts schrijven. Op een
gegeven moment raakte ik daar enorm gefrustreerd van. Met het meeste van wat je
schrijft, wordt niets gedaan. Ik voelde me als een architect die gebouwen
ontwerpt die nooit werkelijk gemaakt worden. Verder stond de opkomende
commercialisering van de televisie- en filmindustrie me tegen. Vroeger had je
nog te maken met een klein clubje mensen en nu is het allemaal veel
onoverzichtelijker. Ik wilde dus wat anders en ben gaan kijken wat mijn
kernkwaliteiten waren. Ik dacht: “Allan, als je een script kunt schrijven, dan
kun je ook een boek maken!” Ik was al dik in de veertig toen ik een poging
waagde met De Dag na Morgen. Het succes
was zo overweldigend dat ik maar auteur ben gebleven.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Ik ben er eigenlijk niet meer zo mee bezig wat anderen van me vinden en dan
bedoel ik met name recensenten. Van goede recensies word je overmoedig en de
slechte vernietigen je. Soms lees ik wel eens een recensie hoor. Recensenten die
positief oordelen wil ik dan een fles wijn sturen, maar van de negatieve
commentaren word ik wel eens een beetje boos. Dan voel ik me onbegrepen.
De reacties van lezers vind ik veel belangrijker. Ik krijg soms hele leuke
fanmail. Het meeste komt binnen bij mijn uitgever. Tenzij het een heel
persoonlijk mailtje is, laat ik mijn agent antwoorden. Ik heb ook geen eigen
website omdat het me volledig van mijn werk af zou houden. Ik wil me echt
concentreren op het schrijven.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
De karakters zijn voor mijn belangrijker. Ik doe heel veel research om de plot
geloofwaardig te maken, maar de karakters heb ik nodig om me door de plot te
leiden. Zij bepalen waar het verhaal uiteindelijk heengaat. Zo blijft het voor
mijzelf ook een avontuur om het boek te schrijven. Ik doe eigenlijk een beetje
hetzelfde als Shakespeare (zonder mezelf
daarmee te willen vergelijken overigens). Hij zette gewone mensen op een groot
podium waardoor ze ineens gingen schitteren alsof ze koningen waren. Dat is
trucje pas ik ook toe. Ik neem een ogenschijnlijk doorsnee karakter, breng hem
of haar in een uitzonderlijke situatie en laat ze dan hun eigen boontjes doppen.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Mijn hoofdpersonen lijken niet op mijzelf. Ik kijk niet in de spiegel als ik
schrijf. Meestal baseer ik ze op acteurs (sommige zijn al lang dood). Dat maakt
het voor mij makkelijker om mijn hoofdpersonen realistisch tot leven te brengen.
Ik weet hoe ze praten en bewegen en hoe ze op bepaalde situaties reageren. De
politieagent uit De Dag na Morgen is
bijvoorbeeld afgeleid van acteur Spencer Tracy.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
De situatie in de wereld. Het is een grote puinhoop en ik vraag me af of het
ooit nog goed komt. In Amerika word je de hele dag door op een dwingende manier
geconfronteerd met het nieuws en daar word ik wel eens gek van. In Europa is het
allemaal veel rustiger en gemoedelijker. Daarom vind ik het ook heerlijk om hier
op tournee te gaan.
Foto: Kim Moelands
Bibliografie Allan Folsom:
1994: Dag na Morgen (Day After Tomorrow)
1998: Dag van Bekentenis (Day Of Confession)
2004: Dag van Vergelding (Exile)
2007: Dag van de Samenzwering (Machiavelli Covenant)
Dag van de Samenzwering:Tuinarchitect
Nicholas Marten wordt bij het sterfbed van een vriendin geroepen. Ze weet hem
nog net te vertellen dat haar man en kind op geheimzinnige wijze om het leven
zijn gekomen, en dat ze zelf vermoedelijk is vergiftigd. Als Marten probeert te
achterhalen wat er is gebeurd, stuit hij overal op tegenwerking. Hij krijgt
onverwacht hulp van niemand minder dan John Henry Harris, de president van de
Verenigde Staten. Tijdens een staatsbezoek aan Europa ontdekt Harris dat een
broederschap binnen het Witte Huis een prijs heeft gezet op het hoofd van de
Duitse bondskanselier. Door deze wetenschap is ook Harris zijn leven niet meer
zeker. Samen met Marten en de mooie, maar mysterieuze journaliste Demi Picard
probeert Harris de machtigste organisatie die de wereld ooit gekend heeft te
ontmantelen.
Website van Allan Folsom: Geen eigen website
Website De Boekerij:
http://www.deboekerij.nl
De boeken van Allan Folsom zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl