Skip to: site menu | section menu | main content
De Kort & Krachtig interviews zijn eigendom van www.ezzulia.nl en een aantal worden - met toestemming en onder bronvermelding - ook geplaatst in de dinsdag editie van het dagblad SP!TS en op de website van www.ako.nl


Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Martine Kamphuis (1963) specialiseerde
zich na haar studie geneeskunde in de psychiatrie, met name in de behandeling
van mensen met gedragsproblemen. Op haar vakgebied publiceerde zij diverse
artikelen. In 2006 debuteerde Kamphuis bij de Arbeiderspers met de goed
ontvangen psychologische thriller Vrij en
onlangs verscheen met Ex haar tweede
misdaadroman. Voor de Belgische uitgeverij Averbode schreef Martine Kamphuis het
kinderboekje De Nieuwe Buurvrouw, waarna
in november dit jaar ook De Toverstok zal
verschijnen. Martine Kamphuis is online lezend te zien op
www.lezen.tv.
Martine Kamphuis woont met haar gezin in Rotterdam.
1. Wat zijn de ingrediënten
voor een goed boek binnen jouw genre?
Een goede thriller moet natuurlijk spannend zijn, maar het is leuk als het boek
méér bevat. Dat kan bijvoorbeeld zijn doordat het in een bepaalde tijd of
omgeving speelt waar informatie over wordt gegeven, of het kan bepaalde thema’s
aan de orde stellen - goed en kwaad, de vraag of een bepaald doel de middelen
heiligt… De beste thrillers zetten je op de een of andere manier aan het denken.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Schrijven is vooral een uit de hand gelopen hobby. Mijn “echte” beroep is
psychiater.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Per jaar lees ik denk ik tussen de twintig en de dertig boeken. De laatste was
State of Fear (in het Nederlands
verschenen als Staat van Angst, red.) van
Michael Crichton, een spannend boek dat
een extra dimensie krijgt omdat de auteur er een ongelofelijke hoeveelheid
wetenschappelijke informatie over het broeikaseffect in verwerkt heeft.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Mijn favoriete auteur is de Amerikaanse schrijfster
Anne Tyler.
Breathing Lessons, waarmee zij de
Pulitzer Prize in de wacht heeft gesleept, is bijvoorbeeld erg mooi. Tylers
stijl is heel naturel, zonder veel opsmuk, maar toch indringend. Ze laat je in
de huid van personages kruipen die op het eerste gezicht eigenlijk helemaal niet
zo boeiend zijn – de hoofdpersoon in Breathing
Lessons is bijvoorbeeld een ouder wordende huisvrouw – maar ze beschrijft
ze zo knap dat je hen mist als het boek uit is. Ik ben er nog niet achter hoe ze
dat voor elkaar krijgt!
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
Het leukste dat ik als schrijfster beleefd heb zijn de reacties van lezers die
iets heel anders uit mijn eerste boek Vrij
haalden dan ik er zelf in had gestopt. Dat gaf me het gevoel dat het verhaal een
eigen leven was gaan leiden, een bijzondere gewaarwording.
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Toen ik acht jaar oud was besloot ik schrijfster te worden. Een belangrijke
drijfveer was indertijd dat ik volwassenen ervan wilde overtuigen dat zij
kinderen schromelijk onderschatten. Ik begon aan een boek dat de verontwaardigde
titel: “Ik word al negen!” zou dragen en was van plan ieder jaar een volgend
boek te schrijven, maar ik ben niet verder gekomen dan een halve bladzijde.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Allebei zijn belangrijk. Recensies lees ik met bonkend hart, maar als iemand uit
mijn omgeving een boek of manuscript van mij aan het lezen is, ben ik minstens
even zenuwachtig.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Het is onmogelijk tussen die twee te kiezen, ze zijn even belangrijk! Het één
kan niet zonder het ander.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Autobiografisch zijn mijn personages niet, al komt er in het verhaal waar ik nu
aan werk wel iemand voor die op mij lijkt. Diegene die mij in mijn eerste twee
boeken het meest aanspreekt is Angela, uit Ex.
Misschien is dat omdat zij een voormalig psychiatrisch patiënte is en haar
doorzettingsvermogen daarom extra respect afdwingt.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Als schrijfster ben ik nu bezig met de vraag of ik het kan maken om een
denkbeeldige recensent op een bestaand internet forum op te voeren als personage
in het verhaal waar ik nu mee bezig ben en of – als ik het zelf aandurf – mijn
uitgever ermee akkoord zal gaan!
(c) Foto van Martine Kamphuis door Steven Ensering van Foto Jutte
Bibliografie Martine Kamphuis:
2006:
Vrij
2007:
Ex
Ex: Ook als Jet bruusk de straat op wordt
gezet door haar vriend Olivier kan ze hem niet loslaten. Olivier, haar ideale
hunk, kan niet stuk. Haar gedachten blijven rond haar ex cirkelen. Tot er een
andere man in haar leven opduikt, een psychiater, die haar helpt orde op zaken
te stellen. Dan gaan bij Jet langzaam de ogen open. Of toch niet?
"'Mensen zien wat ze willen zien" is het terugkerende motief in het boek, waarin
blijkt hoe weinig greep mensen hebben op hun wereld. Net als in haar
veelgeprezen debuut Vrij speelt auteur
Martine Kamphuis in
Ex, een thriller die zich voltrekt in de
wereld van de psychiatrie, opnieuw behendig met de verwachtingen van de lezer.
En met psychologisch vernuft laat Kamphuis
de vraagtekens tot het bittere eind staan.
Website Arbeiderspers:
www.arbeiderspers.nl

De boeken van Martine Kamphuis zijn verkrijgbaar in alle boekhandels en online onder andere bij www.ako.nl