Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Ariane Meijer
Ariane Meijer (1 juli 1967) is van alle markten thuis: juriste,
fotomodel, mannequin, actrice, presentator en danseres. Tevens is Ariane
columniste voor het bekende weekblad Weekend en schrijft ze sinds kort boeken.
Op 26 april verscheen haar tweede boek Koud-Zuid.
Deze literaire thriller speelt zich af in de wereld van het sjiekerdesjieke
Amsterdamse Oud-Zuid. Ariane groeide
hier zelf op, nog voor het een enclave vol BN-ers met PC-tractoren en
zonnebrillen werd en nog voor er criminelen geliquideerd werden. Dat verleden
hielp haar om een inside thriller over Amsterdam (K)Oud-Zuid te schrijven.
"Ik vergeet de tijd
nog wel eens als ik achter de computer zit"
1. Wat zijn de ingrediënten
voor een goed boek binnen jouw genre?
Allereerst moet het boek zo geschreven zijn dat je het bijna niet kan wegleggen.
Spanningsopbouw en taalgebruik moeten ervoor zorgen dat je alles om je heen
vergeet. Daarnaast vind ik het zelf altijd prettig als wat je leest aanvoelt
alsof het werkelijk is gebeurd of zo zou kunnen gebeuren. Ook al is iets niet
zozeer realistisch, het moet voor de lezer wel zo gebeurd kunnen zijn.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Sinds twee jaar maakte ik van schrijven mijn beroep. Een column en 'ditjes en
datjes' pagina bij de Weekend zorgen, naast mijn boekenverkoop, voor de
inkomsten. Het is de leukste baan die ik tot nu toe heb gehad!
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Mijn leestempo varieert. Als ik druk aan het schrijven ben dan lees ik niet of
nauwelijks. Maar momenteel lees ik veel, ik ben bezig met een soort inhaalslag.
Laatst las ik de Co-assistent van
Anne Hermans, een geweldig boek.
Verhalen van of over patiënten kennen we allemaal. Maar de medische wereld zo
eerlijk bekeken vanuit het perspectief van de witte jas, dat was nieuw voor me.
Het is een lekker geschreven boek, maar niet altijd even geruststellend.
Gelukkig hoef ik voorlopig niet onder het mes.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Mary Higgins Clark is een perfecte
thrillerschrijfster, haar werk is ideaal voor op vakantie of voor een
regenachtig weekend. Daarnaast heb ik van die vlagen: zo heb ik een tijd lang de
boeken van Maeve Binchy verslonden en
lees ik momenteel vooral werk van Nederlandse auteurs zoals bijvoorbeeld
Kluun en
Simone van der Vlugt.
Welk boek zou ik wel geschreven willen hebben ... dat is een lastige want zo
denk ik niet over de dingen na. Ik denk ook nooit had ik maar die benen of dat
haar enzovoorts, zo zit ik niet in elkaar. Die gedachtes dienen namelijk geen
enkel nut.
Wel wil ik graag een boek schrijven dat 'iets' doet met een lezer, iets waar
iemand op een bepaald moment in zijn leven iets aan heeft. Zo’n ervaring
overkwam me meerdere malen met verschillende - zeer uiteenlopende - werken. De
eerste keer was ik tien jaar oud en ik had net mijn vader verloren. Toen las ik
een boekje over een meisje wiens broertje overlijdt en een vlinder die uit zijn
cocon kwam. Vlinder voor Marianne heette
het, van auteur Virginia Lee. De vlinder
vliegt uiteindelijk weg en verdwijnt dus, net als de doden uit je leven
verdwijnen. Het maakte voor mezelf de sterfelijkheid van de mens iets concreter,
minder verwarrend. De vertaalslag naar dit mooie en natuurlijke proces van de
vlinder die zijn oude lijfje achter zich laat om in nieuwe hoedanigheid ergens
buiten het zicht verder te leven heb ik mijn hele leven onthouden. Het lezen van
dit boek maakte het ziekbed en de dood van mijn vader beter te aanvaarden.
