Skip to: site menu | section menu | main content
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week
komen daar weer nieuwe bij.
Kijk hier voor het
overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de
grotere interviews.
Kort & Krachtig: Paul Goeken
Paul Goeken (1962) begon in 1993 een zwemschool en bouwde die later uit
met een duikcentrum. Hij emigreerde in 1999 met zijn vrouw en drie kinderen naar
Gran Canaria, waar ze een winkel begonnen aan de zuidkust van het eiland. Hier
schreef Goeken zijn debuut Hammerhead,
later gevolgd door Dodelijke Stijging en
Camouflage. In 2004 werd hij de eerste
Nederlandse misdaadauteur in vijftien jaar tijd in het fonds van uitgeverij AW
Bruna en verschenen er – tot op heden – nog twee boeken in de serie rond Alfonso
Silva.
Goeken is PADI Master Instructor. Hij heeft gedurende zijn carrière honderden
leerlingen gebrevetteerd en duizenden duiken gemaakt.
"Een recensent IS een lezer... Tenminste, zo zou het moeten zijn"
1. Wat zijn de ingrediënten
voor een goed boek binnen jouw genre?
Alles staat of valt met de schrijfstijl. Je kunt nog zulke interessante
personages of spannende plots bedenken; als de lezer jouw schrijfstijl niet
aansprekend vindt, is het over en sluiten. Dan legt hij of zij het boek geheid
weg.
2. Is schrijven je hoofdberoep
of doe je daarnaast nog iets anders?
Schrijven is mijn beroep. Dit doe ik zes dagen in de week in de winkel van mijn
vrouw. Het is voor mij namelijk onmogelijk om in alle rust te werken. Ik moet
tussen door contact hebben. Een babbeltje hier, een geintje daar. Lukt altijd,
toeristen genoeg.
3. Hoeveel boeken lees je zelf
(ongeveer) per jaar? Wat was de laatste en wat vond je daarvan?
Tussen de vijftien en twintig, schat ik. Het laatste boek wat ik heb gelezen was
Mannen die vrouwen haten (een titel waar
ik me helemaal niets bij voor kan stellen) van
Stieg Larsson. Uitstekend boek.
4. Wie is jouw favoriete
auteur? En welk boek zou je zelf graag geschreven willen hebben? En waarom?
Het is te kort door de bocht om één enkele auteur te noemen. Daarvoor bestaan er
gewoonweg teveel genres. Een paar toppers die me als eerste te binnen schieten
zijn Wilbur Smith,
Carl Hiaasen en
Frederick Forsyth.
Iedere auteur heeft zo zijn eigen stijl. Daarom is het onmogelijk om zelf een
boek te schrijven wat al door een ander is uitgebracht. Dan zou het namelijk
sterk afwijken van het origineel. En dat kan nooit de bedoeling zijn, lijkt me.
Met dit gegeven vooraf, zou ik kiezen voor De
zomer van de witte haai (Jaws) van Peter
Benchely. In die tijd – begin jaren zeventig – was dit boek minstens zo
spraakmakend en baanbrekend als De Da Vinci code
een paar jaar geleden.
5. Wat is het mooiste,
vreemdste of meest opmerkelijke dat je als auteur hebt meegemaakt?
In de zomer van 2004 was ik in Nederland op bezoek bij mijn ouders. ‘s Morgens
ging de telefoon. Steven Maat van AW Bruna vroeg of ik langs wilde komen. In
eerste instantie dacht ik dat het hier om een grap ging. Wat moest zo’n grote
uitgever nou met een lastige provinciaal als Paultje Goeken, toch? De volgende
ochtend liep ik lichtelijk verdwaasd door het kantoor van AW Bruna in Utrecht.
Aan de wanden posters van John Grisham,
Tom Clancy,
David Baldacci,
Elizabeth George en al die anderen van
wie ik de schoenveters nog niet vast mocht (en mag) maken. In het daaropvolgende
gesprek hoorde ik dat AW Bruna het na 15 jaar weer met een Nederlandse auteur
wilde proberen. Het gebeurt weinig, maar toen viel ik toch echt even stil.
Inmiddels staan mijn boeken daar in de kast van auteurs die onder contract
staan. Tussen Elizabeth George en
John Grisham. In wezen geen slechte plek
voor een ventje uit Hilversum, zou Willem van
Hanegem zeggen….
6. Wilde je altijd al auteur
worden? Wanneer en waarom nam je die beslissing?
Het is zelfs nooit in me opgekomen. Lezen vond ik wel een aardig tijdverdrijf,
maar daar bleef het ook bij. Pas op het moment dat ik tijdens een vakantie in
Portugal het verhaal voor Hammerhead aan
mijn geest voorbij zag trekken, ben ik begonnen met schrijven en nooit meer
gestopt.
7. Aan welke kritiek hecht je
meer waarde: van je lezers of van recensenten?
Een recensent IS een lezer.... Tenminste, zo zou het moeten zijn. Laat ik het
daar maar bij houden.
8. Wat is belangrijker: de plot
van een boek of de karakters in een verhaal. En waarom?
Dat ligt per genre anders, genuanceerder. In een goede roman worden de
personages uitgediept, komen tot leven. Bij b.v een actiethriller bepalen de
plot en de daaraan voorafgaande actiescènes de kracht van het boek. Alles blijft
echter ondergeschikt aan de schrijfstijl.
9. Is één van de hoofdpersonen
in jouw boeken autobiografisch? Welk personage spreekt je het meeste aan?
Er zal heus wel wat van mezelf in sommige personages zitten. Dat blijf je nooit
voor, denk ik. Het meeste heb ik met Ernst Ulm een Duitser uit Frankfurt die in
Dodelijke stijging en
Camouflage zijn opwachting maakte. In
De orde en
Spaanse furie was geen ruimte voor zijn
personage. Jammer voor Ulm, maar het verhaal komt altijd op de eerste plaats.
Daarna de rolbezetting.
10. Waar maak jij je op dit
moment druk over?
Ik maak me veel te druk over dingen waar ik me eigenlijk helemaal niet druk over
moet maken.
© Foto van Paul Goeken door Sander Verheijen
(gebruikt met toestemming).
Bibliografie Paul Goeken:
2002 :
Hammerhead
2003 :
Dodelijke Stijging
2004 :
Camouflage
2005 :
De Orde
2007 :
Spaanse Furie
Spaanse Furie: Een onbekende Baskische
beweging stuurt een opmerkelijke brief aan de krant El País. Vier provincies in
Spaans Baskenland dienen binnen vier dagen door het parlement teruggegeven te
worden aan het Baskische volk. Ze moeten onder volledig autonoom bestuur komen,
anders zal Spanje getroffen worden door de bloedigste oorlog uit haar
geschiedenis. Onderhandelen is niet mogelijk. Na precies vier dagen wordt op
klaarlichte dag een Duits jongetje op het strand van Benidorm doodgeschoten door
een sluipschutter. In Baskenland vallen de politieke partijen die jarenlang
vochten voor onafhankelijkheid nu over elkaar heen om zich te distantiëren van
deze laffe aanslag. Zij treden in contact met Nueve, de elite-eenheid van de
Spaanse geheime dienst, om de dader te vinden. Aan Nueves intermediair Carmen
Marrero de taak om de zaak tot een goed einde te brengen.
Website AW Bruna: www.awbruna.nl