Om terug te komen op de vraag: een boek schrijven dat op een bepaald moment
iemand echt weet te raken, dat is een droom die ik heb en met mij waarschijnlijk
vele, zo niet alle schrijvers. Maar voorlopig ben ik allang tevreden als mensen
het gewoon lekker vinden om mijn werk te lezen, dat is een goed begin.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Soms heb ik de neiging om mijn invallen hardop te verkondigen. Als je aan het
schrijven bent kom je af en toe op het punt waar je denkt 'hoe moet het nu
verder?'. Deze vraag reist dan als het ware met je mee. Op een gegeven moment
valt het antwoord je dan vanzelf in. Dat kan in de supermarkt zijn, tijdens het
sporten of aan de kant bij zwemles. Dat gaat dan meestal in de trant van 'ja
natuurlijk, dat is het, ze heeft een eksteroog!', om maar een lukraak voorbeeld
te noemen. Dan kijken mensen je nog wel eens bevreemd aan, maar dat went hoor.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Nee, schrijven is een hobby voor me. Nooit gedacht, ook niet gedroomd, dat het
zo ver zou komen. Dat ik hiervan nu mijn werk heb gemaakt zie ik als een
cadeautje. Ik wil er zo lang mogelijk ermee doorgaan. Ik nam de beslissing toen
ik een baan bij Weekend kreeg aangeboden naar aanleiding van de stukjes op mijn
weblog. Een unieke kans natuurlijk om me ondertussen verder te ontwikkelen en ik
werk er ook nog eens met veel plezier!
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Lezers natuurlijk. Ik werkte tijdens mijn studie, en ver daarna, in een eetcafé
in de Jordaan in Amsterdam. Daar kwamen veel vaste klanten waaronder een groepje
recensenten. Hierbij moet je denken aan het prototype: zure mannen aan de drank,
beroepskankeraars. Ik verwacht niet dat ze mijn werk begrijpen, maar je weet het
niet, misschien valt het mee. En anders weet ik wie het zegt, dan zie ik hen
voor me. Dat betekent trouwens niet dat ik helemaal verschoond blijf van
recensiestress. Met name het wachten op de reacties in de media is vervelend,
maar daar ontkom je, denk ik, niet aan.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Als je dan toch moet kiezen - en het is een oneerlijk keuze want beide dienen
sterk te zijn om een werk goed te maken - dan zou ik zeggen de karakters. Met
personages die niet van vlees en bloed zijn verdoe je je tijd als lezer. Bij een
slecht plot ben je aan het einde teleurgesteld maar heb je tenminste wel lekker
gelezen.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Nee, het zijn wel bekenden geworden, in mijn hoofd dan, niet in het echte leven.
Laura, als nuchtere reddende engel en goede vriendin, vind ik persoonlijk super
tof.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Dat ik te laat kom op het schoolplein als ik niet snel een punt achter dit
interview zet. Ik vergeet de tijd nog wel eens als ik achter de computer zit.
Maar meestal kom ik nog net op tijd hoor (-:
Foto: © Roy Beusker (gebruikt met toestemming)
Bibliografie Ariane Meijer:
2004:
Schatje, ik ben te lief en te sjiek voor je (Het Mannen-ABC)
2007:
Koud-Zuid
Koud-Zuid: Wanneer haar echtgenoot Gidon
op klaarlichte dag wordt geliquideerd, spat het droomleven van de beeldschone
Donia uiteen. Wat Gidon eigenlijk precies deed en hoe zijn zakenwereld in elkaar
steekt, daarvan heeft Donia geen idee. Het liefst wil ze haar comfortabele
leventje van winkelen en lunchen in de P.C. Hooftstraat zo snel mogelijk
voortzetten. Pas als blijkt dat ook het leven van haar zeventienjarige dochter
Julia gevaar loopt, neemt Donia het heft in eigen hand.
Met de hulp van Laura, een schoolvriendin van Julia, gaat ze op zoek naar
antwoorden. Al snel komt ze erachter dat niets is wat het lijkt, en dat niemand
is wie hij zegt te zijn?
Website van Ariane Meijer:
http://www.arianemeijer.nl/
Website uitgeverij Sirene:
http://www.sirene.nl/
De boeken van Ariane Meijer zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl